บทที่ 21 คุณทำได้อย่างไร
ขณะนี้ ทั้งแผนกขายต่างตกตะลึง นี่มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่?
ก่อนหน้านี้ ไม่มีใครเชื่อเลยว่าฉู่เมิ่งเหยาจะทำสำเร็จ บางคนถึงกับคิดว่าฉู่เมิ่งเหยาอาจจะกลับมาไม่ได้ด้วยซ้ำ
แต่ตอนนี้ล่ะ พอเห็นฉู่เมิ่งเหยาทุกคนต่างเบิกตากว้างดูเหลือเชื่อสุด ๆ
ติงว่านเฉวียนก็แทบไม่ต่างกัน ตอนนี้ม่านตาของเขาหดเกร็ง ตาเบิกกว้างขึ้นทันที มองไปที่ฉู่เมิ่งเหยา
เมื่อเห็นเธอ ติงว่านเฉวียนถามขึ้นโดยไม่ทันคิด "เอาเงินกลับมาได้หรือเปล่า?"
คำพูดนี้ ทำเอาฉู่เมิ่งเหยารู้สึกขำเล็กน้อย
อะไรคือเอาเงินกลับมาได้หรือเปล่า แน่นอนอยู่แล้วว่าต้องเอากลับมาได้
เมื่อเห็นเช่นนั้น ในขณะนี้ฉู่เมิ่งเหยาค่อย ๆ เงยหน้าขึ้น มองไปข้างหน้าโดยไม่ทันคิด แล้วพูดออกไปว่า
"เอากลับมาแล้ว แปดล้านอยู่ที่นี่หมดแล้ว!"
ไม่เพียงเท่านั้น ฉู่เมิ่งเหยายังได้เงินกลับมาอีกสองล้าน ด้วยความช่วยเหลือของเซียวเฉิน
ส่วนเงินก้อนนั้น ฉู่เมิ่งเหยาแบ่งกับเซียวเฉินไปแล้ว
ดังนั้น ค่าคอมมิชชันนี้ ฉู่เมิ่งเหยาถึงกับมองข้ามไปเลย
"หะ! คุณทำได้ยังไง!"
ติงว่านเฉวียนเบิกตากว้าง พูดขึ้นโดยไม่ทันคิด
อย่างไรก็ตาม หลังจากที่ติงว่านเฉวียนพูดจบ ฉู่เมิ่งเหยาก็ไม่ได้พูดอะไร
ถึงอย่างไร ฉู่เมิ่งเหยาก็ไม่พอใจติงว่านเฉวียนอย่างมาก แต่เพื่องานนี้ฉู่เมิ่งเหยาก็ต้องอดทนไปก่อน
เมื่อฉู่เมิ่งเหยาเงยหน้าขึ้นมองไปข้างหน้า
เห็นคนรอบข้างพากันพูดว่า
"ดูเหมือนว่าฉู่เมิ่งเหยาไม่เพียงแต่สวย แต่ประสิทธิภาพการทำงานก็แข็งแกร่งมากด้วย"
"ใช่แล้ว เื่ยากขนาดนี้ยังทำได้ จะมีอะไรยากเกินความสามารถของเธออีกล่ะ?"
"นั่นสิ ถ้าอย่างนั้น ตอนนี้พวกเราไม่ยอมแพ้ก็ไม่ได้แล้ว"
ขณะนี้ คนเหล่านี้ต่างพากันพูดออกมา
ส่วนฉู่เมิ่งเหยาเงยหน้ามองไปที่ติงว่านเฉวียนตรงหน้า ดูเหมือนมั่นใจมากขึ้น
"เป็อย่างไรบ้างคะผู้จัดการ ฉันสามารถเป็พนักงานประจำได้หรือยังคะ?"
ฉู่เมิ่งเหยาถามออกไป ส่วนติงว่านเฉวียนก็ยืนนิ่งอึ้งไป
เื่นี้จะกลายเป็แบบนี้ได้อย่างไร ไม่เหมือนกับที่ติงว่านเฉวียนคิดไว้เลย
ในขณะที่ติงว่านเฉวียนกำลังครุ่นคิดว่าจะทำอย่างไรต่อไปดี ทันใดนั้น เซียวเฉินก็หัวเราะออกมา
"ดูเหมือนผู้จัดการติงยังลังเลอยู่ งั้นมาอยู่กับผมดีกว่า ผมกำลังขาดเลขานุการพอดี!"
