เร็กซ์เอาเสบียงที่พวกอัศวินเอาจากหมู่บ้านฟิวน่าไปหวังจะคืนให้พวกในหมู่บ้านเพื่อสร้างความเชื่อใจสำหรับข้อมูลที่เขา้าถึงระหว่างทางจะถูกดักปล้นแต่ก็ไม่มีปัญหาอะไร ทว่าเมื่อมาถึงที่หมู่บ้ายกลับเจอพวกอัศวินของอาณาจักรอยู่ที่บ้านของหัวหน้าหมู่บ้านแล้วพวกอัศวินก็จะยึดเอาเสบียงไปทั้งหมด ซึ่งหัวหน้าหมู่บ้านก็ไม่ได้โต้แย้งอะไรได้แต่ก้มหน้ายอมให้พวกอัศวินเอาของไป การกระทำของหัวหน้าหมู่บ้านทำให้เร็กซ์นึกถึงตัวเองตอนที่ยังอยู่โลกเดิม เขาที่เป็พนักงานบริษัทก็ไม่ได้มีสิทธิโต้เถียงอะไรกับผู้มีตำแหน่งสูงกว่าและต้องก้มหน้ายอมรับอย่างไม่มีข้อโต้เถียง ยิ่งเขานึกถึงตอนนั้นยิ่งทำให้เขารู้สึกหงุดหงิดมากๆ
" มันดีแล้วเหรอครับคุณหัวหน้าหมู่บ้าน ของพวกนี้ผมเอามามอบให้หมู่บ้านคุณโดยเฉพาะเลยนะครับ " เร็กซ์พูด แต่หัวหน้าหมู่บ้านก็ไม่พูดอะไร" เสบียงนี้ถือว่าเป็นการสนับสนุนให้อัศวินอย่างพวกเรามีกำลังไปต่อสู้กับปิศาจเพื่อปกป้องหมู่บ้านยังไงล่ะ " ชายคนนั้นหยิบผลไม้ขึ้นมาลูกนึงแล้วกัดกินอย่างเอร็ดอร่อย เร็กซ์สังเกตได้ว่าหัวหน้าหมู่บ้านก็หิวเช่นกัน" โฮ่ ออกไปต่อสู้กับปิศาจงั้นเหรอ ถ้างั้นลองต่อสู้ให้ที่นี่ตรงนี้หน่อยมั้ยล่ะ!? " เร็กซ์ใช้สันมือตัดศรีษะของชายคนนั้นจนขาดกระเด็น แล้วใช้มือทั้งสองข้างแทงไปที่กลางอกอัศวินอีกสองคนจนตายทุกอย่างเกิดขึ้นในชั่วพริบตา หัวหน้าหมู่บ้านได้เห็นศรีษะของชายที่เป็นหัวหน้ากลิ้งมาตรงหน้า เขากำลังจะร้องแต่ก็ถูกเร็กซ์เอามือปิดปากเอาไว้" มีใครเห็นเหตุการณ์รึเปล่า " เร็กซ์ถาม โซเฟียลองสัมผัสรอบๆ เธอไม่รู้สึกถึงความกลัวของใครเลยนอกจากหัวหน้าหมู่บ้าน" ไม่มีใครเห็นค่ะ "" ......ท่านหัวหน้า ชั้นสัญญาว่าจะไม่ทำอะไรใครถ้าท่านไม่ส่งเสียงและยอมคุยกับเราแต่โดยดี ถ้าเข้าใจแล้วก็พยักหน้าซะ " หัวหน้าหมู่บ้านพยักหน้าด้วยอาการสั่นกลัว แล้วเร็กซ์ก็ให้หัวหน้าหมู่บ้านกลับเข้าบ้านไปก่อนส่วนเขาก็เอาศพของพวกอัศวินไปซ่อนก่อนจะตามหัวหน้าหมู่บ้านเข้าไป เมื่อเข้ามาหัวหน้าหมู่บ้านก็ทำท่าเหมือนซ่อนอะไรไว้ในห้อง" ข.....