ณ โลกคู่ขนานแห่งหนึ่ง
ณ สถานที่แห่งหนึ่งในละแวกนั้นจะมีหมู่บ้านเล็กๆที่อยู่ท่ามกลางป่า และูเารายล้อมมากมายอยู่กันหลายๆหมู่บ้านที่ห่างกันไม่กี่กิโลเมตร บรรยากาศรอบๆดูคล้ายๆกับในยุค่ปี 1960-1980 ประมาณนี้เลย
บนถนนเส้นหนึ่งที่กำลังเกิดเหตุการณ์วุ่นวายกับกลุ่มเด็กๆที่อายุอยู่ระหว่าง 3-12 ปีเพียงเท่านั้นเอง…!!!
“โอยยยย…..เมื่อยตัวจังเลยแหะเหมือนกลิ้นหล่นจากที่สูงเลยแหะเรา”ลูกชิ้นปลา ที่ตอนนี้เริ่มจะรู้สึกตัวแล้ว
“..........????”ลูกชิ้นปลาที่ได้ยินเสียงอะไรบางอย่าง
“หยุดเดี๋ยวนี้เลยนะ!!! ฮืออออออ…..ฮืออ…….เ้าพวกนิสัยไม่ดีรังแกเด็กตัวเล็กกว่า พวกเด็กๆไม่ดีผลักน้องกลิ้งลงมาได้ยังไงกัน”พี่สาวไป๋เฝิ่นซือ
พี่สาวค่อยๆไต่ลงทางลาดข้างทางไปหาน้องสาวคนเล็กของเธอที่นอนคว่ำหน้านิ่งจนน่ากลัว!!!
“ตื่นเถอะนะน้องสาว ตื่นนะ…ฮืออ…ฮืออ…..”พี่สาวไป๋เฝิ่นซือ
“พวกมันทำน้องสาวเจ็บ อัดมันให้เละ..!!!”พี่ใหญ่เหอเฝิ่น
“เตะ และต่อยให้หนักๆพวกเรา…!!!”พี่รองไป๋หมีเฝิ่น
“ลุยเลยพวกเรา….”บรรดาพี่น้อง ลูกพี่ลูกน้องพากันตะลุมบอนเด็กอีกกลุ่มจากต่างหมู่บ้าน
เสียงที่ดังโหวกเหวกโวยวายจากรอบๆ และไหนเสียงเด็กผู้หญิงที่เรียกอยู่ใกล้ๆหู และมีใครบางคนเขย่าตัวของเธอไปมาอีกต่างหาก..!!!
เธอค่อยๆลืมตาขึ้นมาอย่างช้าๆ อย่างงงงวยมากๆเพราะสิ่งแรกที่เห็นก็คือหญ้า…!!!
“เฮ๊ย…เรามานอนที่ข้างทางได้อย่างไรกันไม่ได้ว่าอยู่ที่กองถ่ายหรอกเหรอเนี่ย?????”ลูกชิ้นปลา
ในขณะที่กำลังงงๆอยู่ว่าเกิดอะไรขึ้นกับตัวของเธอเอง มันก็เหมือนกับสมองเบลอๆมีเื่ราวของเด็กน้อยคนหนึ่งค่อยๆเข้ามาให้เธอได้รับรู้
และสมองที่ได้รับรู้เื่สุดท้าย ท้ายที่สุดนี่น่ะสิทำให้เธอถึงกับต้องโมโหปรี๊ดขึ้นมาทันทีเลย เป็เพราะว่าเธอโดนเด็กที่โตกว่าท่าทางนักเลงเตะเธอกลิ้งลงมาข้างทางนี่แหละ!!!
และเธอเองก็รีบหันไปมองทางต้นเสียงที่กำลังส่งเสียงดังวุ่นวายกันอยู่ เพราะเธอเห็นเด็กผู้ชายมากมายหลายสิบคนที่กำลังพากันตะลุมบอนต่อยตีกันอย่างดุเดือดในเวลานี้
แต่ที่แน่ๆสายตาของเธอตอนนี้พุ่งไปที่เป้าหมายของเด็กโตคนหนึ่ง ที่ว่าโตเนี่ยก็เพียงแค่อายุ 10-11 ปีไม่น่าจะเกินนี้แต่เ้าของร่างเดิมที่เธออยู่นี่อายุเพียงแค่ 3 ปีเท่านั้น
“น้องสาวตื่นแล้ว พี่สาวดีใจที่สุดเลย!!! ฮึก…ฮึก…”พี่สาวไป๋เฝิ่นซือ
“พี่สาวไม่ต้องร้องไห้นะ ตอนนี้โร่วว่าน(ลูกชิ้น)จัดการเอาคืนเ้าเด็กเหลือขอพวกนั้นก่อนนะพี่สาว!!! ฮึ่ม….”โร่วว่าน ลูกชิ้นปลาเองแทนตัวเองว่าโร่วว่านทันทีเลย
“...........????”พี่สาวไป๋เฝิ่นซือ ขมวดคิ้วอย่างสงสัยคำพูดของน้องสาวของเธอ แต่ก็พยายามมองดูน้องสาวว่าาเ็ตรงไหนหรือไม่กัน
“ฟึ่บ…ฟึ่บ…..”โร่วว่านปัดเศษฝุ่นเศษหญ้าตามเสื้อผ้าของเธอออก และก็ก้าวขาสั้นๆขึ้นไป้าอย่างมุ่งมั่น
