รวมเรื่องสั้น ชุด AMONG THE CROWD

    ใต้สายฝน [One Shot]

            @สถานีรถไฟฟ้าใต้ดิน

            18:25

            พิ้งค์ : “เฮ้อ นึกไม่ถึงเลยว่าฝนจะตกหนักแบบนี้ เข้าไปซื้อของในซุปเปอร์ฯ แป๊บเดียวเอง รู้อย่างนี้พกร่มมาด้วยก็ดี”

            ชาร์ป : “คุณกำลังรอรถแท็กซี่อยู่หรือ”

            พิ้งค์ : “ใช่ค่ะ”

            ชาร์ป : “ฝนตกหนักแบบนี้รถวิ่งน้อย รอนานหน่อยนะครับ”

            พิ้งค์ : “คุณก็รอแท็กซี่เหมือนกันหรือคะ”

            ชาร์ป : “จะว่าอย่างนั้นก็ได้ครับ ผมรอที่หน้าสถานีทุกวัน”

            พิ้งค์ : “เหมือนฉันเลยค่ะ”

            ชาร์ป : “ครับ คนอื่น ๆ ทยอยไปกันหมดแล้ว ทำอย่างไรดีครับ เริ่มมืดแล้วด้วยหนึ่งชั่วโมงรถยังไม่มาเลย”

            พิ้งค์ : “นั่นสินะคะ ทำอย่างไรดี”

            ชาร์ป : “คุณมีร่มไหมครับ”

            พิ้งค์ : “แย่จัง ฉันลืมพกมาค่ะ ที่จริงฉันขึ้นรถเมล์ก็ได้ แต่ต้องเดินข้ามไปอีกฝั่งหนึ่ง”

            ชาร์ป : “ถ้าอย่างนั้นคุณครับผมให้ยืมร่ม”

            พิ้งค์ : “ได้หรือคะ”

    ชาร์ป : “ครับ”

            พิ้งค์ : “แล้วคุณ ?”

            ชาร์ป : “ไม่เป็๞ไร ผมสบายมาก”

            พิ้งค์ : “ขอบคุณมากนะคะ ไว้พรุ่งนี้ฉันจะเอามาคืนให้นะคะ”

            ชาร์ป : “ครับ ผมมารอแท็กซี่ที่นี่ทุกวัน เวลานี้”

     

            วันรุ่งขึ้น

            @สถานีรถไฟฟ้าใต้ดิน

            18:49

            พิ้งค์ : “อ้าวคุณ เจอกันอีกแล้ว เมื่อวานขอบคุณมากนะคะเ๱ื่๵๹ร่มช่วยได้เยอะเลยค่ะ”

            ชาร์ป : “ยินดีครับ”

            พิ้งค์ : “คุณก็ทำงานแถว ๆ นี้หรือเปล่าคะ”

            ชาร์ป : “ครับ นั่งรถใต้ดินไปไม่กี่สถานีก็ถึงแล้ว”

            พิ้งค์ : “ดีจังนะคะ ฉันต้องไปไกลมากกว่าจะถึง”

            ชาร์ป : “เหนื่อยแย่เลยนะครับ”

            พิ้งค์ : “ฮ่า ๆ ไม่หรอกค่ะ ฉันชินแล้ว”

            ชาร์ป : “ฮ่า ๆ”

            พิ้งค์ : “๰่๥๹นี้ฝนตกบ่อยจังนะคะ ฉันฟังพยากรณ์อากาศ ดูเหมือน๰่๥๹นี้ฝนจะตกทุกวันเลย”

            ชาร์ป : “ใช่ครับ แบบนี้ต้องอย่าลืมพกร่ม ฮ่า ๆ”

            พิ้งค์ : “ใช่ค่ะ ฉันนี่บ๊องจริง ๆ”

            ชาร์ป : “วันนี้คนรอคิวขึ้นแท็กซี่เยอะจัง กว่าจะถึงคิวพวกเราคงอีกนาน”

            พิ้งค์ : “นั่นสินะคะ”

            ชาร์ป : “แท็กซี่สมัยนี้เรียกยากนะครับ ปฏิเสธผู้โดยสารก็เยอะแยะ”

            พิ้งค์ : “ฉันเองก็เคยเจอนะคะ หลายครั้งที่ต้องข้ามฝั่งไปขึ้นรถเมล์”

            ชาร์ป : “ครับ แย่จริง ๆ บางครั้งผมเองก็ท้อเหมือนกันนะเนี่ย เรียกแล้วไม่ยอมไปยิ่งเวลาฝนตกแบบนี้ ลำบากจริง ๆ ครับ คนไม่มีรถอย่างเรา ๆ”

            พิ้งค์ : “สมัยนี้อะไรก็เร่งรีบไปหมดค่ะ ตอนเย็นเลิกงานก็เหนื่อยแล้วอยากนั่งรถกลับบ้านสบาย ๆ”

            ชาร์ป : “จริงครับ เอ้อ ยืนคุยกันมานานแล้ว ไม่รู้เมื่อไหร่แท็กซี่จะมาเนอะ”

            พิ้งค์ : “ใกล้ถึงคิวแล้วนี่คะ”

            ชาร์ป : “ข้างสถานีมีซุปเปอร์ ฯ ด้วย สะดวกดีจริง ๆ”

            พิ้งค์ : “ฉันชอบมากเลยล่ะค่ะ แต่เวลารอรถก็ต้องเดินมารอที่นี่อยู่ดีนะ”

            ชาร์ป : “ฮ่า ๆ”

            พิ้งค์ : “อ้าว พูดปุ๊บแท็กซี่ก็มาแล้วล่ะค่ะ ฉันขอตัวก่อนนะคะ”

            ชาร์ป : “อ่าครับ ขอถามได้ไหมว่าคุณชื่ออะไร”

            พิ้งค์ : “พิ้งค์ค่ะ แล้วคุณล่ะคะ”

            ชาร์ป : “ชาร์ปครับ”

            พิ้งค์ : “คุณชาร์ป ขอบคุณมากนะคะ”

            ชาร์ป : J

            พิ้งค์ : J

     

    (Under the Rain ใต้สายฝน)

    -จบ-