ท่านป้าข้างบ้านเดินเข้ามากุมมือหญิงสาวและตบหลังมือของนาง
“ฟางเอ๋อร์เ้าไปกับคุณชายท่านนี้เถอะในเมื่อท่านพ่อของเ้าได้เลือกเขาไว้เป็บุตรเขยแล้วก็นับว่าเหลือทางรอดไว้ให้เ้าแล้วยังดีกว่าไปอยู่ที่เรือนสกุลสั่วนะ”
เวยฟางมองหน้าบุรุษทั้งหมดที่ยืนอยู่ตรงหน้าจริงอย่างที่ท่านป้าไฉบอก หากให้นางเลือกในยามนี้แม้คุณชายเหมาจะเป็ชายแปลกหน้าที่เพิ่งเห็นกันวันแรกแต่นางรู้สึกว่าเขาน่าจะมีสิ่งที่ทำให้ท่านพ่อจอมปลอมของนางมั่นใจ จึงได้ฝากฝังนางเอาไว้กับเขาอย่างน้อยในสัญญาหมั้นหมายก็แสดงว่านางจะได้เป็ ฮูหยินเอกมิใช่อนุภรรยา เวยฟางที่คิดจะหนีออกจากบ้านหลังจากจัดงานศพบิดานางซุกห่อผ้าไว้ในครัวพร้อมเงินทองที่เหลือแต่ยามนี้คงต้องเอาตัวรอดเฉพาะหน้าไปก่อน
“นี่เ้าคิดจะใช้หนี้แทนนางอย่างนั้นหรือ?”สั่วหงรำพึงด้วยความเสียดาย เขาอยากจะได้เวยฟางไว้เป็อนุภรรยานัก
“ใช่! นี่คือตั๋วเงินหนึ่งหมื่นตำลึงท่านช่วยลงนามรับเงินด้วย”ผู้ติดตามของเหมาฮ่าวเดินออกมายื่นตั๋วแลกเงินให้กับเถ้าแก่สั่วพร้อมทั้งกางกระดาษออกบนโต๊ะและควักเอาตลับหมึกพิมพ์ลายนิ้วมือออกมาวาง สั่วหงจำเป็ต้องรับเอาไว้ทั้งที่เสียดายใจแทบขาดครั้งนี้เขาคิดว่าจะบีบบังคับนางได้แล้วต่อให้เขาไม่ได้นางเป็อนุภรรยานางก็น่าจะยอมเป็ของเสี่ยวจือลั่วหงรู้สึกว่าคุณชายทั้งสามตรงหน้าดูแล้วมิใช่คนที่เขาน่าจะสร้างปัญหาด้วย
“ท่านพ่อท่านรับเงินไม่ได้นะขอรับ ข้าอยากแต่งกับฟางเอ๋อร์จริงๆ”
“เสี่ยวจือ! เราจำเป็ต้องรับเงินแทนคนแล้วเ้าไม่เห็นเหรอว่าพวกเขามีคนเยอะแค่ไหน” สั่วจือที่คิดจะให้บิดาบีบบังคับเวยฟางมองไปตามสายตาของเถ้าแก่สั่วจึงเห็นว่าบุรุษทั้งสามนำเอาคนมาด้วยจนเต็มหน้าเรือนของเวยฟาง
“แบบนี้ฟางเอ๋อร์ก็ต้องไปกับเ้านี่น่ะสิ!”
