ตอนที่ 33 เหล่ยเทียนหลู่
แปดขวบ!!?
ฮ่า ฮ่า ฮ่า!!
เมื่อมันได้ยินแบบนั้นมันถึงกับหัวเราะออกมาเสียงดังพร้อมกับทำหน้าดูถูกมองมาที่เจิ้งฟู่ก่อนจะพูดขึ้นว่า"อายุแค่แปดขวบ!! ต่อให้เจ้าสามารถอ่านตำราสมุนไพรตั้งแต่ท้องแม่เจ้าก็ไม่สามารถที่จะจดจำพวกมันได้พอที่จะสอบผ่านหรอกนนะด้วยเวลาเพียงแค่นั้นเจ้ารู้ไหมว่าเกณฑ์การผ่านมันอยู่ที่เท่าใด?"
"หนึ่งพันชนิด!!
"ถูกต้องขนาดข้าที่ศึกษามันเป็นสิบปีกว่าปียังสามารถทำได้เพียงแค่สามพันชนิดเอง" มันล่าวพร้อมกับเชิดหน้าขึ้นอย่างภาคภูมิใจ......
สามพันชนิด!!
คนอื่นๆที่ฟังอยู่รอบๆนั้นถึงกับตาลุกวาวเมื่อได้ยินชายหนุ่มพูดว่าเขาสามารถเขียนสมุนไพรในการทดสอบของเขาได้ถึงสามพันชนิด.....
"ท่านพี่นักปรุงยาช่างเก่งยิ่งนัก" เจิ้งฟู่ยังคงนิ่งเงียบไม่ได้มีท่าทีตกใจเหมือนคนอื่นเขาประสานมือขึ้นพร้อมกับพูดเยินยอมันเพื่อที่จะหลีกเลี่ยงการมีเรื่อง......
"แน่นอนและเจ้าก็คงจะรู้ว่ามันไม่ใช้เรื่องง่ายๆเลยที่เด็กอย่างเจ้าจะสามารถทำได้ข้าว่าเจ้าควรที่จะรีบกลับไปสะดีกว่านะ" ชายหนุ่มยังคงพูดจายิ่งใหญ่ที่จริงที่มันมาก็เพราะได้ยินว่ามีเด็กเข้าร่วมทดสอบในครั้งนี้มันจึงคิดที่จะมาดูแต่เมื่อมาถึงก็พบว่ายังมีคนรอทดสอบอยู่หลายๆคนมันจึงได้จงใจพูดเสียงดังเพื่อประกาศถึงความสามารถของตัวเอง..........
"เชอะก็แค่สามพันชนิดทำอวดโอ้ไปได้!!"
แต่ทันใดนั้นเองก็มีเสียงดูถูกดังขึ้นจากด้านหลังของชายหนุ่มชุดขาวซึ่งมันมาจากชายหนุ่มที่นั่งอยู่ที่เก้าอี้ยาวไม่ห่างจากพวกเขามากนักชายหนุ่มผู้นี้มีรูปร่างดีหน้าตาหล่อเหลาและอายุของเขาก็ประมาณสิบห้าสิบหกปีเท่านั้น......
หาาาา!!
"เมื่อกี่เจ้าว่ายังไงนะ?" ชายหนุ่มชุดขาวถึงกับตาโตด้วยความโมโหก่อนจะหันกลับไปถามขึ้นทันทีเมื่อได้ยินเช่นนั้น.....
"นั่นมันคุณชายเหล่ยเทียนหลู่นิ!!"
"ว่าไงนะ? คุณชายเหล่ยเทียนหลู่ที่ว่าเป็นอัจฉริยะด้านการปรุงยาที่อายุน้อยคนนั้นนะเรอะ!?"
"ใช่ๆ อีกอย่างตระกูลของเขาก็มีอิทธิพลสูงมากในแทบนี้และยังเป็นตระกูลอันดับสองจากห้าตระกูลใหญ่ในเขตนี้ด้วย"
อึ๊ก!!
