เขาติดกับดักหล่อนแน่ๆ!
ถ้าพูดถึงองค์ประกอบเื่โครงสร้างหน้าตาหรือการแต่งกายของก้าวไกลนั้นถือว่าสอบผ่านหล่อนประเมินเขาเป็สินค้ามือหนึ่งที่มีคุณภาพสูงทีเดียวเสียแต่ว่าเขาเป็ลูกชายของใกล้รุ่งผู้เป็คู่ปรับของหล่อนนั่นปะไรแม้นว่าอายุเขาจะอ่อนกว่าหล่อน แต่นั่นก็คงไม่ใช่ปัญหาใหญ่
ที่มันดูเพริดเจริญตาไปกว่านั้นก็คือเขาเป็ผู้ชายที่แสดงออกตรงไปตรงมาจนหล่อนคิดว่าเขาประหลาดกว่าผู้ชายทั่วไปั้แ่ที่หล่อนผ่านการแต่งงานอันล้มเหลวมาแล้วสองครั้งนั้นผู้ชายที่เข้ามาจีบหล่อนล้วนแต่ใช้มาดโก้หรูบังหน้า เอาอกเอาใจและสุภาพทำทีเป็ตะล่อมให้หล่อนตายใจ ไม่ก็เป็ประเภทที่ปากว่ามือถึง หากเผลอตัวเมื่อไหร่มือไม้ของชายพวกนั้นก็ไม่ต่างจากปลาหมึกแทะโลมได้นิดหน่อยให้ถึงเนื้อถึงตัวนั้นยิ่งชอบใจใหญ่คงเพราะผู้ชายประเภทนี้คิดว่าหล่อน ‘ง่าย’
แต่สำหรับก้าวไกลนั้น...การกระทำของเขาแลดูแปลกกว่าใคร!
ยามที่เขาพรวดมาถึงตัวเมื่อครู่ใหญ่นั้นไม่ได้ล่วงเกินด้วยการแตะเนื้อต้องตัวหล่อนแต่อย่างใดซึ่งทีแรกหล่อนคิดว่าถ้าเขาทำแบบนั้นหล่อนอาจจะผลักยอดอกหรือเตะเข้าเป้ากางเกงสักป้าบเผื่อจะชะล้างความชีกอไปได้...ทว่าหล่อนคาดการณ์ผิดเขาเพียงแต่ใช้สายตาจ้องมองแน่นิ่ง มองเหมือนกำลังจะค้นหาอะไรบางอย่างจากดวงตาของหล่อนซึ่งมันก็ทำให้ใจของหล่อนสั่นรัวได้ไม่ยาก
หล่อนได้กลิ่นกายหอมสะอาดอย่างวันก่อนมันลอยกระทบจมูกจนอยากจะสูดกลิ่นนั้นใกล้ๆเสียด้วยซ้ำถึงหล่อนจะไม่ใช่ผู้หญิงเจนโลกแต่หล่อนก็ไม่ได้ถึงกับไม่ประสา และหล่อนแอบคิดว่าหากเขายังจ้องมองหล่อนนานไปกว่านั้นบางทีหล่อนเองนั่นล่ะที่จะเป็ฝ่ายดึงเขาเข้ามาประกบริมฝีปากให้รู้รสของการจูบที่ห่างหายไปจากชีวิตเสียนาน
การที่เขาถอนตัวกลับไปยืนห่างจากหล่อน...แม้จะโล่งโปร่งใจอยู่บ้างแต่ก็มีความสมหวังซุกซ่อนอยู่สมหวังที่รู้ว่าเขามีใจให้หล่อนความรู้สึกอันเปิดเผยของเขาที่ชัดเจนนั้นทำให้หล่อนคิดว่าหากจะอ่านใจเขาก็คงไม่ยากนักแล้วผู้ชายแบบนี้แหละที่จะเป็เหยื่อล่ออันโอชะหากว่าวันข้างหน้าหล่อนจะต้องสู้รบปรบมือกับใกล้รุ่งอย่างจริงจัง
ทว่าก่อนที่เขาจะกลับนั่นปะไร...
