Chapter10
ว่าที่ลูกสะใภ้
17.00น.
“อื้ออ”
เสียงครางบิดี้เีดังขึ้นมาจากไอวาอคิณที่ขับรถอยู่เหลือบมอง หลังจากเถียงกันจนเหนื่อยไอวาก็เผลอหลับไปคงเพราะเพลียมาก
“ไม่คิดเลยนะว่าคนสวยๆแบบคุณจะร้องตอนบิดี้เีแบบนี้”
อคิณนึกขำปกติยัยนี่คีพลุคจะตาย
ไอวาที่สะลึมสะลืออยู่ได้ยินเสียงอคิณก็ลืมตาขึ้นดวงตากลมโตเบิกโพลงโต
ลืมไปซะสนิทว่าอยู่กับตาบ้านี่
ไอวาครวญครางอยู่ในใจนึกโมโหตัวเองที่เผลอตัวทำพฤติกรรมที่ดูไม่ดีเป็ถึงนักร้องดังต้องคีพลุคหลายอย่างจนบางทีก็อึดอัด
“ทำไม ฉันก็คน คุณก็คน ทำไมจะทำเสียงแบบนี้ไม่ได้”
อดไม่ได้ที่จะวีนออกมาเมื่อโดนแซวแบบนี้
“ก็เปล่านี่ ได้สิ คุณจะครางจะร้องอะไรก็เชิญ มันสิทธิ์ของคุณหึๆ”
“เมื่อไรจะถึงสักที ฉันเมื่อยจะแย่”
ไอวารีบเปลี่ยนเื่ไม่อยากพูดถึงเื่เสียงบิดี้เีเพราะเธออาย
“ใกล้แล้วล่ะ จะเข้าตัวอำเภอแล้ว”
เมื่อได้ยินแบบนั้นไอวาก็นั่งเงียบแล้วหันไปมองด้านนอกหน้าต่างแทนที่จะเสวนากับเขาต่อ
เวลาต่อมา
ผ่านไปไม่นานอคิณก็ขับรถมาจอดที่คฤหาสน์หลังโตในตัวอำเภอแห่งหนึ่งซึ่งไม่ได้มีความเจริญมากนัก
“นี่บ้านใคร?”
ไอวาเมื่อเห็นคฤหาสน์หลังโตก็อดถามออกมาไม่ได้
“บ้านพ่อแม่ผม ลงมาสิ”
เขาจอดรถเข้าที่ลานจอดรถของคฤหาสน์ซึ่งมีรถจอดอยู่ประมาณเกือบสิบคันได้
ก็พอได้ยินข่าวมาอยู่ว่ารวยแต่ไม่คิดว่าจะรวยขนาดนี้
ไอวาคิดในใจแต่ไม่พูดอะไรออกมาเธอหย่อนเรียวขาสวยลงััพื้นแล้วมองไปรอบๆคฤหาสน์
“แล้วพาฉันมาทำไมไม่ทราบ? ฉันอยากกลับคอนโด”
ไอวาเริ่มหันไปบ่นอีกครั้ง
“ก็ผมจะมาคุยธุระกับพ่อแม่ คุณขับรถมาชนผมเอง”
“ก็…”
“เลิกเถียงสักที เข้าไปในบ้านก่อนเถอะ”
ยังไม่ทันเถียงอะไรอคิณก็ขัดขึ้นมาก่อนไอวาจึงสงบปากสงบคำเดินตามหลังเขาไปเงียบๆ
“คุณคิณกลับมาแล้วค่ะคุณนาย”
สาวรับใช้วัยสาวเมื่อเห็นหน้าอคิณเดินเข้ามาก็รีบแจ้นไปฟ้องคุณนายของคฤหาสน์ในทันที
“งั้นเหรอ เ้าลูกตัวดีกลับมาแล้วเหรอ”
แม่ของอคิณโทรหาลูกชายั้แ่เช้าบอกว่ามีธุระอยากจะคุยด่วนแต่กว่าจะโผล่มาก็เย็นย่ำค่ำมืด แบบนี้จะไม่ให้โมโหได้ยังไง
“กลับมาแล้วครับป๊า ม๊า”
อคิณเดินเข้ามาที่ห้องอาหารโดยมีไอวาเดินตามหลังมาด้วยความประหม่าถึงปกติจะมั่นมากแค่ไหนแต่นี่คือการเข้าบ้านผู้ชายครั้งแรก
ไม่สิ!เราไม่ได้เป็อะไรกับตานี่สักหน่อยทำไมต้องเกร็งด้วยไม่ใช่แฟนที่มาเจอพ่อแม่แฟนครั้งแรกซะหน่อย!
