ซั่งกวานจือหนิงมองภาพตรงหน้าด้วยความประหลาดใจนางไม่เข้าใจว่าจูชิงกลืนกินลมปราณที่อยู่ในศพของหมาป่าวายุคลั่งจนหมดเกลี้ยงได้ใน่เวลาสั้นๆได้อย่างไร
“เ้าหัวขโมยนั่นมีความลับเยอะเสียจริง” ซั่งกวานจือหนิงครุ่นคิดในใจ
ทุกหนแห่งที่หมาป่าวายุคลั่งอยู่นั้นต้องมีหญ้าิญญาเย็นอย่างแน่นอนไม่นานนักจูชิงก็พบหญ้าิญญาเย็นสองต้นในพงหนาม
ขอบใบเป็ลักษณะจักฟันเลื่อย มีกระแสลมไหลเวียนอยู่บริเวณรอบๆเหมือนกับหญ้าิญญาเย็นที่เฒ่าปีศาจเคยพูดถึงไม่มีผิด
ในทวีปเฉียนหยวนมีเพียงตระกูลชั้นสูงที่ใช้สมุนไพรล้ำค่าอย่างหญ้าิญญาเย็นเพื่อล้างไขกระดูกให้กับอนุชนรุ่นหลังซึ่งการล้างไขกระดูกเป็เพียงคุณสมบัติอย่างหนึ่งของหญ้าิญญาเย็นเท่านั้น
คุณสมบัติที่แท้จริงของหญ้าิญญาเย็นก็คือมันสามารถปรับเปลี่ยนรากฐานของจอมยุทธ์เพิ่มคุณสมบัติพิเศษธาตุลมได้
ดังนั้นหญ้าิญญาเย็นจึงเปรียบเสมือนปรมายุทธ์แห่งวายุจอมยุทธ์ที่หล่อหลอมหญ้าิญญาเย็นแล้วสามารถฝึกปรือสำเร็จเป็ขั้นหลอมลมปราณสูงสุดได้นั้นถือว่าเป็ผู้ทรงพลังอย่างยิ่งในทวีปเฉียนหยวนแล้ว
“ฉึก!” จูชิงรู้สึกเจ็บแปลบที่ปลายนิ้วยามเลื่อนมือจะไปััมันแขนขวาที่หลอมสองอักขระาหลัวโหวกลับถูกหญ้าิญญาเย็นบาดกลายเป็แผลตื้น
“คมยังกับใบมีด!” จูชิงอุทานออกมาอย่างอดมิได้
ด้วยความแข็งแกร่งของสองอักขระาหลัวโหวเรียกได้ว่าแขนจูชิงมิด้อยกว่าศัสตราวุธิญญาระดับมนุษย์แล้ว หากขับเคลื่อนเต็มกำลังสามารถเทียมทัดกับศัสตราวุธิญญาชั้นสูงได้โดยไร้ข้อกังขาทว่าหญ้าิญญาเย็นกลับเฉือนเนื้อแกร่งกล้าดุจเหล็กของเขาได้อย่างน่าเหลือเชื่อ
ซั่งกวานจือหนิงผสานลมปราณคุ้มกันกายาของตัวเองเคลื่อนตัวลงมาจากต้นไม้เก่าแก่ดวงตาคู่สวยประกายแสงระยิบระยับจ้องเขม็งมองหญ้าิญญาเย็น
“หญ้าิญญาเย็นงั้นรึน่าจักอายุหมื่นปีเห็นจะได้กระมัง” ซั่งกวานจือหนิงร้องเสียงหลง
หญ้าิญญาเย็นหายสายสูญไปนานแล้วในทวีปเฉียนหยวนฉะนั้นมีต้องเอ่ยถึงหญ้าิญญาที่มีอายุเป็พันปี ฤทธิ์ยารุนแรงยิ่งกว่าหญ้าิญญาเย็นธรรมดาหลายเท่า
ขุนเขากระบี่เทียนหยวนเป็นิกายใหญ่แห่งทวีปเฉียนหยวนสถานะของซั่งกวานจือหนิงในขุนเขากระบี่เทียนหยวนนั้นมิใช่สามัญ หากแต่อย่าว่าแค่เคยเห็นเลยนางไม่เคยได้ยินด้วยซ้ำว่ามีหญ้าิญญาเย็นอายุเป็หมื่นปี
หญ้าิญญาเย็นหมื่นปีพบเจอได้ยากเหลือแสนบางทีมูลค่าของมันอาจสูงยิ่งกว่าผลไม้อายุวัฒนะในเทือกเขาเพลิงเสียด้วยซ้ำ
“เ้าจะทำอะไร?” ซั่งกวานจือหนิงะโหมายมาดจะหยุดสิ่งที่จูชิงกำลังทำอยู่
จูชิงมองซั่งกวานจือหนิงแล้วพูดว่า “กินน่ะสิ!”
