เป่ยชานชานในวัย 43 ปี ที่นั่งประชุมในฐานะตัวแทนของประธานบริษัท หรือจะให้พูดจริงๆ ว่าบริษัทไส้กรอกแห่งนี้เป็บริษัทที่ก่อตั้งขึ้นมาจาก เงินและความสามารถของเธอเอง ในสมัยที่เธออายุ 25 ปี เธอออกจากบ้านสามี มาสมัครทำงานในโรงงานไส้กรอกของในตัวเมือง เพื่อหาเงินมาใช้จ่ายในบ้านและยังต้องส่งเงินให้ทางบ้านใช้จ่ายและส่งน้องชายน้องสาวเรียนหนังสือด้วย
ทำไมเธอถึงต้องออกมาทำงานโรงงาน เป็เพราะสามีของเธอตกงาน และไม่ยอมไปหาสมัครงานใหม่ อ้างว่าได้ตำแหน่งต่ำว่าที่เคยทำและเงินเดือนก็น้อยด้วย จึงไม่ยอมออกไปทำงาน เป่ยชานชานเป็เมียที่ดี แต่ถูกแม่สามีไล่ให้ออกจากบ้านเพื่อไปทำงานในโรงงาน เป่ยชานชานทำงานในโรงงานเป็เวลา 5 ปี ระหว่างที่ทำงานเธอยังรับจ้างเพื่อนๆ ในโรงงานซ่อมเสื้อผ้าที่ขาดให้กับพวกเขาด้วย ทำให้ตลอดเวลา 5 ปี เป่ยชานชานมีเงินเก็บจากทางนี้
ส่วนเงินเดือนของเธอครึ่งหนึ่งส่งให้ทางบ้าน อีกครึ่งหนึ่งถูกแม่สามีเก็บเอาไว้หมด ทำให้ตลอดเวลา 5 ปีของเป่ยชานชานไม่เคยได้ใช้เงินที่หามาได้ อย่างยากลำบากเลย เป่ยชานชานทำงานมา 5 ปี ก่อนที่โรงงานจะปิดตัวลงด้วยต้นทุนที่มากขึ้น และการบริหารที่ผิดพลาด
เป่ยชานชานที่ใ กลับมาถึงบ้านสามี กลับไม่ได้รับการปลอบโยนจากสามีและแม่สามี เธอถูกทั้งสองต่อว่าและไล่ออกจากบ้าน บอกว่าหากเธอหาเงินเข้าบ้านไม่ได้ ก็ไม่ต้องกลับมาที่นี่อีก พร้อมกับทำหน้าตาเหยียดหยามใส่เธอ
เป่ยชานชานเสียใจมาก เธอกลับไปที่บ้านพ่อแม่ พวกเขาต่างบอกให้เธอกลับไปบ้านสามี และเอ่ยขอโทษสามีและแม่สามี ต่อให้เธอต้องคุกเข่าก็ต้องทำ น้องสาวที่รักของเธอยังบอกอีกว่า หากเธอไม่มีงานทำเธอจะเอาเงินที่ไหน มาให้น้องสาวเรียน และให้พ่อแม่ใช่จ่ายในแต่ละวัน
เป่ยชานชานมองพวกเขาที่ขับไล่เธอออกไป โดยไม่ยอมให้เธอได้ดื่มน้ำสักอึกเลย เป่ยชานชานหญิงสาวที่ไม่มีที่ไปและมีเงินติดตัวไม่ถึง 200 หยวน เดินไปตามทางอย่างไม่มีจุดหมาย ก่อนจะไปเจอกับตลาดนัด แห่งหนึ่งซึ่งเป็ตลาดนัดเปิดใหม่และอยู่ไม่ไกลจากบ้านแม่สามีเท่าไร เป่ยชานชานมีความคิดหาเงิน เธอรีบวิ่งกลับไปที่บ้านของสามี และเอ่ยบอกแผนการหาเงินให้กับพวกเขาได้รับรู้ทันที
หลังจากนั้นเป่ยชานชานก็ทำไส้กรอก ออกไปวางขายในตลาดนัด ก่อนจะเริ่มคิดสูตรไส้กรอกให้มีความหอมและอร่อยมากขึ้น ทำให้แต่ละวันไส้กรอกที่เธอทำขาย เริ่มขายดีมากขึ้นจนทำคนเดียวไม่ทัน เป่ยชานชานขอร้องให้แม่สามีและน้องสาวสามีมาช่วยเธอทำ แต่พวกเขาไม่ยอมทำเอาแต่เก็บเงินที่เธอหาได้ทุกวันแทน
เป่ยชานชานไม่มีทางเลือก เธอตามหาเพื่อนที่ทำงานในโรงงานด้วย และจ้างให้พวกเขาช่วยทำไส้กรอกสูตรของเธอ เป่ยชานชานทำงานขายไส้กรอกอยู่สองปี ก่อนจะช่วยสามีตั้งโรงงานโดยใช้เงินที่หามาได้ทั้งหมด และชวนเพื่อนๆ ในโรงงานเก่าเข้ามาทำงานด้วยกัน จนถึงปัจจุบัน ตอนนี้โรงงานไส้กรอกของเธอสามารถผลิตและส่งขายออกไปทั่วประเทศแล้ว
เป่ยชานชานใช้เวลาทั้งชีวิตในการดูแลครอบครัวของเธอ แต่สิ่งที่เธอได้จากการทำดี กลับเป็สิ่งที่เธอไม่เคยคิดว่าจะได้รับจากคนที่เธอรักเลยแม้แต่นิดเดียว
18K
