Infinity Online

           “ไอ้ชัย เฮ้ย”  ผมตะโกนเรียกไอ้ชัยที่ยังยืนนิ่งอยู่นอกประตูกับพวกมิโกะ

           “หะ ห๊ะ มีอะไรวะ”  ไอ้ชัยที่กำลังเรียกสติตัวเองกลับมาพูด

           “ไปชั้นต่อไปกัน”  ผมพูดย้ำ

           “ก่อนไปขอถามอะไรหน่อยสิ”  ไอ้ชัยรั้งไว้ด้วยคำถาม

           “อะไรล่ะ”  ผมหันมาพูด

           “เมื่อกี้นายสองคนทำได้ยังไง  ทำไมฉันไม่ได้ยินพวกนายเรียกชื่อสกิลแล้วความเร็วที่มองไม่ทันนั่นมันอะไรกัน”  ชัยถามในสิ่งที่ตัวเองสงสัย

           “เมื่อกี้เหรอ ฉันก็พุ่งไปด้วยความเร็ว  สลับท่าร่างไปๆมาๆ อัดเวทย์เข้าตัวเคียว แล้วก็ฟันฉับๆ  จากนั้นก็ปล่อยเวทย์ที่หน่วงไว้ แค่นี้แหละ ส่วนอสูรเฝ้าประตู  ฉันก็บิดปลายเท้าซ้ายเล็กน้อยแล้วใช้สกิลของฉันจัดการ จากนั้นก็จบ” ผมพูดอย่างรวดเร็ว อธิบายสั้นๆ

           “อธิบายโคตรจะเข้าใจว่ะ”  ไอ้ชัยพูดด้วยเสียงหน่ายๆแล้วก็เดินนำพวกผมไปเปิดประตูบานต่อไป ที่อยู่ด้านหน้า  แต่พอไอ้ชัยเอามือไปแตะที่บานประตู พื้นดินที่พวกผมอยู่ก็ยืดออกไปทันทียืดไปไกลมากๆ น่าจะหกถึงเจ็ดกิโลเมตรนี่แหละ เพราะผมใช้ทักษะตรวจสอบดูจึงรู้ ส่วนพวกไอ้ชัยนะเหรอ ก็เฉยๆ เพราะพวกเขาเคยมาพิชิตก่อนหน้านี้แล้วแต่เป็นชั้นที่หนึ่งนะแบบว่าชั้นหนึ่งมันเป็นมอนเตอร์เลเวลสี่แค่ไม่กี่ตัวจึงผ่านมาได้ส่วนชั้นสองชั้นสามจนถึงชั้นหกนั้นโดนกิลด์อื่นแย่งไป

           “คราวนี้พวกฉันขอเป็นคนเปิดประตูนะเว้ย”  ไอ้ชัยพูดกำชับ  แล้วเรียกพวกไอ้อาร์ตมาช่วยกันเปิดประตู แต่ไม่ว่าจะช่วยกันผลักยังไงประตูก็ไม่มีท่าทีว่าจะขยับนี่สิสุดท้ายจึงต้องถอดใจยอมแพ้ไป ผมกับเมฆาจึงทำหน้าที่ผลักเหมือนเดิม

           ครืน!!  ครืน!!

         เสียงของประตูบานที่แปดถูกเปิดออก

           “ไอ้ชัย อยากจะลุยไหม”   ผมหันไปถาม

           “ไม่ว่ะ ฉันขอถามอีกคำถามสิ พึ่งนึกได้เมื่อกี้”  ไอ้ชัยเริ่มถามเป็นครั้งที่เท่าไรแล้วไม่รู้

           “คำถามเยอะจังเลยนะนายอ่ะ”  ผมแขวะ

           “ก็มันอยากรู้นี่หว่า ช่วยไม่ได้”

           “อ่าๆ ว่ามาเลย”

           “สัตว์อสูรประเภทโกเลมมันฟื้นคืนชีพได้ไม่ใช่เหรอวะไอ้ที่พวกนั้นติดแหง็กก็เพราะโกเลมนั่นอ่ะ แล้วพวกนายจัดการมันยังไงวะแกนเกินก็ไม่มี”  ไอ้ชัยเอาอีกแล้ว

           “อยากรู้เหรอ  คำตอบอยู่ที่กล่องที่ไอ้พิภพมันถือนั่นไงกล่องกักวิญญาณ ที่มันคืนชีพไม่ได้ก็เพราะว่าไม่มีวิญญาณให้คืนไงล่ะ  ถึงแม้จะส่งวิญญาณอื่นมาใส่ก็ต้องถูกกล่องนั่นดูดอยู่ดี แค่นี้แหละ ง่ายมะ” ผมหันไปตรงประตูอีกครั้ง  แต่คราวนี้ไม่มีเสียงรายงานแฮะ ผมจึงเดินเข้าไปในห้องมืดๆนั่น เมื่อเท้าเหยียบพื้นห้องคบไฟรอบๆก็ถูกจุดขึ้นทันที

