บทที่ 28 กงเจ๋ออวี้ประกาศความสัมพันธ์ด้วยตัวเอง
เธอรีบจูงมือจวีซือหนานเดินเข้าไปในสวนแทบจะทันที “จวีซือหนาน! ชื่อนี้ฟังดูเพราะดีจัง!”
“ฮ่า ๆ ฮ่า ๆ…”
จวีซือหนานได้แต่หัวเราะแห้ง ๆ อย่างอึดอัด มือที่ถูกจับโดยคุณนายกงเริ่มมีเหงื่อผุดขึ้น เธอขมวดคิ้วโดยไม่รู้เลยว่าควรจะทำอย่างไรดี!
ฟู่ลี่ฮัวค่อย ๆ หันกลับมาถามกงจ่างชิง “แฟนมาหาแบบนี้ แล้วทำไมพี่ชายลูกถึงไม่กลับมาด้วยกัน?”
“พี่… เขายังมีงานที่ยังต้องทำอยู่ แต่พี่สะใภ้กำลังท้อง้าการดูแล เลยให้ผมพากลับมาก่อน!”
“แค่ก… แค่ก… แค่ก..”
ข่าวอันน่าใถูกกงจ่างชิงพูดออกมาด้วยท่าทางสบาย ๆ ทำจวีซือหนานถึงกับสำลักน้ำลายจนไอติดต่อกันหลายครั้ง
แฟนสาวคนนี้ยังไม่รู้ด้วยซ้ำว่าจะอธิบายอย่างไร ตอนนี้กงจ่างชิงยังบอกอีกว่าเธอตั้งครรภ์ จวีซือหนานอยากจะร้องไห้ แต่ไม่มีน้ำตา!
“ท้องเหรอ!”
เมื่อได้ยินข่าวนี้ ฟู่ลี่ฮัวก็อ้าปากค้างอย่างใ และเธอก็ไม่สามารถกักเก็บรอยยิ้มเอาไว้ได้อยู่ หญิงวัยกลางคนมองท้องของจวีซือหนานสลับกับหน้าสวย ๆ ของว่าที่สะใภ้ “นี่มันเกิดขึ้นเมื่อไหร่? เจ๋ออวี้ปากแข็งจริง ๆ เื่ใหญ่ขนาดนี้ยังไม่ยอมบอก ในเมื่อท้องแล้วก็ห้ามหักโหมเชียวนะ เร็วเข้า ๆ รีบไปนั่งพักบนโซฟาเถอะนะ!”
พูดจบฟู่ลี่ฮัวก็ประคองจวีซือหนานอย่างระมัดระวังมากขึ้น ราวกับกำลังถือของล้ำค่าไว้ในมือ
สิ่งนี้ทำให้จวีซือหนานรู้สึกผิดขึ้นมาในทันที… แค่มองท่าทางของคุณนายกงก็รู้ว่าเธออยากอุ้มหลานมากแน่ ๆ! แต่ตอนนี้...
“คุณป้าคะ จริง ๆ แล้ว…”
จวีซือหนานกุมมือฟู่ลี่ฮัวกลับ เธอตั้งใจจะอธิบาย แต่ก็เห็นฟู่ลี่ฮัวมองเธอด้วยสายตาคาดหวังพร้อมกับถามว่า “กี่เดือนแล้วจ๊ะ ไปตรวจที่โรงพยาบาลหรือยัง ่นี้ต้องระวังมาก ๆ เลยนะ!”
เมื่อเห็นสีหน้าที่เต็มไปด้วยความตื่นเต้นนี้ จวีซือหนานก็กัดริมฝีปากแน่น เธอไม่สามารถเอ่ยปากบอกความจริงได้ในตอนนี้ ว่าจริง ๆ แล้ว… ‘เธอโกหก’
“คุณป้าคะ หนู…”
“เชิญนั่งก่อนนะ เชิญนั่ง!” ฟู่ลี่ฮัวพยุงแขนทั้งสองข้างของเธออย่างนุ่มนวล จากนั้นก็กดไหล่นั่งลงบนโซฟา และมองเธอด้วยรอยยิ้มพิมพ์ใจ “รอเจ๋ออวี้กลับมา แล้วเราค่อยปรึกษากันเื่งานแต่งงานของพวกเธอนะ!”
งานแต่งงาน...
ในใจของจวีซือหนานยิ่งรู้สึกผิดมากขึ้นไปอีก!
ซือหนานรู้ว่าครั้งนี้เธอทำเื่ใหญ่โตแล้วจริง ๆ… จะทำยังไงดี จวีซือหนานกำมือแน่น เธอรู้สึกร้อนรนใจอยู่ไม่น้อย
“จริงสิ! เธอกับเจ๋ออวี้รู้จักกันได้ยังไงเหรอจ๊ะ” ฟู่ลี่ฮัวยกจานผลไม้มาวางไว้ตรงหน้าจวีซือหนานด้วยตัวเอง
ถึงแม้จะเป็การพบกันครั้งแรก แต่คุณแม่ของเขากลับให้ความรู้สึกที่อบอุ่นเป็กันเองกับเธอมาก...
“พวกเรา…”
จวีซือหนานกัดริมฝีปาก เธอไม่รู้จริง ๆ ว่าจะโกหกต่อไปได้ยังไง
กงจ่างชิงเห็นจวีซือหนานทำท่าเหมือนอยากจะพูดอะไรสักอย่างอยู่ตลอดเวลา จึงรีบดึงชายเสื้อของฟู่ลี่ฮัวเบา ๆ “แม่ครับ พี่สะใภ้มาครั้งแรก ถ้าแม่ทำแบบนี้จะทำให้เธอในะครับ”
“จริงด้วย!” คำเตือนของลูกชายทำให้ฟู่ลี่ฮัวค่อย ๆ สงบลง เธอหันไปมองจวีซือหนานด้วยสีหน้าเจื่อนลงเล็กน้อย “ซือหนานจ๋า ขอโทษนะจ๊ะ ป้าใจร้อนไปหน่อย…”
เมื่อเห็นใบหน้าที่จริงใจของคุณนายกง จวีซือหนานก็กำหมัดแน่นขึ้นอีกครั้ง
เธอไม่สามารถหลอกลวงต่อไปได้อีกแล้วจริง ๆ เธอไม่อยากเป็คนเห็นแก่ตัวขนาดนั้น หญิงสาวเงยหน้ามองคุณนายกง แล้วเอ่ยปากด้วยความรู้สึกผิด “คุณป้าคะ ความจริงแล้วหนูไม่ได้…”
ยังไม่ทันได้พูดคำว่า ‘ท้อง’ ออกมา ก็ได้ยินเสียงสาวใช้ที่ประตูเอ่ยแทรกอย่างนอบน้อมว่า “คุณนายคะ คุณชายใหญ่กลับมาแล้วค่ะ!”
จวีซือหนานเงยหน้าขึ้นมา ก็เห็นสีหน้าเ็าของกงเจ๋ออวี้ นาทีนั้นหัวใจของเธอก็สั่นไหว ก่อนจะถอยหลังไปตามสัญชาตญาณ
ตอนนี้กงเจ๋ออวี้กลับมาแล้ว เธอยิ่งวิกฤตกว่าเดิม!
เพื่อไม่ให้ถูกแฉจนเป็ที่น่าอับอาย จวีซือหนานจึงหันหน้ากลับไปชิงพูดก่อน “ขอโทษค่ะ คุณป้า จริง ๆ แล้วหนู…”