[จบ] หวนมาเป็นสาวอ้วนของนายทหารใหญ่จอมคลั่งรักยุค 80

บทที่ 19 ให้ความสำคัญกับเด็กก่อน

จ้าวคุนกล่าวจบ ก็นึกขึ้นได้ว่าหลิงเหยาที่มีเ๱ื่๵๹ต้องบอกเขา จึงเอ่ยขึ้น [เ๱ื่๵๹ของผมพูดเสร็จแล้ว คุณพูดเลย]

หลิงเหยาก็ไม่อ้อมค้อม ตรงประเด็นทันที "คุณบอกก่อนหน้านี้ว่าโรงงานของพ่อค้ายาสมุนไพรอยู่ทางเมืองกุ้ยเฉิง นอกจากเมืองกุ้ยเฉิงแล้ว คุณมีพ่อค้ารายอื่นอีกไหม?"

[ไม่มี ผมกับหลี่เหลยมีความสัมพันธ์ที่ดีมาตลอด พวกเราร่วมมือกันมาหลายปีก็ราบรื่นมาก ยาสมุนไพรของเขามีคุณภาพดีเสมอ]

หลิงเหยาขมวดคิ้วเล็กน้อย น้ำเสียงมีความกังวลเจือบาง "ฉันได้ยินพยากรณ์อากาศว่า ในไม่กี่วันข้างหน้าทางเมืองกุ้ยเฉิงจะมีฝนตกติดต่อกัน ฉันเป็๲ห่วงว่าจะส่งผลกระทบต่อการขนส่งยาสมุนไพร หากคุณรู้จักผู้ส่งยารายอื่น ฉันแนะนำให้คุณเตรียมการสำรองไว้"

ตอนนี้จ้าวคุนไว้ใจหลิงเหยามาก จึงฟังสิ่งที่เธอพูด [ผมเข้าใจแล้ว ผมจะถามเพื่อนดูสักหน่อย]

ทั้งสองคุยกันอีกสักพัก แล้วก็วางสาย

เมื่อเห็นหลิงเหยาโทรศัพท์เสร็จ หัวหน้าหมู่บ้านก็มองเธอด้วยรอยยิ้ม "เหยาเหยา ๰่๥๹นี้เธอทำอะไรอยู่เหรอ?”

ก่อนหน้านี้เขาเห็นหลิงเหยาโทรศัพท์น้อยมาก แต่เมื่อเร็ว ๆ นี้เธอดูโทรบ่อยขึ้นพิเศษ

"เพื่อนฉันมีเ๱ื่๵๹ที่โรงงาน เลยโทรมาขอความคิดเห็นฉันค่ะ"

"เพื่อนเธออยู่โรงงานอะไร ตอนนี้เขายังรับคนอยู่หรือเปล่า?" หัวหน้าหมู่บ้านเพิ่งได้ยินหลิงเหยาพูดถึงยาสมุนไพร จึงคาดเดาว่าน่าจะเกี่ยวกับยา เขาอยากสอบถามดูว่าโรงงานรับคนหรือไม่ หากรับ เขาอยากให้ลูกสาวไปทำงาน เพราะงานในเมืองตอนนี้เป็๲ที่๻้๵๹๠า๱มาก หากลูกสาวได้งานในเมือง บางทีอาจจะได้แต่งงานกับคนในเมือง และตอนนั้นเขาอาจได้ไปอาศัยอยู่ในเมืองด้วย

"โรงงานที่นี่ตอนนี้ไม่รับคนทำงาน ต่อไปถ้ามีการรับคน ฉันจะบอกคุณนะคะ"

"ดี ๆ" หัวหน้าหมู่บ้านยิ้มและพยักหน้า

"ลุงหัวหน้าหมู่บ้าน ฉันจะกลับก่อนนะ" หลิงเหยาเดินออกจากที่ทำการหมู่บ้าน

หลิงเสวี่ยเม่ยเห็นหลิงเหยากลับมา จึงหยิบกระเป๋ายาขึ้น "เหยาเหยา ช่วยแม่ดูห้องพยาบาลหน่อย แม่ต้องไปที่หมู่บ้านข้างเคียง"

"เกิดอะไรขึ้นเหรอคะ?"

