บทที่ 14 ทนหน่อยนะ
หลิวถวนหยวนแค่แกล้งเว่ยหนานหลินเพราะโกรธที่เขาตัดสินใจให้ลูกกินนมผง โกรธที่เขามี "ความคิดร้าย ๆ" แต่การได้ใกล้ชิดกับผู้ชายคนนี้มากขนาดนี้นั้นก็ทำให้เธอใจเต้นไม่น้อยเลย…
"พอแล้ว ๆ แค่ฉันขยับตัวนิดหน่อยก็พอ เดี๋ยวเด็ก ๆ ก็หิวแล้ว ถึงตอนนั้นฉันจะป้อนนมลูกเอง!" หลิวถวนหยวนรีบขอร้อง เธอกุมเสื้อของตัวเองแน่น พลางก้มหน้าไปด้านข้างไม่กล้ามองหน้าเขา เป็เชิงบอกให้เขาออกไป
แต่เว่ยหนานหลินไม่คิดจะปล่อยหลิวถวนหยวนไป เขามองหลิวถวนหยวนแล้วเอ่ยถามเธอว่า "เธอแน่ใจนะว่าไม่อยากให้ฉันช่วย?" น้ำเสียงของเขาต่ำทุ้มและเซ็กซี่ ลมหายใจรดที่ข้างหูของหลิวถวนหยวน ทำให้เธออดไม่ได้ที่จะหดตัวลง
หลิวถวนหยวนไม่เคยรู้มาก่อนว่าหูของเธอจะไวต่อความรู้สึกขนาดนี้ เพียงชั่วครู่เธอก็รู้สึกว่าร่างกายของเธออ่อนยวบ หัวใจเต้นแรง
"ไม่ต้อง ไม่ต้องจริงๆ" หลิวถวนหยวนรีบพูด เสียงของเธอยังคงสั่นเทา เธอขดตัวอยู่ใต้ร่างของเขาทำให้คนที่มองอดไม่ได้ที่จะรู้สึกวาบหวาม แต่กลายเป็ว่ายิ่งหลิวถวนหยวนหลบ เขาก็ยิ่งเข้าใกล้เธอมากขึ้นเรื่อย ๆ และลมหายใจที่ร้อนแรงก็ยังคงเป่ารดอยู่ที่ใบหูอันบอบบางของเธอ ทำให้หัวใจของเธอเต้นแรงขึ้นไปอีก
ดวงตาของเว่ยหนานหลินหรี่ลง เขากระซิบข้างหูของหลิวถวนหยวนว่า
"ในคืนแต่งงาน เธอก็กระตือรือร้นมากไม่ใช่เหรอ ไม่ได้ขี้อายขนาดนี้สักหน่อย!" พอได้ฟัง หัวใจของหลิวถวนหยวนเต้นแรง ท่าจะไม่ดีแล้ว หรือว่าผู้ชายคนนี้เริ่มจะสงสัยแล้วเหรอ?
หลิวถวนหยวนหันหน้ากลับมาทันที เพราะความรีบร้อน มุมปากของเธอจึงได้ปัดผ่านหน้าผากของชายคนนั้น เว่ยหนานหลินตกตะลึงไปชั่วขณะ เขาเองก็ไม่คิดว่า หลิวถวนหยวนจะมีท่าทีรุนแรงขนาดนี้ เลยได้แต่ชะงักไป
หลิวถวนหยวนรีบคล้องแขนทั้งสองข้างไว้รอบคอของเว่ยหนานหลิน เธอกะพริบตาแล้วมองเขา ก่อนจะพูดว่า
"คืนนั้นที่ฉันเป็ฝ่ายเริ่มเพราะร่างกายฉันพร้อม แต่ตอนนี้ร่างกายฉันยังไม่พร้อม เว่ยหนานหลินฉันกลัวว่านายจะควบคุมตัวเองไม่ได้ ถ้าเกิดทำให้ฉันาเ็ขึ้นมาจะทำยังไง?" ใบหน้าของเว่ยหนานหลินแดงก่ำขึ้นมาทันที เขาพูดกับเธอเสียงต่ำว่า
"เธอพูดอะไรออกมา? ในใจเธอ ฉันเป็แค่..."
เป็แค่คนที่เร่าร้อนแบบนั้นเหรอ?
"พวกเราแต่งงานกันแล้วก็มีลูกเลย สิบเดือนนี้ก็ลำบากคุณมามาก ฉันเลยอยากฟื้นตัวให้เร็ว ๆ เพื่อไม่ให้คุณถูกผู้หญิงคนอื่นล่อลวงไป แต่เื่นี้เร่งไม่ได้ อีกหนึ่งเดือนฉันก็พร้อมแล้ว! ตอนนั้นค่อยว่ากันใหม่แล้วกัน" หลิวถวนหยวนคล้องคอชายหนุ่มไว้พลางพูดยิ้ม ๆ
เว่ยหนานหลินรีบดึงแขนของหลิวถวนหยวน แต่ดึงครั้งแรกไม่หลุด สุดท้ายเขาต้องลุกขึ้นยืนแล้วออกแรงสะบัดจึงหลุดได้!
