ระบบร้านค้าในวันสิ้นโลก

        บทที่ 44

        ทุ่มสุดกำลัง

        แรงระเบิดขนาดใหญ่ปรากฏขึ้นเดย์ปล่อยพลังเวทย์ออกมาเป็นลูกบอลเพลิงพุ่งทะยานซัดเข้าใส่ร่างกายของบอส 

        แรงระเบิดที่ปรากฏอยู่ด้านหน้าทั่วทั้งบริเวณแพสั้นไปด้วยไอความร้อน

        คุณคินที่กำลังยืนอยู่ดวงตาเบิกกว้างด้วยความตกตะลึง

        นี่เป็นหนึ่งสิ่งที่มันทำให้ตัวของเขาตกตะลึง ในตอนแรกเพียงแค่ความแข็งแกร่งที่เพิ่มขึ้นของเดย์มันเองก็มากพอแล้ว

        ในตอนนี้ยังเห็นว่าสามารถใช้เวทย์มนตร์ปล่อยออกมาได้อีกทำให้ตัวของมันตกตะลึงมากขึ้นไปอีกระดับ

        เดย์จ้องมองดูสิ่งที่อยู่บริเวณด้านหน้าในขณะที่กำลังมองดูผลของการโจมตีของตนเอง

        ร่างของมอนสเตอร์พุ่งทะยานออกมาจากก้อนเปลวเพลิงที่ลุกไหม้อยู่บริเวณด้านหน้า

        มันพุ่งตรงใส่ร่างของเดย์อย่างรวดเร็วทะยานตรงเข้ามาพร้อมจะโจมตีกลับ

        เดย์เห็นการโจมตีของมันพุ่งตรงเข้ามามันพุ่งเข้ามาประชิดร่างกายของเขาพร้อมกับใช้ขาทั้งสองข้างที่เป็นเหมือนกับใบมีดตวัดโจมตีมาอย่างรวดเร็ว

        “ ฉึบ!!! ” เลือดสีแดงกระจายออกมาเดย์โดนการโจมตีนั้นแต่เขาพลิกร่างกายของตนเองหลบได้ทำให้การโจมตีพลาดไปเพียงแค่บริเวณท้องเล็กน้อยเท่านั้น

        เดย์รีบกระโดดออกจากจุดนั้นอย่างรวดเร็วร่างของมอนสเตอร์ก็พุ่งทะยานผ่านไป

        เขากระโดดออกมาจากจุดนั้นแล้วก็ใช้ดวงตาหันกลับไปมองที่ “มันได้รับบาดเจ็บยังไงเสียการโจมตีเมื่อกี้ก็โดนอย่างแน่นอน”

        “ การเคลื่อนไหวของมันช้าลงมากการเคลื่อนไหวของมันถ้าไม่ใช่เพราะมันบาดเจ็บการโจมตีของมันเมื่อครู่อย่างไรเสียตัวของเราก็ไม่มีทางหลบได้อย่างแน่นอน” 

        เดย์รู้ดีว่าเจ๊าสิงห์ที่อยู่บริเวณด้านหน้ามันบาดเจ็บสาหัสแล้ว

        การโจมตีของเขาไม่ใช่ว่ามันจะไร้ผลแน่นอนว่ามันได้ผลมันทำให้เจ้าสิ่งมีชีวิตที่อยู่บริเวณด้านหน้าเคลื่อนไหวช้าลงอย่างเห็นได้ชัด

        เดย์แสดงใบหน้าที่เต็มไปด้วยความจริงจังฝ่ามือของเขายกขึ้นมาสัมผัสบริเวณบาดแผล “ บาดแผลยังพอทนไหว ”

        “ ในตอนนี้อีกนิดเดียว ”

        ร่างของบอสบาดเจ็บสาหัสมันค่อยๆขยับเขยื้อนไปมากำลังตั้งท่าและพุ่งทะยานโจมตีใส่ร่างกายมนุษย์ด้านหน้า

        เดย์มองเห็นแบบนั้นรู้ได้ในทันทีมันตั้งใจจะจบการต่อสู้ในครั้งนี้ให้รวดเร็วที่สุด

        “ ร่างกายของมันเองก็ไม่ไหวแล้วตั้งใจจะจบการต่อสู้ในครั้งนี้”

        เดย์หันไปมองที่คุณคินจากนั้นเขาได้เอาลูกธนูเวทย์ออกมาจากช่องกระเป๋ามิติ 

        เมื่อนำลูกธนูเวทย์เอาออกมาจากช่องกระเป๋ามิติประมาณสิบดอกโยนพุ่งตรงไปให้คุณคินอย่างรวดเร็ว

