อร๊อก อร๊อก อร๊อก!
“ซีดดดด อย่างนั้นแหละ”
“อึก เป็ยังไบ้างครับ”
“เก่งขึ้นเยอะเลยนะเอ็ง”
“ข…ขอบคุณครับพ่อกำนัน”
ใบหน้าของชายหนุ่มแดงก่ำ ดวงตาของเขานั้นเปียกฉ่ำไปด้วยคราบน้ำตาจากการสำลัก มุมปากเลอะไปด้วยเมือกน้ำลายเหนียวเป็ฟอง ลิ้นหนาแลบเลียไปตามแท่งเอ็นร้อนๆของชายเฒ่าด้วยความมูมมาม ั้แ่โคนจรดปลายถูกดูดดื่มทุกอย่างจนมาถึงหัวบานดอกใหญ่
ภูมิเน้นลงไปใต้ช่องว่างบนยอดหัว จากนั้นเสียงคำรามสุดหื่นของกำนันสินธุ์ก็ร้องก้องไปทั่วบ้าน!
แพร่บ จ๊วบ
“ซีดดดด รู้ใจข้าจริงๆ”
“ผมยอมทำทุกอย่าง…เพื่อให้พ่อกำนันมีความสุขครับ”
“ดี เชื่อฟังกันแบบนี้ อีกไม่นานเอ็งก็จะได้แต่งงานกับลูกสาวข้าแล้ว”
“จริงๆนะครับ”
“หึหึ ขึ้นอยู่กับว่าเอ็งจะทำได้ดีตลอดไปแค่ไหน”
“ม…ไม่ต้องห่วงครับพ่อกำนัน จ๊วบ!”
ลูกชายนายอำเภอก้มหน้าลงไปเขมือบลำเอ็นแท่งใหญ่ลึกกว่าเดิม มือทั้งสองข้างกำรูดดุ้นร้อนๆจนเมือกน้ำลายแตกไหลเป็ฟองลงไปกองที่พวงไข่ ใบหน้าชายหนุ่มค่อยๆก้มลงไปดูดดื่มลูกกระโปกทั้งสองจนใสแจ๋ว ก่อนจะเคลื่อนขึ้นมาเขมือบความเป็ชายต่ออย่างชำนาญ
ดูเหมือนการทดสอบสมรรถภาพความอดทนนี้ จะเกิดขึ้นมาได้สักพักจนชายหนุ่มคุ้นชินแล้ว!
“ม…มัน…มันเกิดอะไร…ขึ้นกันแน่”
คนที่แอบดูอยู่ข้างขอบหน้าต่างไม่อยากเชื่อส่ิงที่เห็น
แต่ประโยคทุกคำที่กำนันสินธุ์กล่าวกับลูกนายอำเภอนั้นมันชัดเจนทุกอย่าง ไอ้ภูมิยอมทำตามเพื่อพิสูจน์ตัวเองว่าจะเป็ลูกเขยที่เชื่อฟัง แต่การอ้าปากเอาแก่นกายสีดำเข้าไปถึงลำคอนั้นมันก็มากเกินไป เสียงซดดูดสุดหื่นทำให้กำนันสินธุ์คำรามไม่หยุด มือหนาทั้งสองข้างจับขมับชายหนุ่มรุ่นลูกเอาไว้ ก่อนจะลุกขึ้นมาจากโซฟาและซอยลำเอ็นเข้าไปในกระพุ้งแก้มจนอีกฝ่ายตาเหลือก!
อร๊อก อร๊อก อร๊อก อร๊อก!!!
“ซีดดดด มันต้องแบบนี้สิวะ!”
“อื้อออ อื้อออ อื้ออออ!”
“อย่าดิ้น!”
“อัก อื้อออ อื้ออออ”
“เป็ลูกเขยข้าต้องอดทนมากกว่านี้!”