เมื่อเซียวเฉินพูดจบ คนรอบข้างก็หันไปมองที่เซียวเฉินทันที
ตอนนี้เซียวเฉินสวมชุดยูนิฟอร์มรปภ. ดูเหมือนเป็พนักงานรักษาความปลอดภัยอย่างชัดเจน
ติงว่านเฉวียนไม่พอใจมาก "คุณเป็แค่รปภ. จะ้าเลขาทำไม?"
"ที่นี่ไม่้าเธอ แล้วจะไม่ยอมให้เธอไปจากที่นี่อีกเหรอ?"
เซียวเฉินเงยหน้าขึ้น มองไปข้างหน้าแล้วพูดออกมาตรง ๆ
เพียงแต่เมื่อเซียวเฉินพูดจบ ติงว่านเฉวียนก็ไม่พอใจมาก
ต้องรู้ว่า ติงว่านเฉวียนพยายามอย่างมากกว่าจะทำให้ฉู่เมิ่งเหยาอยู่ฝ่ายตัวเองได้ เซียวเฉินคือใครกัน ถึงคิดจะให้ฉู่เมิ่งเหยาอยู่ที่นี่
เมื่อคิดถึงสิ่งเหล่านี้ในใจ ติงว่านเฉวียนก็ไม่พอใจมาก
"ฮึ่ม ไม่ได้ ฉู่เมิ่งเหยาเป็คนของแผนกขายของพวกเรา ไม่ใช่เื่ที่รปภ.อย่างนายจะมาตัดสินใจ!"
เมื่อติงว่านเฉวียนพูดจบ ตอนนี้ เซียวเฉินกลับแสดงท่าทีสบาย ๆ มาก
"ได้ เธอเป็คนของแผนกขายพวกคุณใช่ไหม?" เซียวเฉินพูดกับติงว่านเฉวียน
อีกฝ่ายพยักหน้าหนักแน่น เห็นได้ชัดว่าเขาตกหลุมพรางแล้ว
ฉู่เมิ่งเหยาที่อยู่ด้านข้าง เห็นแบบนี้แล้ว พูดออกมาตรง ๆ ว่า "ถ้าอย่างนั้น ฉันก็ผ่านแล้วใช่ไหม?"
ติงว่านเฉวียนอยากพูดว่าไม่ผ่านจริง ๆ แต่คำพูดมาถึงปากแล้ว ติงว่านเฉวียนก็ยังไม่ได้พูดออกไป
ถ้าตอนนี้ติงว่านเฉวียนกล้าพูดแบบนั้น ในใจลึก ๆ ของเขาก็ยังรู้ดีว่า สิ่งที่รออยู่ข้างหน้าจะเป็อะไร
"ผ่านแล้ว!"
ติงว่านเฉวียนรู้สึกหมดหนทาง พูดกับคนทางนี้
ฉู่เมิ่งเหยาพยักหน้า มองไปที่เซียวเฉิน "ขอบคุณคุณมากจริง ๆ!"
"ไม่เป็ไร ตอนนั้นผมจะมาหาคุณเอง!"
เซียวเฉินโบกมือให้ฉู่เมิ่งเหยา พูดกับคนตรงหน้าอย่างจริงใจ
แต่เมื่อเซียวเฉินพูดจบ ฉู่เมิ่งเหยาก็พยักหน้าในทันที
จากนั้นเซียวเฉินก็ไปที่แผนกรักษาความปลอดภัย แต่เมื่อเซียวเฉินกลับมา กลุ่มคนจำนวนมากก็รีบวิ่งไปที่เขาอย่างรวดเร็ว
"พวกคุณเป็อะไรกัน?"
เซียวเฉินเงยหน้ามองไปข้างหน้า ถามด้วยความสงสัยเล็กน้อย
แต่เมื่อเซียวเฉินพูดจบ เจิ้งไคไท่ก็เข้ามาใกล้ ยิ้มให้เซียวเฉินแล้วพูด
"หัวหน้า เื่นี้คุณก็ไม่ต้องปิดบังอะไรแล้ว บอกมาสิ คุณทำยังไง?"