ชายหนุ่มชุดขาวถึงกับกลืนน้ำหลายคำโตของมันลงไปทันทีเมื่อได้ยินคนอื่นๆพูดถึงชายหนุ่มที่พูดจาดูดถูกมันเพราะว่าตระกูลเหล่ยนั้นถือได้ว่าอยู่ลำดับสองของห้าตระกูลใหญ่ในแทบนี้เลย....
"เจ้าได้ยินไม่ชัดอย่างนั้นเรอะ?" เหล่ยเทียนหลู่ถามขึ้นอีกครั้ง.....
"ปะ ปะป่าวเลยคุณชายเทียนหลู่ข้าน้อยนั้นได้ยินเต็มสองรูหัวเลยขอรับ" ชายหนุ่มชุดขาวมันรีบเปลี่ยนสีทันทีและแสดงท่าทางอ่อนน้อมถ่อมตนออกมาส่วนสองคนด้านหลังมันเองก็เช่นกันพวกมันเป็นเพียงคนจากตระกูลทั่วไปเท่านั้นจึงทำให้พวกมันไม่กล้าพูดอะไรต่อ.....
แต่ทันใดนั้นเองชายหนุ่มชุดเทาที่พาเจิ้งฟู่เข้าไปทดสอบก่อนหน้านี้ก็เดินออกมาพร้อมกับทำหน้าท่าทางเข้มขึงตรงมาที่เจิ้งฟู่อย่างเร่งรีบก่อนจะพูดขึ้นว่า"เรียนคุณชายน้อยท่านสอบผ่านแล้วในด่านแรกและข้าจะพาท่านไปทดสอบในด่านที่สองต่อเลยท่านพร้อมหรือไม่?"ชายหนุ่มชุดเทากล่าวด้วยน้ำเสียงที่ดูสุภาพนอบน้อมอย่างมากเมื่อพูดกับเขา.....
ผ่าน!!?
ผ่านการทดสอบ!!?
ทุกคนถึงกับตัวสะดุ้งหัวใจเต้นไม่เป็นจังหวะเลยเมื่อได้ยินว่าเจิ้งฟู่นั้นผ่านการทดสอบได้และหลายคนที่เคยดูถูกเขาไว้นั้นพวกมันต่างก็หน้าแดงอมเขียวด้วยความอับอายเพราะขนาดพวกมันเองยังไม่แน่ใจว่าจะผ่านได้เลยแล้วยังดูถูกเจิ้งฟู่ไว้อีกและเมื่อได้ยินว่าเขาผ่านพวกมันก็แทบจะเอาหน้าซุกดินแล้วโดยเฉพาะชายหนุ่มชุดขาวที่มาตะโกนใส่เจิ้งฟู่สีหน้าของมันทั้งน่าเกลียดน่ากลัวบูดเบี้ยวไปหมดมันทำอะไรไม่ถูกเลยเพราะก่อนหน้านี้มันได้ดูถูกเจิ้งฟู่ไว้เยอะ.....
"เด็กคนนั้นผ่านการทดสอบด้วยไม่อยากจะเชื่อเลยอายุเพียงแค่แปดขวบแต่สามารถผ่านการทดสอบเรื่องความจำในการเข้าใจของพืชสมุนไพรได้"
เชอะ!!
"มันคงแต่ทำได้คาบเส้นพอดีและ!!" ชายชุดขาวยังคงไม่เชื่อเจิ้งฟู่จะทำได้แต่เมื่อมันประกาศผลออกมาแล้วก็ต้องเชื่อเท่านั้นแต่มันก็ยังคงพูดจาดูถูกเช่นเดิมด้วยจำนวนชนิดที่เจิ้งฟู่ผ่านมาได้และมันก็ทำให้ชายชุดเทาได้ยินเข้าและที่เขาก่อนจะนำทางเจิ้งฟู่ไปยังสนามทดสอบที่สองนั้นเมื่อเดินไปได้สามสีก้าวเขาก็หยุดลงและหันมามองที่ชายชุดขาวก่อนจะพูดขึ้นว่า....
