เส้นทางอธิราช: เริ่มต้นจากการแบกศพ

ตอนที่ 9: กองพันเดนตายและร้านค้าแต้มบุญ

คุกทหารเมืองผิงหยาง

สถานที่อับชื้น มืดมิด และอบอวลไปด้วยกลิ่นเหม็นเน่าของของเสียและเลือดแห้งกรัง นี่คือที่คุมขังเหล่าทหารหนีทัพ ฆาตกร และพวกหัวแข็งที่กฎวินัยกองทัพเอาไม่อยู่

เสียงฝีเท้าหนักๆ ดังสะท้อนก้องทางเดินหิน ลี่หยาง ในชุดเกราะนายกองพันเต็มยศ เดินนำหน้ากัวเหมิงและผู้คุมเรือนจำเข้ามา

"ท่านนายกองพันลี่" ผู้คุมร่างท้วมเอ่ยด้วยน้ำเสียงประจบประแจงแต่แฝงความกังวล "ท่านแน่ใจนะขอรับ? พวกนี้มันสัตว์ป่าทั้งนั้น บางคนฆ่าหัวหน้าตัวเอง บางคนปล้นเสบียงกองทัพ... พวกมันไม่มีวินัยเลยสักนิด"

ลี่หยางภายใต้ผ้าปิดหน้ายิ้มมุมปาก "ข้าไม่ได้มาหาวินัย... ข้ามาหาเขี้ยวเล็บ"

เขาเดินมาหยุดที่ห้องขังรวมห้องใหญ่ที่สุด ซึ่งขังนักโทษประหารไว้กว่าห้าสิบคน ทันทีที่ลี่หยางปรากฏตัว สายตาอาฆาตและเย้ยหยันนับสิบคู่ก็พุ่งตรงมาที่เขา

"เฮ้ย! ดูสิ มีไอ้หนูแต่งตัวดีหลงเข้ามาว่ะ!" "กลับไปดูดนมแม่ไป๊! ที่นี่ไม่ใช่ที่เดินเล่นของขุนนางสำอาง!"

ชายร่างยักษ์ผู้หนึ่งที่มีรอยสักเต็มตัวและโซ่ตรวนล่ามคอ ลุกขึ้นยืนแยกเขี้ยวใส่ลี่หยาง "ข้าคือ 'หลิวหม่าง' อดีตนายกองร้อยดาบคลั่ง... ไอ้หนู ถ้าไม่อยากตายก็ไสหัวไปซะ!"

กัวเหมิงทำท่าจะชักดาบ แต่ลี่หยางยกมือห้ามไว้ "ผู้คุม... ไขกุญแจ"

"ตะ... แต่ว่า..." "ไข!" ลี่หยางสั่งเสียงเฉียบขาด

ผู้คุมมือสั่นรีบไขแม่กุญแจประตูเหล็ก ทันทีที่ประตูเปิดออก หลิวหม่างก็พุ่งเข้าใส่ลี่หยางทันที ราวกับสัตว์ป่าหลุดกรง "ตายซะเถอะมึง! ข้าจะจับมึงเป็นตัวประกันแหกคุก!"

หมัดลุ่นๆ ที่ใหญ่เท่าหม้อข้าว เหวี่ยงเข้าใส่หน้าลี่หยางเต็มแรง

เปรี้ยง!

เสียงปะทะดังสนั่นราวกับค้อนทุบเหล็ก แต่คนที่กระเด็นไม่ใช่ลี่หยาง... กลับเป็นหลิวหม่างที่ร้องลั่น กุมมือขวาที่กระดูกแตกละเอียดลงไปดิ้นพราดๆ กับพื้น

ลี่หยางยืนนิ่งอยู่ที่เดิม ไม่ขยับแม้แต่ปลายนิ้ว [กายาเหล็กไหล] ทำงานอย่างสมบูรณ์แบบ ใบหน้าของเขาไม่มีแม้แต่รอยขีดข่วน

ความเงียบกริบเข้าปกคลุมห้องขังทันที นักโทษที่เหลือที่กำลังจะกรูเข้ามาต่างชะงักเท้า แข็งทื่อด้วยความตกตะลึง

ลี่หยางก้มลงมองหลิวหม่างด้วยสายตาเย็นชา "แรงมีแค่นี้เองรึ? มิน่าถึงถูกจับ"

เขากวาดสายตามองนักโทษทุกคน แล้วประกาศก้อง "ข้าชื่อลี่หยาง! นายกองพันพยัคฆ์ทมิฬล่าวิญญาณ!" "ข้าต้องการคน 500 คน! ไม่สนว่าพวกแกจะฆ่าใครมา ไม่สนว่าจะเลวแค่ไหน... ขอแค่พวกแกกล้าฆ่าคน และไม่อยากนอนเน่าตายอยู่ในคุกรูหนูนี้!"

"ใครอยากตามข้าไปเสวยสุข ดื่มเหล้า กินเนื้อ และฆ่าศัตรู... ก้าวออกมา!" "แต่ถ้าใครอยากตายอยู่ที่นี่... ข้าจะสงเคราะห์ให้เดี๋ยวนี้!"