           อสูรเฝ้าชั้น คลาส 5 เลเวล  100 จำนวน 300 ตัว โจมตี

           โกเลมอสูรมืด คลาส 5 เลเวล 100  จำนวน 300  ตัว โจมตี

           ปีศาจอสูรโลหิต  คลาส 5 เลเวล 100 จำนวน  100 ตัว โจมตี

           บอสปีศาจอสูรโลหิต คลาส  6  เลเวล  100  โจมตี

           โฮก!!   ฮูม!!!

           เสียงคำรามของอสูรที่อยู่ในชั้นนี้คำราม  ความจริงแล้วถ้าหากพวกผมไม่มีกล่องกักวิญญาณก็ต้องสู้กับพวกนี้ที่คืนชีพเรื่อยๆหรือไม่ก็ใช้ทักษะพิเศษหุหุ  แต่ครั้งนี้มีพวกสายอสูรโลหิตที่มันมีสกิลโหดๆอยู่มาร่วมวงด้วยนี่สิ เอาเป็นว่าจัดการพวกอสูรโลหิตก่อนที่พวกนั้นจะใช้สกิลก็แล้วกัน

           “เมฆา”  ผมเรียกชื่อเพื่อนผมโดยไม่หันไปมอง

           “อืม”  เมฆาตอบสั้นๆ

           ปัจเจกวิชาขั้นยี่สิบสี่  มหาเวทย์ตรึงวิญญาณหมู่

           สิ้นเสียงเมฆาอสูรทั้งหมดก็หยุดนิ่งอยู่กับที่  เมฆาหันมาทางผม

           ทักษะประจำอาชีพ  อำนาจราชันย์ 

           สิ้นเสียงของผมก็มีแรงกดดันมหาศาลทำให้อสูรพวกนั้นทรุดลงกับพื้นทันที พร้อมกับพลังชีวิตที่ลดลงเรื่อยๆอย่างมหาศาลหรือจะเรียกว่าลดลงจนนับเป็นเปอร์เซ็นได้เลย

           วิชาประจำอาชีพ ศาสตราผสาน

           เสียงของผมเรียกใช้สกิลอีกครั้ง  สิ้นเสียงออร่าสีขาวบางๆก็คลุมทั่วตัวเคียวทันทีผมไม่รอช้าสลับท่าร่างพุ่งเข้าตวัดเคียวโจมตีโดยการผ่าครึ่งจากบนลงล่างอย่างรวดเร็ว

           ปัจเจกวิชา ศาสตราสังหาร

           เสียงของเมฆาเรียกชื่อสกิล ออร่าสีน้ำเงินก็ปกคลุมทั่วทวนของเขาจากนั้นก็พุ่งทวนเข้าไปผ่าครึ่งจากซ้ายไปขวาอย่างรวดเร็วทันที  จนสัตว์อสูรถูกผ่าครึ่งทุกทั่ววนพิภพก็เข้ามาร่วมวงโดยการนำกล่องกักวิญญาณมาดูดวิญญาณใกล้ๆ

           สัตว์อสูรเฝ้าประตู   คลาส 6  เลเวล  100   จำนวน  6 ตัว โจมตี

             ปัจเจกวิชา จิตตรึงทำลายสรรพสิ่ง

              วิชาครุฑดำ  กรงเล็บขย้ำนาคา

           เสียงเรียกใช้สกิลที่ใช้สังหารอสูรเฝ้าประตูในชั้นที่เจ็ดดังขึ้นอีกครั้งและแล้วก็ถูกสังหารในพริบตา  เมื่อผมกับเมฆาจัดการอสูรทั้งหมดเสร็จแล้วก็สลายสกิลศาสตราทันทีพอสลายปุ๊บ เคียวกับทวนก็สลายปั๊บ  เสียดายแฮะ

           กิลด์ มหาบรมขุนพลแห่งการกวาดล้าง สังหารอสูรเฝ้าชั้น คลาส 5 เลเวล 100  จำนวน 300 ตัวได้รับค่าประสบการณ์  18,750,000,000  หน่วย

           สังหารโกเลมอสูรมืด คลาส 5 เลเวล 100 จำนวน 300 ตัวได้รับค่าประสบการณ์  62,500,000*300=18,750,000,000หน่วย

