ตอนที่ยี่สิบสอง แก้ไขช่องโหว่ของวิชา
“..และสีที่เราเห็นตรงนี้คืออวัยวะของเราชั้นเชื่อว่า หากเราตรวจร่างกายของพวกเ้าดูจะสามารถรู้ได้ว่าปัญหาอยู่ตรงไหนจากการที่พวกเ้าจะปวดกล้ามเนื้อเมื่อคืนพระจันทร์เต็มดวงเมื่อธาตุหยินหยางไม่สมดุลย์”
“นะนายท่านรู้ได้อย่างไรว่าพวกข้าจะปวดกล้ามเนือ้เวลากลางคืนพระจันทร์เต็มดวงกระต๊าก”
ระกาเหล็กกล่าวอย่างใ
ผมไม่ตอบว่าก็อปปี้คำพูดมาจากคนที่กลับจากโลกเซียน
แต่นี่คืออีกสาเหตุหนึ่งที่ผมค่อนข้างจะระวังตัวในการศึกษาวิชาจากสำนักนักษัตรนี้
อาจจะเพราะ้าคุยข่มว่าคนกลับมาจากโลกเซียนมีวิชาความรู้ที่ดีกว่าคนฝึกวิชาจากโลกปัจจุบันของเรานั้นกระจอกกว่า
แต่นั่นทำให้ผมรู้ว่าวิชาของพวกโลกปัจจุบันนั้นมีผลข้างเคียงนั่นเอง
ที่ผมต้องระวังในการที่จะฝึกวิชา
“แค่ลองคาดการณ์ดูน่ะ..”
ผมกำลังคิดมุกอยู่
“พวกเ้ารู้ใช่ไหมว่าชั้นจบการศึกษาจากต่างประเทศ?”
ผมเล่นมุกบัณฑิตมีความรู้ละกัน
พวกนั้นพยักหน้ารับ
“มันพอจะคำนวณเื่ร่างกายได้ว่าร่างกายของคนเควรจะมีอัตราส่วนหรือสัดส่วนแค่ไหน หากร่างกายของพวกเ้าไม่ได้สมมาตรหรือไม่สมดุลย์ก็มีความเป็ไปได้อย่างมากทีเดียวว่าจะเกิดผลบางอย่าง”
ผมจับแพะชนแกะไป
“ดังนั้นแผนการของชั้นคือวัดตัวพวกเ้าและพยายามหาช่องโหว่ที่เกิดขึ้นและทานยาโสมชั้นดีเ่าั้ซะชั้นบอกแล้วว่าจะดูแลพวกเ้าเหมือนคนในครอบครัว จะให้พวกเ้าาเ็และมีผลร้ายแรงในการฝึกวิชาอยู่ได้อย่างไร”
พวกนั้นคุกเข่าคารวะ
“ขอบคุณนายท่านบุญคุณนี้พวกข้าไม่อาจทดแทนได้แล้วในชาตินี้”
แค่พวกเอ็งไม่ออกไปอาละวาดฆ่าคนวางเพลิง ผมก็คิดว่าที่จ่ายไปก็คุ้มค่าแล้วล่ะ
“อย่าพึ่งขอบคุณวิชาของแดนตะวันตกไม่ได้ลึกล้ำกว่าแนวจงหยวนของเรา แต่แค่มีแนวทางใหม่ๆที่อาจจะช่วยมองได้หลายช่องทางมากขึ้นชั้นยังตองอาศัยพวกเ้าคอยแนะนำบางอย่างที่ยังไม่เข้าใจไปด้วย”
“ทราบแล้วขอรับนายท่าน”
ฟู่ เท่านี้ก็คงได้ข้อมูลร่างกายของพวกนักษัตรมาเพิ่มแล้ว
จะได้ลองคำนวณออกเสียทีว่าจุดชีพจรลึกลับนี่น่าจะอยู่ที่ไหน
..
จากการทดสอบร่างกายสร้างความประหลาดใจให้กับแพทย์อย่างยิ่งว่าร่างกายของพวกนักษัตรนั้น โดยเฉพาะคิงคองเงิน มีมวลกล้ามเนื้อที่หนาและน้ำหนักมากกว่าคนทั่วไป
แต่ระกาเหล็กมีกล้ามเนื้อหนาแน่น แต่กระดูกเปราะไปบ้างต้องมีการทานแคลเซี่ยมเสริม
ส่วนวานรทองแดงนั้นมีความแข็งแรงว่องไว้ เส้นเอ็นยืดหยุ่นมากกว่าธรรมดา แต่มีสมาธิสั้นจึงแก้ไขโดยทานยาแบบคนเป็โรคสมาธิสั้นในการช่วยรวบรวมสมาธิ
ซึ่งทำให้วานรทองแดงสามารถบรรลุพลังขั้นปลายของขั้นปรับพื้นฐานลมปราณได้
ส่วนคิงคองเงินนั้นหลังจากได้ทานโสมสิบปีเพิ่มพลังเข้าไปหลังจากที่ต้องเกลี้ยกล่อม
ร่างกายของเขาก็ใหญ่โตขึ้น
สังเกตได้ถึงความร้อนในร่างกายของเขาจากหน้าจอมอนิเตอร์ที่เป็ศูนย์กลางการวิเคราะห์ข้อมูล
ย๊ากกกก
ร่างกายของคิงคองเงินใหญ่ขึ้นหนึ่ง่ศีรษะบรรลุจากพลังขั้นปรับพื้นฐานขั้นปลายสู่การสร้างแก่นปราณขั้นต้นแล้วจากพลังของโสมสิบปี
“ขอบคุณนายท่านบุญคุณที่ช่วยข้าเช่นนี้พวกข้าไม่มีวันลืม คร่อก”
คิงคองเงินโขกศีรษะขอบคุณในการที่ผมช่วยในการให้โสมสิบปีและระบบนำทางการเดินพลังปราณ
“เจี๊ยกขอบคุณนายท่าน”
“กระต๊าก ขอบคุณนายท่านพวกข้าจะรับใช้นายท่านและทำให้สำนักนักษัตรยิ่งใหย่ต่อไป”
“ดีมาก ขอเพียงพวกเ้าตั้งใจต่อไป สำนักนักษัตรต้องยิ่งใหญ่ขึ้นมาได้อย่างแน่นอน”ผมยิ้มอย่างพึงพอใจแต่ในใจคิดว่า
ตกลงที่ผมกินโสมร้อยปีแต่ได้แค่ขั้นสิบของสะสมลมปราณ
แต่คิงคองเงินดันได้ขั้นแก่นพลังปราณแล้ว
เทียบบัญญัติไตรยางศ์แล้วเท่ากับว่าผมสิ้นเปลืองเอามากเลยนี่นา?
654
