ม้าดำ ตัวเขื่องกับคนบนหลังม้าที่ควบตะบึงอย่างไม่คิดชีวิต โบกผ้าสีขาวในมือไปมา
“หวงซุนฉือจิ่ว (หลานของฮ่องเต้คนที่19) ”
“ปล่อยนาง”มะลิยิ้มกว้างในที่สุด…..ในที่สุด
“คารวะหวงซุนฉือจิ่วไป๋หลาง”แม่ทัพเว่ย ประสานมือ
“นี่เป็บัญชาของฝ่าาให้แขวนนางไว้หน้าประตูเมือง”
สะบัด ป้ายอักษร เขียนเป็ภาษาจีนใจความว่า
“รวมใจปกครอง ให้ความเป็ธรรม”
“น้อมบัญชาเสี้ยนตี้….”มะลิเบ้ปากยิ้มกว้าง ตรงเปะตรงกับในนิยายที่อ่านมาเปะ คนผู้นี้เป็พระเอก...หวงซุนฉ์อจิ่วไป๋หลาง ….พระเอกผู้ผดุงความเป็ธรรมและจิตใจอ่อนโยน ขี่ม้าดำมาช่วยแล้ว และนำป้ายอักษรที่มอบให้เขาโดยเสี้ยนตี้มายับยั้งการลงทัณฑ์ แล้วก็จะบาดหมางกับฝ่าาหน้าหล่อนั่น
“หวงซุนฉือจิ่ว ข้าน้อยเกรงว่าจะต้องนำเื่นี้กราบทูลฝ่าาเสียก่อนจึงจะบอกได้ว่านางจะไม่ต้องรับโทษทัณฑ์หรือเปล่า”
แม่ทัพเว่ยกล่าว แอบดีใจที่มีหวงซุนมาช่วยทันเวลา เขาจะได้ไม่ขึ้นชื่อว่ารังแกผู้หญิงให้ชาวบ้านสาบแซ่ง หวงซุนฉือจิ่ว รวบร่างบางมามาแนบอก
“ข้า จะอาศัยป้ายอักษรและตราสัญลักษณ์ของเสี้ยนตี้สู่ขอนางแต่งเป็ชายาข้าเสีย ฝ่าาคงไม่ขัด”
แม่ทัพเว่ยส่ายหน้า ยิ่งจะยุ่งไปกันใหญ่ก็ในเมื่อเฉินตงหัวฮ่องเต้อยากจะได้นางร่วมเตียงแต่หวงซุนฉือจิ่วจะสู่ขอนางเท่ากับศึกชิงนนางด้วยความเป็เฉินตงหัวเชาติหน้าก็ไม่มีทางยอมเด็ดขาด เขาไม่ได้ไม่สู้ปะานางเสียดีกว่า
มะลิวางใจ มอบชีวิตให้กับ หวงซุนฉือจิ่วไป๋หลาง
“ปะานางเสีย”จริงดังคาด
“ฝ่าานางเป็ สหายของข้าอีกทั้งยังเป็บุตรีของใต้เท้าหวูอาจารย์ของฝ่าา เช่นไรจึงกล้าปะานาง”ซินอ๋องที่ก้าวเข้ามาขวางไว้อีกคน
“เป็อาจารย์ของข้าก็เป็อาจารย์ของไป๋หลางเช่นกันเช่นนั้น ก็..ปะาใต้เท้าหวูเสีย หากปล่อยไว้ยิ่งจะทำให้ข้ากับไป๋หลางบาดหมางกัน ซินอ๋องเ้าแบกรับเื่บาดหมางนี่ไหวหรือ”
“ฝ่าา หวงซุนฉือจิ่ว ครองดินแดนทางใต้ ไม่เคยย่างกรายมาที่นี่”
“นั่นอย่างไรเล่าเพราะอาจารย์ลงทุนเดินทางไปขอร้องเขาถึงทางใต้เขาจึง รีบนำป้ายอักษรมายกเลิกการลงทัณฑ์เห็นได้ชัดว่าใต้เท้าหวูนอกจากไม่เห็นข้าในสายตายังอาศัยพึ่งพาหวงซุนฉือจิ่ว ให้มา ระงับการลงทัณฑ์บุตรีเช่นนี้ไม่เรียกบาดหมางจะด้วยเื่ใดกัน”
“ข้าหวงซุนฉือจิ่ว ถวายพระพรฝ่าาข้ามาครั้งนี้ตั้งใจสู่ขอ หวูจินเฟยลี่เป็ชายาของหวงซุน”ซินอ๋องยิ้ม ด้วยความดีใจเมื่อพบหน้าหวงซุนฉือจิ่วไป๋หลาง
“นางเป็คนของข้าข้ายังไม่ได้ลงทัณฑ์นางถึงตายหรือยกเลิกการถวายตัวของนางเช่นไรเ้ากล้าออกรับแทนนาง ข้าไม่ปล่อยมือเ้ากล้าหยิบจับหรือ”