"หลิวถวนหยวนเธออย่าคิดไปเอง ฉันแค่เห็นเธอทรมาน..." เว่ยหนานหลินยิ่งพูดก็ยิ่งรู้สึกว่าเื่นี้อธิบายออกมาเป็คำพูดลำบาก เขาหยิบผ้าห่มออกมาจากตู้แล้วปูลงบนพื้น แล้วก็เอนตัวนอนบนพื้นเหมือนเดิม หันหลังให้ไม่พูดอะไรอีก
หัวใจของหลิวถวนหยวนยังเต้นตึกตัก ผู้ชายหล่อขนาดนี้ น่าเสียดายจริง ๆ ที่หัวใจเขาดันมีคนอื่น ถ้าเขาจริงใจกับเ้าของร่างเดิมจริง ๆ แล้วก็เห็นแก่ลูกสามคน บางทีเธออาจจะยอมรับเขาก็ได้
น่าเสียดายจริงๆ!
หลิวถวนหยวนครุ่นคิดไป ก่อนจะเข้าสู่ห้วงนิทรา
รุ่งเช้า หลิวถวนหยวนตื่นขึ้นมา เว่ยหนานหลินก็หายไปแล้ว บนโต๊ะมีอาหารเช้าวางคู่กับจดหมายฉบับหนึ่ง ร่างบางลุกจากเตียงก่อนจะหยิบจดหมายขึ้นมาดู สังเกตเห็นว่าบนซองจดหมายไม่มีข้อความใด ๆ เขียนไว้เลย
‘หรือว่าจะเป็ข้อตกลงการหย่าร้าง ? ยุคแปดศูนย์แบบนี้ การหย่ายังต้องทำข้อตกลงกันอีกเหรอ?’ พอคิดแบบนั้น หลิวถวนหยวนก็รีบเปิดซองจดหมายออก ภายในมีกระดาษจดหมายเนื้อดี บนกระดาษมีลายมือที่แข็งแรงและเป็ระเบียบ ดูแล้วให้ความรู้สึกสบายตา แต่เนื้อหาในนั้น...
"ออกไปข้างนอกแล้วเหรอ?" หลิวถวนหยวนอ่านอย่างพิจารณา มุมปากของเธออดขยับยิ้มไม่ได้ เนื้อหาในนี้ช่างทำให้จิตใจเบิกบานเสียจริง!
ในจดหมาย เว่ยหนานหลินเขียนไว้ว่า เขาอาจจะไม่อยู่บ้านสองสามวัน เขาได้ฝากฝังให้พี่ผางมาดูแลหลิวถวนหยวนแล้ว และยังบอกอีกว่าเขาได้บอกพี่ผางให้ช่วยจองห้องน้ำให้เธอทุกเช้าแล้วด้วย ในซองจดหมายนั้นยังมีธนบัตรสิบหยวนหนึ่งใบ และธนบัตรห้าหยวนอีกหนึ่งใบ ดูเหมือนว่าเขาจะกังวลว่าหลิวถวนหยวนจะลุกจากเตียงไม่ได้และไม่สามารถออกไปกดเงินได้
หลิวถวนหยวนถอนหายใจ และเธอก็กำลังกังวลว่าจะอธิบายเื่สมุดบัญชีอย่างไรดีในวันนี้ แต่ตอนนี้คงไม่ต้องคิดแล้ว!
หลิวถวนหยวนคิดว่าจะใช้เวลาสองสามวันนี้หาเงิน แต่ตอนนี้ร่างกายของเธอยังไม่เอื้ออำนวยเท่าไหร่ เธอยังไม่สามารถออกไปไหนได้ แล้วจะมีปัญญาไปหาเงินได้อย่างไร?
ในขณะที่หลิวถวนหยวนกำลังลำบากใจนั้น ลูก ๆ ของเธอก็เริ่มหิวและร้องโยเยขึ้น หลิวถวนหยวนจึงรีบอุ้มลูกขึ้นมาป้อนนม
ทันใดนั้นก็มีคนมาเคาะประตู หลิวถวนหยวนร้องบอกให้เข้ามา ไม่นานก็ปรากฏหัวอ้วน ๆ โผล่เข้ามาอย่างเขินอาย
"คุณผู้หญิง ฉัน... ฉันมาแล้ว" พี่ผางไว้ผมสั้นประบ่า สวมเสื้อคอกลมสีขาว กางเกงขายาวสีดำ รองเท้าผ้าใบสีดำ เดินเข้ามาก่อนจะโค้งให้หลิวถวนหยวน
"คุณผู้หญิง เื่ในตอนนั้นฉันโง่เอง สามีฉันก็บ่นฉันชุดใหญ่ บอกว่ารองผู้บัญชาการเว่ยเป็ถึงข้าราชการระดับนี้ จะมาเลือกเมียผิดได้ยังไง ฉันโดนหวังอ้ายหลิงยุแหย่ วันนั้นเลยเป็แบบนั้น อย่าถือสาฉันเลยนะ"
มือของพี่ผางยังหิ้วไก่เป็ ๆ มาตัวหนึ่งด้วย พอเขาเข้ามาในห้อง ไก่ก็ดิ้นกระพือปีก ทำเอาหลิวถวนหยวนใเป็อย่างมาก
"ไก่นี่..." ในห้องค่อนข้างเล็ก หลิวถวนหยวนกลัวว่าไก่จะทำให้ลูกใ จึงรีบอุ้มลูกคนโตที่อยู่ในอ้อมกอดเข้าไปในเตียง แล้วมองไปที่พี่ผาง "ไก่นี่..."
