พี่ชายร้ายรัก

ชายหนุ่มเลี้ยวรถเข้าจอดยังหน้าตึกคณะที่ดลัลเรียนเพื่อดักรับหญิงสาว ไม่นานนักสวัฒน์ก็เห็นเป้าหมายเดินลงบันไดมาจากตึกเรียนพร้อมด้วยธนัทเพื่อนชายคนสนิทของหญิงสาว ท่าทางสนิทสนมหัวร่อต่อกระซิบกันมันเหมือนมีดคมกรีดใจจนอยากจะเข้าปรี่เข้าไปกระชากแล้วกระแทกจุมพิตลงทัณฑ์คนตัวเล็กนั้นให้หนำใจ ไวเท่าความคิดร่างสูงก้าวลงจากพาหนะหรูเดินตรงไปหาหญิงสาว 

“พะ...พี่ซีน” ดวงหน้าสวยซีดเผือดด้วยความ๻๷ใ๯เมื่อเห็นพี่ชายต่างสายเ๧ื๪๨ยืนอยู่ตรงหน้า

“ทำไมต้องทำหน้า๻๠ใ๽ขนาดนั้น พี่แค่ผ่านมาแถวนี้ก็เลยแวะมารับเราก็เท่านั้น” สวัฒน์แสร้งยิ้มอบอุ่นทั้งพยายามบังคับน้ำเสียงไม่ให้กระด้างจนเกินไปเกรงอีกฝ่ายจะผิดสังเกต

“เอ่อ...สวัสดีครับพี่...” ธนัทยกมือไหว้พี่ชายเพื่อนแต่อีกฝ่ายกลับทำไม่รับไหว้

“ผมมีน้องคนเดียวคือยัยดลัล” สวัฒน์สวนกลับก่อนจะกระชากข้อมือบางของดลัลให้ก้าวตามเขาไปที่รถโดยไม่สนใจสายตาของคนใครต่อใคร 

“พี่ซีนปล่อยลัลค่ะ คนมองกันใหญ่แล้ว” 

คนเป็๲พี่ชายไม่ได้สนใจแต่กลับยิ่งออกแรงกระชากคนตัวเล็กตรงไปยังพาหนะหรูที่จอดอยู่ไม่ไกลจากหน้าตึกคณะ ทันที่ที่ก้าวเข้ามาในรถคนเสียหน้าอย่างดลัลก็ไม่รีรอที่จะแหวใส่ผู้เป็๲พี่ชายด้วยความไม่พอใจทันที

“พี่ซีนทำแบบนี้ทำไม” 

“พี่ทำอะไร” ชายหนุ่มถามตีรวนถามกลับโดยไม่มองหน้าอีกฝ่าย

“ก็มารับลัลแบบกระทันหันจู่โจม ฉุดกระชากจนคนมองกันทั้งมหาลัย ซ้ำยังเสียมารยาทกับเพื่อนลัลอีกต่างหาก” หญิงสาวแหวใส่ทันทีที่เข้าไปนั่งภายในพาหนะหรู

“พี่ไม่จำเป็๲ต้องรักษามารยาทกับคนที่เข้ามาเกาะแกะกับเรา” 

“แต่นัทเป็๞เขาเป็๞เพื่อนลัลแล้วเขาก็ไม่ได้เกาะแกะลัลอย่างที่พี่ซีนเข้าใจ” หญิงสาวพยายามอธิบายให้พี่ชายเข้าใจ

คนเก็บซ่อนอารมณ์ลุ่มลึกเลือกที่จะเงียบแทนการต่อล้อต่อเถียงกับหญิงสาวแล้วสตาร์ทเครื่องยนต์มุ่งหน้ากลับคฤหาสน์ ในขณะที่อีกฝ่ายนั่งงอนเชิดหน้ามองไปอีกทางด้วยความไม่พอใจ

“หิวหรือเปล่า แวะทานอะไรก่อนไหม” เป็๞สวัฒน์ที่เอ่ยถามเมื่อใกล้ถึงร้านอาหารโปรดของหญิงสาว

“ลัลไม่หิว” คนถูกถามตอบน้ำเสียงกระด้าง 

“แต่พี่หิว” สวัฒน์สวนกลับทันควันก่อนจะเลี้ยวรถจอดยังหน้าร้านอาหารชื่อดัง

“งั้นก็เชิญพี่ซีนไปทานคนเดียวเถอะค่ะ ลัลจะนั่งรออยู่ในรถนี่ล่ะค่ะ” คนดื้อดึงยังคงแผลงฤทธิ์ไม่เลิก

“จะลงไปดีๆ หรือจะต้องให้พี่ใช้กำลัง” สวัฒน์ถามเสียงเครียดเช่นเดียวกับดวงตาคู่คมที่คุกรุ่นไปด้วยเปลวเพลิโทสะจนหญิงสาวอกสั่นขวัญแขวนเพราะตลอดเวลาหลายปีที่ผ่านมาพี่ชายของเธอไม่เคยแสดงท่าทีเกรี้ยวกราดใส่เธอเลยสักครั้ง

“พี่ซีนจะมาบังคับลัลเพื่ออะไร ลัลโตแล้ว ไม่ใช่เด็กเหมือนแต่ก่อนที่ต้องคอยให้พี่ซีนดูแลเหมือนเมื่อก่อน แล้วที่สำคัญลัลมีสมองมีความคิด มีความรู้สึก ฉะนั้นพี่ซีนเลิกทำตัวเป็๲จ้าวชีวิตลัลซะที” หญิงสาวแหวใส่ด้วยความอัดอั้นพลางหันไปเปิดประตูรถโดยลืมนึกไปว่ารถหรูมีระบบเซฟตี้ที่คนขับรถเท่านั้นเป็๲คนปลดล็อคให้

“เปิดประตูรถให้ลัลเดี๋ยวนี้เลยนพี่ซีน” หญิงสาวสั่งเสียงลั่นพร้อมกับออกแรงทั้งผลักทั้งดันประตูรถหวังจะประชดพี่ชายด้วยการหนีแต่ดูเหมือนอีกฝ่ายจะไม่ยอมให้หญิงสาวได้แผลงฤทธิ์กับเขานานนัก

“โอ๊ย...” เสียงหวานร้องอุทานด้วยความ๻๠ใ๽เมื่อสวัฒน์กระชากข้อมือเธอเต็มแรงจนถลาไปปะทะแผงอกกว้าง

“พะ...พี่ซีนจะทำอะไร ปล่อยนะลัลอึดอัด” คนตัวเล็กถามเสียงสั่นเช่นเดียวกับหัวใจดวงน้อยที่รู้สึกหวาดหวั่นกับท่าทีคุกคามของคนเป็๞พี่ชาย

“ก็เราดื้อกับพี่ก่อนทำไม” ชายหนุ่มออกแรงบีบรัดข้อมือบางตามแรงโทสะ

“ปล่อย...ลัลเจ็บ” หญิงสาวพยายามสะบัดบิดข้อมือบางหวังหลุดพ้นจากพันธนาการแกร่ง

“อย่าอวดดีกับพี่ ไม่งั้น...” ชายหนุ่มห้ามความรู้สึกแล้วผลักร่างบางไปกระแทกกับเบาะรถอย่างแรงก่อนจะสตาร์ทเครื่องยนต์เพื่อมุ่งหน้ากลับคฤหาสน์หรู...