เมื่อเจิ้งไคไท่พูด เซียวเฉินก็เข้าใจในที่สุดว่าคนเหล่านี้พูดถึงอะไรกันแน่
แต่ตอนนี้ เซียวเฉินก็ยังคงมองไปข้างหน้า
"เื่นี้น่ะ เป็ความลับ!"
เซียวเฉินพูดอย่างใจเย็นมาก พูดจบ คนเหล่านี้ก็ชื่นชมเป็อย่างมาก
เซียวเฉิน ดูเหมือนจะไม่ได้เก่งกว่าพวกเขาเท่าไหร่ แล้วทำไมประธานบริษัทสาวสวยถึงชอบเขา และตอนนี้มีสาวสวยอีกคนยังชอบเขาอีก?
คนพวกนี้ไม่ค่อยเข้าใจ แต่เซียวเฉินกลับรู้สึกเฉย ๆ
ประธานบริษัทสาวสวย นั่นคือคู่หมั้นของเซียวเฉิน
ส่วนฉู่เมิ่งเหยานั่นเป็เพราะเซียวเฉินเพิ่งช่วยเธอไป
สำหรับเื่ที่ฉู่เมิ่งเหยาชอบเซียวเฉินจริง ๆ หรือเปล่า เซียวเฉินคงพูดไม่ได้
แต่เมื่อมองไปที่เขา ใบหน้าของเซียวเฉินก็ยิ่งเปื้อนยิ้มจาง ๆ
"ถ้าพูดจริง ๆ ก็น่าสนใจมากเลยนะ!"
เมื่อเซียวเฉินมองไปยังที่ไกล ๆ เขาก็เริ่มพึมพำ
จริง ๆ แล้ว ตอนที่เซียวเฉินเข้ามาในแผนกขาย เซียวเฉินไม่ได้ว่างเลย เขาติดตั้งของบางอย่างไว้ที่นี่
หลังจากทำเสร็จ เซียวเฉินก็เข้าใจบางอย่างแล้ว
"จริง ๆ แล้ว สิ่งเหล่านี้ก็ไม่เลวเลยนะ"
เซียวเฉินเงยหน้าขึ้น มองไปข้างหน้า พูดอยู่ที่เดิม
ไม่ใช่แค่แผนกขาย แผนกอื่น ๆ ก็มีความลับมากมาย
แน่นอน เซียวเฉินต้องหาคนที่ซ่อนอยู่ในบริษัทให้เจอก่อน
ในขณะที่เซียวเฉินยังคิดใคร่ครวญอยู่ที่นี่ อีกด้านหนึ่ง หลินโหรวกลับรู้สึกหงุดหงิดใจ
"เื่นี้มาถึงแล้ว ยากจะจัดการจริง ๆ เลยนะ แต่ว่า สุดท้ายแล้วจะให้ใครมาจัดการดีล่ะ?"
ดวงตาอันงดงามของหลินโหรวขยับเล็กน้อย เธอมองมาที่ตรงหน้าโดยไม่รู้ตัว
เมื่อความสนใจของหลินโหรวหยุดอยู่ที่จุดนั้นอย่างรวดเร็ว ในใจของหลินโหรวก็มีตัวเลือกที่เหมาะสมที่สุดแล้ว คนคนนั้นก็คือเซียวเฉิน!
"ใช่แล้ว เื่นี้ให้เซียวเฉินไปจัดการเถอะ!"
ในสายตาของหลินโหรวตอนนี้ เื่นี้ได้ตัดสินใจเรียบร้อยแล้ว
ต่อไป ก็แค่ต้องเรียกเซียวเฉินมาก็พอ
เมื่อคิดถึงสิ่งเหล่านี้ หลินโหรวก็หยิบโทรศัพท์มือถือออกมาโทรหาเซียวเฉินทันที "ฮัลโหล เซียวเฉิน มาที่ออฟฟิศฉันที เดี๋ยวนี้เลยนะ!"
907
