ตกดึก...
หลังจากที่นาวาเรียกรถแท็กซี่ไปห้างสรรพสินค้า เด็กหนุ่มก็ได้จอคอมพิวเตอร์รุ่นใหม่มาพร้อมกับเก้าอี้สตรีมเกมสุดพิเศษ ตอนแรกที่มารดาได้เห็นก็แอบเอ็ดเื่นี้ แต่พ่อเลี้ยงก็ช่วยพูดคุยจนเด็กหนุ่มสามารถคอมตัวใหม่ได้ ครอบครัวนั่งรับประทานอาหารเย็นด้วยกัน จากนั้นก็เริ่มพูดคุยเื่ราวอนาคตของลูกชายที่ใกล้เข้ามาอีกแค่สามเดือน
นาวาไม่มีเื่นั้นอยู่ในหัว เขาซิ่วมาแล้วสองครั้ง และไม่เห็นว่ามันจะผิดปกติหรือแปลกตรงไหน แม้จะมีคณะในใจอยู่แล้ว แต่ก็ยังี้เีอ่านหนังสืออยู่ดี
“ผมไปนอนแล้วนะครับ”
“อ้าว ยังคุยเื่เรียนกันไม่จบเลยนะนาวา”
“พรุ่งนี้นะแม่ ผมเดินทางมาเหนื่อยๆ ให้ผมพักผ่อนเถอะ”
ลูกชายเพียงคนเดียววิ่งขึ้นบันไดไปบนห้องนอน หลังจากล็อคกลอนประตู แสงสว่างจากหน้าจอก็สาดส่องไปด้วยการเคลื่อนไหวของเกม หูฟังรุ่นใหม่เอี่ยมอัดแน่นอยู่บนหู แป้นพิมพ์และเมาส์เรืองแสงโดนนิ้วเรียวกดกระหน่ำพร้อมกับสบถคำหยาบคายอย่างสนุกสนาน
นาวาใช้เวลาจ้องหน้าจออยู่นาน เมื่อหันไปมองนาฬิกาบนฝาผนัง เขาก็พบว่าตอนนี้เลยเวลาเที่ยงคืนมาแล้ว
“มึงอย่าพึ่งเริ่มนะ กูไปเยี่ยวแป๊บ”
“เออๆ รีบๆมา”
นาวาบอกับเพื่อนในเกม ก่อนจะเดินเหยาะๆไปเข้าห้องน้ำ ด้วยความที่รีบร้อนที่จะกลับไปเล่นเกม มันจึงทำให้เด็กหนุ่มเปิดประตูและพุ่งตัวเข้าไปด้านในอย่างโผงผางโดยไม่สังเกตอะไรทั้งนั้น เมื่อดวงตาได้เห็นชายร่างกำยำกำลังเปลือยเปล่าอยู่หน้ากระจก สมองที่เต็มไปด้วยความกระตือรือร้นก็หยุดชะงัก
ผิวกายหยาบๆสีแทนเข้มของพ่อเลี้ยงเต็มไปด้วยหยดน้ำ แต่ท่าทางที่ลุงวุฒิกำลังจับอวัยเพศอันแข็งขืนของตัวเองมันดูเหมือนจะเป็เม็ดเหงื่อเสียมากกว่า มัดกล้ามล่ำสันของชายวัยกลางคนบึกบึนเหมือนกับรูปปั้นกรีกโรมัน แถมความเป็ชายที่พุ่งเป็หอกออกมานั้น ก็ใหญ่โตจนลูกเลี้ยงแทบไม่เชื่อสายตาตัวเอง
เนื่องด้วยเป็ผู้ชายด้วยกัน นาวาจึงดูออกทันทีว่าลุงวุฒิกำลังช่วยตัวเองอยู่ ข้อมือหนาแกร่งเขย่าจรวดไหวๆราวกับจะพุ่งขึ้นไปบนท้องฟ้า เสียงซีดซาดผ่านไรฟันและจังหวะลมหายใจที่พ่นออกมา คับคล้ายคับคลาเหมือนใกล้จะถึง์เต็มทน!
“ข…ขอโทษครับลุงวุฒิ!”
“ด…เดี๋ยวนาวา”
“ผม…ไปเข้าห้อบน้ำข้างล่างแล้วกันนะครับ”
“…..”