           สังหารปีศาจอสูรโลหิต  คลาส 5 เลเวล 100 จำนวน  100 ตัว   ได้รับค่าประสบการณ์  625,000,000 หน่วย

           สังหารบอสปีศาจอสูรโลหิต คลาส  6 เลเวล  100  ได้รับค่าประสบการณ์ 112,500,000*2(บอส)=225,000,000 หน่วย

           สังหารสัตว์อสูรเฝ้าประตู   คลาส 6  เลเวล  100  จำนวน  6 ตัว   ได้รับค่าประสบการณ์  675,000,000 หน่วย

           ได้รับ แร่โลหะชั้นดี ระดับ A 300 ก้อน

           ได้รับผนึกเวทย์ธาตุมืด ระดับ A  300ก้อน

           ได้รับกรงเล็บโกเลมอสูรมืด ระดับ A  215  ชิ้น

           ได้รับอัญมณีระดับ A 300 ก้อน  Aบวก  6  ก้อน

            ได้รับ กรงเล็บอสูรโลหิตระดับ A45 อัน

           ได้รับ อัญมณีโลหิต ระดับ A  100 ก้อน

           ได้รับกรงเล็บอสูรโลหิต  ระดับ S 1 อัน

           ได้รับเสื้อ เกราะโลหิต ระดับ  S

           ได้รับดาบ อสูรมืด ระดับ Aบวก  6 เล่ม

           ได้รับเงิน  ได้รับเงิน  15,670 เหรียญทอง  45,000 เหรียญเงิน 550,000 เหรียญทองแดง

           ได้รับแต้มกิลด์ 10,000  แต้ม

           “ปะไปกันต่อ”  ผมพูดกับพวกไอ้ชัย

           “อืม  เริ่มชินกับความโหดของพวกนายแล้วละวะ” ไอ้ชัยบ่น แต่ก็เดินตามมา

           “คุณออฟคะ เมื่อกี้คุณกับคุณเมฆาจัดการกับอสูรพวกนั้นจริงๆเหรอคะ” มิโกะสะกิดถามผม

           “ครับ มีอะไรเหรอครับ”  ผมหันไปตอบ

           “ถ้าฉันไม่เคยมาบุกเบิกก็คงคิดว่าอสูรพวกนั้นจัดการง่ายแน่นอนร้อยเปอร์เซ็น แต่นี่มันไม่ใช่เรื่องโกหกใช่มั๊ยคะขนาดฉันทุ่มสุดตัวยังจัดการไม่ได้แม้แต่ตัวเดียวเลย”  มิโกะพล่าม

           “เรื่องจริงครับ คุณมิโกะ  ผมว่าเรารีบจัดการดันเจี้ยนนี้ให้มันเสร็จๆไปก่อนค่อยคุยกันอีกทีดีไหมครับผมจะตอบคำถามคุณทุกเรื่องเลย”  ผมลูบผมเธอเบาๆ

           “ค่ะ ฉันจะรอถามนะคะ”

           เมื่อพวกเราแตะประตูพื้นดินก็เลื่อนอีกครั้ง  คราวนี้ เป็นชั้นที่เก้า

           “พิภพ นายจัดการคนเดียวไหวมั๊ย”  ผมหันไปถามพิภพ

           “เอาสิ ฝากกล่องนี่ด้วย”  ว่าแล้วพิภพก็โยนกล่องให้ผมแล้วหยิบมีดสั้นสีดำออกมา

           “โห่นี่นายเล่นใช้อาวุธระดับสูงเลยเรอะนั่น”  เมฆาหันไปแขวะพิภพ

           “ก็ลุยคนเดียวนี่หว่า ช่วยไม่ได้”  พิภพพูดแค่นั้นก็เดินไปที่ประตูจากนั้นประตูก็เปิดเองด้วยพลังของพิภพนะแหละ

            "ยินดีต้อนรับเข้าสู่ดันเจี้ยนชั้นสุดท้าย"

           เสียงที่ทรงอำนาจดังออกมา

           บอสประจำดันเจี้ยน เควิสเนริโอนาร์  คลาส10 เลเวล 50 โจมตี

           “บะ บะ บอส”  ไอ้ชัยพูดตะกุกตะกัก

           “คะ คลาสสิบ”  ไอ้เอกเสริม

           “บ้าแล้ว ใครจะไปสู้ได้วะ รนหาที่ตายชัดๆ”  ไอ้อาร์ตก็เสริมอีก

           “โชคดีเพื่อน จัดการเองนะ”  เมฆาโบกมือ

           “โชคดีนะคุณบอส”  ผมเป็นคนเสริมคำพูดเมฆาแต่พอสิ้นเสียงผมแค่นั้นแหละ ทุกคนยกเว้นเมฆากับพิภพก็หันขวับมาทางผมทันทีไอ้ชัยกำลังจะเปิดปากว่า

