ท่านประธานคะช่วยรับรักฉันที

“ชนค่า” เสียงของหญิงสาวเริ่มไม่ไหว แต่ก็จำใจยกแก้วขึ้นดื่ม เมื่อกินไปได้นิดหน่อย

หมับ~  มือหนาของระพีสอดเข้ามาจับแก้วในมือของเธอไปยกขึ้นดื่มซะงั้น หญิงสาวหันหน้าไปทางชายที่แย่งแก้วของเธอไป

“คุณระพี ไม่เป็๞ไรค่ะ ฉันดื่ม..”

“อย่าดื้อ...เธอกินมันไม่ไหวแล้ว” ชายหนุ่มดุเธอออกมา ในขณะที่มือของเขาและเธอจับอยู่ที่แก้ว ส่วนคุณยิว คุณกิต และคุณดี ชายเฒ่าหัวงูทั้งสามฟุบหน้าลงไปเลื้อยกับโต๊ะแล้วเรียบร้อย เมากอดแก้วกอดขวดกันไป

“เธอกินไปเยอะแล้ว”

“แต่คุณไม่กินเหล้า” ฉันหันหน้าไปเถียงกับเขา ตาหวานหยาดเยิ้มตัวเริ่มโอนเอนเซจะล้ม มือหนาสอดเข้าประคองเอวเล็กค้างไว้ดึงตัวเธอเข้ามา ใบหน้าเล็กเงยหน้าขึ้นช้อนตามอง

“จะล้มอยู่แล้ว ยังจะมาทำอวดเก่งอีก ไม่ต้องกินแล้ว กลับบ้าน” ชายหนุ่มพูดขึ้นปนออกคำสั่ง

“อะ แล้วพวกเขาละคะ” ฉันชี้นิ้วไปที่ลูกค้า

“ปล่อยไว้นั่นแหละ เดี๋ยวฉันให้คนมาจัดการ” มือหนาจับมือของเธอเดินออกไปด้านนอกทันที

“คะ คุณระพี อื้อ เดี๋ยวค่ะ” ฉันรีบยื้อดึงมือเขาเอาไว้ เพราะฉะนรู้สึกพะอืดพะอมจะอ้วก

“อะไร” ชายหนุ่มหยุดเดินหันหน้ากลับมา

“ฉัน จะ อ้วก” เมื่อลมในท้องเริ่มตีขึ้น ยี่หวานั่งลงข้างพุ่มไม้ของร้านอาหาร ดีที่ตรงนั้นมืดไม่มีใครเดินผ่านไปมา มีแค่พวกเธอสองที่เดินออกมาเนื่องจากนี่ก็ดึกมากแล้ว

หญิงสาวก้มหน้าอ้วกลงไปที่พุ่มไม้ มือของเธอยังคงจับมือของอีกฝ่ายเอาไว้แน่นเพื่อพยุงตัวเองเอาไว้ไม่ให้ล้มหน้าทิ่มพื้นเพราะอาการเมาโลกหมุนติ้ว ๆ 

ระพีเห็นว่าเด็กสาวตรงหน้าอ้วก จึงโน้มตัวลงมา ไปรวบผมของเธอขึ้นไม่ให้ผมตกลงไปเปื้อนดินและอ้วกด้านล่าง จะช่วยเธอลูบหลัง เธอก็ดันจับมือของเขาเอาไว้ไม่ยอมปล่อยมันอีก

“อื้อ “หญิงสาวอ้วกจนน้ำหูน้ำตาไหลหมดไส้หมดพุง ข้าวที่กินมาก่อนหน้า ไม่คิดว่าเธอจะเมาหนักขนาดนี้ ดีที่ถูกคุณระพีพาออกมาก่อน ถ้าขืนยังฝืนกินต่อมีหวังเธอกลับบ้านไม่ไหวแน่

“ไหวหรือเปล่า” ระพีถามขึ้น

“ม่าย ไหว ค่ะ แต่หนูเก่งใช่ไหม หนูทำให้พวกเขายอมเซ็นให้คุณได้” หญิงสาวเสียงย่าน เงยหน้าขึ้นไปหาเขาหลังจากอ้วกเสร็จ ชายหนุ่มไม่ตอบ

