สองร่างคลอเคลียกันอยู่ไม่ห่างเกิดเสียงครางจากการเบียดเสียดสอดประสานกันอย่างลงตัวฝ่ายหนึ่งสอดแทรกกระแทกกระทั้น อีกฝ่ายคอยรับประสานทำให้ดูเป็บทรักที่ลงตัว เกิดเสียงครางร้องจากทั้งสองคนที่ทำให้รู้ว่าทั้งคู่ต่างสุขสมเพราะกันและกัน
"อื้อ คุณ ละ ลึก ไป เราจุก"
"นำทัพ เรียกผมว่านำทัพ"
"อ๊ะ คุณเบาหน่อยได้ไหม"
"นำทัพครับนำทัพ"
"อ่ะ ก็ได้ นำทัพ เบาหน่อยครับม่านไม่ไหว"
"อ๊ะ อื้อ"
"อ่า หวานมากเลยม่าน"
เป็ครั้งแรกที่นำทัพมีอะไรกับคนที่ไม่ได้มาจากการติดต่อของลูกน้องของตัวเอง
เป็ปกติของเขาที่คุยงานสำเร็จจะต้องมีเื่อะไรแบบนี้เขามีลูกน้องที่คอยจัดการเื่นี้ให้อยู่แต่ครั้งนี้มันไม่ได้เป็แบบนั้นมีผู้ชายหน้าหวานตัวขาวที่มองยังไงก็เหมือนกระต่ายมาขอให้เขาช่วยให้เ้าตัวออกไปจากตรงนี้ระหว่างที่เขากำลังอยู่ในห้องน้ำ
ไม่รู้ว่าเพราะแววตาที่อ้อนวอนเขาที่เต็มไปด้วยความ้าหรือดวงตาที่มีน้ำตาคลอหน่วยอยู่บอกเป็นัยๆว่าให้นำทัพช่วยเหลือตัวเองนำทัพก็ไม่รู้ว่าเป็เพราะเหตุผลไหนที่ทำให้นำทัพตกลงที่จะช่วยอีกคนโดยที่เ้าตัวไม่รู้เลยว่าถ้ามากับเขาก็คงไม่ต่างกับสิ่งที่เ้าตัวหนีมาเขาไม่ใช่คนดีขนาดนั้น ดูแค่แว๊บเดียวเขาก็รู้แล้วว่าอีกคนโดนอะไรมา แต่ดูเหมือนว่าอีกคนจะไม่ให้ความร่วมมือกับนำทัพเอาเสียเลยเพราะระหว่างที่อยู่บนรถนั้นอีกคนก็คอยจะมานั่งเบียดนำทัพอยู่แบบนั้น เขาก็บอกไปแล้วว่าเขาไม่ใช่คนดี แล้วยิ่งกับคนๆนี้คนที่มีเสน่ห์ต่อทุกเพศแบบนี้ ต่อให้เป็พระก็อดทนไม่ไหวหรอก หลังจากนั้นก็ทั้งสองคนก็มาจบกันบนเตียงอย่างที่เห็น
หลังจากที่เสร็จจากกิจกรรมอย่างว่านำทัพก็เป็คนเก็บกวาดทุกอย่างรวมทั้งพาอีกคนไปอาบน้ำชำระร่างกายและพาเข้านอนมันผิดวิสัยของเขาเป็อย่างมากเพราะปกติหลังจากที่เขาเสร็จกิจก็ต่างคนต่างแยกย้ายนำทัพไม่เคยต้องมาดูแลคู่นอนของตัวเองหลังจากเสร็จสิ้นเื่อย่างว่าเลยสักคน
นำทัพจ้องมองอีกคนอยู่สักพักและคิดในใจว่าหวังว่าเ้าตัวจะจำได้นะว่าตัวเองทำอะไรลงไปเขาไม่ได้เป็คนเริ่มซะหน่อยไม่ถือว่าล่วงเกินอีกฝ่ายนะเขาต่างหากที่เป็คนโดนล่วงเกิน ก่อนจะทิ้งตัวลงนอนข้างๆอีกคน