ขอโทษนะครับที่ไม่ได้จัดสถานที่ให้ดีกว่านี้ " หัวหน้าหมู่บ้านพูดด้วยน้ำเสียงที่สั่นเทา" มีใครอยู่หลังประตูนั่น? " เร็กซ์ถาม" ม....ไม่มีครับ ผมอยู่คนเดียว "" มีคนอยู่ข้างหลังค่ะ " ถึงจะมองไม่เห็นตัวแต่โซเฟียก็รูสึกถึงความกลัวได้จนสุดท้ายหัวหน้าหมู่บ้านก็พาคนที่เขาซ่อนไว้ออกมานั่นก็คือภรรยาและลูกสาวอายุราว 5 ขวบ" คงบอกกับพวกเธอไปแล้วสินะ " เร็กซ์เห็นอาการสั่นกลัวของภรรยากับลูกสาวของหัวหน้าหมู่บ้านจึงรู้ว่าทั้งสองคนรู้เรื่องที่เกิดขึ้นข้างนอกแล้ว" เฮ้อ ดันผิดแผนซะได้คงต้องดันสดแล้วสินะ คลายมนต์ซะ " เร็กซ์พูด" แต่ว่าพวกเค้าอาจจะ.... "" ทำเถอะน่า ชั้นรับมือได้ " โซเฟียจึงคลายเวทย์มายาออกทำให้ครอบครัวของหัวหน้าหมู่บ้านรู้ว่าพวกเร็กซ์เป็นปิศาจ หัวหน้าหมู่บ้านรีบคุกเข่าลงกับพื้นเพื่อขอให้เร็กซ์ไว้ชีวิตภรรยากับลูกสาวของเขา" ขอร้องล่ะครับ กรุณาไว้ชีวิตครอบครัวของผมทั้งสองคนนั้นด้วย ถ้าจะฆ่าก็ฆ่าผมคนเดียวเถอะ!! " หัวหน้าหมู่บ้านคุกเข่าร้องขอชีวิตให้กับครอบครัว" เฮ้อ วางใจเถอะชั้นไม่ได้อยากจะฆ่าใครหรอกนะ แต่เผอิญพวกอัศวินนั่นทำชั้นอารมณ์เสียน่ะพวกนายก็จะปลอดภัยถ้าไม่ทำชั้นอารมณ์เสียล่ะก็นะ "" ค....ครับ "" ว่าแต่เดินทางมาไกลชักจะหิวแล้ว คุณภรรยามีอะไรทานบ้างมั้ย? "" ก.....ก็มีไม่มากหรอกค่ะ " ภรรยาหัวหน้าพูดเธอกอดลูกสาวเอาไว้แน่น" .....ถ้างั้นทำอะไรมาก็ได้สักอย่างนึงก็แล้วกัน "" ล....แล้วจะให้ทำมากเท่าไหร่ล่ะคะ? " " หนึ่ง......เธอเอาด้วยมั้ย? " เร็กซ์หันไปถามโซเฟีย" ขอผ่านค่ะ ข้าไม่ค่อยถูกกับอาหารของมนุษย์ " โซเฟียพูด" งั้นที่เดียวก็พอ "" ค....ค่ะ " ภรรยาพาลูกสาวเข้าไปในครัวแล้วลงมือทำ เธอทำอาหารโดยที่ระแวงว่าจะโดนเร็กซ์ทำร้าย" นี่คุณภรรยา ทำไปตามปกติเถอะถ้ามัวระแวงแบบนั้นล่ะก็จะทำให้ชั้นอารมณ์เสียเอานะ "" ค....ค่า!! " เวลาผ่านสักพักอาหารก็เสร็จ เธอยกอาหารมาให้เร็กซ์โดยที่มือยังสั่นอยู่ อาหารที่ทำมาก็เป็นซุปไปใส่ของป่าเท่าที่มีลงไป พอเร็กซ์ลองชิมก็ถึงกับถอนหายใจ" ไม่ต่างอะไรกับกินน้ำต้มสุกธรรมดาเลยนี่คุณภรรยา ทำไมถึงเป็นแบบนี้ล่ะ? " เร็กซ์ถาม" ค....