"ข้าจะบอกให้เจ้ารู้ไว้นะว่าเด็กคนนี้สามารถเขียนออกมาได้มากกว่าหมื่นชนิดเสียอีก"เมื่อพูดจบก็หันหลังกลับและเดินจากไป.....
หาาาาา!!
หมื่นชนิด!!!
เมื่อชายชุดเทาพูดออกมาแบบนั้นก็ทำให้เกิดเสียฮือฮาขึ้นอีกครั้งเมื่อเด็กอายุแปดขวบสามารถเขียนได้ข้อสอบจำนวนของสมุนไพรได้มากกว่าหมื่นชนิดทำให้บางคนถึงกับอยากจะเอาหัวโขกกำแพงว่านี้มันไม่ใช้เรื่องจริง...
ชายหนุ่มชุดขาวถึงกับเข่าอ่อนจนเกือบจะลงไปนั่งที่พื้นที่มันทำมาทั้งหมดจนถึงตอนนี้นั้นไม่ต่างกับการขุดหลุมฝังตัวเองเลยมันดูถูกผู้อื่นไว้มากและคิดว่าตัวเองนั้นอยู่เหนือใครๆแต่คราวนี้มันกลับหน้าแตกพังหมอไม่รับเย็บเลยส่วนอีกสองคนนั้นพวกมันได้แต่อ้าปากค้างมองตามไปที่เจิ้งฟู่ก่อนหน้านี้พวกมันเองก็เคยดูถูกเขาเช่นกัน.....
ที่จริงแล้วชายหนุ่มชุดเทานั้นเพียงแค่บอกความจริงครึ่งหนึ่งเท่านั้นถ้าเกิดบอกว่าเจิ้งฟู่สามารถเขียนชื่อและคุณสมบัติของพืชสมุนไพรได้ทั้งหมดสามหมื่นหกละก็คงจะวุ้นวายมากกว่านี้แน่มันจึงได้ตัดสินใจพูดไปแค่นั้นตัวมันเองตื่นเต้นมากเพราะมันเองก็ได้เข้าไปตรวจสอบกับสามชายชราด้วยมันจึงได้รู้ว่าเขานั้นทำได้เท่าไหร่.....
"ท่านพี่นักปรุงยา ข้าขอถามอะไรหน่อยได้หรือไม่?"
"ว่ามาสิเจ้าต้องการจะถามอะไรละ? และต่อไปก็เรียกข้าว่าขงฉางหละกัน!!ไม่ต้องเรียกว่าข้าว่าท่านพี่แบบนั้นหรอก"ชายชุดเทาพูดขึ้นพร้อมกับยิ้มให้เจิ้งฟู่.......
"ขอรับท่านพี่ขงฉางข้าอยากจะทราบถึงผลคะแนนของข้าในด่านที่แล้วนะ?"
"ฮ่า ฮ่า ฮ่า คะแนนของเจ้านั้นเรอะเจ้ามันช่างเก่งยิ่งนักอายุแค่นี้แต่ความทรงจำของเจ้านั้นมันช่างสุดยอดจริงๆที่สามารถจำมันได้ทั้งหมดแบบนั้นนี่เจ้าเป็นตำราต้นสมุนไพรพื้นฐานหรือป่าวเนี่ย"
เจิ้งฟู่ยกมือขึ้นมาเกลาหัวของเขาด้วยความอายทำเหมือนกับว่าเขาเองก็ไม่คิดว่ามันจะเป็นแบบนั้น......
"ท่านพี่ชมข้าเกินไปแล้วข้าก็แค่ชอบอ่านหนังสือเลยสามารถจำพวกมันได้อ่า!! ท่านพี่ขงฉางทำไมชุดของแต่ละคนถึงไม่เหมือนกันหละ?"