จิตสังหารอันรุนแรงที่สะสมจากการฆ่าแม่ทัพระดับสูงแผ่พุ่งออกมาจากร่างเล็กๆ ของลี่หยาง ทำให้อากาศในคุกเย็นยะเยือกจับขั้วหัวใจ

นักโทษมองหน้ากัน เลือดบ้าในกายเริ่มเดือดพล่าน อยู่ก็ตาย... สู้ก็ตาย... สู้ตายในสนามรบยังดีกว่าตายอย่างหมาในคุก!

"ข้าเอาด้วย!" นักโทษคนหนึ่งตะโกน "ข้าด้วย! ขอแค่มีเหล้ากิน ข้าจะบุกน้ำลุยไฟให้ท่าน!" "นายท่านลี่จงเจริญ!"

...

สองชั่วโมงต่อมา ณ ค่ายพลาธิการ (หน่วยเก็บศพ)

บรรยากาศที่นี่แตกต่างจากคุกอย่างสิ้นเชิง ทหารเก็บศพส่วนใหญ่นั่งซึมกะทือ ไร้ชีวิตชีวา เหมือนคนที่ยอมรับชะตากรรมต่ำต้อย

"ลี่หยาง... ไม่สิ ท่านนายกองพัน" จางหู่ หัวหน้าหน่วยเก่าของลี่หยาง เดินออกมาต้อนรับด้วยความเกรงใจ

"นายกองจาง... พี่จาง" ลี่หยางยิ้มกว้าง ถอดหมวกเกราะออก "ไม่ต้องมากพิธี ข้ากลับมาบ้านเก่า"

ลี่หยางขึ้นไปยืนบนลังไม้ ประกาศเรียกทหารเก็บศพทุกคนมารวมตัว "พี่น้องหน่วยพลาธิการทั้งหลาย!" "คนอื่นอาจมองว่าพวกเราเป็นแค่คนเก็บขยะสนามรบ... เป็นตัวถ่วง... เป็นพวกขี้ขลาด!"

เหล่าทหารเก็บศพก้มหน้าลงด้วยความอับอาย "แต่ข้าไม่คิดแบบนั้น!" ลี่หยางตะโกน "ข้าเห็นคนที่แบกน้ำหนักร้อยชั่งเดินได้ทั้งวัน! ข้าเห็นคนที่ทนกลิ่นเหม็นเน่าและความสยดสยองที่ทหารทั่วไปเห็นแล้วต้องอ้วกแตก! ข้าเห็นคนที่รู้จักสรีระร่างกายมนุษย์ดียิ่งกว่าหมอ!"

"พวกเจ้ามีความอดทน! มีความถึกทน! และที่สำคัญ... พวกเจ้าไม่อยากตาย!"

"ข้ากำลังจะตั้งกองพันใหม่... ข้าต้องการพวกเจ้า 500 คน! มาเป็นโล่ที่แข็งแกร่งที่สุด และเป็นคนที่รวยที่สุดในกองทัพ!" "ข้าสัญญา... ถ้าข้ากินเนื้อ พวกเจ้าจะได้กินด้วย! ถ้าข้ารอด พวกเจ้าต้องรอด!"

คำพูดของลี่หยางปลุกไฟในใจของทหารชั้นต่ำสุดเหล่านี้ จางหู่ก้าวออกมาคนแรก น้ำตาคลอเบ้า "ข้าเอาด้วย! ท่านไปไหนข้าไปด้วย!"

"พวกเราเอาด้วย!" "ติดตามท่านลี่หยาง!"

...

ค่ำคืนนั้น ในกระโจมนายกองพันส่วนตัว

หลังจากคัดเลือกคนครบ 1,000 คน ลี่หยางก็ปล่อยให้กัวเหมิงและจางหู่ (ที่ถูกแต่งตั้งเป็นรองนายกองพันทั้งคู่) จัดการเรื่องจัดระเบียบและแจกจ่ายอาวุธ ส่วนตัวเขา... มีเรื่องสำคัญกว่าต้องทำ

"ระบบ! รับรางวัลภารกิจ!"

ติ๊ง! [ภารกิจสำเร็จ: ก้าวสู่เส้นทางราชันย์] [รางวัลที่ 1: ขยายพื้นที่มิติเก็บของ 10 เท่า (จาก 2 ลบ.ม. -> 20 ลบ.ม.)] [รางวัลที่ 2: ปลดล็อคฟังก์ชั่น 'ร้านค้าแต้มบุญ'] [แต้มบุญคงเหลือปัจจุบัน: 5,400 แต้ม (ได้รับจากการฆ่าศัตรูและทำลายเมือง)]

หน้าต่างโฮโลแกรมรูปแบบใหม่ปรากฏขึ้นตรงหน้า มันดูเหมือนหน้าจอร้ายขายของออนไลน์ มีรายการสินค้าเรียงราย

[ร้านค้าแต้มบุญ (ระดับ 1)]

