วูบ!!!!!!
เเสงส่วงที่วาดส่องมายังดวงตาของเอ็มทำไห้เธอเเสบตาเป็อย่างมาก ก่อนที่เธอจะปรับตัวได้เเละลืมตาขึ้น พรันปรากฎเมืิงที่ไหญ่โตมียีกค์สูง100เมตรเดินไปมาเเละยังมีเผ่าพันธ์ที่สูงส่งเดินไปมาบ้างก็ไช้เเพตฟรอมในการเดินทางบ้าวก็บิน
"ว้าวววว ช่างงดงาม"
เมืองเห็นเมืองที่ยิ่งไกญ่ที่สวยงามเธอก็อดชื่นชมไม่ได้
[ยินดีด้วย ท่านเป็คนเเรกที่บุกเบิก นครไททันเเห่งสุดท้าย นอร์ธสตา]
"อะ"
เมื่อได้ยินเสียงจากระบบเอ็มก็เเข็งค้างไป ก่อนจะมีคนเดินชนเธอ
"ชิ ไม่เดินหลบงั้นเหรอ"
เสียงทีาดูเยียดหยันดังขึ้นหลังจากนั้น
มีเอลฟ์3คนที่ดูดีหนึางเป็หญิงอีกสองเป็ชาย
"นี้เ้ากล้าไม่หลบทางไห้ท่าน ราชินี้้งี้นเหรอ"
เอลฟ์ชายสวมเกราะหรูหราเเละสพายธนูที่ตกเเต่งไปด้วยอัญมนี ตระโกนขึ้น
เมื่อได้ยินเสียงนั้นเหล่าคนรอบข้างก็ไห้ความสนใจ
"ดูนั้นสิ มนุษย์ละ"
"ข้าว่าไม่น่าไช่"
"ข้าก็คิดเช่นกัน"
ฝูงชนไห้ความสนใจเอ๋มเนื่องจากมนุษย์ไม่มีวันมาเยียบที่นี้ได้
"หรืมม"
เอลฟ์หญิงไห้ความสนใจไปยังเอ็ม นางเชื่อว่า เอ็มไม่ไช่คนทั่วไปเเน่นอน
วูมม!!!!
กระเเสลมที่เชี่ยวกราดพันมาอน่างรุนเเรงราวกับพายุคลั่ง พวกเอลฟ์ที่อยู่ตรงหน้าเอ็มพลันหนาวสั่นด้วยความหวาดกลัว
ตึง!!!!!
ัสูง700เมตรลอยลงมาจากฟ้า ชื่อบนหัวของัตัวนี้เป็สีทอง ร่างกายสีเเดงฉานราวกับโลหิต มีบาดเเผลมากมายบนตัวเเละตาข้างหนึ่งบอด ัตัวนี้มีชื่อว่า ัคลั้ง โซดิเเอค
"ทะ....ท่าน โซดิเเอค "
เอลฟ์ชายชายพูดอย่างตะกุตะกัก เพราะชื่อเสียงของโซดิเเอค ที่ถูกเล่าขานมา
โซดิเเอคไม่สนใจเอลฟ์ที่อนู่ตรงหน้าเเละหัดหน้าไปทางเอ็ม
"พอเลยโซดิเเอค'
เสียงทุ่มลึกดังมาจากในบ้านที่สร้างจาดอิฐที่ธรรมดา
"หึ!! ข้าไม่ทำอะไรหรอก สตาร์ "
ใบหน้าของโซดิเเอคไม่ปรากฎอารมณ์ใดๆเเละบินจากใป
มันน่ากลัวมาก ออร่าที่โซดิเเอคปล่อยออกมา มันมีความคุ้มคลั้งปริมาณมากมันมำไห้คนรอบข้างอึดอัดได้เลย
เเต่ว่าทำไมมันดูคุ้นเคยเเละอบอุ่นเเลปกๆเวลาอนู่ไกล้โซดิเเอค เอ็มคิดในใจขณะจะเดินออกไป เอลฟ์ชายเ้าเดิมก็พูดขึ้นมา
"หึ กลัวละสิ นี้ละความขี้ขลาดของมนุษย์"
น่ำเสียงของเอลฟ์ตอนนี้มันน่าจับย่างด้วยไฟัมากๆ(ตอนนี้อยู่ในร่างคนนะครับ)
หลังจากนั้นไม่นานเอลฟ์หญิงที่ตรวจสอบเอ็มอยู่ตั้งนานก็หน้าซีดในทันที
เอลฟ์ชายสองคนที่อยู่ข้างๆสีงเกตเห็นเเละถามออก
"ท่านหญิง ท่านเป็อะไรไป"
เอลฟ์ชายอีกคนถามด้วยความเป็ห่วง
ทันใดนั้นเอลฟ์หญิงก็คุกเข่าทั้งสองข้างลงเเละกราบลงบนพื้น
เอลฟ์ชายสองคนที่เห็นจึงเเสดงสีหน้าโง่งมออกมาเเละฝูงชนก็มึึนงงเช่นกั
"ทำไมตัวตนอย่างนางถึงต้องทำอย่างงั้นด้วย"
นี้คือสิางที่ฝูงชนคิดได้
"ได้โปรดไห้ อภัยกับลูกน้องที่โง่เง่าด้วย คะ"
เอลฟ์สาวพูดออกมาเสียงดังเเละพูดซ้ำไปซ้ำมา เเม้เเต่เอ็มออกก็งงงวยเช่นกัน
"ท่านหญิงทำไมท่าน"
เอลฟ์ชายอีกคนกล่าวขึ้นมา ก่อนที่จะมีเสียงทุ่มลึกดังมาอีกครั้ง
"ไม่เเปลกที่นางจะทำเเบบ นั้น หญิงสาวนั้น คือ ลูกคนสุดท้องของ ท่านโอเบรอส"
เมื่อเสียงนั้นพูดจบ ฝูงชนที่วุ่นวายขึ้น โอเบรอสคือใคร นั้นคือต้นกำเนินัที่ยิ่งไหญ่้ลยนะ