ขายประกันต้องทำยอด

   ตกเย็น...

   เมื่อเห็นว่าแฟนหนุ่มหลับสนิท๻ั้๹แ๻่บ่าย ยี่หวาก็เอาแต่จ้องมองทริปที่ได้มาจากการเป็๲พนักงานดีเด่นประจำปี หญิงสาวสร้างยอดขายประกันไว้มากมายมากกว่าคนอื่นๆ ฐานลูกค้าของเธอมีเป็๲ร้อยเป็๲พัน๻ั้๹แ๻่เริ่มต้นทำงาน ทันทีที่ดวงตากวาดมองรายชื่อของสมาชิก ร่องสวาทด้านล่างก็ชื้นแฉะเปียกเป็๲ยวง

   ริมฝีปากอวบอิ่มกัดแน่น...

   ความทรงจำเกี่ยวกับลูกค้าทุกคนที่ได้มา...หญิงสาวจดจำมันได้ทุกวินาที!

   แกรก...

   “อ้าว ผมนึกว่าคุณออกไปข้างนอก”

   “ป…เปล่าค่ะ”

   “แล้วนี่ทำอะไรหรอ”

   “ยี่หวา…กำลังมองทริปเที่ยวพักผ่อนหนึ่งเดือนที่บริษัทให้มาน่ะค่ะ”

   “จริงหรอ ผมดีใจแทนคุณจริงๆ”

   รอยยิ้มหวานสวยฉีกกว้าง ก่อนที่จะรีบเก็บเอกสารลูกค้าทุกคนเข้าลิ้นชัก ยี่หวายื่นตั๋วท่องเที่ยวพักผ่อนให้แฟนหนุ่มพิจารณา เพราะนี่จะเป็๲โอกาสดีที่จะทำให้สองได้ฟื้นฟูความสัมพันธ์อันเหี่ยวเฉาอีกครั้ง แต่เมื่อแบงค์เห็นว่าวันเวลาที่ทางบริษัทแฟนสาวจองโรงแรมตรงกับวันประชุมสำคัญ มันก็ทำให้ชายหนุ่มทำหน้าเศร้าขึ้นมาทันที

   “แบงค์คงไปไม่ได้อ่ะยี่หวา”

   “ทำไมล่ะคะ”

   “มันตรงกับวันประชุมสำคัญของผมพอดี”

   “แต่….แบงค์ลาไม่ได้หรอ”

   “ผมเป็๲หัวหน้านะ จะลาไปเที่ยวแล้วทิ้งงานให้ลูกน้องมันก็ดูแปลกๆ”

   “…เข้าใจแล้วค่ะ”

   “เอาไว้ครั้งหน้าผมสัญญาว่าจะพายี่หวาไปเที่ยวสองคนให้ได้”

   หญิงสาวพยักหน้ารับรู้...

   โอกาสที่จะสร้างความสัมพันธ์กับแฟนหนุ่มมลายหายไปในพริบตา แผนการที่วางไว้ในหัวถูกทำลายทิ้งจนหมด ดวงตากลมจ้องมองตั๋วเครื่องบินและทริปโรงแรมด้วยความเสียดาย บรรยากาศหรูหราและของฟรีมากมายไม่ได้หาได้ง่ายๆแบบนี้

   หญิงสาวนำเอกสารพนักงานของลูกค้ามาตรวจดูอีกครั้ง...

   ก่อนจะเห็นว่ารายชื่อของใครบางคนจะเริ่มหมดอายุประกันแล้ว...

   “อึก….ลุงหมาย”

   ลมหายใจร้อนๆพ่นออกมาจากริมฝีปาก แก้มทั้งสองข้างขึ้นสีแดงละเอียด มือเรียวหยิบเอกสารที่มีรายชื่อของลุงยามประจำคอนโดออกมา ก่อนจะเดินไปเช็คข้อมูลว่าอายุประกันของลุงหมายจะหมดวันไหน ซึ่งวันเวลาหมดอายุประกันภัยก็คือวันนี้นี่เอง!

   “ไปต่อประกัน…ให้ลุงหมายดีกว่า”

   ดวงตากลมโตหวานเยิ้ม...

   หัวใจดวงน้อยเต้นระทวย ร่องสวาทใต้กางเกงขาสั้นฉ่ำเมือกขึ้นมาอย่างหนัก เมื่อได้เอกสารการต่ออายุสัญญาประกันมาครบฉบับ เรือนร่างเว้าโค้งของพนักงานดีเด่นก็ลุกขึ้นจากเก้าอี้ ยี่หวาไม่ได้ใส่ชุดชั้นในหรือกางเกงในติดตัวให้เสียเวลา...

   เพราะเสื้อผ้าด้านในพวกนั้น...ไม่จำเป็๲ต่อวิธีการขายประกันของเธอแม้แต่น้อย!

   “จะไปไหนหรอยี่หวา”

   “อ๊ะ….แบงค์….คือ….ยี่หวาจะลงไปซื้อของที่ร้านค้าน่ะค่ะ ฝากซื้อะไรมั้ย”

   “ไม่เป็๲ไรครับ แล้วนั่น…เอกสารอะไรหรอ”

   “อ้อ…ค่าเน็ตน่ะค่ะ จะลงไปจ่ายทีเดียวที่ร้านเลย”

   “ถ้าอย่างนั้นกลับมาเร็วๆนะ เดี๋ยวผมจะพาไปเลี้ยงอาหารเย็นเป็๲การไถ่โทษ”

   “ค่ะ….ใช้เวลา….ไม่นานหรอก”

   ใบหน้าใสๆแดงก่ำ ก่อนที่ปลายเท้าจะมุ่งตรงออกไปจากห้อง บั้นท้ายอวบอิ่มส่ายเข้าไปในลิฟต์เพื่อมุ่งตรงลงไปยังชั้นจอดรถด้านล่าง สถานที่ที่ลุงหมายนั่งอยู่ป้อมยามใต้คอนโด ยามรุ่นพ่ออายุจะเข้าเลขหก...แต่ขนาดกระบองทองข้างกายกลับใหญ่เท่าแขนจนใจสั่นทุกคราวที่ได้ลิ้มลอง!