"เจ้าคงยังไม่รู้สินะนักปรุงยานั้นในแต่ระดับนั้นจะใส่ชุดไม่เหมือนกัน โดยจะแบ่งได้ตามนี้"
1. นักปรุงยาฝึกหัด สวมชุดคลุมสีขาว
2. นักปรุงยาชั้นต้น สวมชุดคลุมสีเทา
3. นักปรุงยาชั้นกลาง สวมชุดคลุมสีเขียว
4. นักปรุงยาชั้นสูง สวมชุดคลุมสีฟ้า
5. อาวุโสนักปรุงยา สวมชุดคลุมสีน้ำตาล
6. ปรมาจารย์นักปรุงยา สวมชุดคลุมสีเหลือง
7. เซียนโอสถ สวมชุดคลุมสีแดง
8. เทพโอสถ สวมชุดคลุมสีทอง
9. มารโอสถ สวมชุดคลุมสีดำ
ระดับนักปรุงยา
ชุดที่ใส่
สีของไฟ
หมายเหตุ
1. นักปรุงยาฝึกหัด
ขาว
ไม่มีสี
2. นักปรุงยาชั้นต้น
เทา
เพลิงสีแดง
3. นักปรุงยาชั้นกลาง
เขียว
เพลิงสีเขียว
ปรุงยาพิษได้
4. นักปรุงยาชั้นสูง
ฟ้า
เพลิงสีฟ้า
ปรุงยาพิษได้
5. อาวุโสนักปรุงยา
น้ำตาล
เพลิงสีส้ม
ปรุงยาพิษได้
6. ปรมาจารย์นักปรุงยา
เหลือง
เพลิงสีเหลือง
ปรุงยาพิษได้
7. เซียนโอสถ
แดง
เพลิงสีม่วง
ปรุงยาพิษได้
8. เทพโอสถ
ทอง
เพลงสีทอง
สายยาทิพ
9. มารโอสถ
ดำ
เพลิงสีดำ
สายพิษ
ขงฉางอธิบายเกี่ยวกับระดับของนักปรุงยาให้กับเจิ้งฟู่ฟังในช่วงที่เดินไปยังสนามทดสอบที่สอง.....
*แสดงว่าท่านอาจารย์กับพี่ขงฉางนั้นอยู่ในระดับเดียวกันส่วนที่ผู้อาวุโสก่อนหน้านี้อยู่ในระดับนักปรุงยาชั้นสูง*เขาเดินไปคิดตามไปด้วยและเมื่อนึกถึงสามคนนั้นพวกมันก็เพียงแค่ผู้ช่วยนักปรุงยาเท่านั้นยังไม่ได้เป็นนักปรุงยาด้วยซ้ำ.....
"เมื่อเจ้าผ่านการทดสอบในด่านแรกได้นั้นเจ้าก็ถือว่าได้เข้าเป็นส่วนหนึ่งของสมาคมนักปรุงยาแล้วแต่เจ้าจะได้เป็นได้แค่ผู้ช่วยนักปรุงยาเท่านั้น"
*นั้นตอนนี้เราก็เป็นผู้ชายนักปรุงยาเหมือนกับชายคนนั้นแล้วสิ?*
"และถ้าเจ้าสามารถผ่านด่านที่สองได้เจ้าก็จะรับป้ายยืนยันการเป็นนักปรุงยาชั้นต้นเหมือนกับข้าแต่ขอบอกไว้ก่อนนะว่าด่านที่สองนั้นไม่ใช่ง่ายๆถึงเจ้าจะสามารถจดจำสมุนไพรทั้งหมดได้แต่มันก็ไม่เกี่ยวกันเพราะมันเป็นการทดสอบการปรุงยาจริงๆ"
"ขอรับท่านพี่ขงฉางข้าเองก็ไม่คิดว่าจะผ่านมาถึงนี้ได้ข้าเพียงแค่มีความสนใจในการปรุงยาเท่านั้นเพียงแค่นี้ข้าก็ดีใจแล้ว"
อือ!!
ความรู้สึกในการดูถูกของขงฉางก่อนหน้านี้นั้นได้หายไปหมดแล้วเมื่อเขาเห็นความตั้งใจและความสามารถของเจิ้งฟู่เพราะในทีแรกนั้นเขาไม่คิดว่าเด็กอายุเท่านี้จะสามารถทำได้ขนาดนี้......