“ลุกขึ้น กลับบ้านเถอะ เดี๋ยวฉันจะไปส่ง”

“อื้อ ฉัน กลับ ไม่ไหว คุณกลับไปก่อนเลย เดี๋ยวฉันเรียกรถกลับเอง” หญิงสาวเอ่ย ก่อนจะทิ้งตัวนั่งลงกับพื้น ขนาดแรงจะลุกเดินเธอยังไม่มี จะให้ลากสังขารกลับตอนนี้เธอคงไม่ไหว ไม่ก็นอนมันตรงนี้แหละ

“ยี่หวา เธอเมามากแล้ว เธอต้องกลับบ้าน”

“ฉันกลับไม่ไหวจริง ๆ ค่ะ คุณระพีกลับไปก่อนเลย ฉันขอนั่งพักอีกหน่อย ทิ้งฉันไว้นี่แหละ” เธอยังคงยืนยันคำเดิมว่าเธอกลับไม่ไหว ร่างกายเธอไม่เป็๞ดั่งใจอยาก

“ลุกขึ้น” ร่างสูงพยายามดึงแขนให้เด็กสาวตรงหน้าลุก

“ฉันไม่..”

พรึบ!

ชายหนุ่มช้อนตัวเธออุ้มขึ้น ร่างเล็กอยู่ในอ้อมแขนแกร่งตัวของเธอเบาหวิว ทำเอาระพีคิดว่าเธอกินข้างบ้างหรือเปล่า ตัวเล็กแบบนี้เขาอุ้มเธอได้สบายเลย 

“เ๽้านายอย่างฉันคงปล่อยให้ลูกน้องอย่างเธอกลับบ้านคนเดียวหรอก ดูฉันจะใจร้ายเกินไป” ระพีเอ่ยขึ้นอุ้มหญิงสาวเดินออกไป ไม่นานรถส่วนตัวของเขาขับเข้ามารับ

 คนขับรถวิ่งลงมาจากรถเปิดประตูให้ ก่อนชายหนุ่มจะอุ้มตัวเด็กสาวเข้าไปด้านใน ยี่หวาขยับตัวเข้าไปเอนหัวพิงหลับไปกับเบาะ ตามเข้ามาด้วยระพีนั่งด้านข้างของเธอ

หัวหมุนของเธอติ้ว ๆ  ในหัวของหญิงสาวตอนนี้ไม่รับรู้อะไรและภาพตัดไปแล้ว

“คุณระพีครับ ให้ผมไปส่งที่ไหนครับ”

“บ้าน” ชายหนุ่มเอ่ยก่อนคนขับรถจะขับออกไป เขาทิ้งรถของเขาไว้ที่นี่และสั่งให้ลูกน้องมาเอารถกลับแทน

บ้านระพีพัฒน์

คนขับรถลงมาเปิดประตูรถให้เ๽้านาย ระพีเดินลงไปจากรถก่อนอุ้มตัวเด็กสาวลงไป

“ให้ผมช่วยไหมครับ” คนขับรถถามขึ้น

“ไม่ต้อง นายเอารถไปเก็บเถอะ” ชายหนุ่มเอ่ย

ถ้าจะไปส่งเธอที่ห้องพักเด็กฝึกงาน ทุกคนก็จะสงสัยและมองเด็กฝึกงานไม่ดีเอาได้ ชายหนุ่มจึงเลือกพาเด็กสาวกลับมาที่บ้านของตนแทน

เขาอุ้มเดินพาเด็กสาวตรงดิ่งไปยังห้องนอนของตัวเองก่อนจะวางร่างเล็กลงไปบนเตียงอย่างเบามือ คนตัวเล็กขยับตัวเล็กน้อย

“อื้อ น้ำ” มาถึงนอนไปไม่ทันไร เ๯้าตัวก็เรียกหาน้ำซะแล้ว

ระพีมองหาแก้วน้ำในห้อง ชายหนุ่มเดินไปเทน้ำใส่แก้วมาให้พร้อมกับยกตัวเธอขึ้นป้อนให้ หลังจากกินน้ำเสร็จเ๽้าตัวก็เอ่ยออกมา

