ตกดึก...
ใบหน้าจิ้มลิ้มและเรือนร่างอวบอิ่มของกระถินทำให้คุณประยนต์นอนไม่หลับ ชายแก่ลุกขึ้นจากเตียงมาเดินเล่นที่สระบัวหลังคฤหาสต์ธรรมชาติทำให้สมองที่เต็มไปด้วยตัณหาผ่อนคลายลงบ้าง ชายเฒ่าไม่คิดเลยว่าตัวเองจะคิดอกุศลกับหญิงสาวที่ชุบเลี้ยงมาั้แ่เด็กได้
แต่กลิ่นกลายของเธอตอนที่กระถินเข้ามาใกล้...มันช่างเย้ายวนใจให้คึกคะนองจริงๆ
“แก่ขนาดนี้แล้ว ไม่ปลงสักที”
คุณประยนต์พูดกับตัวเองพร้อมกับหัวเราะในลำคอ ร่างสูงเดินไปตามพื้นหญ้าและสูดดมกลิ่นอายลม่ค่ำคืน ระหว่างทางก็นึกถึงสมัยหนุ่มๆวัยกลัดมัน ่นั้นเป็่ที่แท่งลำไม่เคยได้หยุดพัก อดีตที่เคยเป็เสือมืดดับั้แ่ถูกจับคลุมถุงชนกับภรรยาคนปัจจุบันนับั้แ่นั้นชีวิตที่มีสีสันก็จืดชืดไปในชั่วพริบตา
จนกระทั้งเด็กสาวบ้านนาเข้ามาปลุกไฟในตัว!
ตุ้ม โจกกก...
“หือ เสียงอะไร”
ท่านประยนต์เดินเลียบมาทางพุ่มไม้สูงใหญ่ก่อนจะชำเลืองสายตาไปทางสระบัว แสงไฟจากศาลาริมน้ำทำให้เห็นทุกอย่างชัดเจน เืชายแก่สูบฉีดจนหัวใจให้เต้นแรงผิดปกติ หญิงสาวที่กำลังเปลือยกายลอยน้ำอยู่นั้นคือกระถินไม่มีผิด!
“มาทำอะไร…ตอนนี้”
ชายหัวหงอกพึมพก่อนจะพาตัวเองย่องเข้าไปใกล้กว่าเดิม...
แผ่นหลังขาวเนียนกำลังลูบคลำน้ำในสระไปตามเรียวแขน ทันทีที่ร่างระหงลอยตัวขึ้น เต้านมลูกใหญ่ก็ฟูเหนือน้ำเป็ลูกราวกับลูกโป่งขนาดใหญ่ จุกสีชมพูสดๆประดับอยู่บนยอดเต้า เรือนร่างเปียกน้ำั้แ่หัวจรดเท้าทำเอาไม้เท้าแข็งเป็ลำชี้ไปด้านหน้า!
“ก…กระถิน อูยย”
เ้าของบ้านแอบซุ่มมองอยู่หลังพุ่มไม้โดยไม่ละสายตาแม้แต่วินาทีเดียว ปกติแล้วตอนเด็กๆกระถินมักจะแอบมาเล่นน้ำที่สระบัวแห่งนี้เป็ประจำ วันเวลาผ่านไปไม่สามารถเปลี่ยนนิสัยสาวบ้านนาได้เท่าไหร่นัก เธอยังคงชอบแอบมาอาบน้ำริมสระ
เพียงแต่ครั้งนี้...ท่านประยนต์จะไม่เข้าไปห้ามปรามเหมือนวัยเด็ก!
“อาาา สดชื้นดีจัง”
เสียงหวานกล่าวกับตัวเองพร้อมกับเอามือนวดคลึงหน้าอกลูกใหญ่ ผิวขาวใสถูกจับจ้องไม่ละสายตา ความกระหายของชายแก่ทำให้เดินย่องเข้าไปใกล้มากขึ้นเรื่อยๆ สัญชาตญาณความเป็ชายถูกปลุกขึ้นมาโดยไม่สนอะไรแล้วทั้งนั้น!
แกรก...
“อ๊ะ นั่นใครคะ!”
“….”
