ในหมู่บ้านแถบตีนเขาแบบนี้ วันๆ ผมก็ได้ยินแต่เสียงไก่ขันกับเสียงรถไถนา คนแถวนี้ส่วนใหญ่ถ้าไม่ทำสวนก็ไปเป็ข้าราชการ ใครจะไปคิดว่าไอ้น็อต เด็กหนุ่มอายุ 20 ที่เรียนไม่จบมหาลัย วันๆ นั่งจ้องหน้าคอมจนคนเขานินทาว่า "ไอ้เด็กติดเกมไร้อนาคต" จะมีบ้านโมเดิร์นสวยๆ อยู่หลังหมู่บ้านด้วยน้ำพักน้ำแรงตัวเอง
ผมจิบกาแฟ สายตามองหน้าจอคอมที่กำลังเรนเดอร์งานวิดีโอส่งลูกค้าต่างชาติ รายได้เดือนละ 3-5 หมื่นมันมากพอที่จะทำให้ผมใช้ชีวิตแบบโคตรอิสระมา 3-4 ปีแล้ว โดยไม่ต้องไปแบมือขอเงินใคร หรือต้องไปทนรับจ้างแบกหามแบบคนรุ่นเดียวกัน
ตึ๊ง!
เสียงแจ้งเตือนแอปข้อความดังขึ้น ผมเหลือบมอง... เป็ "มุก" รุ่นพี่ที่เคยเรียนม.ต้นที่เดียวกัน ตอนนี้เธอสวยเช้ง เป็ถึงพยาบาลสาวขาวผ่องที่คนทั้งหมู่บ้านยอมรับ ต่างจากผมลิบลับที่ครอบครัวเธอเคยมองแบบเหยียดๆ ว่าวันๆ ไม่ทำมาหากิน
มุก: "น็อต... อยู่บ้านไหม มุกมีเื่อยากปรึกษาหน่อย"
ผมรู้ทันทีว่ามาเื่อะไร เพราะข่าวแว่วๆ มาว่าพยาบาลสาวคนสวยหนี้ท่วมหัวั้แ่สมัยเรียน ผมเลยแกล้งพิมพ์ตอบไปส่งๆ แล้วเธอก็รีบมาหาถึงที่บ้าน
พอมุกก้าวเท้าเข้ามาในห้องทำงานผม กลิ่นน้ำหอมราคาแพงจางๆ ผสมกับกลิ่นอายความสะอาดแบบพยาบาลลอยมาเตะจมูก เธอใส่ชุดลำลองที่เน้นสัดส่วนจนผมเผลอมองขาอ่อนขาวๆ นั่นอยู่พักนึง
"น็อต... มุกขอยืมเงินสักก้อนได้ไหม สักหมื่นนึงก่อนก็ได้ เดี๋ยวพรุ่งนี้มุกคืน..." เธอพูดด้วยน้ำเสียงสั่นๆ อ้อมแอ้มไม่กล้าสบตาผม
ผมวางแก้วกาแฟลง ยิ้มมุมปาก "ยืมหรอมุก? ผมไม่ใช่ธนาคารนะ แล้วเงินผมก็หามาเหนื่อย จะให้เอามาช่วยภาระคนอื่นฟรีๆ มันใช่เื่หรอ"
มุกหน้าเสียทันที "แต่น็อตมีเงินเยอะนี่นา... ช่วยมุกหน่อยไม่ได้หรอ"
ผมหมั่นไส้สายตาที่คนทั้งหมู่บ้านมองผมว่ากระจอก แต่วันนี้ "นางฟ้า" กลับมาก้มหัวให้ผม ผมเลยตัดสินใจพ่นคำพูดแรงๆ ออกไปกะว่าเธอคงหนีไปแน่ๆ
"เอาแบบนี้มุก ผมไม่ให้ยืมหรอก แต่มุกอยากได้เท่าไหร่ ผมให้ฟรีเลย... แลกกับเย็ดกับผมนะ แต่ต้องอัดคลิปเก็บไว้ด้วย"
มุกนิ่งไปเหมือนโดนตบหน้ากลางสี่แยก "น็อต! พูดอะไรออกมาน่ะ!"
"เอ้า... ก็แฟร์ๆ ไง ผมไม่ชอบมีหนี้บุญคุณกับใคร ถ้าจะเอาเงินผมก็ต้องทำงานแลก" ผมพูดพลางพิงเก้าอี้เกมมิ่งตัวละหมื่นกว่า "เงื่อนไขผมง่ายๆ อัดคลิปชัดๆ ไม่เบลอหน้าไม่เบลอหี ครั้งละ 1,000 บาท ถ้าเบลอหน้าเหลือ 500 ถ้าเห็นหน้าแต่เบลอหีเหลือ 300 แต่ผมบอกก่อนนะ ผมไม่ได้อยากทำทุกวัน วันไหนผมี้เีผมก็ไม่จ่าย เดือนนึงผมให้งบมุกไม่เกิน 2 หมื่น ทำแค่วันละครั้ง ครั้งละ 2-3 ชั่วโมงพอ"
ผมคิดในใจ... ใครจะบ้ายอมวะ พยาบาลสาวสวยระดับนี้เนี่ยนะจะมายอมขายตัวให้อดีตเด็กติดเกมแบบผม แต่ที่ผมพูดไปเพื่อจะตัดรำคาญมากกว่า
มุกยืนตัวสั่นอยู่นาน ใบหน้าที่เคยเชิดใสผมตอนนี้ก้มลงมองพื้น ห้องเงียบจนได้ยินเสียงลมจากแอร์
"ต้องอัดคลิปจริงๆ หรอ..." มุกถามเสียงแ่
"ต้องอัดดิ เผื่อมุกไปฟ้องใครว่าผมบังคับขืนใจ ผมจะได้มีหลักฐานว่ามุกยอมรับเงินผมเอง... ทำงานเสร็จรับเงินสดกลับไปเลย ไม่ต้องคืนแม้แต่บาทเดียว ว่าไง?"
ผมมองดูหน้าอกเธอที่กระเพื่อมแรงตามจังหวะหายใจ มุกเม้มริมฝีปากแน่นก่อนจะเงยหน้าขึ้นมาด้วยแววตาที่หม่นหมองแต่เต็มไปด้วยความจำยอม
"ก็ได้... แต่มุกขอแบบไม่เห็นหน้าก่อนนะ 500 ก็เอา..."
หูผมผึ่งทันที... เชี่ย! ยอมเฉยเลย! ใจผมเต้นแรงขึ้นมาทันที ความรู้สึกคึกคะนองมันพุ่งพล่านไปทั่วร่าง
"หวานเจี๊ยบ... ได้เลยมุก งั้นรอแป๊บ ผมขอเซ็ตกล้องก่อน รับรองคลิปนี้มุกจะลืมไม่ลงเลยล่ะ"
ผมลุกขึ้นจากเก้าอี้ด้วยความรู้สึกของผู้ชนะ มองดูพยาบาลสาวที่เดินไปนั่งรอที่ปลายเตียงแบบคนหมดหนทาง... เกมนี้ผมเป็คนคุม และมันเพิ่งจะเริ่มขึ้นเท่านั้น!
323