“ขอบคุณที่พาหนูมาส่งนะ งั่ม งั่ม” ร่างเล็กเอ่ยขึ้นทั้งที่หลับตา ส่งยิ้มให้

“อืม” ระพีตอบกลับส่ายหัวให้เธอเล็กน้อยเขาตั้งท่าจะลุกขึ้นเดินไปนอนอีกห้อง เพราะเขาเองก็เมาเหมือนกัน หลังดื่มแก้วเหล้าแก้วสุดท้ายช่วยไป เหล้ากับไวน์ก็เลยตีกัน

มือเล็กคว้าไปปลดกระดุมเสื้อของตัวเองออกเนื่องจากเธอรู้สึกร้อนไปทั่วร่างใบหน้าของเธอเริ่มร้อนฉ่าจากพิษเหล้า

“ยี่หวา นี่เธอจะทำอะไรน่ะ”

“ฉัน ร้อน อื้อ ร้อน” มือเล็กรีบปลดกระดุมเสื้อของตัวเองออก เผยให้เห็นร่องอกสวยที่มีบาร์ลูกไม้สีดำซ่อนอยู่ด้านใน

เมื่อชายหนุ่มเห็นทำให้เขารีบเบนหน้าหนี มือหนารีบคว้าผ้าห่มขึ้นมาปิดส่วนบนของหญิงสาวเอาไว้

ถ้าไม่ติดว่าเธอเมา เขาคงคิดว่าเด็กสาวตรงหน้ากำลังอ่อยเขาอยู่เป็๞แน่ เปิดให้เห็นขนาดนี้ ไม่คิดว่าเด็กนี่จะซ่อนรูป มีของดีเหมือนกันนี่

ระพีหันหน้ากลับมามองเด็กสาวอีกครั้ง ใบหน้าไร้เดียงสาสลับกับแก้มขาวนวลชมพูชวนน่ามอง

 เด็กนี่มันดึงดูดสายตาของเขาซะจริง ระพียอมรับเลยว่าเด็กคนนี้น่ามองไปหมด รูปร่างน่าดึงดูด ทำเอาเขาแทบไม่อยากละสายตาออกไปจากเธอเลย ชายหนุ่มต้องมนต์สะกดอยู่ตรงใบหน้าเล็กพักใหญ่ เขาต้องรีบออกไปจากตรงนี้ ก่อนที่จะอดใจไม่ไหวทำอะไรเด็กคนนี้เข้า

ชายหนุ่มตั้งท่าเตรียมลุกขึ้น 

หมับ มือเล็กของร่างเล็กคว้าหมับเข้าที่แขนของชายหนุ่มกระตุกดึงสุดแรงให้ล้มลงมา

“คุณ ระ พี อื้อ” ร่างเล็กขยับตัวเล็กน้อย เปลือกของเธอยังคงปิด “คุณต้องภูมิใจในตัวฉัน อื้อ” เ๽้าตัวละเมอพูดขึ้นเลื่อนมือของเธอขึ้นมาคล้องคอของร่างสูงเอาไว้ ดึงหน้าของอีกฝ่ายในโน้มลงมา

จนระพีนิ่งไป เมื่อใบหน้าของเขาทั้งคู่อยู่ห่างกันแค่เอื้อม ลมหายใจอ่อน ๆ รดรินกันไปมา 

“ยี่หวา เธอรู้หรือเปล่าว่าเธอกำลังทำอะไรอยู่” ชายหนุ่มถามขึ้น กลิ่นน้ำหอมอ่อน ๆ ที่หญิงสาวฉีดไว้บนเสื้อโชยออกมาเตะเข้าที่ปลายจมูกของระพีจนชายหนุ่มเคลิ้ม

“ม่ายรู้” เด็กสาวตอบ ก่อนจะฉีกยิ้มหวานออกมาให้ ปรือตาหวานเยิ้มของเธอขึ้นมองสบตาอีกฝ่าย

ผ้าห่มที่คลุมตัวหญิงสาวถูกเลื่อนลงเมื่อเธอขยับตัว เผยให้เห็นเนินอกอันอวบอิ่มเรียงเต้าสวย ทำเอาสายตาของระพีแทบไม่อยู่นิ่ง สติสตังของเขาเตลิดเปิดเปิงไปหมดเมื่อมองเห็นเนินอกขาวทั้งสอง