คือว่าเครื่องปรุงมันไม่ค่อยจะมีน่ะค่ะ " ภรรยาหัวหน้าหมู่บ้านพูด" ของที่ใช้ส่วนใหญ่นี่ก็เป็นของป่าสินะ "" ค่ะ เพราะเสบียงที่มีก็ถูกพวกอัศวินจากค่ายฝึกสัตว์เอาไปก่อนหน้านี้แล้ว "" แล้วพวกอัศวินนั่นมากันทำไมเหรอ? "" ได้ข่าวว่าที่ค่ายนั่นขาดการติดต่อไปได้ 3-4 วันแล้วน่ะครับ พวกเค้าเลยจะมาตรวจจดู " หัวหน้าหมู่บ้านพูด" แค่ 3 คนเองเหรอ? "" ไม่ครับ ยังมีอีกหลายคนแต่พวกนั้นมุ่งหน้าไปที่ค่ายน่ะครับ "" .....เจ้าคนเมื่อกี้เป็นหัวหน้าจริงๆด้วยสินะ คุณหัวหน้าเสบียงที่อยู่ในรถลากข้างนอกชั้นเอามาให้ช่วยแจกจ่ายให้พวกชาวบ้านจะได้มั้ย? "" ก...ก็ได้อยู่หรอกครับ แต่พวกเราต้องแลกด้วยอะไรเหรอครับ? " หัวหน้าหมู่บ้านคิดว่าเร็กซ์ต้องการที่จะแลกเสบียงกับอะไรบางอย่าง เขาคิดว่าเร็กซ์คงไม่ให้ฟรีๆแน่" ข้อมูลทั้งหมดที่ท่านหัวหน้ารู้ แต่ยังไม่ใช่วันนี้ไว้ชั้นจะมาถามวันหลัง " เร็กซ์ลุกจากเก้าอี้แล้วเดินออกไป แต่ก่อนที่จะเดินออกไปเขาก็หันไปหาภรรยาหัวหน้า" คุณภรรยา วันนี้อากาศค่อนข้างเย็นถ้าจำไม่ผิดมีหมูป่าอยู่ในเสบียงด้วยลองต้มกระดูกมันแล้วเคี่ยวดูนะรับรองว่ารสชาติใช้ได้เลยล่ะ ให้ลูกสาวกินอะไรที่มันอร่อยๆบ้างก็ดี.....แล้วก็ห้ามบอกใครเรื่องพวกเราด้วยล่ะ ถ้าบอกล่ะก็คงรู้นะว่าจะเกิดอะไรขึ้น " เร็กซ์พูดขู่ทิ้งท้ายไว้ก่อนออกไป
จากนั้นเขาก็เอาศพของอัศวิรทั้งสามคนไปแล้วมองดูหัวหน้าหมู่บ้านเอาเสบียงแจกจ่ายให้กับชาวบ้านจากบนฟ้า โซเฟียยังไม่เชื่อใจหัวหน้าหมู่บ้านเธอคิดว่าเขาจะเอาเรื่องนี้ไปบอกพวกอัศวิน
" ท่านคิดว่าจะเชื่อใจเค้าได้เหรอคะท่านเร็กซ์ " โซเฟียถาม" ชั้นถึงบอกไงล่ะว่าเป็นการซื้อใจน่ะ แต่ถ้ามันไม่เป็นอย่างที่หวังเอาไว้ล่ะก็......คงต้องจัดการล่ะนะ " เร็กซ์ยังหวังอยู่ลึกๆว่าหัวหน้าหมู่บ้านจะไม่เล่าเรื่องของพวกเขาให้ใครฟัง
