EP.3/1
มือของแซนยังสั่นไม่หยุด
เธอกลืนน้ำลายเหนียวๆลงคอ ใจเต้นระรัวราวจะทะลุออกมานอกอก
“พ่อคะเมื่อกี้ มันยังไม่ตายนะคะ แต่แซนขายมันได้ตั้งร้อยเหรียญ มากกว่าเศษดินเศษหินพวกนั้นอีก”
เสียงของเธอเบาแ่มีเพียงชาญชัยที่ยืนข้างๆ เท่านั้นที่ได้ยิน
ผู้เป็พ่อมองลูกสาวแล้วเหลือบไปทางกองซากศพอีกครั้งสีหน้าหนักแน่นของเขาเปลี่ยนเป็ตะลึง แต่นั่นก็เป็เพียงวูบเดียวก่อนเขาจะดึงแขนลูกสาวไว้
“เราต้องกลับกระโจมแล้วแซน พอแค่นี้ก่อน ถ้าอยู่นานกว่านี้ คนอื่นจะสังเกตเห็นเอาได้”
แซนลังเลแต่ก็รู้ว่าพ่อพูดถูก
เธอจึงพยักหน้ากดปิดหน้าต่างระบบอย่างเงียบงัน แล้วรีบเดินตามชาญชัยกลับสู่กระโจมผ้าใบขาดๆที่เปรียบเสมือนบ้านของพวกเขาในค่ายอพยพแห่งนี้
แต่แม้จะกลับมาถึงที่พักแล้วใจของแซนก็ยังไม่ยอมสงบลง
ซอมบี้ที่ยังไม่ตาย= ขายได้แพงกว่า
หนึ่งตัว= 100 เหรียญ
ห้าตัว= 500 เหรียญ
ถ้าเกิดเป็สิบตัว= หนึ่งพันเหรียญ!
เธอเริ่มคำนวณในใจด้วยแววตาเปล่งประกาย
เหรียญพวกนี้สามารถซื้ออาหารน้ำ เสื้อผ้า เตียง ผ้าห่ม หรือแม้แต่ระบบป้องกันภายในเกมได้ตอนนี้เธอมีระบบสร้างบ้าน สร้างกำแพงมาปิดล้อมซอมบี้พวกนั้น แล้ว “ล่อ”พวกมันเข้าไปในกำแพงก็เท่ากับว่าเธอคลิกขายพวกมันได้ตามใจชอบเลยไม่ใช่เหรอ?
“แซน”
เสียงของอนงค์ดังขึ้นอย่างอ่อนโยนจากด้านหลัง
“ลูกเป็อะไรไปแม่เห็นนั่งนิ่งๆ มานานแล้วนะ”
แซนสะดุ้งเธอหันไปยิ้มให้แม่
“เปล่าค่ะแซนแค่กำลังคิดว่า ถ้าเรามีพื้นที่ปลอดภัยพอ แซนอยากลองสร้างบ้านให้พ่อกับแม่จริงๆสักหลังค่ะ”
อนงค์ยิ้มบางๆราวกับไม่อยากดับฝันลูกสาว
“ถ้าเป็แซนแม่เชื่อว่าทำได้อยู่แล้ว”
ในความเข้าใจของพ่อและแม่ของเธอแซนมีพลังจากการขายของไร้ค่าและเปลี่ยนพวกมันเป็เหรียญสำหรับซื้อขายอาหารและของใช้เท่านั้นพวกท่านไม่รู้ด้วยซ้ำว่าแซนทำอะไรได้บ้าง
คืนนั้นแซนนอนไม่หลับ
ในขณะที่พ่อแม่ของเธอหลับไปแล้วเธอลุกขึ้นมาแง้มผ้าใบดูนอกค่าย แสงไฟสลัวจากแนวรั้วยังส่องอยู่ซากศพซอมบี้บางส่วนก็ยังถูกลากออกไปทิ้งอยู่ที่มุมหนึ่งนอกค่ายเช่นเดิม
ไกลออกไปนอกค่ายยังคงมีเสียงครางต่ำของซอมบี้ลอยตามลมมาเป็ระยะแต่แซนยังไม่มีความกล้าพอจะเผชิญหน้ากับมัน
เธอเป็เพียงหญิงสาวที่เพิ่งเรียนจบใหม่ต่อให้จะแข็งแกร่งแค่ไหนก็ยังยากที่จะยอมรับกับสถานการณ์ตอนนี้
หรือต่อให้เธอจะวางแผนจัดการซอมบี้ได้ยังไงในอนาคตแต่เธอก็ยังกลัวพวกมันอยู่ดี
แซนมองเหรียญเงินในหน้าต่างระบบที่เพิ่มพรวดมาหลายร้อยในเวลาเพียงวันเดียวดวงตาที่เคยอ่อนล้าจากการคิดหาหนทางเอาตัวรอดก็เริ่มเปล่งประกายขึ้นอีกครั้ง
“อย่างน้อยการมีเงินก็ทำให้รอดตายได้ล่ะนะ”
เธอพึมพำกับตัวเองพลางไถหน้าจอระบบเล่นๆแต่แล้วก็เหมือนนึกอะไรขึ้นมาได้
“เดี๋ยวนะระบบเกมนี้มันสร้างห้องใต้ดินได้ไม่ใช่เหรอ?!”
