???? มฤตยูเกาะกะโหลกลาวา ????
EP10: มนต์สะท้อนและแผนลับของอสุรีสองหน้า
สุรีมาลย์ส่งเสียงกรีดร้องด้วยความเดือดดาล พลังเวทที่เคยเป็ลาวากลับกลายเป็ เพลิงสีดำ และ มนตร์เงา ที่บริสุทธิ์ของนางเอง นางพุ่งเข้าใส่เมฆาอย่างบ้าคลั่งโดยไม่สนใจความรอบคอบอีกต่อไป
“แกทำลายทุกอย่าง! แกจะต้องตายที่นี่!”
สุรีมาลย์ปล่อย คลื่นเพลิงทมิฬ พุ่งเข้าใส่เมฆาอย่างต่อเนื่อง เมฆาตระหนักว่า แม้พลังของนางจะไม่ได้มาจากลาวาแล้ว แต่ พลังพื้นฐาน ของสุรีมาลย์ก็ยังคงอยู่ในระดับที่สูงมาก
เมฆาใช้ ห่วงนาคบาสก๋ วงเดียวหมุนรอบตัวด้วยความเร็วสูง เพื่อ ปัดป้อง และ ทำลาย มนตร์เพลิงที่พุ่งเข้ามา เขาใช้เท้าถอยห่างจากบ่อลาวาให้มากที่สุด
เมฆาไม่ใช้พลังทำลายล้างเพื่อปะทะโดยตรงอีกต่อไป แต่เขาใช้ ปัญญา เข้าจัดการ
เขาสังเกตเห็นว่าสุรีมาลย์ยังคงใช้ เศษซากพลังงาน จากการะเิของอุปกรณ์อาคมและ หินลาวา ที่แหลมคมรอบตัวมาเป็ส่วนเสริมในการโจมตี เมฆาจึงร่าย มนตร์ธาตุน้ำ ในรูปแบบใหม่
เขาใช้ไอน้ำที่หลงเหลืออยู่ สร้าง โล่น้ำ (Water Shields) ที่มีลักษณะเป็ ผิวกระจกสะท้อนแสง หลายชั้นรอบตัว
เมื่อ คลื่นมนตร์เพลิง และ หินลาวาแหลมคม ที่สุรีมาลย์ปล่อยออกมาปะทะกับ โล่น้ำสะท้อน ของเมฆา พลังงานเ่าั้ก็ หักเห และ พุ่งกลับ เข้าหาสุรีมาลย์เอง
ฉับ! ครืน!
สุรีมาลย์ถูกมนตร์ของตนเองโจมตี ร่างกายของนางได้รับาเ็เล็กน้อย แต่นางก็ต้องหยุดการโจมตีเพื่อป้องกันตัว
สุรีมาลย์ตระหนักว่า ความโกรธ ทำให้การโจมตีของนางไม่แม่นยำ และเมฆาก็กำลังใช้ สภาพแวดล้อม และ ตรรกะ มาตอบโต้นางได้อย่างเหนือชั้น การต่อสู้แบบนี้มีแต่จะทำให้พลังของนางลดลงเรื่อยๆ
“เ้าจอมเวทหนวด... แกเก่งกาจเกินไป!” สุรีมาลย์กัดฟันกรอด ครึ่งหน้าที่สวยงามของนางแสดงความรังเกียจ ขณะที่ครึ่งที่เป็แผลเป็มองเมฆาด้วยความเดือดดาล
นางตัดสินใจว่า การรักษาชีวิต และ รายงานต่อกัมปนาท คือสิ่งสำคัญสูงสุด
สุรีมาลย์วาดวงอาคมขนาดเล็กที่ซับซ้อนด้วยความเร็วสูงบนอากาศ โดยใช้พลังงานสำรองทั้งหมดของนางในการสร้าง มนตร์เคลื่อนย้ายฉุกเฉินเฉพาะบุคคล
“ครั้งนี้แกโชคดี! แต่ท่าน กัมปนาท จะรู้เื่นี้! และแกจะไม่ได้มีโอกาสอยู่รอดในครั้งต่อไป!”
วูบ!
ก่อนที่เมฆาจะขัดขวางทัน สุรีมาลย์ ก็อันตรธานหายไปจากโถงถ้ำกลางเกาะ ทิ้งไว้เพียงกลิ่นโอโซนและควันจางๆ
เมฆาทรุดตัวลง เขาเหนื่อยล้าจนแทบจะยืนไม่ไหว แต่เขาก็รู้ว่าเขา ชนะ การต่อสู้ครั้งสำคัญนี้แล้ว เมฆารีบไปที่บริเวณกรงขังและใช้ พลังเวท ทำลาย กำแพงเวทมนตร์ ที่กักขังนักท่องเที่ยวไว้
หมอผีเฒ่า และผู้รอดชีวิตที่เหลือออกมาจากคุกหินลาวาด้วยความตกตะลึง พวกเขาก้มลงกราบขอบคุณเมฆาที่ช่วยชีวิตพวกเขา
“ขอบคุณท่านจอมเวท! สุรีมาลย์ หนีไปแล้ว! พวกเราปลอดภัยแล้ว!” หมอผีเฒ่ากล่าว
เมฆาใช้พลังที่เหลืออยู่ ปลดผนึกถ้ำใต้ทะเล และพยุงร่างของ อคิราห์ ที่ได้รับการรักษาจนอาการทรงตัวออกมา
อคิราห์ลืมตาขึ้นมาอย่างเชื่องช้า ดวงตาคู่สวยมองไปยังเมฆาอย่างอ่อนแรง
“เมฆา… นายมาได้ยังไง… สุรีมาลย์ล่ะ…”
“พักก่อนอคิราห์” เมฆาตอบอย่างอ่อนโยน “เธอปลอดภัยแล้ว… ฉันทำลาย อุปกรณ์อาคม ได้แล้ว แต่ อสุรีสองหน้า หนีไปได้”
เมฆามองไปรอบๆ เกาะกะโหลก ตอนนี้ หมอกสีเหลือง ที่เป็ประตูมิติได้จางหายไปแล้ว เกาะกะโหลก ยังคงลอยอยู่โดดเดี่ยวใน มิติที่ถูกตัดขาด
“ตอนนี้ปัญหาคือ…” เมฆาหันไปหาอคิราห์ที่าเ็ “เราทำลาย สะพานเชื่อมมิติ ที่ศัตรูสร้างขึ้นแล้ว แต่ตอนนี้เราถูก ขัง อยู่ใน มิติคู่ขนาน นี้กับผู้รอดชีวิตนับร้อย เราต้องหาทางพาเกาะกะโหลกทั้งหมดนี้ กลับไปที่น่านน้ำอ่าวไทย ให้ได้… โดยที่เราไม่มีพลังงานลาวาจากศัตรูมาช่วยในการเปิดประตูมิติอีกแล้ว”
*อคิราห์ที่เพิ่งฟื้นจากอาการาเ็สาหัส และเมฆาที่เหนื่อยล้า จะต้องร่วมกันหาตรรกะ และพลังเวทมนตร์มหาศาล เพื่อย้ายเกาะกะโหลกลาวาและผู้คนนับร้อย ให้กลับสู่มิติโลกของเราให้ได้อีกครั้ง...?*
*โปรดติดตามตอนต่อไป*
3K
