ตอน ยายพิณขแมร์กรอม
เสียงโอมอ่านท่องบ่นมนต์พระเวทย์ด้วยภาษาเขมรดังกึกก้องกังวานไปทั่วบริเวณกระท่อมหลังน้อย น้ำเสียงของยายพิณหญิงชราในยามค่ำคืนผสมผสานกับเสียงสวดฟังแล้วชวนขนพองสยองเกล้า ผู้ใดจิตใจอ่อนไหวหรือขวัญอ่อนหากผ่านมาได้ยินเท่านั้น อาจทำให้สติและขวัญมันผู้นั้นกระเจิดกระเจิงออกจากร่างกลายเป็คนไม่เต็มคนได้ทันที
ยายพิณเปิดหีบเหล็กอายุนับร้อยปีที่สืบทอดกันมายาวนานหลายชั่วอายุคนของตระกูลหมอผีฝั่งเขมรต่ำหรือเรียกว่าขแมร์กรอมออกมา แล้วนางก็จัดแจงแต่งขันธ์ห้าตั้งบรวงทรวงอัญเชิญบรมครูทั้งเทพผีปีศาจให้มาชุมนุมอวยชัยให้พร เสร็จแล้วหญิงชราก็เริ่มพิธีกรรมทำคุณไสยตามที่ได้ร่ำเรียนมาั้แ่ยังเป็เพียงเด็กหญิงตัวน้อย
ในอดีตก่อนจะย้ายถิ่นฐานมาตั้งหลักพำพักอาศัยอยู่กับสามีชื่อนายสนซึ่งบัดนี้ได้ลาโลกไปแล้วนั้น ไม่มีใครล่วงรู้มาก่อนว่ายายพิณเองนั้นเคยเป็หมอผีฝีมือฉกาจในฝั่งประเทศเพื่อนบ้าน ซึ่งเชื่อกันว่าศาสตร์แห่งพระเวทย์มนตรานั้นมีอาถรรพ์แรงกล้าไม่แพ้ประเทศไทยบ้านเรา
ยายพิณเคยคิดจะเลิกใช้วิชามนต์ดำฝ่ายต่ำทำร้ายคนและนางก็ทำได้มานานนม กระทั่งวันนี้ไอ้ผีเบื่อหลานชายสุดที่รักของนางมาโดนผู้ใหญ่เสือและสมัครพรรคพวกรุมรังแก ทำให้หญิงชราเหลืออดจนต้องคิดล้างแค้นให้สาสมบ้าง หลังร่ายมนต์ได้ไม่นานทิวไผ่ซึ่งปลูกเรียงรายอยู่นอกกระท่อมก็ไหวโยนโอนเอนไปมาทั้งที่ไม่มีวี่แววของลมพายุพัดพาให้ต้นไผ่เอนไหว เหล่าวิหคนกกลางคืนนับร้อยซึ่งล้วนแต่มีดวงิญญาร้ายสิงสู่พากันบินมาเกาะชุมนุมเนื่องแน่น ราวกับพวกมันล่วงรู้ได้โดยญาณเฉพาะว่าภายในกระท่อมนั้นมีผู้มีอาคมเข้มขลังกำลังทำพิธีกรรมบางอย่าง
กลิ่นธูปควันเทียนหน้าโต๊ะทำพิธีเล็กๆ ที่ทำขึ้นมาง่ายๆ เพียงเอาผ้าขาวมาปูทับหีบเหล็ก บัดนี้บังเกิดบางอย่างขึ้น ควันธูปลอยฟุ้งตลบอบอวลลอยม้วนตัวเป็สายสีเทาขึ้นไปรวมตัวอยู่้ากระท่อม ค่อยๆ อัดแน่นกลายเป็ก้อนพลังงานมองคล้ายกระโหลกศีรษะของมนุษย์ขนาดใหญ่มีดวงตาสีแดงจ้า ปากกว้างเขี้ยวยาวโง้ง ก้อนพลังงานที่เหมือนหัวกระโหลกมนุษย์แผดเสียงหัวเราะดังก้องจนทำให้เหล่านกผีด้านนอกใแตกกระเจิง แล้วมันก็พุ่งตัวออกไปทางหน้าต่าง
“ยะ… ยาย ยายพิณทำอะไร”
เดือนแรมที่บังเอิญแวะมาเยี่ยมหญิงชราแล้วเห็นเหตุการณ์ทุกอย่างั้แ่ต้น เอ่ยถามขึ้นด้วยน้ำเสียงสั่น แม้ว่าหล่อนจะเคยเห็นปรากฏการณ์อันเหนือธรรมชาติมามากมายเพราะอยู่กับพ่อหมอพรหมเมศมานาน ทว่าก็อดใกับสิ่งที่เกิดขึ้นเมื่อครู่ไม่ได้
“มึงเห็นแล้วสินะอีเดือนแรม”
ยายพิณหันมามองหญิงสาวด้วยใบหน้าเรียบเฉย หากดวงตาที่เริ่มฝ้าฟางสะท้อนเงาของเทียนไขเกิดประกายแดงฉานดูน่าสะพรึง
“ยายทำคุณไสย์ใช่ไหมเมื่อกี้ ฉันไม่เคยเห็นคุณไสยที่น่ากลัวแบบนี้มาก่อนเลย แล้วยายทำใส่ใคร”
เดือนแรมย่อตัวลงนั่งพลางเอื้อมมือไปจับท่อนแขนอันแห้งเหี่ยวของยายพิณบีบจนแน่น หล่อนเห็นหญิงชราถอนหายใจจนหัวไหล่ไหวโยน ก่อนนางจะพยักหน้าช้าๆ
“ใครมันทำลูกหลานกู กูก็ทำใส่พวกมันนั่นแหละ มึงคอยดูนะอีเดือนแรมมันจะต้องชิบหายกันทั้งโคตร”
1K
