กลิ่นอายหอมหวานอ่อนๆ ที่ลอยมาตามลมนั้น ราวกับเป็เสียงกระซิบที่มองไม่เห็น ดึงดูดความสนใจของเจี้ยนหลิน (剑林 - Jiàn Lín) ให้ละจากความเหนื่อยล้าและความสิ้นหวังชั่วขณะ เขาสูดลมหายใจเข้าลึก พยายามจะจับทิศทางของกลิ่นนั้น มันเป็กลิ่นที่ไม่เหมือนพืชพรรณใดๆ ที่เขาเคยรู้จักในเขตชายป่าของ "ป่าเงียบสนิท" (寂静森林 - Jìjìng Sēnlín) มันมีความ "บริสุทธิ์" และ "เย้ายวน" อย่างประหลาด ราวกับเป็กลิ่นของบุปผา์ในตำนานที่ถูกลืมเลือน
พร้อมกันนั้น เขาก็สังเกตเห็น "เส้นทาง" เล็กๆ ที่ทอดลึกลงไปในพงหญ้าสูงท่วมหัว มันไม่ใช่เส้นทางที่เกิดจากสัตว์ป่าขนาดใหญ่ แต่ดูเหมือนจะถูก "บางสิ่ง" ที่มีขนาดไม่ใหญ่นักใช้สัญจรไปมาเป็ประจำ และที่น่าประหลาดใจคือ พืชพรรณบริเวณรอบๆ เส้นทางนั้นดูจะมี "ชีวิตชีวา" และ "สีสัน" ที่สดใสกว่าบริเวณอื่นเล็กน้อย ราวกับได้รับพลังงานบางอย่างหล่อเลี้ยงอยู่เป็พิเศษ
'หรือว่า...จะมีสมุนไพริญญา (灵草 - Líng Cǎo) หายากซ่อนอยู่แถวนี้?' ความคิดนั้นทำให้หัวใจของเจี้ยนหลินเต้นแรงขึ้นอีกครั้ง แม้สัญชาตญาณจะร้องเตือนถึงอันตรายที่อาจจะซ่อนอยู่ในความลึกลับนี้ แต่ความปรารถนาที่จะแข็งแกร่งขึ้น และความกระหายใคร่รู้ในสิ่งที่ยังไม่รู้จัก ก็ผลักดันให้เขากล้าที่จะเสี่ยง 'ในเมื่อ์ไม่เคยหยิบยื่นสิ่งใดให้ข้าโดยง่าย เช่นนั้นข้าก็ต้องเป็ผู้ไขว่คว้ามันมาด้วยตนเอง' เขาคิดอย่างเด็ดเดี่ยว
"เอาเถอะ...ถึงอย่างไรข้าก็หลงทางอยู่ในป่าผีสิงนี่แล้ว ลองตามไปดูสักหน่อยก็คงจะไม่เสียหายไปกว่าการนอนรอความตายกระมัง" เขาพึมพำกับตนเองอย่างเหน็บแนมโชคชะตา ก่อนจะตัดสินใจก้าวเท้าเดินตาม "เส้นทาง" และ "กลิ่นอาย" ปริศนานั้นไปอย่างระมัดระวังที่สุด ทุกย่างก้าวเต็มไปด้วยความตื่นตัว ราวกับพยัคฆ์ที่ซุ่มรอตะครุบเหยื่อ
เส้นทางนั้นคดเคี้ยวและรกทึบยิ่งกว่าที่เขาคิดไว้หลายเท่า บาง่เขาต้องมุดลอดใต้เถาวัลย์หนามที่แหลมคมราวกับเขี้ยวอสูร (妖兽 - Yāoshòu) จนเสื้อผ้าขาดวิ่นเป็ริ้วรอยมากขึ้น บาง่ก็ต้องปีนป่ายข้ามรากไม้ขนาดใหญ่ที่ขวางทางจนแทบจะหมดแรง กลิ่นอับชื้นของดินและใบไม้ที่หมักหมมมานานนับปีคละคลุ้งไปทั่ว แต่เขาก็ยังคงกัดฟันสู้ กลิ่นหอมหวานอ่อนๆ นั้นยังคงลอยมาเป็ระยะๆ ราวกับจะเป็ "ตะเกียงนำทาง" ดวงเล็กๆ ที่คอยปลอบประโลมความเหนื่อยยากของเขา