“มีของดีแต่ไม่รู้จักคุณค่าเอาหญ้าิญญาเย็นกลับไปขุนเขากระบี่เทียนหยวนให้นักหลอมโอสถขุนเขากระบี่เทียนหยวนหลอมเป็โอสถย่อมดีกว่ามากโข” ซั่งกวานจือหนิงพูด
“หลอมเป็โอสถ?” จูชิงผงะ
ซั่งกวานจือหนิงพยักหน้า “กินทั้งต้นสิ้นเปลืองเกินไปมีเพียงต้องนำไปหลอมเป็โอสถถึงจักดึงประสิทธิภาพของสมุนไพรออกมาได้สูงสุด”
“พูดมีเหตุผล!” จูชิงพยักหน้าเห็นด้วยทว่าการกระทำกลับสวนกับคำพูดอย่างสิ้นเชิง เขาไม่รอช้าเคี้ยวหญ้าิญญาเย็นกลืนลงไปในท้อง
“จะ...เ้า!” ซั่งกวานจือหนิงไม่อยากเชื่อสายตาของตัวเองหญ้าิญญาเย็นอายุหมื่นปีอันล้ำค่าถูกจูชิงกินเข้าไปไม่ต่างอะไรกับหญ้าริมทาง!
จูชิงเคี้ยวอยู่สี่ห้าครั้งก็รีบกลืนมันลงไปเพราะรสชาติของมันทั้งฝาดทั้งขม ไม่อร่อยเลยสักนิด!
หญ้าิญญาเย็นมีอายุหมื่นปีลมปราณที่อัดแน่นอยู่ข้างในนั้นสมบูรณ์เกินพรรณนากระทั่งจอมยุทธ์ขั้นเคลื่อนย้ายลมปราณก็ยังรับไม่ไหว
แต่เพราะหินโลหิต จูชิงจึงสามารถหลอมลมปราณได้สำหรับส่วนที่ร่างกายรับได้ส่วนที่เหลือก็นำไปกักเก็บเอาไว้ในหินโลหิต!
ภายใต้การหล่อเลี้ยงของหญ้าิญญาเย็นกายาของจูชิงเปล่งประกายแสงจรัสแจ้ง เส้นอักขระหลายต่อหลายเส้นปรากฏบนกระดูก หลอมผสานรวมกันกลายเป็อักขระิญญา!
“เฒ่าปีศาจ นี่มันอะไร?” จูชิงมองอักขระิญญาด้วยความฉงนสงสัย!
“อักขระิญญาแห่งลมมันช่วยเพิ่มความเร็วให้กับเ้าได้” เฒ่าปีศาจตอบ
ครั้นได้ยินเฒ่าปีศาจพูดดังนั้นจูชิงก็รู้สึกว่าร่างกายของเขาเบาขึ้นอักขระิญญาสีฟ้าครามที่อยู่บนกระดูกพิเศษขนาดนี้เชียวหรือ
เฒ่าปีศาจที่ทำกรรมฐานอยู่บนศิลาผนึกิญญาพิชิต์ยิ้มเล็กน้อย“ถึงมันจักมิใช่วิชาส่วนหนึ่งของ《เคล็ดวิชา์าหลัวโหว》หากแต่ก็ส่งเสริม《เคล็ดวิชา์าหลัวโหว》ไม่น้อย !”