เอี๊ยดดดดด!!
ไม่นานพวกเขาก็มาถึงสนามที่สองที่นี้เป็นห้องโถงใหญ่มีเตาปรุงยามากมายวางอยู่เต็มห้องและก็คนจำนวนหนึ่งและเมื่อเขาก้าวเข้ามาก็ทำให้คนที่อยู๋ก่อนหน้านั้นอดไม่ได้ที่จะมองดูพวกเขา....
เด็ก!!?
"เขามาทำอะไรที่นี้กัน?"
ความสงสัยเกิดขึ้นเต็มหัวของพวกเขาทันทีเหมือนกับพวกข้างนอกที่เห็นเจิ้งฟู่เข้ามาในตอนแรกแต่เพียงแค่ไม่นานที่พวกเขามองและสงสัยพวกเขาก็หันกลับไปสนใจที่เตาปรุงยาของพวกเขาต่อเพราะไม่ว่าเจิ้งฟู่จะมาทำไมยังไงก็ไม่เกี่ยวอะไรกับพวกเขาอยู่แล้ว......
"ทุกคนที่นี้บางคนก็พึ่งมาจากด่านทดสอบแรกบางคนก็เป็นผู้ช่วยนักปรุงยามาก่อนและมาเข้ารับการทดสอบเจ้ามีโอกาสเพียงแค่สามครั้งต่อหนึ่งปีเท่านั้นที่จะผ่านการทดสอบนี้ถ้าเจ้าทำไม่ได้ก็ต้องรอปีต่อไปเท่านั้น"
ขอรับ!!
เจิ้งฟู่พยักหน้าตอบขงฉางด้วยความมุ่งมั่นและทันใดนั้นเองก็มีชายหนุ่มเดินเข้ามาตามหลังเขามันก็คือชายหนุ่มที่พูดแทรกชายชุดขาวก่อนหน้านั้นเองเมื่อชายหนุ่มเข้ามาที่ห้องโถงนี้เขาก็เดินตรงมาที่เจิ้งฟู่ทันทีใบหน้าของเขานั้นดูสงบนิ่งมากและเมื่อเขามาหยุดอยู่ที่หน้าของเจิ้งฟู่มันก็ยิ้มให้กับเขาพร้อมกับพูดขึ้นว่า.......
"ยินดีที่ได้รู้จักสหายน้อย ข้าเหล่ยเทียนหลู่เจ้าหละ?"
"ยินดีที่ได้รู้จักเช่นกันขอรับ ข้าเทียนถ่างเจิ้งฟู่"
เทียนถ่างเจิ้งฟู่!!
"นี่เจ้ามาจากตระกูลเทียนถ่างหรอเนี่ย?"
เหล่ยเทียนหลู่ถามและยิ้มไปที่เจิ้งฟู่พร้อมกับมองตั้งแต่หัวถึงเท้าด้วยความสงสัยเพราะจากที่มันรู้มาตระกูลเทียนถ่างนั้นเป็นตระกูลผู้ฝึกยุทธจึงทำให้มันไม่คิดว่าจะมีคนจากตระกูลเทียนถ่างอยากจะมาเป็นนักปรุงยาเลย.....
"ขอรับข้ามาจากตระกูลเทียนถ่าง"
ขงฉางนั้นอดที่จะตกใจไม่ได้ที่รู้ว่าเขานั้นมาจากตระกูลใหญ่หนึ่งในห้าในเขตนี้ถึงแม้จะเป็นเพียงตระกูลระดับท้ายสุดก็ตามแต่ก็ยังถือว่ามีอิทธิพลอยู่ดีส่วนเหล่ยเทียนหลู่นั้นขงฉางรู้จักดีเพราะว่าเขานั้นเป็นอัจฉริยะในด้านการปรุงยาเลยถึงแม้เขาพึ่งจะมาเข้ารับการทดสอบเป็นนักปรุงยาอย่างถูกต้องก็ตาม.....