แซนแทบจะลุกพรวดขึ้นมาจากที่นอนทันทีความคิดแล่นฉิวราวกับกระแสไฟ เธอไม่รีรอ รีบเปิดโหมดสร้างจากระบบแล้วลากเปิดพื้นที่ใต้กระโจมที่พักของตัวเองทันที
เสียงแจ้งเตือนเริ่มเด้งขึ้นมาเมื่อเธอเริ่มลงมือ
[-60 เหรียญ]
[-120 เหรียญ]
[-240 เหรียญ]
แค่ผนังสี่ด้านเล็กๆก็เล่นเอาเหรียญปลิวว่อนไปหลายร้อย แต่แซนก็กัดฟันแน่นเธอรู้ว่าทุกเหรียญที่จ่ายไปจะทำให้ชีวิตง่ายขึ้นอีกนิดแม้จะเป็แค่เศษเสี้ยวของความสะดวกก็ตาม
หลังจากนั้นแซนก็กดซื้อบันไดเพื่อเดินลงไปข้างล่าง
[-692 เหรียญ]
เมื่อเห็นราคาแซนแทบทรุด
“นี่มันบันไดทองคำรึไง…”
เธอบ่นอุบในใจรู้สึกหน้ามืดกับราคาที่พุ่งสูงขนาดนี้แต่นี่ยังไม่นับรวมกับโคมไฟที่เธอต้องติดตั้งเพื่อความสว่างอีก
[-106 เหรียญ]
หลอดไฟเล็กๆเพียงไม่กี่หลอดกลับดูมีค่าราวกับเพชรเม็ดงามในสถานการณ์แบบนี้
หลังจากแซนเดินลงมาที่ห้องใต้ดินที่เพิ่งทำเสร็จก็รู้สึกว่าเงินที่เธอมีช่างน้อยนิดเหลือเกินแต่เธอก็กัดฟันทำในสิ่งที่คิดว่ามีประโยชน์สำหรับเธอมากที่สุดในตอนนี้ต่อทันทีนั่นก็คือห้องน้ำ
เพราะเธออยากอาบน้ำเหลือเกิน!
แซนเลือกขนาดห้องน้ำ3x3 ช่อง ซึ่งกินพื้นที่ใต้ดินไปเกือบครึ่งเธอติดตั้งอ่างอาบน้ำพร้อมม่านอาบน้ำแบบโปร่งบางเป็อย่างแรกมันทำให้แซนรู้สึกเหมือนห้องน้ำโรงแรมหรูในเมืองจากโลกก่อนของเธอไม่มีผิด
[-895 เหรียญ]
หลังจากนั้นก็ติดตั้งอ่างล้างหน้ากระจก ชั้นวางของ ซึ่งในระบบล้วนแต่มีของจำเป็พวกแชมพู ยาสระผม ครีมนวดผมครีมอาบน้ำ ผ้าขนหนูติดมาพร้อมกับชั้นวางของในห้องน้ำด้วยเช่นกัน
[-289 เหรียญ]
[-132 เหรียญ]
[-396 เหรียญ]
ตัวเลขที่ค่อยๆหายวับไปทำให้หัวใจของแซนเบาหวิวร่างกายรู้สึกเหมือนจะลอยตามเหรียญที่หล่นหายไปจากระบบด้วยซ้ำ
แต่ข้าวของแค่นั้นมันยังไม่พอ
เธอกดซื้อโถสุขภัณฑ์เครื่องฟอกอากาศพื้นฐาน และอุปกรณ์เล็กๆ น้อยๆที่ช่วยให้ห้องน้ำดูไม่เหมือนหลุมหลบภัยข้างถนน หลังจากจัดการทุกอย่างเสร็จห้องน้ำอย่างง่ายของเธอก็สูญเงินจากระบบไปถึง 2,365 เหรียญ!
“โอ๊ยเจ็บ!”
แซนโอดครวญแต่ปากกลับยิ้ม เพราะสุดท้ายเธอก็ได้ห้องน้ำที่สร้างเสร็จใหม่ๆและเมื่อลองกดน้ำอุ่นจากก๊อกของอ่างอาบน้ำ น้ำก็ไหล! ไหลจริง!แถมยังสะอาดอีกต่างหาก!
เธอรีบะโลงไปในอ่างทันทีโดยไม่แม้แต่จะปิดม่าน
“พระเ้านี่มัน์ชัดๆ”
โถสุขภัณฑ์ใช้งานได้ราวกับมีท่อส่งตรงจากระบบกรองน้ำห้องทั้งห้องสว่าง สะอาด และอบอุ่นอย่างไม่น่าเชื่อ
แซนแช่น้ำอยู่อย่างนั้นรู้สึกเหมือนได้ย้อนเวลากลับไปอยู่ในโลกเก่าชั่วครู่ จนเกือบจะหลับในอ่างด้วยซ้ำ
วันสิ้นโลกมันจะร้ายแค่ไหนก็ช่างแต่ถ้าเธอยังมีห้องน้ำดีๆ แบบนี้ ต่อให้ต้องออกไปจัดการกับซอมบี้อีกสิบรอบเธอก็คิดว่าเธอไหวแล้วล่ะ!
เพราะมีแต่เงินเท่านั้นที่ทำให้เธอได้รับความสุขสบายในวันสิ้นโลกแบบนี้!