ยารักษาบาดแผลฉุกเฉิน (ฟื้นฟูทันที) - ราคา 100 แต้ม/ขวด

ยาเพิ่มพละกำลังชั่วคราว (บ้าคลั่ง 10 นาที) - ราคา 200 แต้ม/เม็ด

แผนที่ยุทธศาสตร์ (ระบุตำแหน่งศัตรูรัศมี 10 ลี้) - ราคา 1,000 แต้ม/ครั้ง (ใช้ได้ 1 ชั่วโมง)

คัมภีร์ฝึกทหาร: ค่ายกลพยัคฆ์ล่าเหยื่อ - ราคา 3,000 แต้ม

กล่องสุ่มสกิล (ระดับสุ่ม) - ราคา 5,000 แต้ม

ลี่หยางตาโต "ของดีทั้งนั้น! โดยเฉพาะไอ้ยาฟื้นฟูทันทีเนี่ย มันเหมือนมีชีวิตสำรองเลยนะ!" แต่สายตาของเขาไปสะดุดที่ 'คัมภีร์ฝึกทหาร'

กองพันของเขาตอนนี้คือการรวมตัวของ "โจร" กับ "คนแบกศพ" พวกโจรเก่งแต่สู้มั่วซั่ว ส่วนคนแบกศพมีแรงแต่สู้ไม่เป็น ถ้าไม่มีกระบวนทัพที่ดี ไปถึงเมืองหานตานคงตายเรียบ

"ระบบ ซื้อคัมภีร์ฝึกทหาร: ค่ายกลพยัคฆ์ล่าเหยื่อ!"

ติ๊ง! [ยืนยันการซื้อ! หัก 3,000 แต้มบุญ] [ท่านได้รับคัมภีร์ ท่านสามารถเรียนรู้และถ่ายทอดผ่านการสั่งการได้ทันที]

ความรู้เกี่ยวกับกลยุทธ์การจัดทัพแบบพิเศษไหลเข้ามาในหัวลี่หยาง ค่ายกลพยัคฆ์ล่าเหยื่อ: เน้นการเคลื่อนที่รวดเร็ว การลอบโจมตี และการใช้ภูมิประเทศ แบ่งทหารเป็นกลุ่มย่อย 3 คน (1 ปะทะ, 1 สนับสนุน/ลอบฆ่า, 1 เก็บกวาด/ขนของ) "นี่มัน... ออกแบบมาเพื่อพวกเราชัดๆ" ลี่หยางยิ้มกริ่ม

เขาเหลือแต้มบุญอีก 2,400 แต้ม เขาตัดสินใจซื้อ ยารักษาบาดแผลฉุกเฉิน มา 10 ขวด (1,000 แต้ม) และเก็บที่เหลือไว้ก่อนเผื่อฉุกเฉิน

...

เช้าวันรุ่งขึ้น

ลานฝึกซ้อมหน้าค่าย เต็มไปด้วยทหาร 1,000 นายที่ดูแปลกประหลาดที่สุดในกองทัพเยี่ยน ครึ่งหนึ่งหน้าตาโหดเหี้ยมมีรอยสัก อีกครึ่งหนึ่งดูเจียมเนื้อเจียมตัวแต่ร่างกายกำยำ ทุกคนสวมเกราะที่ดูดีขึ้น (จากการที่ลี่หยางไป 'รีดไถ' มาจากคลังอาวุธเมืองผิงหยางด้วยบารมีแม่ทัพ)

ลี่หยางยืนอยู่บนแท่นสูง มองดูกองพันของเขา ธงประจำกองพันโบกสะบัด เป็นรูป "หัวกะโหลกคาบดาบ" บนพื้นสีดำ (ลี่หยางออกแบบเองเพราะคิดว่าเท่ดี)

"ฟัง!" ลี่หยางตะโกนด้วยพลังปราณ เสียงดังสนั่นก้องไปทั่วลาน "นับจากนี้ พวกเราคือ 'กองพันล่าวิญญาณ'!" "กฎของข้ามีข้อเดียว... ห้ามตายจนกว่าจะรวย!"

"โอ้วววว!!!" เสียงโห่ร้องตอบรับดังกระหึ่ม

"วันนี้เราจะออกเดินทาง เป้าหมายแรกคือหุบเขา 'โจรป่าร้อยศพ' ที่ขวางเส้นทางสู่หานตาน!" "ได้ข่าวว่าพวกมันปล้นเสบียงสะสมไว้เพียบ... พวกเจ้าอยากได้ไหม!?"

"อยาก!!!"

"ดี! งั้นไปปล้นพวกโจรกัน!"

เหล่าทหารกองทัพอื่นที่ยืนมองอยู่ห่างๆ ต่างมองหน้ากันเลิ่กลั่ก "นี่มันกองทหารหลวง หรือกองโจรกันแน่วะเนี่ย?"

ลี่หยางกระโดดขึ้นม้าศึก ชักดาบชี้ไปทางทิศตะวันตก กองพันล่าวิญญาณ เริ่มเคลื่อนพลแล้ว! พร้อมกับตำนานบทใหม่... ของแม่ทัพผู้เห็นสงครามเป็นธุรกิจทำเงิน!