ไม่ทันที่พ่อเลี้ยงจะได้อธิบาย เด็กหนุ่มหน้าใสก็หันหลังจากไปเสียแล้ว ลำเอ็นแข็งกระด้างยังคงแข็งขืนไม่ยอมหด สาเหตุเพราะคืนนี้ภรรยาไม่ยอมมีเพศสัมพันธ์ด้วย เธอเอาแต่บ่นว่าเหนื่อย และพูดปฏิเสธแบบนี้ซ้ำๆมาหลายเดือนแล้ว วุฒิต้องแอบมาช่วยตัวเองที่ห้องน้ำนอกห้องนอน และด้วยความรีบร้อนเลยทำให้ลืมล็อคกลอนประตูไปเสียสนิท
ความกระหายของชายฉกรรจ์ทำให้ลืมไปเลยว่าบ้านหลังนี้มีสมาชิกใหม่ และดูเหมือนลูกเลี้ยงชายจะเห็นทุกอย่างเป็ที่เรียบร้อย!
“เฮ้อ อีกนิดเดียวก็จะเสร็จแล้วแท้ๆ”
หนุ่มใหญ่หมดอารมณ์ทำต่อ เขาล้างเนื้อล้างตัวเพื่อลืมเลือนเหตุการณ์ทุกอย่าง ก่อนจะกลับไปนอนอารมณ์ค้างในห้องนอนข้างภรรยาแม่ลูกหนึ่ง แต่ในขณะที่ใครบางคนกำลังนอนกรนอยู่บนเตียง เด็กหนุ่มที่กำลังสตรีมเกมกับเพื่อนกลับเหม่อลอยและตาค้างเหมือนถูกมนต์สะกด
ภาพลำเน้อสีเข้มที่เต็มไปด้วยเส้นเืยังคงวนเวียนอยู่ในหัว สัดส่วนความเป็ชายั้แ่หัวจรดเท้าของพ่อเลี้ยงมันทำให้นาวากัดริมฝีปากแน่น สีหน้าหยาบๆที่จ้องผ่านนัยตาคมเข้มนั้น มันช่างดุดันจนเด็กหนุ่มใจสั่นหวั่นไหว ภาพเกมบนหน้าจอค่อยๆมลายหายไป และได้กลายเป็ภาพเคลื่อนไหวของพ่อเลี้ยงที่กำลังช่วยตัวเองอย่างเมามัน
“ไอ้นาวา มึงนิ่งทำไรวะ!!!”
“ฮ่ะ? อ…อะไรนะ”
“เมื่อกี้บอกให้กูเข้า แต่อยู่ๆยืนนิ่งให้กูตายฟรีหรอ!”
“เอ้ย โทษๆ เน็ตที่บ้านไม่ค่อยดีว่ะ”
“แม่ง”
เสียงตะคอกจากเพื่อนดังทะลุหูฟังเหมือนกับเปิดลำโพง นาวากลืนน้ำลายเหนียวหนืดลงคออันแห้งเหือด เขาพยายามตั้งสติและเพ่งเล็งเกมบนหน้าจออีกครั้ง แต่ก็ไม่อาจหลุดไปจากภวังค์ประหลาดที่พรั่งพรูผ่านความคิดของตัวเองได้ เขาต้องรีบจัดการตัวเองตอนนี้ ไม่เช่นนั้นคงคิดเื่นั้นซ้ำๆจนไม่เป็อันนอนแน่!
“พวกมึงเล่นกันเลยนะ กูไปนอนแล้ว”
“เฮ้ย พึ่งตีหนึ่งเองนะเว้ย มึงล้อเล่นหรอไอ้นาวา”
“กูง่วงแล้ว เจอกันพรุ่งนี้เวลาเดิม”
นาวาปิดคอมพิวเตอร์ ก่อนจะเดินไปทิ้งตัวบนเตียงนอน เด็กหนุ่มวัยเจริญพันธุ์กดโทรศัพท์ จากนั้นก็จ้องมองคลิปวาบหวิวของหญิงสาวที่ตัวเองติดตามตาเขม่ง ข้อมือเขย่าลำเอ็นของตัวเองตามจังหวะ แต่หน้าอกตูมๆและเอวคอดรับบั้นท้ายกลมงอนนั้น ไม่สามารถทำให้นาวาเสร็จสมตามอารมณ์หมายได้เหมือนทุกครั้งที่ได้เห็น เด็กหนุ่มพยายามช่วยตัวเอง
และภาพที่ทำให้น้ำกระฉูดออกมา คือลำเอ็นแท่งหนาและมัดกล้ามล่ำสันของพ่อเลี้ยงหน้าซื่อ!