“ตราประจำตัวของเสี้ยนตี้กับ ป้ายอักษรนี่ไม่อยู่ในสายตาฝ่าาเลยหรือไร”
“ฝ่าา ยกนางให้กับ หวงซุนไปเสียเพื่อคงความสัมพันธ์จะดีหรือไม่”เจาอี้ (ชายารองของฮ่องเต้ บรรดาศักดิ์เทียบเท่ากับอ๋อง) เฉินตงหัวเหลือบตามองใบหน้างดงามกิริยาอ่อนหวานนั้นก่อนจะทำสีหน้าเรียบเฉยจะว่าไปเจาอี้เหมือนดังกุนซือที่คอยช่วยเหลือและขบคิดแผนการให้กับ เฉินตงหัว
“เจาอี้ นี่คือเื่ของข้ากับฝ่าาเ้าอย่าได้ก้าวก่าย”หวงซุน เตือนสติเบาๆ
“หวง..ซุนฉือจิ่วไป๋หลางท่านเป็ดังพี่น้องกับฝ่าาเช่นไรถึงได้ กล้ามาขวาง เอ่ยปากขอผู้หญิงของฝ่าา”เจาอี้ จีบปากจีบคอพูด
“เจาอี้พอได้แล้ว ได้ยินดียกนางให้เ้า แต่จะบอกไว้ก่อนเื่นี้ให้เลิกแล้วต่อกัน”หวงซุนฉือจิ่ว ประสานมือ
“หากฝ่าาบัญชาเช่นนี้หวงซุนเช่นไรจะกล้าแค้นเคือง”ก้าวขาออกจากตำหนักไปเสีย
“เจาอี้เ้าไม่น่า ชี้โพลงให้กระรอกข้าไม่มีทางยอมในเมื่อนางไม่เป็คนของข้าทางเดียวที่นางจะต้องพบเจอคือตายเสีย”
“หวงซุนฉือจิ่ว ก็จะมีข้ออ้างที่จะชิงบัลลังก์จากฝ่าา ราษฎรล้วนสนับสนุนเขาอีกอย่างอาจารย์ของฝ่าาไต้เท้าหวูส่งเสริมหวงซุนยิ่งกว่าส่งเสริมฝ่าาด้วยเป้นอาจารย์ของเหล่าแม่ทัพและองครักษ์ไปด้วย หลายคนล้วนเชื่อฟังคำพูดของใต้เท้าหวูทั้งสิ้น หวงซุนเดินหมากเช่นนี้เกรงว่าฝ่าาจะย่อยยับ แต่หากฝ่าาแสร้งยอมเขาแล้วหาทางอื่น”ไม่อยากให้หวูจินเฟยลี่ เป็เมียฮ่องเต้ด้วยใบหน้างดงามและกิริยาอ่อนหวานเกรงว่า เฉินตงหัวจะหลงใหลนางถึงขั้นแต่งตั้งเป็ฮองเฮาก็รู้ๆ กันอยู่ว่าเจาอี้ หมายปองตำแหน่งฮองเฮา พูดเช่นนี้ยิงะุนัดเดียวได้นกถึงสอง เฉินตงหัวไม่ได้นางแล้วยัง คิดว่าเจาอี้ ช่วยเหลือเขาได้
แต่
“อืม เชยชมนางเสียแล้วทุกอย่างจะง่ายขึ้น หวงซุนจะต้องกระอักเืสดไออกมาให้เห็นเมื่อรู้ว่า นางกลายเป็คนจของข้าเพียงชั่วข้ามคืนทั้งๆ ที่เขายอมควบม้ามาถึง พันลี้เพื่อสู่ขอนางเป็ชายา”เจาอี้อ้าปากค้าง เฉินตงหัวยังไม่ยกเลิกความคิดที่จะหวูจินเฟยลี่
“หวูจินเฟยลี่ฝ่าามีบัญชาให้เ้า พักที่เรือนรับรอง ในฐานะว่าที่ชายาของ หวงซุนฉือจิ่วไป๋หยางรับราชโองการรรรร”
มะลิกลืนน้ำลายลงคอตอนนี้จำได้คลับคล้ายคลับคลาว่า แล้วอีตาฝ่าาก็เกือบจะเคลมนางเอก อ้าวเฮ๊ย นี่ฉันเข้ามาเป็นางเอกเลยหรือ ต๋ายแม่จะต้องมีกิริยาอ่อนหวานนุ่มนวลจน จนใครๆ ก็หลงใหลหญิงงามล่มเมือง
“555ไม่มีทาง ฉันอ่านนิยายมาจนใกล้จบเต็มทนแล้วเริ่มเื่แบบนี้มะลิ รู้รายละเอียดทั้งหมด วางยาปลุกปล้ำ หุหุคิดผิดแล้วฮ่องเต้
2K
