เทพมารตกสวรรค์

 คลื่นพลังออร่าสีแดงที่ถูกปลดปล่อยออกมาเต็มพิกัด...ลอร์ด อัลเบียร์  ใช้ตนเองเป็นศูนย์กลางก่อนจะระเบิดออร่าสีแดงกระจายไปทั่วผืนป่าบริเวณรอบตัวคฤหาสน์ทั้งหมด...

ตึง!!

   พื้นที่โดยรอบจากเดิมที่มีแต่หมอกพิษ..แต่เวลานี้หมอกพิษเหล่านั้นล้วนสลายไปจนหมด..แต่กลับมีหนามแหล็มเค็มประหลาดผุดขึ้นมาบริเวณโดยรอบ..

" ปราการพิษหนามบรรพกาล!! "

   อัลเบียร์ใช้เคล็ดวิชาเฉพาะตัวสร้างกำแพงหนามขนาดใหญ่ขึ้น..

" เหล่าค้างคาวที่น่ารักของเรา..สำรวจบริเวณโดยรอบทั้งหมด..แม้ตัวเราจะปลดปล่อยคลื่นพลังเพื่อสำรวจสิ่งมีชีวิตโดยรอบ..แต่เราอยากจะให้พวกเจ้าตรวจสอบดูอีกครั้ง!! "

  ค้างคาวสีเลือดนับพันตัว..ถูกสร้างขึ้นจากโลหิตของนางก่อนที่ค้างคาวโลหิตเหล่านั้นจะกระจายตัวกันไปทั่วทิศทาง..

 " ผ่านมากี่หมื่นปีแล้วนะ..ในที่สุดวันที่เราจะได้ล้างแค้นให้กับเผ่าพันธุ์ของเรา..โบสถ์ศักดิ์สิทธิ์พวกเจ้าจะต้องถูกลบให้หายไปตลอดกาล!! "

     อัลเบียร์ตะหวัดแขนข้างขวาปรากฏเป็นดอกกุหลาบสีม่วงเข้มปรากฏขึ้นบนฝ่ามือ..

" กุหลาบนิรันการณ์ !! "

   กุหลาบเหล่านั้นค่อยๆล่วงละทีละกลีบจนหมด..ก่อเกิดเป็นบางสิ่งบางอย่างรูปร่างคล้ายมนุษย์แต่ไม่เหมือนซะทีเดียว..รูปร่างผอมบางใบหน้าไร้รูปลำตัวมีแต่หนามแหลมเค็มรูปลักษณ์สีม่วงเข้ม!!...

" ตรวจสอบภาคพื้นดินโดยรอบทั้งหมด..พบใครที่เป็นศัตรูสังหารให้หมด!! "

   สิ่งนั้นพยักหน้าก่อนจะแทรกซึมพื้นดิน..หายไป..

" ดูเหมือนว่าทุกอย่างจะเปลี่ยนไปมากสินะ...ทั้งภูมิทัศน์ที่แปลกตา..กลิ่นอายที่แปลกใหม่ ทุกอย่างล้วนเป็นสิ่งแปลกใหม่สำหรับตัวเรา...ยามนี้ถึงเวลาที่ตัวเราจะล้างแค้นให้กับเผ่าพันธุ์ของเราแล้ว..แต่ถึงกระนั้นมีเพียงสิ่งเดียวที่ไม่อาจเปลี่ยนไป..อัลบาร์ เจ้าทำสิ่งที่ถูกแล้วใช่หรือไม่นะ!! "

    อัลเบียร์ หรืออีกชื่อราชัรย์แวมไพร์..กล่าวขึ้นด้วยน้ำเสียงที่หม่นหมอง..ก่อนที่อัลเบียร์จะหันหลังกลับและเดินเข้าไปในคฤหาสน์อีกครั้งนึง........

.....................................................

 ณ หุบเขาแห่งหนึ่งภายในโลกมาร...

   หนึ่งเด็กหนุ่ม..หนึ่งสตรีกำลังอยู่บนต้นไม้เพื่อจับตาดูบางอย่าง..