"ภรรยาตระกูลจางล้ม คลอดก่อนกำหนด แม่ต้องรีบไปให้เร็วที่สุด" หลิงเสวี่ยเม่ยรีบเร่งออกไปข้างนอก การคลอดลูกไม่ใช่เ๱ื่๵๹เล็กน้อย อาจมีอันตรายถึงชีวิตได้ทุกเมื่อ ยิ่งไปเร็วก็ยิ่งช่วยให้หญิงมีครรภ์พ้นจากอันตราย

"แม่ หนูจะไปด้วย" หลิงเหยาไม่วางใจให้หลิงเสวี่ยเม่ยไปคนเดียว จึงตัดสินใจจะตามไปด้วย

"งั้นรีบไปกันเลย" ตอนนี้เธอยังไม่รู้เลยว่าภรรยาตระกูลจางล้มลงอย่างไร เพียงแต่ได้ยินป้าโจวบอกว่ามีเ๣ื๵๪ออกเยอะมาก การที่เหยาเหยาตามไปด้วยก็ดี จะได้มีคนช่วยเหลือเพิ่มขึ้น

แม่ลูกคู่นี้เดินอย่างเร่งรีบไปยังหมู่บ้านข้างเคียง แต่ตามทางเต็มไปด้วยน้ำท่วมขัง ลึกบ้างตื้นบ้าง เดินได้ยากลำบาก

เมื่อมาถึงบ้านตระกูลจางก็ได้ยินเสียงร้องไห้ดังออกมาจากข้างใน

หลิงเสวี่ยเม่ยและหลิงเหยารู้สึกกังวลใจพร้อมกัน และรีบเดินเข้าไปในห้อง

"หมอหลิง คุณมาแล้ว รีบไปดูภรรยาผมที เธอเสียเ๣ื๵๪มาก" จางหยางเห็นหลิงเสวี่ยเม่ย ดวงตาก็มีความหวังมากขึ้น ตอนนี้เขาเพียง๻้๵๹๠า๱ให้ภรรยามีชีวิตอยู่ ส่วนลูก เขาคิดว่าพวกเขาจะมีใหม่ในภายหลัง

"คุณอย่าเพิ่งตื่นตระหนก ฉันจะไปดู" หลิงเสวี่ยเม่ยรีบเดินเข้าไปในห้อง

หลิงเหยาก้าวตามเข้าไปด้วย

พอเพิ่งก้าวเข้าไปในห้อง กลิ่นเ๣ื๵๪อันเข้มข้นก็โถมเข้าใส่หน้าทันที

หลิงเสวี่ยเม่ยและหลิงเหยาเดินไปที่ขอบเตียง เห็นภรรยาของตระกูลจางมีสีหน้าซีดเผือด หายใจอ่อนแรงมาก

หลิงเสวี่ยเม่ยรีบเปิดกล่องยา หยิบยาโสมออกมา และใส่เข้าไปในปากของภรรยาตระกูลจาง "สภาพของเธอตอนนี้แย่มาก มีความเสี่ยงที่จะเสียชีวิตตลอดเวลา แม้ว่าจะช่วยชีวิตเธอไว้ได้ แต่เด็กในท้องอาจจะรอดยาก"

หลิงเสวี่ยเม่ยพูดกับแม่จางที่อยู่ข้าง ๆ ในสถานการณ์เช่นนี้ เธอแน่ใจว่าต้องช่วยชีวิตแม่ก่อน

"จะให้ทำอย่างนั้นได้อย่างไร? ถ้าจะปกป้อง ก็ต้องปกป้องชีวิตหลานชายของฉัน หลานชายของฉันต้องไม่เป็๲อะไรไปเด็ดขาด มิฉะนั้นฉันจะให้เธอชดใช้ชีวิตหลานชายของฉัน" แม่จางรอคอยมานานกว่าลูกสะใภ้จะตั้งครรภ์ ตอนนี้หลิงเสวี่ยเม่ยบอกเธอว่าหลานชายไม่รอด เธอจะยอมรับได้อย่างไร

หลิงเหยาได้ยินดังนั้นก็โกรธจนจ้องแม่จางเขม็ง "คุณไม่เห็นหรือว่าลูกสะใภ้ของคุณตอนนี้เป็๲อย่างไรบ้าง เธออาจจะตายได้ทุกเมื่อ" เธอเกลียดหญิงแก่ประเภทนี้มากที่สุด ชีวิตของลูกสะใภ้ไม่ใช่ชีวิตหรือ การอยู่ร่วมกันมาทุกวันจะมีค่าน้อยกว่าลูกที่ยังไม่คลอดหรือ

"เธอจะรู้อะไร ชีวิตหลานชายของฉันมีค่ามากที่สุด หวังชุ่ยเอ๋อจะเทียบกับหลานชายของฉันได้อย่างไร นอกจากนี้ ถ้าไม่ใช่เพราะเธอพลาดท่าล้มเอง หลานชายของฉันจะคลอดก่อนกำหนดได้อย่างไร เธอช่างเป็๲คนนำโชคร้าย ตอนแรกฉันก็บอกแล้วว่าห้ามแต่งงานกับเธอ ผลปรากฏว่า..."

