เสี่ยวหง@เดินไปในตลาดท่ามกลางความหิวโหย เนื่องจากท่านจอมมารเป็คนออกอัฐให้กับนาง ดังนั้นนางจึงไม่ได้พกอัฐติดมาเลย แถมนางไม่มีอิทธิฤทธิ์ที่จะสามารถเสกอาหารได้อีกต่างหาก ท้องของนางก็ร้องตลอดเวลา
เสี่ยวหง@จึงตัดสินใจเข้าไปในโรงเจเพื่อต่อแถวรับอาหารเจจากผู้ใจบุญสุนทานที่กำลังแจกอาหารอยู่ในขณะนี้ ซึ่งโชคดีมากที่เสี่ยวหง@กำลังจะได้รับชุดอาหารเป็ชุดสุดท้ายพอดี แต่ทว่า
“อาหารหมดแล้วงั้นหรือ วันนี้ข้าก็อดอาหารอีกแล้วล่ะสิ” ยายพูดด้วยน้ำเสียงเศร้าจนน่าสงสาร
เสี่ยวหง@หันไป ก็เห็นยายท่านหนึ่งที่อยู่ข้างหลังของเธอทำหน้าเศร้าแบบนั้น เลยรีบพูดว่า “ยายรับอาหารชุดนี้ไปเถอะ”
“ขอบคุณจริงๆ ที่ยอมเสียสละเพื่อยาย” ยายรับอาหารมาอย่างไม่เกรงใจ
เสี่ยวหง@จึงทำได้แต่มองดูยายเดินออกไปอย่างหน้าชื่นตาบาน
เสี่ยวหง@จึงเดินคอตกไปตลาด แล้วก็หันไปเห็นหมั่นโถกำลังร้อนๆ น่ากินมาก แต่นางไม่ได้พกอัฐมาเลยนี่สิ ดังนั้นเพื่อประทังความหิวแล้ว นางจึงตัดสินใจควักลูกแก้วสมุทรเพื่อที่จะนำไปแลกกับหมั่นโถตรงหน้า
ท่านจอมมารรู้เท่าความคิด ท่านรีบแปลงกายเป็หนูตะเภาน่ารักๆ ทันที และรีบพูดกับเสี่ยวหง@ทันทีว่า “ท่านจะเอาข้าไปแลกกับหมั่นโถไม่ได้นะ”
“นี่เ้าเป็อะไรกันแน่ ทำไมถึงแปลงร่างเป็หนูตะเภาได้ล่ะ” เสี่ยวหงปลอม@ด้วยความใ
“ขะ ข้า พอมีอิทธิฤทธิ์อยู่บ้าง ข้าจะเสกอัฐให้เ้าเดี๋ยวนี้ล่ะ” เ้าหนูน้อยรีบพูดทันทีพร้อมเสกอัฐยื่นให้กับนาง
เสี่ยวหง@รับอัฐมาจากหนูตะเภา พร้อมกับกล่าวว่า “โห เ้าช่างมีอิทธิฤทธิ์เหนือข้าเสียจริงๆ ข้าแค่จะเสกอาหารทานยังทำไม่ได้เลย”
“เอาเถอะ หนานยี่ ข้าได้รับมอบหมายให้มาคุ้มครองเ้า เ้าห้ามขายข้าให้ใครเด็ดขาด” เ้าหนูน้อยกล่าว
“เ้าจงเรียกข้าว่าเสี่ยวหง เพราะข้าไม่อยากให้ใครรับรู้ว่าข้าคือหนานยี่” เสี่ยวหง@กล่าว
“อย่างนั้นก็ได้ เสี่ยวหง” เ้าหนูน้อยรับคำแต่โดยดี
“ก็ได้ งั้นข้าให้เ้าอยู่คุ้มครองข้าก็ได้” เสี่ยวหง@ยินยอมรับเลี้ยงเ้าหนูน้อย
เสี่ยวหง@จึงนำอัฐที่ได้มาจากหนูตะเภาไปซื้อหมั่นโถมาทาน โดยที่ไม่ลืมซื้อเผื่อเ้าหนูน้อยด้วย
“อะ นี่ คือส่วนของเ้า เ้าหนูน้อย” เสี่ยวหง@ยื่นอาหารให้มัน
“ทำไมถึงซื้อซาลาเปาไส้หมูให้ข้าล่ะ” เ้าหนูน้อยสงสัย