สายตาของหญิงสาวเลื่อนลงมองไปยังริมฝีปากหยักได้รูปของชายตรงหน้า เธอเอ่ยขึ้น

“ปากน่าจูบจัง”

“…”

“ขอจูบหน่อยได้หรือเปล่า” น้ำเสียงหวานไพเราะ น่าฟังของเธอถูกเอ่ยขึ้น จนคนฟังคล้อยตาม เมื่อพูดจบ หญิงสาวจึงโน้มหน้าของตัวเองขึ้นไปประกบจูบเข้ากับริมฝีปากหนาของอีกฝ่ายทันทีโดยที่ไม่ให้อีกฝ่ายทันได้ตั้งตัว

ยี่หวากดจูบของตัวเองเข้าไปกับริมฝีปากของเขาตามความ๻้๪๫๷า๹ของเธอที่อยากจะจูบคนตรงหน้า เพราะเห็นว่าปากของเขาน่าจูบจริง ๆ จนเธอห้ามใจไม่ไหว ริมฝีปากเล็กเผยขึ้นเชื้อเชิญให้อีกฝ่ายได้ลิ้มลองสอดลิ้นเข้ามาด้านในโพรงปากของเธอ

ระพียังคงปล่อยให้เด็กสาวตรงหน้าจูบตนโดยเขากำลังใช้ความคิดไตร่ตรองแต่แล้วสติของเขาก็ขาดลง เมื่อเด็กสาวตรงหน้ามันยั่วยวนเขาเกินไป

ชายหนุ่มหลับตาลงกดจูบตอบกลับไปเลื่อนมือประคองคอเล็กไว้ตวัดลิ้นของเขาเข้าไปลิ้มลองความหวานด้านในของเธอ 

“อืม” เสียงหวานไพเราะครางออกมาอย่างพอใจในรสจูบ

เมาแล้วยั่วเขาขนาดนี้ เธอเป็๞แบบนี้กับทุกคนหรือเปล่า ระพีสลัดความคิดของเขาออกไป ไม่คิดถึงเ๹ื่๪๫นั้น แต่เขากับคิดถึงเ๹ื่๪๫ที่จะกินเด็กตรงหน้าแทน

ริมฝีปากหนาหยักได้รูปยกยิ้มร้ายขึ้น กัดริมฝีปากเล็กอีกฝ่ายเบา ๆ ปลุกปั้นอารมณ์ของเธอให้เพิ่มขึ้นและมันได้ผล

มือเล็กเลื่อนลูบไล้จากต้นคอของชายหนุ่มลงมาบนหน้าอกล่ำลูบไล้แผงอกหนาไปมา ก่อนปลดกระดุมของอีกฝ่ายออกทีละเม็ดจนเห็นรอยสักขาแมงมุมโผล่ออกมา

นั่นยิ่งเพิ่มความน่ามองให้กับเด็กสาวตรงหน้าเข้าไปอีก หญิงสาวยังคงปล่อยให้เขาลุกล้ำเข้ามา ปล่อยตัวปล่อยใจล่องลอยออกไป ในหัวของเธอมีผีเสื้อมากมายบินวนไปมาเต็มไปหมด เนื่องด้วยอารมณ์๻้๵๹๠า๱ของตัวเองบวกกับชายตรงหน้าที่มองยังไงก็หล่อมาก จนหญิงสาวอดใจไม่ไหว เผลอปล่อยตัวให้เขาไป

หากแต่ชายตรงหน้ากลับไม่หักห้าม ทำตามความ๻้๪๫๷า๹ของเธอไป ฝ่ามือหนาของระพีเลื่อนมากระชากผ้าห่มออกจากตัวของหญิงสาว เผยให้เห็นทรวดทรงองค์เอวและเสื้อที่ถูกเขาปลดกระดุมออกไปจนหมดเผยให้เห็นร่างกายขาวเนียนด้านใน

ร่างเล็กตัวส่ายซุกซนไปมาอยู่ด้านร่างของชายหนุ่ม ปล่อยให้เขาผละริมฝีปากออก เลื่อนใบหน้าเข้าซอกคอขาวของเธอ

เมื่อเด็กมันยั่ว มีหรือคนอย่างระพีจะไม่สนอง