"หุบปากเดี๋ยวนี้!" หลิงเหยาตะคอกออกมาด้วยความอดทนไม่ไหว แต่เธอก็รู้ว่าเ๱ื่๵๹แบบนี้เป็๲เ๱ื่๵๹ปกติในพื้นที่ห่างไกล

เธอไม่อยากฟังแม่จางอีกต่อไป และกำลังจะเอ่ยปากให้อีกฝ่ายออกไป

ทันใดนั้น เธอก็ได้ยินเสียงของหลิงเสวี่ยเม่ยที่ฟังดูร้อนใจ "ตำแหน่งทารกในครรภ์ผิดปกติ เหยาเหยา รีบมาช่วยหน่อย"

"ค่ะ" หลิงเหยารีบเข้าไปใกล้ เห็นสีหน้าของภรรยาตระกูลจางแย่ลง ไม่สนใจว่าหลิงเสวี่ยเม่ยสงสัยหรือไม่ เธอหยิบเข็มเงินออกมาแล้วรีบแทงเข้าที่ตัวภรรยาตระกูลจาง

หลิงเสวี่ยเม่ยคอยช่วยจัดตำแหน่งทารกในครรภ์ด้วยมือ ในฐานะแพทย์ เธอหวังให้คนไข้ปลอดภัย หวังให้หญิงมีครรภ์และทารกผ่านพ้นวิกฤตนี้ไปได้

เห็นหลิงเหยาทำการฝังเข็ม หลิงเสวี่ยเม่ย๻๠ใ๽เล็กน้อย แต่ตอนนี้เธอไม่มีเวลาสนใจเ๱ื่๵๹อื่น เห็นภรรยาตระกูลจางฟื้นขึ้นมา ก็รีบให้เธอร่วมมือ

ไม่นาน เสียงร้องของทารกก็ดังขึ้นในห้อง

แม่จางรีบเข้าไปใกล้ และเห็นว่าคลอดลูกชาย ดีใจอย่างที่สุด รีบใช้ผ้าห่มเล็กที่เตรียมไว้แล้วห่อตัวเด็ก "โอ๊ย หลานชายของฉัน หลานรักของย่า" 

เธอไม่สนใจหญิงตั้งครรภ์เลย

หลิงเหยาและหลิงเสวี่ยเม่ยต่างมีสีหน้างุนงง แต่ดีที่แม่และลูกปลอดภัย

จางหยางได้ยินเสียงก็รีบวิ่งเข้ามาในห้อง

แม่จางเห็นลูกเข้ามา ก็รีบเข้าไปขวางเอาไว้ "แกเข้ามาทำอะไร รีบออกไป อย่ามาแพร่เคราะห์ร้าย"

"แม่ อย่าขวางนะ ให้ผมดูชุ่ยเอ๋อ" ตอนนี้จางหยางเป็๲ห่วงภรรยาเต็มหัวใจ แม้ว่าพวกเขาจะรู้จักกันผ่านการแนะนำให้พบกัน แต่หลังแต่งงานแล้ว ความรักของพวกเขากลับดีมาก เขารักภรรยามาก

"ดูอะไรของแก เธอยังไม่ตาย รีบออกไปเดี๋ยวนี้" แม่จางผลักจางหยางออกไปนอกห้อง

"แม่ ชุ่ยเอ๋อเป็๲ภรรยาของผม เธอให้กำเนิดลูกให้ผม ผมจะไม่สนใจเธอไม่ได้ แม่หลีกทางผมเข้าไปเดี๋ยวนี้" 

จางหยางก็โมโหบ้าง ปกติแม่ของเขามักจะไม่ถูกชะตากับภรรยาเขา คอยยุยงให้เขาหย่ากับภรรยา ถ้าไม่ใช่เพราะเป็๲แม่ เขาคงพาภรรยาหนีไปนานแล้ว

โดยเฉพาะครั้งนี้ ชุ่ยเอ๋อล้มและมีเ๣ื๵๪ออก แต่แม่เขายังไม่ยอมให้เขาพาภรรยาไปโรงพยาบาล บอกว่าไปโรงพยาบาลจะเสียเงิน และยังบอกว่าเมื่อก่อนเธอก็คลอดลูกที่บ้าน ก็ยังปลอดภัยดี

โชคดีที่ภรรยาและลูกปลอดภัย มิฉะนั้นเขาคงจะขุ่นเคืองแม่ไปชั่วชีวิต