คำพูดของเขาทิ้งท้ายเอาไว้ให้หล่อนต้องนึกถึงอย่างขุ่นเคือง...ไม่ได้เคืองเขาแต่เคืองคนที่เขาถามถึงนั่นต่างหากเป็อารมณ์ที่ตกตะกอนไปแล้วเมื่อชั่วโมงก่อนหน้าที่เขาจะมาถึง
‘ผมว่าจะถามคุณดาวสักหน่อย ผู้ชายที่ตัวสูงๆมีไฝใต้คางคนนั้นเป็ใครเหรอครับ’
//////////////////////////////////////
ก่อนหน้าที่ก้าวไกลจะมาถึง เลอดาวอยู่กับนิธาน...เขาเป็หนุ่มใหญ่รูปร่างสูงใหญ่ตัวหนาเอกลักษณ์บนใบหน้าเขาที่เด่นชัดคือไฝเม็ดเท่าถั่วเขียวอยู่ใต้คางดวงตาหรี่เล็กนั้นค่อนข้างขี้โกง ไม่แพ้นิสัยอันเ้าเล่ห์มีเหลี่ยมคมปานสีเคยบอกว่าเป็เพราะเขาคือนักธุรกิจ ชอบมองแต่เื่ผลประโยชน์เป็หลักเห็นอะไรจึงเป็เงินเป็ทองไปหมด...แต่สำหรับหล่อนนั้นมองว่าถ้าเขาลดความเป็พ่อค้าลงบ้างก็คงจะดีเพราะั้แ่รู้จักกับเขามานั้นนิธานคือคนที่ตักตวงประโยชน์อย่างเต็มเม็ดเต็มหน่วยจนบางครั้งก็ดูจิตใจคับแคบเสียด้วยซ้ำ
ยิ่งเื่ส่วนตัวของนิธานนั้นยิ่งไปกันใหญ่สังคมรับรู้อย่างเปิดเผยว่าเขามีครอบครัวแล้ว ภรรยาเขานั้นอยู่กินกันมากว่าสิบปีแต่ไม่วายยังมีเมียเล็กเมียน้อยไม่หยุดหย่อนเท่าที่เป็ข่าวนั้นก็มีทั้งดารานางแบบตั้งหลายคนยังไม่รวมกับพวกที่หลบๆซ่อนๆหรือชั่วครั้งชั่วคราวอีกหล่อนเองยังเคยนึกสงสารภรรยาของเขาอยู่ไม่น้อยที่ได้สามีแบบนิธานเพราะผู้ชายประเภทนี้คงไม่มีทางลบลายความเ้าชู้ได้แน่คนมันเคยมองเื่บนเตียงเป็อาหารที่กินไม่รู้เบื่อ ก็คงยากที่จะหยุดกินฉะนั้นผู้ชายประเภทนี้จึงอยู่ในข่าย ‘ต้องห้าม’ ที่หล่อนไม่เคยอยากเข้าไปข้องแวะด้วยเลย
แต่กระนั้นนิธานก็เป็ฝ่ายป้วนเปี้ยนเพียรมาเช้าถึงเย็นถึงอยู่เสมอในยามที่เขาว่างเว้นจากงานหรือหลบหน้าภรรยาทั้งหลายของเขาได้โดยที่หล่อนก็ไม่เข้าใจเขาเหมือนกันว่ายังมาตอแยกับหล่อนทำไมในเมื่อหล่อนบอกปัดเขาไปตรงๆว่าหล่อนไม่มีรสนิยมในการแย่งสามีของใครแล้วต่อให้เขาตัวเปล่าเล่าเปลือยไม่มีพันธะกับผู้หญิงคนใดเขาก็ไม่ใช่ผู้ชายที่หล่อนหวังจะตกล่องปล่องชิ้นด้วยแน่ๆ
ยิ่งการมาหาของนิธานในวันนี้ยิ่งทำให้หล่อนอดสูแก่ใจยิ่งนัก
วันนี้นิธานแสดงความกักขฬะทางอารมณ์ออกมามันคงเป็สันดานดิบในตัวผู้ชายกระมัง ที่เห็นผู้หญิงเป็เครื่องปรนเปรอบำเรอสุขคิดแค่ว่าถ้ากระตุ้นแรงปรารถนาในกายของหล่อนแล้วเขาจะได้สมหวังในตัวหล่อน
ทว่าเขาคิดผิด!
