สมุด: อธิฐานสิ เธอจะสมปราถนา
กิ๊ฟ : ฉันขอให้กาย รักฉัน
ฉันได้รับรู้ว่าคำอธิษฐานนั้นไม่ได้เป็ความปรารถนาของฉันหรอกแต่มันเป็ความปรารถนาของสมุดเล่มนั้นต่างหาก
วันต่อมา...
กาย : กิ๊ฟเราชอบกิ๊ฟนะ กิ๊ฟเป็แฟนกับกายได้ไหม
กิ๊ฟ : ได้สิกาย แล้วฝนล่ะ
กาย : กายเลิกกับฝนแล้ว เมื่อคืนอยู่ดีๆกายก็ได้รู้ว่า กายรักกิ๊ฟขนาดไหน
หลังจากนั้น ฉันรักกายก็เป็แฟนกัน ฉันตอบตกลงไปอย่างรวดเร็ว ฉันได้แฟนและเสียเพื่อนในเวลาเดียวกัน เย็นวันนั้นฉันได้ไปออกเดทกับกายฉันมีความสุขมาก พอตกเย็นเราก็ไปจบกันที่ห้องของกาย ฉันรู้สึกดีที่มีกายอยู่ข้างๆตลอดเวลา เมื่อมีกายอยู่ก็ไม่ได้ยินเสียงของสมุดเล่มนั้น ฉันรู้สึกรักกายมาก
00.00น.
สมุด : ถึงเวลาแลกเปลี่ยน
เสียงสมุดเล่มนั้นดังขึ้นอีกครั้ง ฉันกำลังคิดว่าครั้งนี้จะเกิดอะไรขึ้นอีก
08.00น.
ฉันเข้ามาโรงเรียนพร้อมกับกาย แต่บรรยากาศในโรงเรียนช่างดูหดหู่
กัน : กิ๊ฟนี่เธอรู้เื่รึยัง
กิ๊ฟ : เื่อะไรหรอ
กัน : ก็ฝนน่ะสิเมื่อคืนมาร้องไห้ในห้องแต่มีโจรมาปล้นรร.เจอเข้า เลยถูกฆ่าอยู่ตรงโต๊ะกายน่ะสิ
กิ๊ฟ : อะไรนะ ฉันรับเื่แบบนี้ไม่ทัน
กัน : แย่กว่านั้นคือเรายังหาหัวของฝนยังไม่เจอน่ะสิ
กิ๊ฟ : เริ่มน่ากลัวแล้วนะนั่น
กัน : นี่กายนายยิ่มอะไรั้แ่เมื่อกี้แล้ว
กาย : ก็ปล่าวนี่
รอยยิ้มของกายในตอนนั้นมันทำให้ฉันแทบขนลุกอยู่ไม่สุขไปทั้งวัน
17.00น.
ฉันกลับมาถึงบ้านของฉัน ฉันรู้สึกว่าวันนี้ห้องฉันมันเริ่มมีอะไรแปลกๆ ฉันเลยลองมองไปรอบๆห้อง แล้วฉันก็ต้องใจนแทบจะเสียสติ
นั่นมัน.........หัวของฝน
..........................................................