เช้าวันต่อมา
โครกคราก~~ "อื้อ หิวจังเลยหลิงหลิง" ซิงเหยียนที่งัวเงียตื่นเพราะเสียงท้องร้องโครกครากเนื่องจากความหิว นางที่กำลังสะลึมสะลือควานไปรอบตัวหาของกินตามความเคยชินที่เมื่อตื่นขึ้นมาจะมีของกินวางไว้หัวเตียงเสมอ
"ไม่เจอ ไม่เจอ ทำไมไม่เจอ" แปลกๆทำไมวันนี้หลิงหลิงไม่มีขนมมาวางไว้ให้นางแถมเตียงดูแข็งๆ พรึบ นางลืมตาอย่างรวดเร็วก็พบว่านางยังอยู่ในถ้ำไม่ใช่อยู่ที่ห้องของนาง
"หิวแล้วไปหาอะไรกินในมิติดีกว่าเมื่อวานเก็บไข่ได้ตั้งหลายใบ ทำอะไรกินดีนา" ซิงเหยียนหายเข้าไปในมิติก็พบว่าโรงเพราะปลูกสมุนไพรกับสนามเลี้ยงสัตว์สร้างเสร็จแล้ว ว๊าว!!โรงเพาะปลูกสมุนไพรใหญ่มากอย่างกับสวนพฤกษศาสตร์ในโลกปัจจุบันเลย สนามเลี้ยงสัตว์นั้นก็มีของเล่นสำหรับสัตว์หลากหลายชนิดก่อนที่นางจะได้ไปสำรวจ ท้องเ้ากรรมก็ร้องประท้วงออกมาอีกหน ได้ไม่สำรวจแล้วก็ได้ไปหาข้าวกินก่อนดีกว่าซิงเหยียนก็หันไปอีกทาง
นางก็ก่อกองไฟเหมือนเดิมเพราะไม่มีอุปกรณ์ในการทำอาหารเลยเมนูไข่ดาวั์ที่หนูไผ่ฝันมันพังทลายจบสิ้นแล้วไข่ดาว ฮืออ!!ถ้ามีบ้านมีห้องครัวก็คงดีจะทำให้หมดเลยเมนูที่อยากทาน
ติ๊ง!!! "นายท่าน้าอะไรหรือข้ามีหมดทุกอย่างที่ท่าน้า ท่าน้าห้องครัวใช่หรือไม่ ข้ามีแบบบ้านมานำเสนอท่านหลากหลายรูปแบบมีั้แ่แบบกระท่อมไม้ไผ่ ไปจนถึงคฤหาสน์ท่าน้าแบบไหน"
ซิงเหยียนใเ้าลูกไฟที่โผล่มาแบบไม่ให้สุ้มให้เสียงก่อนมา นางเพียงแค่คิดยังไม่ได้พูดออกไปแม้แต่คำเดียวเ้าลูกไฟก็ปรากฏตัวออกมาให้เห็นพร้อมทั้งจอภาพที่แสดงรูปบ้านในแบบต่างๆให้นางเลือกดู แหม่อยากจะแหม่ไปถึงดวงจันทร์ที่้าถามนั่นนี้ไม่เห็นหัวพอคิดว่าจะซื้อของก็รีบมาปรากฏตัวทันทีเลยนะนี่มันเซลล์ขายมืออาชีพนี้หน่า
"เสียใจด้วยข้าต้องบอกข่าวร้ายกับเ้าก่อนเลยว่าเงินที่ข้ามีตอนนี้แม้แต่กระท่อมพังๆของเ้าข้าไม่สามารถซื้อได้"
เ้าลูกไฟถึงกับเหวอกระต๊อบนั่นราคาแค่ห้าเหรียญท่านก็ยังไม่สามารถซื้อได้นี่ท่านจะยากจนเกินไปแล้วยากจน ั้แ่เคยมีเ้านายมาก่อนนางยากจนที่สุดแล้ว ไม่อยากคุยกับคนไม่มีเงินไปดีกว่า ฟิ้ว!!!
ซิงเหยียนมองเ้าลูกไฟลอยไปอย่างมึนงง คิดจะมาก็มาคิดจะไปก็ไป อะไรของเ้านี่เนี่ยไม่พูดมากแล้วตอนนี้หิวแบบว่ากินช้างได้ทั้งตัว นางก็รีบเอาไข่ใบโตออกมาจากมิติเก็บของมาตั้งบนกองไฟขนาดใหญ่เพราะไข่ใบเดียวก็ขนาดใหญ่กว่านางตอนนี้เสียอีก รอตอนนี้ทำได้แค่รออย่างใจจดใจจ่อ โครกคราก!!