"เอาหละพวกเจ้าทั้งสองเลือกเตาปรุงยาได้ เตาปรุงยาทุกอันล้วนมีระดับเดียวกันทั้งหมดไม่ว่าจะเลือกอันไหนมันก็ไม่ต่างกันส่วนวัตถุดิบนั้นจะถูกจัดให้ตามสูตรยาที่พวกเจ้าเลือกที่จะปรุง"ขงฉางพูดพร้อมกับชี้นิ้วไปที่กระดานขนาดใหญ่ที่เต็มไปด้วยสูตรยาต่างๆมากมายแปะติดไว้บนนั้น......
และบนกระดานนั้นมีสูตรยาทั้งตั้งแต่ยาระดับหนึ่งจนถึงระดับสามปะปนกันไปและคนส่วนมากก็เลือกที่จะปรุงยาระดับหนึ่งและสองกันเท่านั้นแต่มีข้อแม้ว่าต้องปรุงยาระดับหนึ่งให้ได้ห้าชนิดแต่ถ้าเลือกยาระดับกลางก็เพียงแค่ปรุงออกมาให้ได้สองชนิดเท่านั้น......
"ขอบคุณพี่ขงฉางมากสำหรับการแนะนำต่างๆ"
"ไม่เป็นไรเจ้ารีบไปเลือกเถอะเมื่อเจ้าเข้ามาแล้วก็ถือว่าเริ่มการทดสอบแล้วพวกเจ้ามีเวลาเพียงแค่สองชั่วยามเท่านั้น"
ขอรับ!!
ทั้งคู่ต่างก็เดินไปเลือกสูตรยาที่จะปรุงที่แปะไว้บนกระดานทันทีเพราะว่าที่ว่างนั้นมีเยอะพวกเขาทั้งสองจึงเลือกที่จะไปเลือกสูตรยาก่อนค่อยกลับมาเลือกเตาปรุงยา.....
"น้องเจิ้งฟู่เจ้าคิดจะใช้สูตรยาใดในการปรุงยาอย่างนั้นรึ?"
"ข้าขอพูดตามตรงนี้เป็นครั้งแรกที่ข้าจะได้ปรุงยาข้านั้นไม่เคยปรุงมัยมาก่อนเลย"
ครั้งแรก!!?
"แล้วเหตุใดเจ้าถึงยังได้เข้ามาทดสอบต่อกันหละ?"
"เพราะข้าเองก็อยากจะลองทดสอบดูว่าข้านั้นจะสามารถทำได้ไหมเท่านั้นเอง"
แค่ทดลอง!!?
ฮ่า ฮ่า ฮ่า!!
เหล่ยเทียนหลู่อดไม่ได้ที่จะหัวเราะออกมาแต่การหัวเราะนี้ไม่ใช้การดูถูกแต่เป็นการขบขำธรรมดาเพราะเขาไม่คิดว่าจะได้ยินแบบนี้แต่เมื่อมาคิดดูๆอีกทีแล้วมันก็คิดว่าเจิ้งฟู่ยังเด็กอยู่ดังนั้นความคิดของเขาคงจะเหมือนกับเด็กทั่วๆไป......
"ข้าละชอบเจ้าจริงๆ ทั้งๆที่นี้เป็นครั้งแรกของเจ้าแต่เจ้ากับไม่ลังเลเลยที่จะทดสอบมันดูเอาอย่างนี้ถ้าเจ้าไม่เข้าใจตรงไหนก็สามารถถามข้าได้เลยนะข้าจะบอกเจ้าทุกอย่างเลย"
"ขอบคุณท่านพี่เหล่ยเทียนหลู่มาก"
เมื่อกล่าวจบเหล่ยเทียนหลู่ก็หยิบเอาสูตรยาระสามหนึ่งแผ่นและระดับสองสองแผ่นมาและเดินไปยังเตาปรุงยาหลังจากนั้นก็มีชายชุดขาวสองคนเดินถือส่วนผสมมาวางให้ตามสูตรยาที่เขาหยิบมาอย่างละสองชุดซึ่งเขามีโอกาสแค่สองครั้งในการปรุง......