" นั้นมันการค้าทาสนิ...ไม่คิดว่าโลกมารจะมีการค้าทาสเช่นนี้ด้วย!! "

"  ข้าก็ไม่คิดว่ามันจะยังมีเรื่องต่ำช้าเกิดขึ้นในโลกมาร...แต่อีกอย่างเมื่อครู่เจ้าทำเอาข้าตกใจไม่ใช่น้อยเลยนะ ที่เจ้าเป็นมารชั้นสูง...ทำเอาทหารมารที่เฝ้าประตูใบหน้าซีดเผือกราวกับไก่ต้ม ฮ่า ฮ่า !! "

   เทียร์กล่าวออกมาด้วยความแปลกใจ..ไป๋หลงเพียงยิ้มแห้งๆพลางเกาหัวเบา..

" เพราะเจ้ายืนกรานจะเข้ามาโลกมารให้ได้..ตัวข้าเลยยอมมากับเจ้า..อีกอย่างโลกมารในตอนนี้ไม่ค่อยปลอดภัย!! "

  เทียร์กล่าวเสริมขึ้น..

  ไป๋หลงเข้าใจตรงจุดนี้แต่ยามนี้ต้องแข่งกับเวลาหากเมื่อตอนนั้น..ไม่มีสัญลักษณ์แห่งบรรพกาลมา สนับสนุนการต่อสู้..อาจจะเป็นไป๋หลงเองก็ได้ที่โดนกดดัน..ด้วยระดับพลังที่แตกต่างจนเกินไป..

" แล้วพวกเราจะจัดการกับพวกนั้นยังไงดี..พวกนั้นอยู่จักรพรรดิ์ขั้นปลาย ( 7 - 8 ) ทั้งสิ้น!! "

   ไป๋หลงกล่าวขึ้นเพราะการปะทะโดยใช่เหตุอาจจะนำปัญหาที่ใหญ่กว่ามาก็ได้..

" ไม่ต้องห่วง..เจ้ามากับข้าสบายใจหายห่วงได้แน่นอน..ข้ายังไม่ได้ตอบแทนที่เจ้าช่วยข้าไว้ในตอนนั้นเลย "

   เทียร์กล่าวขึ้นด้วยรอยยิ้มที่มีเสน่ห์..ก่อนที่เทียร์สร้างออร่าพลังบางๆขึ้น..

" เอาละพวกเราไปกันได้แล้ว..เจ้าจะไปที่ไหนละบอกข้ามาสิ..ข้าอาจจะพอช่วยเจ้าได้บ้าง "

   ไป๋หลงถูกเทียร์กระชากแขนอย่างแรง..เทียร์ มีระดับพลังอยู่ที่ เทพสงครามขั้นต้น ( 1- 4 ) ทำให้เด็กหนุ่มมิอาจขัดขืนได้แม้แต่น้อย..

 " เจ้าเป็นใครกันแน่นะ..ทั้งการปรับเปลี่ยนโครงสร้างหน้าตา..และความรู้สึกที่มิอาจพูดออกมาได้..ไหนจะการเกื้อกูลกันซึ้งกันและกันของพลัง..เทียร์ หาก เจ้าไม่ใช่ศัตรูของข้าก็คงจะดี... "

   ไป๋หลงสถบขึ้นภายในจิตใจพร้อมกับความสับสนภายในจิตใจ..

" โถ่วๆ นายท่าน ความรักหนอความรัก..ข้าจะเล่าประสบการณ์รักครั้งแรกของพยัคฆ์สวรรค์อย่างข้าให้ฟัง เรื่องมีอยู่ว่าเมื่อนานมาแล้ว..... "

ไป๋หลงทำจะสติแตกก่นด่าภายในจิตใจ..ทิศทางที่เทียร์มุ่งหน้าไปคือใจกลางเมืองหลวง..

" นั้นมัน!! "

   หอคอยสีดำทมิฬสูงเสียดฟ้า..ยิ่งเข้าใกล้เด็กหนุ่มยิ่งรู้สึกผูกพันธ์อย่างแปลกประหลาด..ราวกับหอคอยแห่งนี้กำลังดึงดูดไป๋หลงอยู่ก็มิปาน..เรื่องราวต่อจากนี้จะทำให้เด็กหนุ่มทราบถึง เรื่องราวบางอย่างที่ถูกปกปิดไว้..เป็นเบื้องลึกและประวัติความเป็นมาของหอคอยทั่วยุทธภพ!!

จบ....