           ขอแสดงความยินดีด้วยค่ะ กิลด์ มหาบรมขุนพลแห่งการกวาดล้างได้สังหารบอสประจำดันเจี้ยน เควิสเนริโอนาร์  คลาส 10เลเวล 50 สามาถเปิดประตูสู่ทวีปบุพภวิเคหทวีปอย่างเป็นทางการ

           กิลด์มหาบรมขุนพลแห่งการกวาดล้างได้รับค่าประสบการณ์นการสังหารบอสรวมโบนัส

           2,500,000,000*250=625,000,000,000 หน่วย

           จำนวนหน่วยคลาส*เลเวล*(ชนิด(มอนหรืออสูร)*คลาสที่สังหาร)*ระดับกิลด์

           200*50*50*10*250*2(บอส)*250(โบนัสในการผ่านดันเจี้ยน(ระดับกิลด์))

         ได้รับเซ็ทชุดเกราะ เควิสเนริโอนาร์ ระดับ SSS 1 เซ็ท

           ได้รับ อัญมณีชั้นสูง ระดับ SSS  1 ก้อน

           ได้รับ หอกเควิสเนริโอนาร์  ระดับ SSS 1  เล่ม

           ได้รับเงิน  500,000  เหรียญทอง 50,000 มหากัป(รวมโบนัสแล้ว)

           ได้รับ แต้มกิลด์  500,000 แต้ม

           ได้รับการเลื่อนกิลด์พิเศษ 1 ระดับ  กิลด์ระดับSSS  เลื่อนเป็นกิลด์ ระดับ X เมื่อสังหารมอนเตอร์หรือสัตว์อสูรคูณ 500

          "ประกาศจากทางโลกอินฟินิตี้ บัดนี้กิลด์มหาบรมขุนพลแห่งการกวาดล้าง กิลด์ระดับ X ได้ทำการเคลียร์ดันเจี้ยนสองทวีปเรียบร้อยแล้ว เส้นทางเชื่อมทั้งสองทวีปถูกเปิดอย่างถาวร"

           สิ้นเสียงประกาศของโลก ก็เกิดเสียงฮือฮาไปทั้งทวีป ในเรื่องต่างๆนาๆ ทั้งเรื่องชื่อกิลด์ที่ไม่เคยปรากฏมาก่อน แถมยังระดับกิลด์นั่นอีก บางส่วนก็เตรียมตัวเดินทางไปยังทวีปต่อไปทันที

ส่วนด้าน ราฟนั้น ก็อึ้งและทำหน้าไม่ถูกเหมือนกันเพราะกิลด์ที่เคลียร์ดันเจี้ยนได้ น่าจะเป็นกิลด์ของพวกแซกกัลป์เพราะมีแค่กลุ่มนี้เท่านั้นที่เขาปล่อยให้ผ่านประตูไป

           “กะ  กิลด์ระดับ X  มันจะไปมีได้ยังไงกัน  ต้องใช่แน่ๆมันต้องเป็นกิลด์ของไอ้แซกกัลป์แน่ๆ  โธ่เว้ยฉันไม่น่าพลาดเลย โว้ย!!”   ราฟสบถอย่างแรงกับเรื่องที่โลกประกาศ

           ทางด้านผมบ้าง

           “ไอ้พิภพ  แกจัดการตั้งแต่ตอนไหนวะทำไมฉันมองไม่ทัน”  ผมเป็นคนตะโกนถาม

           “ก็แกมัวแต่ไปสนใจพวกชัยนี่หว่า ตาแกมองที่ไอ้พิภพที่ไหน” เมฆาแขวะ

           “เออวะ  ฮะๆ”

           “เอาเป็นว่า เราเดินทางไปสู่อีกฟากหนึ่งเถอะ ไหนๆประตูก็หายไปแล้ว” พิภพเอ่ยชวน

           “ปะไอ้ชัย  ไอ้อาร์ต ไอ้เอก คุณมิโกะ ฝน ปูเป้ โอ๋ เดินทางไปสู่อีกฟากหนึ่งกัน”  ผมเข้าไปโอบคอพวกไอ้ชัย

           “ถึงจะยังอึ้งไม่หาย แต่ก็ไปกัน” ไอ้ชัยพูดแล้วกอดคอพวกผมเดิน

           ยินดีต้อนรับทุกท่านเข้าสู่บุพภวิเคหทวีป 

           เสียงของระบบดังขึ้น

............................................................