แดเนี่ยลยืนอยู่ตรงหน้าต่างในห้องนอนพอดี เขามองเห็นสองแม่ลูกเดินมาแต่ไกล เขาจึงรีบลงมายังชั้นล่าง มาทันเห็นหลังสองแม่ลูกเดินผ่านหน้าบ้านไปไหวๆจึงรีบเดินตามไปทันที โดยพยายามรักษาระยะห่างเอาไว้พอสมควร
แต่มันก็ไม่รอดพ้นสายตาของหนูน้อยผู้ช่างสังเกตหรอก
“อุ้ย นั้นพี่แดเนี่ยลนี่”
ทั้งๆที่กำลังถูกผู้เป็แม่จูงมือพาเดินไปข้างหน้า แต่หนูน้อยก็ยังอุตส่าห์หันกลับมาเห็น ชายหนุ่มรีบยิ้มกว้างตอบกลับไปด้วยความยินดี แต่พอคุณแม่คนสวยของหนูน้อยหันมาเห็นเข้าก็ถลึงตาเขียวปั้ดใส่เขาทันที
“นี่คุณ ตามมาทำไมไม่ทราบ”
เธอถามเสียงแหวอย่างไม่พอใจพร้อมกับหยุดเดิน ทำให้เขาเดินตามไปทัน
“ใครตามไม่ทราบ ผมก็กำลังจะเดินไปทางนี้อยู่เหมือนกัน นี่เป็พื้นที่สาธารณะไม่ใช่เหรอ”
ว่าแล้วชายหนุ่มก็เดินเลยไปอย่างหน้าตาเฉย ทำเอาคุณแม่เลี้ยงเดี่ยวคนสวยถึงกับโกรธจนควันออกหู
“รีบไปกันเถอะค่ะแม่พิมพ์”
ลูกสาวตัวน้อยกระตุกแขนผู้เป็แม่รัวๆเร่งให้รีบออกเดินเจตนาเพื่อจะให้ตามไปทันบุคลที่ตนถูกชะตานั้นเอง
พิมพ์ชนกมองตามร่างสูงที่บังอาจหักหน้าเธอด้วยสายตาเหมือนจะกินเืกินเนื้อ แต่ก็จำต้องเดินตามเขาไปจนได้ ทำยังไงได้ล่ะ ก็นั้นมันเป็ทางที่ต้องเดินออกไปรอรถเมล์ที่ป้ายนี่นะ
ออกไปถึงป้ายรถเมล์ มีผู้คนยืนรออยู่มากพอสมควร แต่ก็ไม่ได้หนาแน่นเช่นวันธรรมดา พิมพ์ชนกเห็นผู้ชายคนนั้นยืนปะปนอยู่กับคนอื่นๆ หญิงสาวก็ไม่สนใจ พาลูกยืนรอรถสายที่้าอยู่เงียบๆผ่านไปครู่ใหญ่ รถเมล์สายที่้าก็แล่นมาจอดเทียบฟุตบาธ หญิงสาวรีบพาลูกขึ้นไปทันทีพร้อมๆกับอีกหลายๆคน หญิงสาวรีบมองหาที่นั่ง แล้วก็เจอที่ใกล้สุดจึงรีบนั่งลง และเพื่อเป็การเผื่อแผ่ให้กับผู้อื่น เธอจึงเอาลูกขึ้นมานั่งบนตัก เพื่อเว้นเก้าอี้ที่อยู่ติดกันนี้ไว้ให้คนอื่นได้นั่งด้วย แต่แล้วหญิงสาวก็ถึงกับฉุนกึก เมื่อผู้ที่มานั่งลงตรงเก้าอีตัวติดกันนี้ คืออีตาลูกครึ่งสุดหล่อที่เธอเกลียดขี้หน้าเสียเต็มประดานี่เอง
“นี่คุณ ไปนั่งไกลๆได้ไหม”
เธอเข่นเขี้ยวกัดฟันใส่เขาทันที
“อ้าวคุณ นี่รถสาธารณะนะ ใครจะนั่งตรงไหนก็ได้ ถ้ามีเก้าอี้ว่าง ผมก็ไม่ได้ขึ้นไปนั่งบนตักของคุณสักหน่อย”
ฟังเขาว่าสิ แบบนี้จะไม่ให้พิมพ์ชนกโมโหได้ไง
“ก็ลองมานั่งดูสิ นายได้เจอดีแน่”
“ไม่กล้าหรอกครับ เพราะรู้ดีว่าคุณเป็คนยังไง แต่ถ้าคุณมานั่งบนตักผมนะ ผมจะไม่ว่าอะไรคุณเลยสักคำ”
ไม่ได้พูดเปล่า แต่แววตากรุ่มกริ่มพราวระยับขึ้นมาทีเดียว
พิมพ์ชนกโกรธแสนโกรธ แต่ก็ไม่กล้าทำอะไรลงไปเพราะเกรงจะอับอายผู้คนมากยิ่งขึ้น ได้แต่นั่งกัดฟันกรอดๆไปตลอดทาง ในขณะที่เขาก็คุยจ้ออย่างถูกคอกับลูกสาวของเธอไปตลอดทางเช่นกัน
เมื่อถึงห้างสรรพสินค้าชื่อดังซึ่งเป็จุดหมาย พิมพ์ชนกก็รีบพาลูกลงรถเมล์ไปทันที เพื่อที่จะได้พ้นจากเขาเร็วๆ แต่ให้ตายสิ เขาดันลงจากรถแล้วเดินตามมาด้วย
“พี่แดเนี่ยลจะไปไหนคะ”
ลูกสาวของเธอถามเขา
“แล้วน้องเพียงพอจะไปไหนละครับ”
เขาย้อนถามขณะเดินตามเธอกับลูกมาห่างๆ
“แม่พิมพ์จะพาเพียงพอไปดูหนัง ไปกินไก่เคเอฟซี”
“พี่ก็จะไปดูหนัง ไปกินไก่เคเอฟซีเหมือนกัน”
“เย้ ดีใจจัง...”
เด็กหญิงร้องลั่นด้วยความดีใจ แต่ผู้เป็แม่กลับตวาดใส่คนตัวโตเสียงเขียว
“ไม่ได้ คุณจะมาตามฉันไปทุกฝีก้าวแบบนี้ไม่ได้”
4K