ไอวาตัวแข็งทื่อเดินไม่ออกคิดตีกับตัวเองอยู่ในหัว ไม่รู้ว่าทำไมถึงต้องประหม่าขนาดนี้
ปกติร้องเพลงต่อหน้าคนเป็ร้อยเป็พันยังไม่เกร็งขนาดนี้เลย
“แล้วนั่นพาใครมาอีก”
เสียงม๊าของอคิณถามขึ้นแล้วมองผู้หญิงที่ยืนอยู่ทางด้านหลังอคิณ
“เพื่อนผมเองม๊า พอดีเกิดเื่นิดหน่อยเลยพามาด้วย”
“เอ่อ สวัสดีค่ะคุณน้า”
ไอวายกมือขึ้นสวัสดีทั้งป๊าและม๊าของอคิณป๊าของอคิณยิ้มรับ ส่วนม๊าได้แต่มองหัวจรดเท้าและไม่รับไหว้
ป๊านั่งอยู่หัวโต๊ะส่วนม๊านั่งอยู่ฝั่งด้านซ้าย อคิณนั่งลงตรงข้ามม๊าและบอกให้ไอวานั่งลงข้างๆเขา
“นั่งสิ”
“อะ อื้อ”
อคิณนึกขำในใจปกติเห็นมั่นใจและชอบอวดเก่งตลอดเวลา นี่แค่ชวนเข้าบ้านวันแรกก็เกร็งซะแล้ว
“ม๊าไม่เชื่อแกหรอกนะว่าแค่เพื่อน สวยขนาดนี้คงไม่รอด”
ด้วยความรู้จักนิสัยลูกชายดีจึงพูดขึ้นมาั้แ่ผิดหวังจากชวนฝันเธอก็ไม่อยากรับใครเป็ลูกสะใภ้อีกเลย
ชวนฝันไม่ได้ร่ำรวยแต่เป็เด็กดีขยันคิดว่าอย่างน้อยถ้าได้มาเป็สะใภ้ก็คงจะช่วยงานได้ดีและไม่มีปากเสียงอะไรเพราะอยู่ในสภาวะที่ฐานะต่ำกว่า
แต่ท้ายที่สุดก็มาขอเลิกกับลูกชายของเธอตัวเธอเองก็ลงทุนช่วยชวนฝันไปตั้งเยอะ ไม่คิดว่าจะมาทิ้งกันไปง่ายๆ
นี่จึงเป็เหตุผลที่ไม่อยากจะยอมรับใครเข้ามาเป็สะใภ้ได้ง่ายๆอีกหากไม่เลือกมาเอง
“โถ่ม๊า ผมเองจะมีเพื่อนผู้หญิงบ้างไม่ได้รึไง”
“ั้แ่ยัยชวนฝันนั่นแล้วนะคิณ ม๊าขอบอกเลยว่าไม่รับสะใภ้เกรดนั้นอีกต่อจากนี้ม๊าจะหาให้เอง”
“เอาน่าๆ อย่าไปบังคับอะไรลูกมันมากนักเลย”
ป๊าของอคิณพูดขึ้นบ้าง
ส่วนไอวาที่นั่งฟังแล้วได้ยินชื่อชวนฝันก็ไม่ค่อยสบอารมณ์นักเกลียดยัยคนนั้นที่สุด!