ศิลาผนึกิญญาพิชิต์ส่องสว่าง วิชา《กระดูกปีศาจวายุ》อีกวิชาหนึ่งประจักษ์ข้าง《เคล็ดวิชา์าหลัวโหว》
“วิชาลับขั้นลึกลับระดับสูง!” จูชิงตะลึงไปชั่วขณะเขารู้ว่าเฒ่าปีศาจมีความเป็มาไม่ธรรมดาแต่ไม่คาดไม่ถึงว่าอีกฝ่ายจักใจกว้างถ่ายทอดวิชาลับขั้นลึกลับระดับสูงให้กับเขา
ในเส้นทางแห่งยุทธ์แบ่งออกเป็สามประเภทก็คือกำลังภายในวรยุทธ์ และวิชาลับ
กำลังภายในเป็รากฐานสำคัญของจอมยุทธ์เมื่อฝึกฝนจนชำนาญก็จะสามารถใช้กำลังภายในทลายพันธนาการร่างกายของตัวเองได้
ส่วนวรยุทธ์เป็ทักษะเอาไว้ใช้ในการต่อสู้ อันเป็สิ่งกำหนดความแข็งแกร่งของจอมยุทธ์
และอย่างสุดท้ายก็คือวิชาลับสิ่งที่ล้ำค่าเหนือสิ่งอื่นใด ล้ำค่ายิ่งกว่ากำลังภายในหรือวรยุทธ์หลายเท่าตัวแม้แต่สำนักหรือนิกายที่ยิ่งใหญ่บางแห่งก็ใช่ว่าจักมีวิชาลับใน
ไม่ว่าเป็กำลังภายในวรยุทธ์หรือวิชาลับแบ่งออกเป็ห้าขั้นได้แก่ ์ ปฐี ลึกลับ บุษรา มนุษย์ โดยในแต่ละขั้นแบ่งออกเป็สามระดับ สูง กลางต่ำ
วิชาที่เฒ่าปีศาจมอบให้นั้นเป็วิชาลับขั้นลึกลับระดับสูงดังนั้นจูชิงถึงได้ใจนตะลึง
《กระดูกปีศาจวายุ》วรยุทธ์ขั้นลึกลับระดับสูงสามารถใช้ลมขัดเกลากระดูกผ่านทางอักขระิญญาแห่งลม
ใน่แรกนั้นทำได้เพียงเพิ่มความเร็วให้กับตัวเองแต่เมื่อใดที่อักขระิญญาแห่งลมแพร่งพราย กำจายจนทั่วกายาแล้วจะสามารถใช้พลังของอักขระิญญาแห่งลมเสริมสร้างกระดูกกลั่นหลอมเป็ปีศาจวายุอัญเชิญพลังปีศาจแห่งวายุ พลานุภาพทำลายล้างพลิกฟ้าทลายปฐี!
“เหตุใดถึงถ่ายทอดวิชาลับขั้นลึกลับระดับสูงให้กับข้าล่ะ?” จูชิงเอ่ยถามเฒ่าปีศาจ เฒ่าปีศาจน่ะหรือจะจิตใจงดงามถ่ายทอดวิชาให้กับเขาโดยเปล่า
เฒ่าปีศาจเหลือบมองจูชิง “ได้วิชาดีก็ดีแล้วมิใช่รึจักมาถามอะไรไร้สาระ”
“แม้ว่า《กระดูกปีศาจวายุ》จักเป็วิชาลับขั้นลึกลับระดับสูง หากการที่จะบำเพ็ญเพียรถึงแก่นแท้นั้นมิใช่เื่ง่ายหญ้าิญญาเย็นแค่ต้นเดียวนั้นไม่พอ” เฒ่าปีศาจแค่นเสียงหึ
จูชิงได้ยินแล้วก็หัวเราะ “จักกังวลทำไมบนเกาะหลัวโหวมีสมบัติล้ำค่าตั้งมากมาย!”
“ไอ้หัวขโมย...” ซั่งกวานจือหนิงอยากเขกกะโหลกจูชิงให้ตายหญ้าิญญาเย็นหมื่นปีเอามากินให้เสียของได้อย่างไรกัน
จูชิงหันมองซั่งกวานจือหนิง “หัวขโมยงั้นรึเ้าต้องเรียกข้าว่าท่านพี่ไม่ใช่หรือไร?”
“จะ...เ้า ไอ้คนไร้ยางอาย!” ซั่งกวานจือหนิงหน้าแดงก่ำเพียงคิดภาพที่นางเรียกเขาว่าท่านพี่ก็พลันรู้สึกละอายใจจนอยากแทรกแผ่นดินหนี
จูชิงแหวกพงหนามขุดคุ้ยดินครู่หนึ่งจนพบผลไม้สีเขียวสองสามผลอยู่ข้างใต้
“น่าจะเป็ของดี เก็บเอาไว้ก่อนก็แล้วกัน!” จูชิงเก็บผลไม้สีเขียวลงไปในกระเป๋าหนังสัตว์
สายตาของจูชิงยังคงจับจ้องมองถุงเอกภพที่ห้อยอยู่ที่เอวซั่งกวานจือหนิงพอได้เห็นความน่าอัศจรรย์ของมันแล้ว เขาเองก็อยากได้สักใบหนึ่ง ถ้ามีถุงเอกภพแล้วไหนเลยจะต้องแบกกระเป๋าใหญ่ๆให้วุ่นวาย
“มองอะไร!” ซั่งกวานจือหนิงถลึงตาใส่จูชิง
จูชิงยิ้มเ้าเล่ห์ “น้องสาว เ้ามีถุงเอกภพเหลือบ้างหรือไม่เอามาแบ่งให้ข้าสักใบสิ”
ซั่งกวานจือหนิงขนลุกซู่ทั่วไปทั้งร่าง “ใครเป็น้องเ้าพูดอะไรเหลวไหล!”
“เ้าเรียกข้าว่าพี่ข้าก็ต้องเรียกเ้าว่าน้องไม่ถูกหรือ?” จูชิงหัวเราะฮ่าๆ
ซั่งกวานจือหนิงสะบัดข้อเท้าเตะใส่จูชิงลมปราณธาตุไฟปะทุร้อนแรง!