พี่ผางเห็นดังนั้นก็รีบวางไก่ไว้ที่ข้างประตูแล้วปิดทันที เพราะกลัวว่าลมจะพัดเข้ามาปะทะหลิวถวนหยวน เธอพูดด้วยท่าทีเกร็ง ๆ ว่า "ได้ยินว่าพี่สะใภ้ชอบกินไก่ที่บ้าน ฉันก็เลยจับมาให้ตัวหนึ่ง ตัวที่อ้วนที่สุดเลย ไขมันเยอะ กินแล้วน้ำนมจะออกดี จะได้ชดเชยเื่ที่แล้วไง"
หลิวถวนหยวนยิ้ม "ขอบคุณนะคะ แต่ไม่เป็ไรหรอก ไก่ครั้งที่แล้วฉันยังไม่ได้จ่ายเงินเลยด้วย"
"แหม… ไม่ต้องพูดเื่นั้นหรอก เที่ยงนี้เธอจะกินไก่ไหม ฉันจะไปจัดการให้" พี่ผางพูดพลางพับแขนเสื้อแล้วออกไปฆ่าไก่ทันที ไม่ทันที่หลิวถวนหยวนจะเอ่ยปาก ไก่ตัวนั้นก็ถูกเชือดคอไปแล้ว
หลิวถวนหยวนอึ้งไปเล็กน้อย พี่ผางคนนี้นี่ช่างตรงไปตรงมา ทำงานก็สะอาดเรียบร้อย เธอเริ่มชอบขึ้นมาแล้ว
ตอนเที่ยง หลิวถวนหยวนก็ได้ซดน้ำแกงไก่ ฝีมือพี่ผางก็นับว่าใช้ได้ แต่พอเทียบกับเว่ยหนานหลินแล้วยังห่างชั้นกันอยู่ หลิวถวนหยวนอึ้งไปครู่หนึ่ง หรือว่าเธอจะกำลังคิดถึงผู้ชายคนนั้นอยู่?
หลังจากที่ซดน้ำแกงไก่แล้ว น้ำนมของหลิวถวนหยวนก็มาเยอะ เด็ก ๆ กินอิ่มนอนหลับไปตลอดบ่าย สบายใจจริง ๆ พี่ผางผู้มีรูปร่างท้วมกำลังทำความสะอาดบ้านให้หลิวถวนหยวน เขาเหนื่อยจนหอบหายใจแรง แม้จะเป็เดือนมีนาคมแต่เหงื่อก็ไหลลงมาเป็สาย ๆ
หลิวถวนหยวนมองพี่ผางแล้วพูดว่า "พี่คะ พี่ดูเหมือนจะตัวบวม ๆ หรือเปล่า"
พี่ผางอึ้งไปครู่หนึ่ง "อ้วนก็คืออ้วน ยังจะมาแบ่งเป็อ้วนเป็บวมอีกเหรอ? จริง ๆ แล้วฉันก็ไม่ได้กินเยอะนะ แต่ไม่รู้ทำไม แค่กินน้ำฉันก็อ้วนแล้ว สามีฉันน่ะเขารังเกียจฉันมานานแล้ว อีกอย่างฉันก็ไม่กลัวได้กลัวง่าเธอจะหัวเราะเยาะหรอกนะ เพราะยังไงเขาก็ไม่ได้แตะต้องตัวฉันมาหลายเดือนแล้ว!"
หลิวถวนหยวนยิ้ม "พี่เรียกฉันว่าคุณผู้หญิงแบบนี้ ฉันฟังแล้วแปลก ๆ อายุฉันก็ยังน้อยกว่าพี่ อายุของเว่ยหนานหลินก็น้อยกว่าสามีพี่ พี่เรียกชื่อฉันเหมือนเดิมก็ได้ หลิวถวนหยวน!"
"ก็ได้จ้ะถวนหยวน" พี่ผางยิ้ม
"ฉันฝังเข็มให้พี่สักสองสามเข็มดีกว่านะ สามารถรักษาอาการบวมน้ำและร่างกายอ่อนแอได้ผลดีมากเลยนะ คุณเป็คนโครงร่างใหญ่ ฉันว่าแค่สามวันก็เห็นผล น้ำหนักลดลงแน่นอน!" หลิวถวนหยวนกล่าว พร้อมกับให้พี่ผางหยิบเข็มเงินมาให้
"แล้วก็จะดูผิวพรรณดี มีน้ำมีนวลขึ้นเยอะเลย!"
2K
![[จบแล้ว] ระวังให้ดี! ชายาผู้นี้จะกลับมาทวงแค้น (ลดราคารายตอน)](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1706591744_25821966.webp)