เร็กซ์และโซเฟียมุ่งหน้าไปทางค่ายที่เขาถล่มและได้เจอกับพวกอัศวินอีก 7-8 คน เร็กซ์จึงเปลี่ยนร่างเป็นมังกรและเข้าจัดการกับพวกอัศวินจนหมดและเอาศพของอีกสามคนจากหมู่บ้านมากองรวมไว้กับพวกที่เขาจัดการใหม่ เมื่อเสร็จเรื่องแล้วทั้งสองก็กลับไปที่ฐาน 3 วันต่อมาเร็กซ์และโซเฟียก็กลับไปที่หมู่บ้านฟิวน่าอีกครั้งเพื่อดูว่าหัวหน้าหมู่บ้านได้เล่าเรื่องของพวกเขาให้ใครฟังรึเปล่าและดูเหมือนว่าจะยังไม่มีใครรู้เรื่อง แถมยังขอบคุณเร็กซ์ที่เอาเสบียงมาให้อีกด้วย
" ต้องขอบคุณจริงๆนะครับสำหรับอาหารเพราะของที่พวกคุณเอามาให้พวกชาวบ้านเลยมีกักตุนไว้ช่วงหน้าหนาว ภรรยาของผมเองก็ทำของที่แนะนำให้เมื่อวาน ไอ้นั่นเค้าเรียกว่าอะไรเหรอครับ? " เร็กซ์และโซเฟียมาที่บ้านของหัวหน้าหมู่บ้าน ดูเหมิอนว่าเขาจะดูมีความสุขกว่า" ซุปกระดูกหมูน่ะ ยิ่งเคี่ยวนานมันจะยิ่งอร่อยขึ้นนะ แล้วคุณภรรยาล่ะ? " เร็กซ์ถาม" เธอออกไปเก็บของในป่าน่ะครับ ใกล้จะหน้าหนาวแล้วคงต้องตุนอาหารไว้สักหน่อย วันก่อนยังไม่ได้แนะนำตัวผมชื่อกอร์ดอนครับเป็นหัวหน้าหมู่บ้านฟิวน่าแห่งนี้ "" .....ชั้นชื่อเรปุส เป็นปิศาจจาก...ทางเหนือ เอาล่ะมาเข้าเรื่องกันดีกว่า " เร็กซ์เอาแผนที่มาด้วย เขากางมันบนโต๊ะอาหาร เร็กซ์ต้องการให้กอร์ดอนบอกรายละเอียดของสถานที่ที่อยู่ในแผนที่" เมืองที่อยู่ด้านเหนือสุดของแผนที่ก็คือเมืองหลวงที่มีชื่อว่าบากัสครับ ที่นั่นมีขุนนางที่ชื่อว่าบาเอลคอยดูแลอยู่ ผมเคยไปที่นั่นปีละครั้งเพื่อส่งภาษีน่ะครับ ส่วนเมืองที่อยู่ฝั่งตะวันออกนั่นก็คือเมืองท่าเรบุนครับที่เมืองนั่นมีท่าเรืออยู่ในเมืองเป็นยังไงบ้างผมก็ไม่เคยไปเหมือนกัน "" แล้วอีกด้านนึงของภูเขานี่ล่ะ? " " อีกฟากนึงรู้สึกว่าจะเป็นป่าแห่งความสงบครับ ยังไม่เคยมีใครไปสำรวจที่นั่นมาก่อน คนที่เคยไปบอกว่าพอเดินเข้าไปในป่าแล้วมักจะเดินออกมาจากป่าโดยไม่รู้ตัวน่ะครับ "" เดินออกมาจากป่าโดยไม่รู้ตัวเหรอ? "" ครับ แถมยังไม่เคยมีใครได้ยินเสียงสัตว์จากป่านั่นด้วยผู้คนจึงเรียกมันว่าป่าแห่งความสงบ "" งั้นเองหรอกเหรอ.....แล้วมีที่อื่นอีกมั้ยที่นายรู้จักน่ะ "" หมดแล้วล่ะครับ ผมเองวันๆก็อยู่แต่ที่หมู่บ้านนี่ นอกจากเข้าไปที่เมืองหลวงก็ไม่ค่อยได้ไปไหนแล้วล่ะครับ "" ได้แค่นี้ก็ดีแล้ว ขอบคุณนะสำหรับข้อมูล " เร็กซ์ม้วนแผนที่เก็บ" ผมคิดว่าแค่นั้นมันยังไม่พอกับเสบียงที่เอามาให้หมู่บ้านเราหรอกครับ ถ้าไม่ใช่เพราะพวกท่านหน้าหนาวนี้ก็ไม่รู้ว่าจะรอดมั้ย ต้องขอขอบคุณจริงๆนะครับท่านเรปุส "" อ...