“น้องสาวข้า เ้าจักฆ่าพี่ชายที่แสนดีของเ้าได้ลงคอรึ!”จูชิงเอี้ยวตัวหลบ
“ไปตายซะ!” ซั่งกวานจือหนิงโกรธมาก ระดมเตะไม่ขาดสาย!
“หมับ!” คราวนี้จูชิงไม่หลบแล้วใช้มือขวาจับข้อเท้าของซั่งกวานจือหนิงค้างกลางอากาศ!
ลมปราณธาตุไฟของซั่งกวานจือหนิงทำอะไรจูชิงมิได้แม้แต่น้อยในทางกลับกันกลับกลายเป็ซั่งกวานจือหนิงที่เป็ฝ่ายเจ็บเสียเอง
ซั่งกวานจือหนิงไม่เข้าใจเป็อย่างมากจูชิงเป็แค่จอมยุทธ์ขั้นหลอมกายาสามชั้นฟ้า ทว่ากลับรับการโจมตีของนางได้ถึงนางจักถูกยับยั้งขั้นพลังอยู่เพียงขั้นเคลื่อนย้ายลมปราณก็เถอะหากก็ใช่ว่าขั้นหลอมกายาจักต้านทานไหว
“ทำตัวให้ดี อย่าให้ข้าต้องจับเ้าตี!” จูชิงกวาดสายตามองบั้นท้ายของซั่งกวานจือหนิงเป็คำเตือน
“บัดซบ!” ซั่งกวานจือหนิงถ่มน้ำลายก่อนที่จักหันหน้าไปอีกทางไม่สนใจจูชิง
ในขณะเดียวกันนั้นซั่งกวานจือหนิงพบว่าถึงจูชิงจักเป็จอมยุทธ์ขั้นหลอมกายาสามชั้นฟ้าทว่าแขนขวากลับแข็งแกร่งยิ่งกว่าเหล็กไหล ถึงเป็จอมยุทธ์ขั้นเคลื่อนย้ายลมปราณก็เถอะถ้าไม่ทันระวังจะต้องเป็ฝ่ายเสียเปรียบให้กับจูชิงอย่างแน่นอน
ซั่งกวานจือหนิงถูกมัดมือเอาไว้ทั้งสองข้างจึงไม่สามารถใช้วรยุทธ์บางอย่างได้ลำพังแค่ลมปราณยังยากที่จะต่อกรกับจูชิง
“ข้าแปลกใจั้แ่ทีแรกแล้วทำไมไอ้หัวขโมยนั่นถึงยอมคลายเชือกที่ข้อเท้าข้าที่แท้ก็วางแผนเอาไว้แล้วนี่เอง!” ซั่งกวานจือหนิงแค่นเสียงในใจ
ยิ่งเข้าใกล้อาณาเขตหมาป่าวายุคลั่งมากเท่าใดจำนวนสมุนไพริญญาธาตุลมก็ยิ่งมากขึ้นเรื่อยๆ สามารถเก็บเกี่ยวได้ตามใจชอบ
ซั่งกวานจือหนิงยิ่งเห็นก็ยิ่งตาเป็มันถึงนางจักเป็ผู้ที่มีสถานะพิเศษของขุนเขากระบี่เทียนหยวนทว่านางไม่เคยเห็นสมุนไพรมากมายขนาดนี้มาก่อน มีจำนวนไม่น้อยที่เป็สมุนไพรหมื่นปีบางชนิดพบเจอได้ยากมากในทวีปเฉียนหยวน
“หรือว่าที่พวกศิษย์แข็งแกร่งก้าวะโเช่นนั้นก็เพราะสมุนไพรของเกาะหลัวโหว!”ซั่งกวานจือหนิงอุทาน
“วายุ!” จูชิงคำรามเสียงต่ำอักขระิญญาแห่งลมที่สลักบนกระดูกประกายแสงวาบหนึ่งความเร็วของจูชิงพลันพุ่งทะยานขึ้นอีกระดับ ฝ่าทลายวงล้อมของสองหมาป่าวายุคลั่ง ใช้สันมือขวาฟันหัวพวกมันหลุดจากบ่า!
เขาเผชิญหน้ากับหมาป่าวายุคลั่งนับร้อยโดยปราศจากความกลัวนับประสาอะไรกับหมาป่าแค่สองตัว ก่อนหน้านี้จูชิงเพียงขับไล่ฝูงหมาป่าวายุคลั่งทว่าครั้งนี้เขามั่นใจเป็อย่างยิ่งว่าจักต้องสังหารฝูงหมาป่าวายุคลั่งทั้งฝูงได้อย่างแน่นอน!
![สำรับมนตราของชายาอ๋อง [จบ]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1666176559_57641210.webp)
42K