ในระหว่างการเดินทางอันแสนทุลักทุเลนี้ เจี้ยนหลินก็ไม่ลืมที่จะสังเกตพืชพรรณรอบตัว เขาพบเจอสมุนไพรหลายชนิดที่ตำรา "สรรพคุณเร้นลับแห่งพฤกษาา" (太古草木秘谱 - Tàigǔ Cǎomù Mì Pǔ) ได้บันทึกไว้ แต่เขาไม่เคยเห็นของจริงมาก่อน เขาจดจำลักษณะของมันอย่างละเอียดด้วยพร์ด้านความทรงจำของตนเอง และแอบเก็บตัวอย่างเล็กๆ น้อยๆ ไว้ในย่ามผ้าเก่าๆ ของเขาอย่างระมัดระวัง 'อย่างน้อย...หากข้ารอดออกไปจากที่นี่ได้ ข้าก็คงจะมี "ของดี" ไปแลกเปลี่ยนเป็ทรัพยากรบำเพ็ญเพียร (修炼 - Xiūliàn) บ้างกระมัง หรือไม่ก็...ใช้มันเพื่อ "สั่งสอน" พวกที่ชอบดูแคลนคนอื่น' ความคิดหลังทำให้มุมปากของเขายกขึ้นเป็รอยยิ้มเ็าชั่วขณะ
เมื่อเดินลึกเข้ามาเรื่อยๆ เขาก็เริ่มรู้สึกถึง "บางสิ่ง" ที่ผิดปกติ อากาศรอบกายดูเหมือนจะ "บริสุทธิ์" และ "เข้มข้น" ขึ้นทีละน้อย ไอพลังงาน (灵气 - Língqì) ที่นี่ให้ความรู้สึกที่ "เก่าแก่" และ "ทรงพลัง" กว่าพลังปราณที่เขาััได้ในเขตสำนักกระบี่เมฆาพิสุทธิ์ (云清剑宗 - Yún Qīng Jiàn Zōng) หลายเท่านัก และที่สำคัญคือ เขารู้สึกได้ว่า "เศษเสี้ยวจิตกระบี่า" (太古剑魂残片 - Tàigǔ Jiàn Hún Cánpiàn) ที่ซ่อนเร้นอยู่ในส่วนลึกของิญญาของเขานั้น กำลัง "สั่นะเื" เบาๆ ราวกับจะ "ตอบสนอง" ต่อพลังงานในบริเวณนี้!
'หรือว่า...สถานที่นี้จะมีความเกี่ยวข้องกับ "า" (太古 - Tàigǔ) จริงๆ?' ความคิดนั้นทำให้หัวใจของเจี้ยนหลินเต้นแรงขึ้นด้วยความคาดหวัง
ทันใดนั้นเอง เขาก็ได้ยินเสียง "ซ่า...ซ่า..." แว่วมาจากเบื้องหน้าไม่ไกลนัก มันเป็เสียงของสายน้ำ! และพร้อมกันนั้น เขาก็รู้สึกถึง "บางสิ่ง" ในส่วนลึกของจิติญญาของเขาสั่นะเืรุนแรงขึ้น เป็ความรู้สึกที่อธิบายไม่ได้ คล้ายกับมีแรงดึงดูดที่มองไม่เห็นกำลังเรียกหาเขาจากทิศทางนั้น!
หัวใจของเจี้ยนหลินพองโตขึ้นด้วยความหวัง เขารีบเร่งฝีเท้าตามเสียงนั้นและความรู้สึกประหลาดนั้นไป และในที่สุด เขาก็ทะลุออกจากพงไม้ทึบมายืนอยู่ริมลำธารสายหนึ่ง ลำธารนี้ไม่ได้กว้างใหญ่นัก แต่น้ำในนั้นกลับใสสะอาดจนมองเห็นกรวดทรายและฝูงปลาตัวเล็กๆ ที่ว่ายวนอยู่เบื้องล่างได้อย่างชัดเจน แต่สิ่งที่ทำให้เขาต้องเบิกตากว้างด้วยความตกตะลึงก็คือ "น้ำตก" ขนาดเล็กที่ไหลลงมาจากหน้าผาหินที่อยู่ถัดไปไม่ไกล!