เวยฟางเหลืออดนางต้องถูกสองพ่อลูกคุกคามมาเป็เวลานานบิดาของนางไปเล่นพนันที่บ่อนของสั่วหงบ่อยครั้งหลายคราวที่หนี้ท่วมหัวจนนางเกือบจะถูกบีบให้ไปเป็อนุภรรยา บิดาก็กะเกณฑ์ให้นางหลบหนีไม่นานนักเขาก็หาเงินมาใช้หนี้ได้ครั้งนี้ก็เช่นกันเพียงแต่นางคาดไม่ถึงว่าเงินที่จะนำมาใช้หนี้ เถ้าแก่สั่วจะกลายเป็เงินสินสอดของนาง
“ข้าจะไปกับคุณชายเหมาพวกท่านรีบรับเงินแล้วไปจากบ้านข้าได้แล้ว” นางร้องขึ้นนับจากนี้ไปนางจะไม่ต้องถูกสองพ่อลูกรบกวนความสงบสุข หมดงานศพครั้งนี้นางก็จะหนีไปให้ไกลจนไม่มีผู้ใดตามหาตัวเจออีก
สองพ่อลูกสกุลสั่วจำต้องรับเงินแล้วกลับออกจากงานศพไปด้วยความเสียดายเวยฟางแอบดึงแขนท่านป้าไฉเพื่อนบ้านที่ไว้ใจได้ออกไปฝากฝังให้ช่วยดูแลบ้าน
“เ้าไม่ต้องห่วงหนีไปให้ปลอดภัยก่อน เื่บ้าน ข้าจะดูแลให้อย่างดี เอาไว้เ้าหาหนทางดีๆได้เสียก่อน หากจะฝากขายบ้านข้าจะช่วยจัดการให้”
ท่านป้าไฉคอยดูแลนางมาั้แ่เด็กๆด้วยความเมตตา นางคือผู้ที่รู้ว่าแท้จริงเวยฟางนั้นมิใช่ลูกแท้ๆ ของเวยเลี่ยง นับั้แ่เ้านักพนันผู้นั้นหอบหิ้วเด็กหญิงมาซื้อบ้านหลังนี้ต่อจากเ้าของเดิมที่ย้ายไปอยู่ต่างถิ่นท่านป้าไฉก็คอยดูแลนางราวกับเป็ลูกอีกคนหนึ่ง
“ท่านป้าไฉข้าคงต้องใช้คุณชายเหมารับหน้าคนพวกนั้นไปก่อน เอาไว้มีโอกาสค่อยหลบหนี”
“เฮ้อ! ตาเฒ่าผู้นี้แม้กระทั่งตายยังไม่วายสร้างเื่วุ่นวายให้เ้า”
“ช่างเถิด! คนก็ตายไปแล้วข้าที่ยังมีชีวิตอยู่ได้ส่วนหนึ่งก็เป็เพราะท่านพ่อได้ช่วยชีวิตเอาไว้ถึงอย่างไรข้าก็คงต้องหาทางรอดต่อไป”
“ดีที่คุณชายเหมาช่วยขับไล่สองพ่อลูกสั่วนั่นออกไปไม่เช่นนั้นงานศพครั้งนี้คงไม่ลุล่วง”
นางพยักหน้าเบาๆก่อนจะกลับออกมาดูแลงานศพต่อ ในเรือนของนางมีเพียงนางกับเวยเลี่ยงตลอดเวลาที่มาอยู่ที่นี่บิดากำมะลอผู้นี้ไม่เคยพานางไปเยี่ยมญาติเลยสักหนมีเพียงเขาที่หายตัวไปครั้งละสองสามวันแล้วกลับมาพร้อมเงินใช้หนี้พนัน แม้จะใช้หนี้ได้เรียบร้อยแต่ไม่นานก็เข้าบ่อนไปเล่นใหม่ตาแก่เวยมีข้อดีเพียงข้อเดียวคือไม่เคยยอมให้นางอดอยาก เวยเลี่ยงยอมรับว่าเขาเพียงแค่รับปากคนผู้หนึ่งให้ช่วยเลี้ยงดูนางให้ปลอดภัย
“ข้าก็เป็แค่นักพนันธรรมดาแต่เพราะเขาคือผู้มีพระคุณจึงจำต้องพาเ้าหลบหนีภัยมาซ่อนอยู่ที่นี่และทำตามคำขอสุดท้าย”
นางกับเวยเลี่ยงมักทะเลาะกันด้วยเื่ที่เขาเล่นการพนันเสมอน่าแปลกที่เขายังคงรักษาบ้านน้อยหลังนี้เอาไว้ไม่ยอมเอาไว้ใช้หนี้พนันรวมทั้งตัวนางด้วยก่อนเขาเสียชีวิตหนึ่งเดือนกลับอ้างว่าแพ้พนันเป็หนี้และทำสัญญายกนางให้เป็คู่หมั้นของเหมาฮ่าวเวยฟางไม่เชื่อว่าตาเฒ่าเวยจะทำตัวเช่นนี้ หลังการตายของเขานางจึงพบว่าเวยเลี่ยงแอบซ่อนเงินจำนวนหนึ่งไว้ให้นาง