“หนู…หนูถามว่าใคร”
“….”
“ออกมาเดี๋ยวนี้นะ”
เหงื่อเม็ดใหญ่ไหลอาบลงขมับ ท่านประยนต์กลืนน้ำลายลงคออึกใหญ่ก่อนจะค่อยๆเดินออกไปประจันหน้า เมื่อกระถินเห็นว่าอีกฝ่ายเป็เ้าของบ้าน เธอจึงรีบเอามือปิดหน้าอกลูกโตๆของตัวเอง แต่สายตายังคงจ้องมองร่างสูงหนาที่ค่อยๆเดินเข้ามาอย่างไม่มีพิษไม่มีภัย
“ฉันเอง กระถิน”
“คุณท่าน”
“ฉันมาเดินเล่นแถวนี้น่ะ ไม่คิดว่าเธอจะอยู่ด้วย”
“หนูขอโทษนะคะ…พอดี…คิดถึงสระบัวที่เคยเล่นไปหน่อย”
“ตามสบายเถอะ ฉันจะไปแล้ว”
“เดี๋ยวสิคะคุณท่าน”
กระถินร้องเรียกก่อนที่สายตาจะหันมามองร่างเปลือยเปล่าในสระอีกรอบ
“คุณท่านช่วยช่วยหยิบผ้าเช็ดตัวให้หนูได้มั้ยคะ…มันอยู่ใกล้เกินไป”
“….ได้สิ”
ชายแก่เดินตรงไปยังศาลาพร้อมกับหยิบผ้าขนหนูสีขาวส่งไปให้หญิงสาวที่กำลังเกาะอยู่บันได เมื่อกระถินรับผ้าขนหนูมาได้เธอก็กล่าวขอบคุณตามมารยาท แต่สิ่งที่ทำให้ดวงตากลมโตต้องเบิกกว้างก็คือเป้าคุณผู้ชายที่มันแข็งชี้เป็ลำขนาดใหญ่...
คุณท่านกำลังเตรียมตัวเข้านอน...
ดังนั้นกางเกงผ้าขากว้างที่ใส่อยู่ตอนนี้จึงไม่ได้ใส่กางเกงในแต่อย่างใด!
“ค…คุณท่าน ตรงนั้น”
“ม…มันไม่ใช่อย่างที่เธอคิดนะ”
“….ค่ะ”
เมื่อชายเฒ่าก้มลงไปมองลำเอ็นแข็งขืน มือหนาก็รีบรุดมากุมปิดเอาไว้ด้วยความใ สมองของคุณประยนต์เอาแต่สั่งให้จ้องมองร่างระหงในสระบัว จนลืมความรู้สึกแข็งตัวด้านล่างไปอย่างส้นเชิง และดูเหมือนมันจะไม่ยอมหดลงง่ายๆเสียด้วย!
“เธอก็รีบขึ้นมาได้แล้ว เดี๋ยวจะไม่สบาย”
“ค่ะคุณท่าน”
สิ้นเสียงตอบกลับ ชายแก่ร่างสูงใหญก็มุ่งตรงกลับเข้าไปในบ้านทันที ปล่อยให้หญิงสาวรุ่นลูกเดินขึ้นมาจากน้ำตัวคนเดียว รอยยิ้มบนใบหน้าหวานสวยฉีกกว้างจนเห็นฟันทุกซี่ กระถินเปลื้องผ้าเช็ดตัวอยู่บนศาลาราวกับว่าเธอทำอย่างนี้เป็ประจำ
คฤหาสต์หลังใหญ่ที่ชุบเลี้ยงมาั้แ่เด็ก...อีกไม่นานคงกลายเป็ของเธอแค่คนเดียว!
“แบบนี้….ฉันก็จะชนะแกไปครึ่งทางแล้วสิ….อีแก่”
ธาตุแท้ของสาวบ้านนาเผยตัวตนที่แท้จริง...
ความใสซื่อที่ท่านประยนต์ได้เห็นมาตลอดชีวิต...เป็เพียงเปลือกนอกที่เธอเอาไว้ใช่หลอกล่อเหยื่อให้ตายใจเท่านั้นเอง!
635