“ข้ารู้ ว่าเ้าไม่ทานเจ รีบทานเร็วเข้า” เสี่ยวหง@คาดเดา
ทั้งคู่รีบทานอาหารแล้วรีบพากันไปเช่าโรงเตี๊ยม กลายเป็ว่าท่านจอมมารก็ต้องอาศัยอยู่ในห้องเดียวกับหนานยี่โดยปริยาย
“ทำไมท่านต้องปลอมตัวเป็ชายด้วยล่ะ” เ้าหนูน้อยสงสัย
“ข้าอยากช่วยชาวบ้านโดยการเป็หมอเสริมความงามน่ะ หากข้าแต่งเป็หญิง รับรองไม่มีใครกล้ามาใช้บริการข้าแน่นอน” เสี่ยวหง@ส่องคันฉ่องถึงกับส่ายหน้า
“แล้วท่านจะทำยังไงน่ะ” เ้าหนูน้อยยังคงถามอีก
“ข้าจะตั้งโต๊ะปรึกษาเื่ความงาม ส่วนเ้าห้ามออกมาเด็ดขาด ผู้หญิงกลัวหนูรู้มั้ย ไม่งั้นลูกค้าข้าหายหมด” เสี่ยวหง@กล่าวย้ำ
“รับทราบเ้านาย” เ้าหนูน้อยรับคำ
เสี่ยวหง@จึงออกไปตั้งโต๊ะติดป้ายว่ารับปรึกษาเื่ความงาม แต่ทว่ามีแต่ผู้หญิงเดินผ่านไปไม่เหลียวแลแม้แต่น้อย ไม่มีใครยอมสนใจเสี่ยวหง@ที่แต่งเป็หมอเสริมความงามเลยสักคน และกำลังจะมีลูกค้าเข้ามาอยู่แล้วเชียว แต่ทว่าเพื่อนของนางกลับจูงมือผู้หญิงคนนั้นไปทางอื่น พร้อมกับกระซิบกระซาบอะไรก็ไม่รู้
เสี่ยวหง@เริ่มทนไม่ไหว เลยสั่งให้เ้าหนูน้อยรีบไปสืบทันที
เ้าหนูน้อยวิ่งไปด้วยความรวดเร็ว จนกระทั่งมองเห็นเหล่าบรรดาผู้หญิงเข้าไปในบ้านหลังหนึ่ง ซึ่งมีรั้วรอบขอบชิด ป้ายติดบอกว่าสามารถทำให้ผู้หญิงสวยได้ภายในพริบตาเดียว (ยิ่งกว่าการทำศัลยกรรมเสียอีก) ในใจเ้าหนูน้อยก็ไม่เชื่อ แต่ทว่าต้องวิ่งกลับไปบอกเ้านายเสียก่อน
“ท่านเสี่ยวหง มีบ้านหลังหนึ่งแย่งลูกค้าของท่านไปหมดเลย ผู้หญิงที่อยากสวยทุกคนเข้าไปในบ้านหลังนั้น เห็นป้ายติดบอกว่าสามารถเปลี่ยนให้ผู้หญิงสวยในชั่วพริบตาเดียวด้วย” เ้าหนูน้อยรายงาน
“เป็ไปได้ยังไง นอกจากเวทมนตร์คงไม่มีทางทำได้แน่นอน” เสี่ยวหง@กล่าว
“คงต้องเข้าไปดูเท่านั้นถึงจะรู้” เ้าหนูน้อยกล่าว
“งั้นข้าจะไปเปลี่ยนชุดเป็ผู้หญิง ยังไงคนในบ้านก็ต้องต้อนรับข้า ส่วนเ้าแอบเข้าไปแต่ห้ามให้ใครเห็นเด็ดขาด เผื่อว่าพวกมันเป็มารหรือปิศาจจะได้ช่วยกันขจัดได้ทัน” เสี่ยวหง@กล่าวแผนการ
“รับทราบเ้านาย” เ้าหนูน้อยรับคำแต่โดยดี
เสี่ยวหง@จึงดำเนินการตามแผนการ นางรีบกลับไปเปลี่ยนเสื้อผ้าเป็หญิงสาวที่มีปานดำที่ใบหน้าแล้วหยุดยืนอยู่ที่หน้าบ้าน พร้อมกับเดินตามผู้หญิงคนอื่นๆ เข้าไปในบ้านหลังนั้น
ภายในบ้านหลังนั้น…