        คุณคินรับมันเอาไว้ 

        เดย์ตะโกนขึ้น “เดี๋ยวถ้าผมสามารถหยุดการเคลื่อนไหวของมันได้ระดมยิงใส่ร่างของมัน!!! ” 

        คินแสดงใบหน้าจริงจังแล้วก็พยักหน้าตอบรับกลับไปอย่างรวดเร็ว

        เมื่อพวกเขาตกลงกันเรียบร้อยเดย์ใช้ดวงตาของตนเองหันไปมองบริเวณด้านหน้าอีกครั้งตั้งท่าเตรียมพร้อมเข้าปะทะมัน

        ในขณะที่กำลังจะพุ่งทะยานเข้าไปปะทะกับมันเสียงบริเวณด้านหลังดังขึ้น“ ฉันช่วยเอง!!! ”

        เดย์หันไปมองอย่างรวดเร็วพบเห็นชายผู้นั้นกำลังยืนอยู่บริเวณด้านหลัง

        ชายผมทองที่ร่างกายเต็มไปด้วยเลือดก้าวเท้ามาบริเวณด้านหน้าแสดงแววตาที่จริงจัง

        เดย์เขาไม่มีทางเลือกมากนัก

        ในตอนนี้กำลังของเขาเพียงคนเดียวมันคงจะเหลือบ่ากว่าแรงไปสักหน่อย

        ชายผู้นี้ยังพอสู้ได้เพราะแบบนั้นการจะนำมันมาใช้ประโยชน์ก็เป็นทางเลือก

        เดย์พยักหน้าตอบรับกลับไปอย่างรวดเร็วนี้ถือว่าเป็นการทำข้อตกลง

        หลังจากที่พยักหน้าตอบรับกลับไปเรียบร้อยแล้วชายผมทองผู้นั้นยกกราฟภายในมือของตนเองขึ้นมา

        ดาบของมันเปล่งแสงสว่างไสวห่อหุ้มด้วยพลังเวทย์แสงศักดิ์สิทธิ์“ ฉันต้องการเวลาถ้าสามารถรวบรวมพลังเวทย์ใดจะสามารถหยุดร่างกายของมันได้ ”

        บอสที่อยู่บริเวณด้านหน้าก็ราวกับว่ามันสามารถตรวจจับคลื่นพลังเวทย์ที่ส่งผ่านออกมาจากร่างกายของชายผมทองผู้นั้นได้

        ดวงตาสีแดงของมันมองตรงไปที่ชายผมทองผู้นั้นเป้าหมายของมันเปลี่ยนไปอย่างชัดเจน

        เดย์ประสาทสัมผัสระดับสูงของเขาทำงานมองตรงไปที่บอสเห็นดวงตาของมันมองตรงไปที่ชายผมทองรู้ทันทีว่ามันตั้งใจจะทำอะไร

        บอสเริ่มทำการขยับร่างกายของมันพุ่งตรงใส่ชายผมทองผู้นั้นอย่างรวดเร็ว

        เดย์ถือโอกาสนั้นพุ่งทะยานไปดักบริเวณด้านหน้า

        ร่างกายของเขาปรากฏกายอยู่ด้านหน้าของบอสบอสมองเห็นมนุษย์มาขวางหน้าของมันมันตั้งใจจะโจมตีปิดชีวิตเดย์ทันที

        เดย์แสดงแววตาจริงจัง “ ใช้งานสกิลปลดลิมิตเตอร์ ”

        “ ระบบเริ่มทำการใช้งานสกิลปลดลิมิตเตอร์ ”

        [ ระบบ :สกิลปลดลิมิตเตอร์ถูกเปิดใช้งาน]

        หลังจากที่ใช้งานสกิลร่างกายของเขาแผ่พุ่งออกมาด้วยพลังบรรยากาศบริเวณรอบๆร่างกายเปลี่ยนไปในทันที

        การโจมตีของบอสที่ถูกปล่อยทะยานออกมาใส่ร่างกายของเดย์มันถูกหยุดเอาไว้ได้“ ตรึง!!! ” 

        การโจมตีนั้นมันถูกหยุดไว้ได้เดใช้ดาบของตนเองหยุดการโจมตีของมันไว้

        เดย์รู้สึกถึงพลังที่เอ่อล้นในร่างกายระดับของสกิลปลดลิมิตเตอร์เพิ่มขึ้น

        ในตอนนี้พลังที่ได้รับมาหลังจากใช้งานสกิลก็เพิ่มมากขึ้นหลายเท่าตัวแตกต่างจากตอนแรกอย่างชัดเจน

        “ ถ้าเป็นสภาพนี้ใช้งานได้อย่างแน่นอน ” 

