ตอนที่ 5 สเปกผู้ชายที่ชอบ
"ว๊าย!...เอาคืนมานะ"หนูดีรีบลุกขึ้นพรวดพราดวิ่งตรงเข้ามาหาพี่กัปตันทันทีพร้อมกับแย่งเอาสมุดของเธอที่เขาถืออยู่ในมือคืน
"เอาคืนมานะ" คนตัวสูงยกแขนชูขึ้นไม่ยอมคืนให้เธอ ด้วย่ลำตัวของเขาที่สูงกว่าเธอมากทำให้หนูดีต้องะโแล้วะโอีก แต่ก็ยังแย่งกลับคืนมาไม่ได้สักที
"ขอดูด้านในก่อน เขียนอะไรไว้เหรอ"เขาพยายามเปิดอ่าน แต่เธอก็ยังแย่งไม่ยอมหยุด
"ขายาว หุ่นดี หน้าอกแน่น..."กัปตันยังอ่านไปได้ไม่ทันถึงไหนแว่นตาที่เขาสวมใส่อยู่ตลอดเวลาก็ถูกหนูดีตึงออกจากใบหน้าแล้วเอามาถือไว้
"หนูดี เอาแว่นพี่คืนมา"สายตาของกัปตันสั้นมาก ถ้าไม่ได้สวมแว่นตาภาพที่เห็นจะดูเลือนลางไปหมดแม้แต่ใบหน้าของหนูดีตอนนี้ก็ด้วย
"พี่กัปตันต้องเอาสมุดของหนูดีคืนมาก่อน"ยื่นแว่นยื่นสมุด ถ้าเขาไม่คืนสมุดให้เธอ เธอก็ไม่คืนแว่นตาให้เขา
"ยังไม่ได้อ่านเลยเอาแว่นตาคืนมาก่อน" เขาอ่านไปได้แค่นิดเดียวเองรู้สึกว่าด้านในนั้นน่าสนใจจึงอยากอ่านต่อ กัปตันพยายามแย่งแว่นตาคืนแต่ไม่ยอมคืนสมุด
"พี่กำลังเสียมารยาทนะจะคืนหรือไม่คืน" ต่างฝ่ายต่างไม่ยอมยื้อแย้งกันไปมาอยู่อย่างนั้น
"ไม่คืน..."แว่นไม่มีแต่อยากอ่านต่อ ว่าแล้วเขาก็พยายามเพ่งมองตัวหนังสือในสมุด
"ตัวสูง ผิวขาว..."กัปตันต้องเอาสมุดเล่มนั้นมาจ่ออยู่ที่ใบหน้าใกล้ๆ ถึงจะอ่านเห็นจึงไม่ทันได้ระวัง ไม่คิดว่าหนูดีจะกระโจนตัวลงมาแย่ง
"เอาคืนมาเลยนะ!" ซึ่งเขาเองก็ไม่ทันได้ระวังเสียหลักล้มลงก้นกระแทกพื้นหงายหลังแต่ที่เป็เื่ก็คือเขาดันมือไวคว้าเอวของเธอดึงลงมาด้วยภาพที่เห็นเขานอนหงายอยู่ที่พื้น ส่วนหนูดีนอนทับอยู่้าตัวเขาอย่างจังเนื้อตัวของทั้งสองแนบชิดติดกัน มดสักตัวก็ไม่สามารถเดินผ่านไปได้ใบหน้าของเธออยู่ห่างจากใบหน้าของเขาไม่ถึงคืบดีนั่นจึงทำให้เขาเห็นหน้าเธอชัดแจ๋ว โดยที่ไม่ต้องสวมแว่นสายตา
กัปตันนอนมองใบหน้าจิ้มลิ้มอยู่อย่างนั้นในขณะที่หนูดีไม่กล้าแม้แต่ขยับ ดวงตากลมโต ั์ตาใส ดั้งรั้น ปากนิดจมูกหน่อยแต่สิ่งที่กำลังทับอยู่ที่หน้าอกแกร่งของเขามันกลับไม่นิดน่ะสิและนั่นจึงทำให้พี่ชายอย่างเขาเริ่มได้สติ
"หนูดี แว่นตาพี่ล่ะ"จังหวะที่ล้มลงก้นกระแทกพื้นเหมือนว่าหูของเขาจะบังเอิญได้ยินเสียงอะไรสักอย่างหัก
"อยู่นี่ค่ะ"เธอชูแว่นตาที่ถืออยู่ให้เขาดู เธอถือติดมือเอาไว้อย่างเหนียวแน่นเพียงแต่ไม่ทันได้ระวัง และแล้วตอนนี้ขามันก็ได้หายไปหนึ่งข้างกัปตันมองแว่นตานิ่งๆเขาไม่แน่ใจว่าขามันหายไปหนึ่งข้างหรือเป็เพราะเขามองมันไม่ชัดเองกันแน่แต่หนูดีเห็นชัด เธอเห็นว่าขาแว่นตามันหายไปหนึ่งข้างนั่นก็แปลว่าเธอทำแว่นตาของเขาเสียหาย เธอจึงรีบขยับตัวลุกขึ้นพรวดพราดใยิ่งกว่าตอนที่เขาแย่งเอาสมุดของเธอไปอ่านเล่นซะอีกแต่จังหวะที่เธอขยับตัวลุกขึ้นด้วยความรวดเร็วนั้นฝ่ามือของเธอไม่ทันได้ระวังเผลอไปเท้าโดนตรงเป้ากางเกงของเขาอย่างแรงเต็มๆมือ
"โอ๊ย!"กัปตันร้องเสียงหลงเนื่องจากเกิดอาการจุกขึ้นมากะทันหันเขารีบเอามือลงไปกอบกุมอยู่ที่เป้ากางเกงของตัวเองราวกับว่าอวัยวะส่วนนั้นคือของรักของหวง