อ้า ไม่เป็นไรหรอกพวกชั้นเองก็ไม่ค่อยได้กินอาหารของพวกมนุษย์หรอกนะ ไว้วันหลังจะมาขอข้อมูลใหม่ " จากนั้นเร็กซ์กับโซเฟียก็ออกมาจากบ้านซึ่งเป็นจังหวะเดียวกับที่ภรรยาของกอร์ดอนกลับมาพอดี เธอได้ลูกเบอร์รี่มาตระกร้าใหญ่เมื่อเห็นแบบนั้นเร็กซ์จึงแนะนำวิธีแปรรูปมันให้" ขั้นแรกใส่น้ำผึ้งกับเบอร์รี่ลงไปในหม้อคลุกให้พวกมันเข้ากัน จากนั้นก็ใส่น้ำเลมอนลงไปแล้วก็เอาไปวางบนเตาเคี่ยวจนกว่าเบอร์รี่จะเริ่มนิ่มเสร็จแล้วก็บี้มันให้เละแล้วก็เคี่ยวต่อจนกว่ามันจะเริ่มเหนียว เสร็จแล้วก็ปล่อยทิ้งไว้จนมันเย็น " ภรรยาของกอร์ดอนทำตามที่เร็กซ์บอกจนกระทั่งได้แยมเบอร์รี่มา เธอแปลกใจมากเพราะไม่เคยทำแบบนี้มาก่อน เมื่อแยมเย็นลงพวกเธอจึงลองชิมดู" อื้อ....หวานอมเปรี้ยว อร่อยจังค่ะ ไม่ทราบว่าท่านเรปุสไปรู้วิธีนี้มาจากไหนคะ? " ภรรยาของกอร์ดอนถาม" อ้อ เคย เอ่อ อ่านเจอมาน่ะ มันจะทำให้เก็บไว้ได้นานกว่าเป็นเบอร์รี่รับรองว่ามีทานไปตลอดหน้าหนาวแน่นอน " เร็กซ์พูด" สุดยอดเลย แบบนี้ต้องเอาไปบอกคนอื่นซะแล้ว อ๊ะ แต่ไม่ต้องห่วงนะคะชั้นไม่บอกเรื่องความลับหรอกค่ะ " ถึงภรรยาของกอร์ดอนจะพูดแบบนั้นเร็กซ์ก็ยังกลัวว่าเธอจะพลั้งปากออกไป เมื่อหมดธุระแล้วเร็กซ์และโซเฟียก็ออกมาจากหมู่บ้าน" ทำไมถึงไม่บอกว่าตัวเองเป็นใครล่ะคะท่านเร็กซ์? " โซเฟียถาม เธอสงสัยที่เร็กซ์ไม่ยอมบอกชื่อและแสดงตัวว่าเป็นจอมปิศาจ" พวกนั้นไม่จำเป็นต้องรู้หรอก รู้แค่ว่าชั้นคือเรปุส ปิศาจที่มาจากทางเหนือก็พอ " เร็กซ์พูด" ท่านก็ได้สิ่งที่ต้องการแล้วข้าว่าทำลายหมู่บ้านนี้ไปซะจะไม่ดีกว่าเหรอคะ? "" ยังก่อน มันยังไม่ถึงเวลา " ถึงจะพูดไปแบบนั้นแต่เร็กซ์รู้ดีว่าถ้าทำลายหมู่บ้านไปเด็กที่อยู่ในหมู่บ้านก็ต้องตาย ถึงร่างกายและจิตใจเขาจะกลายเป็นปิศาจแต่เขาก็ยังไม่สามารถทำร้ายผู้บริสุทธิ์ได้ ทว่าการปล่อยไว้แบบนี้เร็กซ์ไม่รู้เลยว่ามันจะนำผลร้ายมา
To be continued...
653