“หยุดดดดดดเดี๋ยวนี้นะเ้าเด็กเหลือขอทั้งหลายยยยยยยย…”โร่วว่าน ะโเสียงดังมากๆออกมาจากไหนก็ไม่รู้
“น้องตื่นแล้ว…..!!”พวกพี่ชายทั้งหลาย
“ตุ้บ…ตับ….เพี๊ยะ….ปั่ก……”แต่ก็ต่อยเตะกันต่อเนื่อง เหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น
เด็กผู้ชายที่เธอหมายตาเอาไว้ตอนนี้กำลังกอดอกมองดูคนอื่นๆตะลุมบอนต่อยตีกันอย่างมีความสุข เธอเดินเข้าไปหา และเรียกเ้าเด็กนั่นด้วยก้อนหินเล็กๆก้อนหนึ่งเป็การทักทายก่อนเลย
“ปั๊ก…….”โร่วว่านโยนหิ้นก้อนเล็กๆเขวี้ยวไปทางเด็กคนนั้น
“โอ๊ยยย…….ใครน่ะปาก้อนหินใส่เรา หนอยยยอยากตายใช่หรือไม่กัน??”เด็กผู้ชายฝ่ายตรงข้าม กวาดตามองว่าใครกัน
“ว่าไงเด็กน้อย….ฉันเองแหละที่ขว้างก้อนหินไปน่ะมีปัญหาไหมล่ะ???”โร่วว่าน
“...............!!!”พี่สาวเฝิ่นซือ
“ฮือ……..เมื่อกี้เรียกใครว่าเด็กน้อยฮะ???”เด็กผู้ชายคนนี้ที่หันมามองคนที่
“ตัวเท่าลูกหมา อยากลองดีอีกใช่ไหม เมื่อตะกี้นี้ยังเจ็บไม่พอออ????”เ้าเด็กผู้ชายฝ่ายตรงข้าม
“โอ้….รอบนี้ไม่แน่นะอาจจะมีคนบางคนร้องเป็ลูกหมาแทนเลยก็ได้นะ”โร่วว่าน
“หนอยยยยยย อย่าคิดว่าเป็เด็กตัวเล็กแล้วจะไม่กล้าต่อย เตะนะเมื่อตะกี้นี้ยังไม่เข็ดจริงๆล่ะสิ ได้เลย”เด็กผู้ชายฝ่ายตรงข้าม
“พี่ชายยยย..!!!ช่วยน้องเล็กด้วยยยยฮือออ……”พี่สาวเฝิ่นซือ
“หวืด….หวืด…….”
“...................”พวกพี่ชาย ที่มองมาตามเสียงที่พี่สาวเฝิ่นซือร้องเรียกอย่างใออกมา
“เฮ้ย….ขาสั้นแบบนี้ไม่ดีเลย เขยิบไปอีกสัก 2-3 ก้าวสิ”โร่วว่าน ที่กำลังจะเริ่มเตะเ้าเด็กคนนี้ก่อนที่จะเตะเธอแต่ว่ามันติดปัญหาตรงที่ว่าระยะห่างจนเกินไปกับขาสั้นๆของเธอมันเตะไปไม่ถึงตัวเ้าเด็กนั่นน่ะสิ…!!!!
“หึ้ย….เอาใหม่”โร่วว่าน
“กระดึ๊บ……”เ้าลูกชิ้นน้อยสไลด์ขาก้าวไปด้านหน้า และพอคิดว่าระยะนี้คงได้แล้วก็ส่งลูกถีบแบบเต็มๆฝ่าเท้าด้านซ้ายไปทันทีเลย
“ปักกกก…….”ลูกถีบสวยๆเต็มๆส่งไป
“ตุ้บ……….”
“โอ๊ยยยยยยยยย……แงงงงงงง…แงงงง ไอ้ไอ้เ้าตัวเล็กมันเตะเราแหงงงง!!”เ้าเด็กผู้ชายฝ่ายตรงข้าม ที่โดนลูกถีบเพียงแค่ครั้งเดียวกระเด็นออกไปไกลเป็เมตรเลยก็ว่าได้
“............!!!!”พี่สาว และพวกพี่ชายทั้งหลายที่เป็ฝ่ายตัวเองและฝ่ายตรงข้าม
“ขอต้อนรับสู่ระบบนักเลงเ้านาย”ระบบนักเลง
“............????”โร่วว่าน
“ติ๊งงงงงง……..ลูกถีบที่สวยงามรับ 150 คะแนน!!!”ระบบนักเลง
“..............!!!???”โร่วว่านที่กำลังงงงวยว่าจู่ๆก็มีเสียงขึ้นมาในหัวขึ้นมาอย่างไม่เข้าใจว่ามันเกิดอะไรกันขึ้น
![[มี E-book] ขอโทษที...ผมเกิดใหม่กลายเป็นนักแสดงเด็กเส้นท่านประธาน](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1750406039_40243254.webp)
1K