        เดย์สูดหายใจเข้าไปภายในปอดกลั้นหายใจและก็ออกแรงดันการโจมตีของมันกลับไป

        พละกำลังอันมหาศาลถูกส่งเสริมขึ้นด้วยสกิล

        เขาตอบโต้มันกลับไปได้อย่างง่ายดายร่างของบอสกระเด็นไปด้านหลังหลายเมตรจากการออกแรงเดย์

        เดย์พุ่งทะยานเข้าไปหาบอสที่กำลังกระเด็นและไม่สามารถตั้งหลักได้ในตอนนี้

        ดาบของเขาระดมโจมตีใส่ร่างกายของมันอย่างรวดเร็ว “ ฉึบ!!!ฉึบ!!! ฉึบ!!! ” 

        การโจมตีระดมซัดใส่ร่างกายของบอส

        แต่ในขณะที่กำลังโจมตีใส่ร่างกายของบอสอยู่ๆมันก็เกิดบางอย่างขึ้น“ เพล้ง!!! ”

        ดาบในมือของเดย์หักเดย์ดวงตาทั้งสองข้างเบิกกว้างด้วยความตกตะลึงในขณะที่เขากำลังเหวี่ยงดาบอย่างบ้าคลั่งดาบภายในมือมันกลับหัก

        “ อะไรกัน? ”

        “ หรือว่าเพราะว่าใช้มันมากเกินไปความทนทานของมัน…”

        “ ไม่สิไม่ใช่แบบนั้นเพราะว่าเปลือกของเจ้ามอนสเตอร์ตัวนี้มันแข็งต่างหากดาบเวทย์เลยฮะหลังจากโจมตีใส่ร่างกายของมันไปอย่างต่อเนื่อง” เดย์รู้เหตุผลได้แล้วทำไมดาบเวทย์ภายในมือของเขามันถึงหัก

        เพราะว่าเจ้าสิ่งที่อยู่บริเวณด้านหน้าเปลือกที่ห่อหุ้มร่างกายของมันแข็งเป็นอย่างมาก

        แม้ว่าจะสามารถฟันเข้าไปลึกได้ในระดับนึงแต่มันเองก็ทำให้ดาบภายในมือของเขาเกิดการชำรุด

        จากจังหวะเมื่อสักครู่ที่ทำการเหวี่ยงออกไปอย่างต่อเนื่องโดยที่ไม่ได้นับมันทำให้ดาบถึงขีดจำกัดแล้วก็หักลงในที่สุด 

        ในตอนนี้ดับภายในมือมันหัก

        เดย์อยู่ในสภาวะไร้การโจมตีไร้การป้องกันร่างกายของเขาหยุดนิ่งใกล้ๆบอสที่ตั้งรับการโจมตีของเขามาสักพัก

        ในช่วงเสี้ยววินาทีนั้นราวกับว่าเซลล์สมองภายในหัวเร่งขีดจำกัดความคิดมากขึ้น

        เดย์มองเห็นภาพทุกอย่างเชื่องช้าไปหมดเขามองเห็นว่าร่างของบอสที่อยู่บริเวณด้านหน้ามันเริ่มขยับ

        ร่างกายของมันเริ่มขยับอย่างช้าๆดวงตาจ้องมองตรงมาที่เดย์

        เดย์รู้ได้ในทันทีสภาวะแบบนี้ไม่มีทางโต้ตอบมันได้แล้วมันก็กำลังจะจบชีวิตเขาการโจมตีของมันกำลังคืบคลานเข้ามา

        บอสที่อยู่บริเวณด้านหน้ากำลังจะโจมตีสวนกลับมา

        “ แย่แล้ว!!! หลบไม่พ้น!!! ”

        ในขณะที่ร่างกายไม่สามารถขยับได้ตามความคิด

        เสียงหนึ่งดังขึ้นมาจากด้านหลัง “ เสร็จแล้ว!!! ” 

        เสียงของชายผมทองที่อยู่บริเวณด้านหลังของเขามันรวบรวมพลังเวทย์มาสักพักนึง

        ในตอนนี้พลังเวทย์ถูกรวบรวมเอาไว้ภายในดาบเวทย์

        มันยกดาบเวทย์ขึ้นชูเหนือศีรษะจากนั้นก็ปักดาบเวทย์ลงที่พื้น“ โซ่ตรวนแห่งพระผู้เป็นเจ้า!!! ” 

        พลังเวทย์พุ่งทะยานขึ้นมาจากพื้นดีดร่างกายเดย์กระเด็นออกมาจากจุดนั้นแล้วมันก็ปรากฏโซ่ตรวนแสงสว่างพันธนาการร่างของบอสเอาไว้

        “ ตรึง!!! ”

        จบบท