"โอ๋ท้องจ้าอย่าเพิ่งร้องน้ารอแป๊บนึง" อ่าห์หอมฟุดฟิด ซิงเหยียนที่จ้องมองไข่ใบโตถ้าเข้าไปสิงได้คงเข้าไป
"นายท่านน้ำลายท่านไหลออกมาแล้ว น่าเกลียดมาก" ขวับ!!ซิงเหยียนหันซ้ายหันขวามองหาเ้าของเสียงแต่ก็ไม่เจอเลยยกมือขึ้นมาเช็ดขอบปากก็พบว่านางน้ำลายไหลย้อยออกมาจริงนางไม่ได้ตั้งเสียหน่อยมันไหลออกมาเอง เช็ด!เช็ด!ไม่มีอะไรเกิดขึ้นทั้งนั้น
กว่าไข่อสูรใบโตจะสุกซิงเหยียนก็แทบจะหน้ามืดตามัวเพราะความหิวหลายรอบ พอไข่สุกแล้วนางก็จัดการแกะเปลือกออกและเริ่มสวาปามเข้าไปอย่างรวดเร็วไม่กลัวแม้แต่ความร้อนใด เนื่องจากความหิวทำให้นางไม่ได้สังเกตเลยว่าตัวเองไม่ได้รู้สึกถึงความร้อน เมื่อกินเสร็จก็นอนตีพุงอย่างสบายใจกว่าจะรู้ตัวก็รู้สึกแค่ว่ามันอุ่นๆ เท่านั้น
"อ่าห์กว่าจะได้กินรอนานเหลือเกิน แต่ก็คุ้มเ้าไข่นี่อร่อยมาก" เมื่อความหิวหายไปแล้วนางก็นึกออกว่านางมีเนื้อของสัตว์อสูรที่นางไปนั่งดูการต่อสู้มาอย่างเมามันและได้ทำการเก็บมาตั้งมากมายทำไมไม่รู้จักเอาออกมาทำกินนะ ทำให้คิดแล้วก็สงสัยทำไมนางขี้ลืมขนาดนี้
"โอ๊ย นี่ข้านั่งทนความหิวมาตั้งนานอย่างอื่นก็มีกินมากมายแต่ดันไปรอเ้าไข่ั์นี่"
ซิงเหยียนใคร่ครวญเื่ของกินอยู่พักใหญ่กว่าจะทำใจได้ แล้วนางเริ่มไปดูที่โรงเพาะปลูกก่อนด้านในก็ไม่มีอะไรโล่งๆมีแค่กระถางที่ว่างเปล่ารอต้นไม้สมุนไพรมาปลูกเท่านั้น
"อืมคุ้มค่ากับเงินที่เสียไป" นางก็เดินสำรวจภายในก็มีสระน้ำในโรงเพาะปลูกด้วย เอาไว้ปลูกพืชน้ำ ชั้นสองก็เอาไว้ปลูกพวกพืชไม้เลื้อย ซิงเหยียนเดินไปวางแผนไปว่าจะปลูกอะไรบ้าง แต่นางก็พบปัญหามันก็มีอยู่ว่าโรงเพาะปลูกใหญ่ขนาดนี่ นางจะดูแลยังไงหมดค่อยถามเ้าลูกไฟหน้าเงินนั้นดีกว่าว่าจะเอายังไงกับปัญหานี้
ซิงเหยียนเดินออกจากโรงเพาะปลูกแล้วเดินตรงไปที่สนามเลี้ยงสัตว์นี่มันสนามเด็กเล่นชัดๆ ของเล่นสำหรับสัตว์เลี้ยงครบครันลูกบอล กระดานกระดก ยังมีสระน้ำไว้ให้พวกมันว่ายน้ำเล่น แถมมีที่ให้อาหารอัตโนมัติที่ต่อออกมาจากโรงเพาะปลูกอีกด้วย
"ดีๆ ปิงปิงน่าจะชอบทีเดียว" เมื่อสำรวจจนพอใจแล้วซิงเหยียนก็เพิ่งนึกออกว่านางเพิ่งทำพันธสัญญากับสัตว์อสูรไปนี่นาไข่หายไปอยู่ไหนนะ
"นี่เ้าลูกไฟ ข้ามีเื่อยากจะถามเ้าหน่อยเ้าเห็นไข่อสูรของข้าไหม"
"ไข่ใบนั่นของนายท่านอยู่ที่ถ้ำฟักไข่ ข้านึกว่าท่านจะลืมมันไปแล้วซะอีกดีนะยังนึกถึงมันอยู่" แหม่ก็คนมันลืมนิดๆหน่อยๆเองทำมาเป็บ่น
ซิงเหยียนเดินไปที่ถ้ำฟักไข่เมื่อคราวก่อนก็เจอไข่อสูรใบเดิมเพิ่มเติมมีไข่อสูรของเธอด้วยแต่ขนาดของพวกมันต่างกันลิบลับเลย เมื่อนำมาเทียบกันเ้าไข่ภารกิจนั้นใหญ่ ใหญ่แบบะโว่าใหญ่!!! ส่วนไข่อสูรของเธอนั้นก็ใหญ่แต่ไม่ะโเท่านั้นเอง
"เ้าไข่แกอยู่นี้ไปก่อนนะเดี๋ยวอีกสามวันพวกเราก็จะได้เจอกันแล้ว" ท่านพ่อบอกว่าเมื่อทำพันธะกับไข่สัตว์อสูรแล้วพวกมันจะใช้เวลาในการฟักสามวัน พอเธอพูดจบไข่อสูรของเธอก็ขยับเล็กน้อยถือเป็อันว่าตกลง อืม!!สัตว์อสูรของเธอจะเป็ตัวอะไรนะ สีเปลือกสวยขนาดนี่ตัวที่ออกมาต้องสวยมาแน่เลยตื่นเต้นจังเลย
เมื่อไปดูไข่อสูรเห็นว่าพวกมันยังอยู่ดี เธอก็ออกมาจากมิติ อีกสามวันกว่าไข่จะฟักเธอเลยถือโอกาสสำรวจป่าแถบนี้ละกันเพื่อโชคดีเจออะไรบ้าง ซิงเหยียนออกเดินทางไปเรื่อยเพราะไม่ว่าอย่างไรเมื่อครบกำหนดวันแล้วป่านี้ก็จะดีดทุกคนออกไปอยู่ดีเพราะปล่อยให้สัตว์อสูรอยู่อย่างสงบและไม่ไปรบกวนมนุษย์ และกันพวกมนุษย์เข้ามาทำลายความสงบในป่าไผ่ดำ