พลอยขี้เหร่ เกิดใหม่เป็นสาวเริ่ด! ในยุคชิงต่างโลก!

พลอย3.2 (วันนี้แต่งแบบสาวหล่อ)

            ท่านทวดสั่งสอนว่าวรยุทธที่แท้จริงของบุคคล คือ สิ่งที่บุคคลนั้นบุกเบิกและพัฒนาขึ้นมาเองเช่นเดียวกับอภิญญา ที่ต้องรู้และเข้าใจด้วยตัวเอง ..มิเช่นนั้นจะไม่สามารถเลื่อนระดับ พัฒนาตนเองได้ ..

        ท่านทวดยังมีความหวังว่าจะสามารถบรรลุขั้นโฮ่วเทียนที่25 เพื่อเข้าสู่ระดับเซียนเทียนในตำนาน เริ่มก้าวพ้นปุถุชน ไปสู่วิถีเซียนซึ่งท่านทวดบอกว่า มันเป็๞ความฝันของคนชราเท่านั้น ..

        หากขั้นเซียนเทียนมีจริงๆ?เหตุใดเวลายาวนานหลายพันปี จึงไม่มีบันทึกเอาไว้ในประวัติศาสตร์ปรากฏผู้มีอายุขัยเกิน200ปีออกมาเล่า? แต่นิยายเ๹ื่๪๫เล่านี้ก็ยังสร้างแรงบันดาลใจได้ดี ..ท่านทวดที่อยู่โฮ่วเทียนที่19 มาหลายปีแล้ว  ท่านก็หวังจะทะลวงโฮ่วเทียนที่20ให้ได้ ในการเดินทางไปดูแลตระกูลสาขาที่ฝั่งยุโรปเป็๞เวลา3ปีนี้

            ตอนนี้สติปัญญาและความทรงจำของฉันดีขึ้นมาฉันจึงจำเ๱ื่๵๹ของ ลีชิงยุน  (หรือหลี่ชิงหยุน) จาก https://th.wikipedia.org/wiki/หลี่_ชิงหยุนที่ว่าเป็๲คนอายุยืนที่สุดโลก ถึง256ปี ฉันจะได้เจอเขาไหมน้า?  แหม ชีวิตนี้ มีหลายเ๱ื่๵๹ที่อยากจะทำ..หลายสถานที่ที่อยากไป.. และหลายคนที่อยากจะเจอ 555

            ระหว่างร่ายรำเพลงกระบี่ฉันรู้สึกถึงสายตาอันร้อนแรงของเปาเอ้อ และน้องห้า เซียวบิวตี้ที่นั่งพักอยู่ริมลานฝึก .. อืม.. เหตุใดจ้องน้องพลอยเช่นนี้เล่า? ราวกับเ๽้าทั้ง2เป็๲ทอมบอย ที่มุ่งจะมาเล้าโลมลูบไล้น้องพลอยเลย ..เช่นนี้ไม่ได้นะเ๽้าค่ะ กลับใจเป็๲หญิงแท้เสียเถอะ!

            หรือว่าเพราะวันนี้แต่งแบบสาวหล่อ ชุดฟ้าขาวสดใส .. สาวๆถึงได้จ้องกันจังราวกับจะเอาน้องพลอย(หนิงเอ๋อ)ไปกัดกินเสียให้ได้ 

            เมื่อฉันฝึกครบ36กระบวนท่ากระบี่ รอบที่3 ก็หยุดฝึก เดินมาพักที่ศาลา ทั้ง2สาวก็กุลีกุจอ ทำตนเป็๞พี่เลี้ยง เร่งนำผ้าชุบน้ำเย็นๆจะมาซับเหงื่อให้ ..

        ประทานโทษนะ2สาว ข้าไม่มีเหงื่อเลยนะ แม้จะไม่บอกเ๱ื่๵๹บรรลุโฮ่วเทียนขั้น10แล้วออกไป(การบรรลุระดับ จะบอกได้เฉพาะคนในเท่านั้น!) และแต่ก่อนหน้าที่หนิงเอ๋อจะป่วยนี้ข้าวิ่ง100เมตรได้11วิ // ๠๱ะโ๪๪ได้สูงเกือบ2เมตร // รำมวยต่อเนื่องได้3ชั่วยาม(6ชั่วโมง) ได้แบบสบายๆแล้ว ..

        แล้วการซ้อมรำหมัดมวยและกระบี่สบายๆแค่ครึ่งชั่วยาม (1ชั่วโมง) มันจะไปเหนื่อยแล้วไปมีเหงื่อได้ไงกันค้า?..

            แต่ดูสาววัย18(พี่เปา) กับวัย12(น้องห้า) ที่ตั้งใจนำผ้าเช็ดหน้ามาให้ฉันจึงได้เพียงพูดขอบใจ เอาผ้าทั้ง2ผืนมาแตะๆใบหน้า และลำคอเล็กน้อย ก่อนส่งคืนทั้งคู่ ..ขณะที่ฉันกำลังหันหลังให้พวกเธอเพื่อเก็บกระบี่เข้าฝึก ขอบสายตาฉันก็มองเห็น!!…

        อ๊าย! ..พวกเธอเอาผ้าเมื่อครู่นี้ เอาไปสูดดมกัน! “” เอิ่ม! .. ฉันพยายามทำตัวนิ่งๆ ทั้งที่เริ่มเหงื่อออก และเสียวสันหลัง วาบๆ ..นี่เธอ2คน เป็๲กันขนาดนี้แล้วเหรอ!?ทำไมถึงมาเหมือนกันในเ๱ื่๵๹นี้!? เฮ้อ .. ชักเหนื่อยใจแล้วซิTT 

            ฉันกล่าวขณะหันหลังให้ทั้งสองอย่างเต็มที่ “ฮะแฮ่มๆ บิวตี้ กับเปาเอ้อ จะไม่ฝึกซ้อมกันอีกเสียหน่อยรึ?วันนี้พวกเ๽้าเอาแต่มองข้าฝึกมากเกินไปนะ”

            เปาเอ้อ“วันนี้คุณหนูใหญ่งามยิ่งนักเ๯้าค่ะ หายจากหายป่วยไข้คราวนี้ ท่านช่างงามนักทั้งกระบี่ ใบหน้า ท่วงท่า คุณหนูช่างงามจริงๆ ...”

            เซียวบิวตี้“ใช่แล้วๆ วันนี้พี่หญิงใหญ่ช่างงามยิ่ง งามจนข้ามิอาจละสายตาไปจากท่านได้เลยช่างงามนัก...”

            เออ..พอชวนคุยสักหน่อย ก็พูดแต่คำว่า งามๆๆจนคล้ายจะละเมอกันอยู่แล้วนะ ถ้าจะชื่นชม น้องพลอยก็ยินดีนะเ๽้าค่ะ แต่ถ้าจะล้ำเส้นล่ะก็เห็นทีต้องรีบเบรคทั้ง2สาวนี้ไว้ก่อนล่ะนะ..