เหมาฮ่าวที่ย่องตามมาดูเวยฟางได้ยินสิ่งที่นางพูดคุยกับท่านป้าไฉก็รู้แล้วว่าหญิงสาวที่แสร้งทำตัวใสซื่อแท้จริงก็มีเล่ห์เหลี่ยมอยู่ไม่น้อยนางกำลังวางแผนจะหนีหนี้เขา เหมาฮ่าวจึงคิดหาวิธีให้นางเต็มใจตามเขาไปเมืองหลวง
จานเจิ้งกับเถียนฮุยเห็นว่าเหตุการณ์สงบลงเหมาฮ่าวสหายรักจัดการใช้หนี้ให้กับผู้ตายและได้ว่าที่ภรรยางดงามสมกับที่เวยเลี่ยงได้กล่าวอ้างไว้
“ไม่น่าเชื่อนะว่าเ้าผีพนันคนนั้นมีบุตรสาวงดงามถึงเพียงนี้”จานเจิ้งเอ่ยชื่นชม เขาจำรูปลักษณ์ของเวยเลี่ยงได้ บุรุษที่ชมชอบการพนันผู้นั้นใบหน้ามิได้เข้าใกล้คำว่าดูดีเลยสักนิด
“อืม...คราวนี้นับว่าดาวโชคตกใส่เหมาฮ่าวเต็มๆแล้ว” เถียนฮุยเห็น เวยฟางแล้วนึกอยากให้สหายของตนได้พบคนที่รักจริงๆ สักทีเขากับจานเจิ้งต่างก็มีภรรยาสุดที่รักแล้ว ยังเหลือเหลือเพียงเหมาฮ่าวที่มิได้สนใจในตัวสตรีใดแม้สักคนสหายทั้งสองแอบปรึกษากันบ่อยครั้งอยากให้เขาได้พบหญิงถูกใจสักที
“เ้าลืมไปแล้วหรือ?เสี่ยวฮ่าวมิใช่คนลุ่มหลงในอิสตรี ทุกครั้งที่เราไปหอคณิกา เขามักจะนั่งดื่มจนแทบไม่สนใจสาวงามเลยด้วยซ้ำข้าคิดว่าเขาแค่คิดจะทำตามคำขอร้องของเวยเลี่ยงเฉยๆ”
“เรามาพนันกันดีไหมเล่า?หากว่าวันนี้เสี่ยวฮ่าวยอมรับว่าชอบนาง เ้าต้องเลี้ยงสุราข้าเจ็ดวัน”
“ตกลง! แค่วันนี้เท่านั้นนะเราไปถามกันตรงๆ เลยว่าเสี่ยวฮ่าวถูกใจว่าที่ภรรยาผู้นี้หรือไม่?”
จานเจิ้งกับเถียนฮุยตกลงกันได้แล้วก็ถกถึงคุณสมบัติของหญิงสาวที่สหายถูกยัดเยียดให้รับเป็คู่หมั้นจานเจิ้งแอบไปสอบถามเื่ของนางจากเพื่อนบ้านเพื่อให้มั่นใจว่าหญิงสาวผู้นี่มิได้มีนิสัยอันไม่พึงประสงค์
“ข้าว่านางน่าสงสารนะบิดาก็ตายไปแล้ว ทิ้งไว้เพียงบ้านโกโรโกโสหลังหนึ่งกับหนี้สินพะรุงพะรังนางไร้ที่พึ่ง คนรอบข้างล้วนยืนยันว่านางเป็คนดีขยันขันแข็ง ซ้ำถ้าปล่อยให้อยู่ที่นี่ก็จะโดนคนพาลรังแกหากว่าคุณชายเหมาเต็มใจจะดูแลนางก็นับว่าเป็วาสนาของนาง”
“เอาไว้นางไปอยู่ในเมืองหลวงกับเสี่ยวฮ่าวแล้วหากเขายังไม่กระตือรือร้นอีกล่ะก็ เราก็ช่วยเขาสักหน่อยเป็ไร?”จานเจิ้งผู้เต็มไปด้วยแผนการอมยิ้มมองเถียนฮุย
เถียนฮุยคุณชายจอมเ้าชู้ที่ถูกภรรยากำราบจนไม่อาจจะสนใจสตรีอื่นได้อีกเห็นสายตาจานเจิ้งสหายรักแล้วก็พลันคิดได้ “เ้าช่างเหมือนภรรยาข้าเสียจริงเล่ห์เหลี่ยมเยอะจนข้าตามไม่ทัน”
“หึ! เถียนฮุย ถ้านางไม่เ้าเล่ห์ จะจัดการเ้าอยู่หมัดอย่างไร?”
***********************
ไรท์แนะนำ....อีบุ๊กแบบยกเซ็ท กดตามลิงก์ไปค่ะ
https://www.mebmarket.com/web/index.php?action=BookDetails&data=YToyOntzOjc6InVzZXJfaWQiO3M6NzoiNDQ1ODg3MCI7czo3OiJib29rX2lkIjtzOjY6IjE5MDg1NSI7fQ
726
![ขอโทษที พอดีบรรพจารย์ผมเป็นเจ้าแห่งยมโลก [นิยายแปล]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1744344860_18928631.webp)