"ขอโทษค่ะ หนูดีเท้าแรงไปหน่อย"เธอไม่ได้ตั้งใจจริงๆ มันเป็อุบัติเหตุ
"คอจะหักมั้ยเนี่ย" หนูดีงงคออะไรอยู่ตรงเป้า
"หนูดีไม่ได้ตั้งใจ หนูดีขอโทษค่ะ"
"........" เขายังคงหน้าดำหน้าแดงไม่หายแต่เมื่อเวลาผ่านไปได้สักครู่อาการจุกก่อนหน้านี้ก็ค่อยๆดีขึ้นไปตามลำดับจนหายเป็ปกติ
"หายเจ็บแล้วใช่มั้ยคะ"หนูดีเข้าใจว่าเขาคงเจ็บ กัปตันลุกขึ้นมานั่งก่อนที่จะพยักหน้าให้หนูดีเป็คำตอบ
"ทำไมถึงหวง ขออ่านหน่อยไม่ได้เหรอ"แว่นก็พัง ส่วนสมุดเล่มนั้นก็ถูกเธอแย่งเอาคืนไปแล้ว
"ไม่ได้ค่ะ" หนูดีส่ายหน้าให้สมุดเล่มนี้เธอเขียนไว้นานแล้ว ด้านในมีชื่อพี่กัปตันด้วย
"ถ้างั้นหนูดีอ่านให้พี่ฟังหน่อยสิ...พี่อยากรู้"
"ใครอ่านแล้วมันต่างกันตรงไหน ไม่ได้ค่ะยังไงก็ไม่ได้ หนูดีเขิน"
"แต่หนูดีทำแว่นตาพี่พัง"
"แต่พี่กัปตันแกล้งหนูดีก่อน"สมน้ำหน้า!
"เถียงเก่งขึ้นนะเราน่ะ"
"หนูดีพูดความจริงว่าแต่พี่มีแว่นตาสำรองมั้ยคะ"
"ไม่มี คงต้องไปหาร้านตัดใหม่ไม่มีแว่นใส่พี่มองอะไรไม่ชัดเลย เลือนลางไปหมด"
"ขอโทษอีกครั้งนะคะ แพงมั้ยหนูดีไม่ได้ตั้งใจจริงๆ" เื่ราคาแว่นช่างมันเถอะสิ่งที่เขาสนใจก็คือสเปกผู้ชายที่เธอชอบต่างหาก
"บอกหน่อยสิสเปกผู้ชายที่หนูดีชอบเป็แบบไหน"เขายื่นหน้าเข้าไปใกล้ๆเธอเพราะอยากมองเห็นหน้าเธอชัดๆแต่หัวใจของหนูดีกลับสั่นไหวรุนแรงขึ้นมาเอาดื้อๆ จนเธอแทบจะควบคุมตัวเองไม่ได้
"........." เขาจ้องหน้าเธอหนูดีกำลังรู้สึกเหมือนถูกสะกด
"บอกหน่อยนะ...อยากรู้"
"ใบหน้าขาวใส ปากแดง..."หนูดีมองหน้าเขาแล้วพูดเหมือนคนละเมอ แต่พอพูดออกมาแล้วถึงได้รู้สึกว่าตัวเองเสียอาการอย่างหนักส่วนกัปตันเขาเห็นสายตาของเธอที่มองมาก็ทำตัวไม่ถูกเช่นกันริมฝีปากแดงระเรื่อขยับมุบมิบอยู่ตรงหน้าหนูดี เธอแอบสงสัยว่าพี่เขาทาลิปสติกหรือว่าแดงธรรมชาติ
"อะแฮ่ม!" เวลาเขินหรือเสียอาการเขาชอบยกมือขึ้นขยับแว่นแต่ตอนนี้แว่นขาหักเขาจึงเปลี่ยนมาเป็ใช้นิ้วเกาปลายจมูกแทน
"อื้อ...ไปเป็เพื่อนพี่หน่อยสิ"เขารีบเปลี่ยนเื่พูดทันที ทั้งหนูดีและกัปตันหน้าแดงไม่ต่างกัน
"ไปไหนคะ"
"ร้านแว่นไง"
"หนูดียังจัดห้องไม่เสร็จเลยค่ะ"
"ใกล้เสร็จหรือยังล่ะ พี่รอได้"
"หนูดีเกรงใจ งั้นไปก่อนก็ได้ค่ะเดี๋ยวค่อยมาจัดใหม่ แต่หนูดีต้องอาบน้ำก่อน"ย้ายของเก็บกวาดเนื้อตัวของเธอตอนนี้มีแต่เหงื่อ
"พี่ให้เวลาครึ่งชั่วโมงพอมั้ย" "พอค่ะ"
"งั้นพี่ลงไปรอที่ชั้นล่างนะเสร็จแล้วรีบตามลงไปล่ะ" หนูดีพยักหน้ารับทราบกัปตันจึงลุกขึ้นแล้วเดินออกจากห้องของเธอไปโดยไม่ลืมที่จะหยิบแว่นพังๆของตัวเองไปด้วย
ทันทีที่เขาหันหลังเดินออกไปหนูดีถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่อย่างโล่งอก...ผู้ชายบ้าอะไร หน้าส๊วยสวยเธอคิดในใจก่อนที่จะรีบจัดการตัวเอง ไปเป็เพื่อนเขาตัดแว่นใหม่
❤️❤️❤️❤️❤️
4K
![[NC18+] ฉันไม่ใช่นางเอก](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1688906583_51261178.webp)