“แล้วที่เรียกผมมาบอกมีธุระด่วนนี่ธุระอะไรอะม๊า.
“นี่ขนาดม๊าบอกด่วนแกยังมาเอาป่านนี้ ถ้าบอกไม่ด่วนคงมาเดือนหน้าเลยมั้ง”
พักหลังๆอคิณไม่ค่อยได้กลับมาคฤหาสน์เขาไปนอนอยู่ที่บ้านในเมืองเพราะเป็อิสระดีบ้านโครงการหลังใหญ่ราคาหลักล้านในตัวเมืองใกล้ความเจริญกว่า
“โถ่ม๊า ผมก็รีบสุดๆแล้วแต่พอดีมีธุระอยู่กรุงเทพ”
“เข้ากรุงเทพบ่อยขนาดนี้ ไปติดสาวที่ไหนอยู่ล่ะ”
พูดแล้วก็เปรยตามองไอวาที่นั่งก้มหน้าไม่สบตา
“เปล่าสักหน่อย ผมแค่ไปทำงาน ไปมองหาธุรกิจใหม่ๆ”
“แค่ทุกวันนี้แกเข้าร้านให้ทันก่อนลูกน้องไปเปิดม๊าก็ดีใจแล้วคิณ”
อดจะประชดลูกชายออกมาไม่ได้
“ก็จริงอย่างม๊าว่านะคิณแกโตแล้วหัดมีความรับผิดชอบให้มันมากกว่านี้หน่อย”
ป๊าเสริมขึ้นมา ทำเอาอคิณหน้าแหยเมื่อโดนดุต่อหน้าสาว
“โห่ ไม่เอาดิป๊า ดุอีกแล้วอะ”
“ก็แกมันดื้อ”
ป๊าว่าแบบนั้นทำเอาม๊าพยักหน้าเห็นด้วย
“แล้วคืนนี้นี่ยังไงเพื่อนแกจะค้างที่นี่ด้วยมั้ยม๊าจะได้ให้คนเตรียมห้อง”
“ไม่อะม๊า เดี๋ยวผมขับรถไปส่งที่บ้าน”
“อือ ก็แล้วแต่”
ม๊าอคิณตอบมาแบบไม่ใส่ใจอะไรเพราะคิดว่าก็คงจะเหมือนผู้หญิงคนก่อนๆของอคิณ
“แล้วสรุปธุระด่วนของม๊าคืออะไร?”
“ม๊าไปคุยกับลูกสาวคุณวิไลมา น่ารักถูกใจม๊ามากๆเลย”
วิไล ชื่อนี้คุ้นๆแฮะ ไอวาคิดในใจ
“ใครอะม๊าวิไล ผมไม่เห็นรู้จัก”
“เอ๊ะแกนี่! ลืมได้ไงคุณวิไลร้านขายส่งไง เขามีแฟรนไชส์ไปทั่วทั้งจังหวัดตอนนี้ก็เริ่มขยายไปจังหวัดข้างเคียงแล้ว
“อ๋อ เจ๊วิไล”
“ม๊าไปเจอลูกสาวบ้านนั้นมา น่ารัก กิริยามารยาทดีจบก็สูงตอนนี้ก็มาช่วยคุณวิไลทำงานอยู่”
“…”
“รู้สึกว่าจะชื่อหนูลิลลี่”
“!?”
ไอวาถึงกับทำตาโตเมื่อได้ยินชื่อนั้นนั่นมันเพื่อนสนิทของเธอนี่! ยัยคุณหนูลิลลี่ลูกเจ๊วิไลขายส่ง
4K
![[จบ] โชคชะตานำพารักหวนคืนกลับสู่ยุค 80](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1776317288_93973181.webp)