แววตาของชายเฒ่าจ้องมองลงมาด้านล่าง แต่สภาพใบหน้าของลูกชายนายอำเภอกลับบิดเบี้ยวเสียรูปไปแล้ว หัวบานแข็งขืนที่ทะลวงเข้าไปในคอหอยมันดิบเถื่อนจนฟองน้ำลายพุ่งกระจายออกมาจากรูจมูก กรามทั้งสองข้างอ้ากว้างจนปวดไปถึงใบหู แต่แรงกระแทกแสนป่าเถื่อนกลับไม่ยอมลดแรงลงง่ายๆ!
อรัก อรัก อรัก อรัก!
“ซีดดดด ไอ้ภูมิ”
“อื้มมมมม”
“เอ็งจะได้เป็ลูกเขยข้าแน่ๆ”
“อรัก….อือออออ”
ในขณะที่กำนันสินธุ์คำราม ดวงตาของชายหนุ่มที่นั่งอยู่ด้านล่างก็เหม่อลอยไปแล้ว เคนที่แอบมองผ่านหน้าต่างใจเต้นระทึก เรือนร่างกำยำสีแทนเข้มของชายรุ่นพ่อมันเกร็งแน่นเป็ก้อนไปเสียทุกส่วน โดยเฉพาะลำเอ็นดำเมี่ยมที่เปียกฉ่ำไปด้วยฟองน้ำลายมหาศาล
เมื่อลุงกำนันถอนแก่นกายออกมา...
สภาพของลูกชายนายอำเภอก็หงายหลังลงไปนอนชักบนพรมเสียแล้ว!
“แฮก แฮก แฮก”
“ได้เวลาฝึกความอดทนขั้นต่อไปแล้ว….ไอ้ภูมิ”
“ต…แต่…ว…วันก่อน…พ่อกำนัน…ฝึกผมไปแล้วนะครับ”
“ยังไงล่ะ”
“ร…รูผม…มันยัง…ไม่หายดีเลย”
ชายหนุ่มพูดเสียงสั่น...
ร่างกายของเขานั้นถูกว่าที่พ่อตาจับทดสอบความอดทนหนักหน่วงขึ้นทุกรอบ ลำเอ็นสีดำเก้านิ้วนั้นมันใหญ่เกินกว่าจะทะลวงเข้ามาในรูได้ทุกวัน แต่สุดท้ายแก่นกายทุกอย่างก็ถูกเอวแกร่งดันเข้ามาในร่างอยู่ดี ครั้งแรกที่ลูกชายนายอำเภอโดนฝึกนั้น เขาต้องนอนติดเตียงไปสามวันราวกับผู้ป่วยโคมม่า
แต่วันถัดมา...ชายชาตรีก็รับได้เป็บางครั้ง หากแรงกระแทกแดกดันไม่รุนแรงจนเกินไป!
“ถ้าไม่….เอ็งก็ใสหัวกลับไปซะ!”
“พ…พ่อกำนันครับ อึก”
“ยังมีผู้ชายเป็ร้อยอยากเป็ลูกเขยข้า”
“ต…แต่….รูของผม…”
“ข้ากะจะให้นังมะลิหมั้นหมายกับเอ็งแล้วแท้ๆ ไม่น่าเลย…”
“ด…เดี๋ยวครับ พ่อกำนัน เดี๋ยวก่อน!”
ชายหนุ่มจับข้อเท้าของชายเฒ่าเอาไว้
เมื่อกำนันสินธุ์หันมามอง บั้นท้ายกลมงอนของไอ้ภูมิก็ค่อยๆยกประคองหันมา รูหลังที่ถูกเล่นงานมาตลอดทั้งเดือนบวมช้ำเป็รอยม่วงราวกับว่ายังไม่หายดี แต่เพื่อจะได้น้องมะลิ ตูดอ้วนๆของลูกชายนายอำเภอก็ตั้งชูชันรอให้ว่าที่พ่อตาทะลวงลำเข้ามาทดสอบความอดทน!
“พ…เพื่อน้องมะลิ ผ…ผมทนได้ครับ”
“…..ดี ลูกเขยข้ามันต้องอย่างนี้สิวะ”