มันไม่ใช่น้ำตกธรรมดา...เพราะน้ำตกนั้นไหลผ่าน "ผลึก" สีเขียวมรกตและสีฟ้าอ่อนขนาดใหญ่หลายก้อน ที่ฝังตัวอยู่ในเนื้อหินของหน้าผา ผลึกเ่าั้เปล่งประกายเรืองรองจางๆ เมื่อต้องแสงอาทิตย์ที่สาดส่องลงมาเป็ลำ ทำให้หยดน้ำที่กระเซ็นออกมาดูราวกับเป็อัญมณีล้ำค่าที่กำลังโปรยปรายลงมา! และที่สำคัญที่สุดคือ เขาััได้ถึงไอพลังปราณที่ "บริสุทธิ์" และ "เย็นสบาย" อย่างยิ่งยวดแผ่ออกมาจากบริเวณน้ำตกนั้น! มันมิใช่เพียงแค่บริสุทธิ์ แต่ยังแฝงไว้ด้วย "กลิ่นอายแห่งชีวิต" (生命气息 - Shēngmìng Qìxī) ที่เข้มข้น และ "คลื่นพลังงาน" ที่สั่นพ้องอย่างน่าประหลาดกับพลังธาตุพฤกษา (草木之力 - Cǎomù zhī Lì) ในตัวเขา ทำให้เขารู้สึก "สดชื่น" และ "มีชีวิตชีวา" อย่างที่ไม่เคยเป็มาก่อน เพียงแค่ได้สูดอากาศบริเวณนี้เข้าไป!
'นี่มัน...น้ำตกผลึกิญญา (灵晶瀑布 - Líng Jīng Pùbù) ในตำนานงั้นรึ! และพลังปราณที่นี่...มันช่างสอดคล้องกับข้ายิ่งนัก!' เจี้ยนหลินอุทานในใจอย่างไม่อยากจะเชื่อสายตา เขาเคยอ่านเจอเกี่ยวกับสถานที่เช่นนี้ในตำราเก่าแก่ของสำนัก มันเป็สถานที่ที่พลังงานฟ้าดินควบแน่นจนกลายเป็ผลึก และน้ำที่ไหลผ่านผลึกเหล่านี้ก็จะเต็มไปด้วยพลังปราณบริสุทธิ์ เหมาะอย่างยิ่งสำหรับการบำเพ็ญเพียรและการฟื้นฟูพลัง!
นี่คือ "โอกาส" ที่์ (หรือบางทีอาจจะเป็ "โชคชะตา" ที่เขาเพิ่งจะเย้ยหยันไป) ประทานมาให้เขาโดยแท้! และความรู้สึกสั่นะเืในจิติญญาเมื่อครู่ ก็ยิ่งทำให้เขามั่นใจว่าสถานที่นี้ "เกี่ยวพัน" กับตัวเขาอย่างแน่นอน!
แต่ก่อนที่เขาจะได้ทำอะไร กลิ่นหอมหวานอ่อนๆ ที่นำทางเขามานั้นก็พลันเข้มข้นขึ้นอีกครั้ง และดูเหมือนว่ามันจะลอยมาจาก "เื้ั" ม่านน้ำตกผลึกนั่นเอง! ทว่า...ทางเข้าไปยังเื้ัม่านน้ำตกนั้น ดูเหมือนจะถูก "เถาวัลย์หนาม" (棘藤 - Jí Téng) สีดำสนิทชนิดหนึ่งที่เขาไม่เคยเห็นมาก่อนเลื้อยพันปิดกั้นไว้หนาแน่น หนามแต่ละอันของมันแหลมคมและเปล่งประกายสีม่วงจางๆ ดูอันตรายอย่างยิ่ง
(จบตอน 19)
85K