การที่นิธานพยายามจะโอบกอดหล่อนเข้าไปในวงแขนขณะที่ปากก็พร่ำบอกรักหล่อนไม่ขาดสาย ฟังแล้วสะอิดสะเอียนปะปนไปกับความขยะแขยงต่อรสััพวกนั้นมือเขาที่หมายจะบีบคลึง ปากเขาที่หมายจะซุกไซ้จึงเป็เสมือนสิ่งโสโครกที่หล่อนรังเกียจเดียดฉันท์ยิ่งนัก
แต่หล่อนก็ยังไม่อยากหักหาญน้ำใจเขาเสียทีเดียวเพราะรู้ว่าธุรกิจโรงงานผลิตเครื่องสำอางที่ประสานงานกับบริษัทของหล่อนนั้นมันเสมือนเครื่องคุณูปการต่อกัน...แต่หล่อนก็ไม่ใช่ผู้หญิงใจง่ายที่จะยอมให้เขาข่มเหงน้ำใจด้วยการล่วงเกินในสรีระของหล่อนแน่เพราะถ้าหล่อนจะ ‘นอน’ กับใคร หล่อนจะเป็ฝ่ายยินยอมพร้อมใจเองไม่จำเป็ต้องมาบีบบังคับกันให้เปลืองแรง
ทางออกในตอนนั้นที่หัวสมองมันแล่นลิ่วแล้วคิดประมวลผลออกมาก็คือการผลักเขาสุดแรงเกิดแล้วหันไปคว้าเครื่องทับกระดาษที่วางอยู่บนโต๊ะทำงานขึ้นมาเงื้อมือหมายจะขว้างให้กระทบศีรษะเขาสักโปก เผื่อจะชะเืชั่วออกได้บ้างแต่พอเขายกมือขึ้นสองข้างประหนึ่งว่ายอมแพ้หล่อนก็เลยได้แต่ต่อว่ากลายๆด้วยคำพูดทิ่มแทงใจ
‘นี่คุณนิธานคะ คุณอย่าคิดนะว่าผู้หญิงที่เคยแต่งงานมาแล้วจะต้องเป็ผู้หญิงที่ใจง่ายพร้อมจะถูกลากขึ้นเตียงได้ตลอดเวลา’
เขาคงเห็นหล่อนโกรธจริงจังและพอรู้ฤทธิ์เดชเวลาหล่อนของขึ้นจนควบคุมไม่อยู่มาบ้างจึงใช้ไม้อ่อนมาคุยกับหล่อน
‘ผมไม่ได้คิดกับคุณดาวแบบนั้นนะครับผมก็แค่คิดว่าคุณดาวไม่ได้รังเกียจผม’
‘อย่ามาทึกทักเอาเองฝ่ายเดียวนะคะ คุณเองก็มีเมียเป็โขยง เท่าที่มีอยู่ยังดูแลไม่ไหวด้วยซ้ำไปไม่อย่างนั้นคงไม่มีข่าวว่าเมียที่บ้านของคุณตามไปตบอีหนูเมียน้อยพวกนั้นหรอกมั้งคะ...แล้วฉันพูดกับคุณตรงนี้เลยนะคะว่าที่ฉันไม่ร้องแร่แห่กระเชอให้คนข้างนอกเข้ามาช่วยเพราะฉันยังเห็นแก่หน้าคุณว่าเรายังต้องคบค้าสมาคมกันเื่ธุรกิจที่ทำอยู่แต่ไม่ได้หมายความว่าครั้งนี้ฉันไม่โวยวายแล้วครั้งหน้าฉันจะยอมอ่อนข้อแบบครั้งนี้อีกนะคะ’
หล่อนหวังแต่ว่าเขาคงจะมีจิตสำนึกที่ดีพอจึงลดมือที่ถือที่ทับกระดาษข้างนั้นลง
‘แต่ผมชอบคุณดาวจริงๆนะครับ’
หล่อนหัวเราะหึๆ เหยียดปากอย่างดูแคลน...ผู้ชายเ้าชู้มักมากก็คงเป็อย่างนี้ทุกคน
‘ถ้าคุณนิธานไม่อยากนอนหยอดน้ำข้าวต้ม ก็เลิกคิดทำรุ่มร่ามกับฉันเพราะฉันจะไม่ใจเย็นเหมือนครั้งนี้อีกแน่แล้วขอให้ต่อไปนี้เราสองคนคุยกันเฉพาะแต่เื่ผลประโยชน์ทางธุรกิจเท่านั้นถ้าฉันหมดความอดทนเมื่อไหร่ ฉันก็จะไปโรงงานที่อื่นผลิตสินค้าของฉันแน่’
เมื่อเขาจนแต้ม...เอาผลประโยชน์ทางธุรกิจขึ้นมาขู่ฟ่อนิธานก็เลยสงบความบ้ากามารมณ์ในกายลง แต่ยังมิวายตรงเข้ามาจับมือหล่อน
‘ผมขอโทษคุณดาวจริงๆ เมื่อครู่ผมควบคุมอารมณ์ตัวเองไม่ได้มันจะไม่มีเื่ทำนองนี้เกิดขึ้นอีก’
เขาจะรักษาคำพูดหรือไม่...หล่อนไม่รู้
แล้วก็ไม่รู้เลยว่าตอนที่เขาเดินออกจากห้องทำงานนี้ไปสีหน้าเขาไม่สบอารมณ์อย่างหนัก จับเสื้อสูทขยับให้เข้าที่ด้วยท่าทางของคนพาลแววตามีความทระนงตนและไม่ยอมจำนนง่ายๆ
หล่อนไม่รู้เลยว่านิธานก็ไม่ต่างจากไฟ...
เป็ไฟที่มีแต่ตัณหานำหน้าทุกสิ่ง!
//////////////////////////////////////จบตอนที่ 5
273
![[จบ] เก้าพี่น้องเลี้ยงซาลาเปาสุดแสบ](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1665036869_61001246.webp)
