ใบหน้ามันมาตรแม้นจะแปรเปลี่ยนแต่กลับไม่แสดงความเ็ปออกมา
แวบที่สามใบหน้ามันค่อยๆ ผอมซูบลงจนเนื้อคล้ายถูกแผดเผาจนแห้งเหี่ยวคล้ายเป็คนที่มิได้กินดื่มอาหารมานับร้อยปี เพราะร่างกายมันตอนนี้มีแต่ิัและกระดูกความเ็ปแผ่ซ่านราวกับถูกพิษร้อยภพกัดกร่อนทำร้ายยิ่งนานยิ่งหนักหน่วงราวกับถูกทรมานเพิ่มขึ้นสามระดับ กล้ามเนื้อและไขมันล้วนปลาสนาการหมดสิ้นมันคล้ายคนใกล้ตายที่สามารถถูกพัดปลิวตามกระแสลมตลอดเวลา
แวบที่สี่ร่างกายที่แห้งเหี่ยวไร้กล้ามเนื้อของมันค่อยๆ เปล่งปลั่งผสานเป็สี่สีสภาพคล้ายสัตว์ประหลาดมิใช่มนุษย์ร่างกายของมันค่อยๆ พองโตขึ้นจนคล้ายลูกโป่งเืเนื้อ ใหญ่เกือบสามเมตรคนหนึ่งจากนั้นเป็ความเ็ปที่ผสมกับความสุขชนิดหนึ่งความเ็ปที่ราวกับถูกแช่แข็งความเ็ปที่ราวกับถูกไฟเผาอยู่ในูเาไฟ
เป็ความทรมานดั่งถูกกรีดเฉือนกล้ามเนื้อภายใต้ิัจากนั้นจึงเป็ความทรมานดั่งราวกับถูกผ่าตัดข้อกระดูกในร่างดุจใช้เครื่องบดขยี้กระดูกจนแหลกเป็ผุยผงความเ็ปสี่ประการโลดแล่นเข้าสมองราวถูกลงโทษในนรก
แต่ในความเ็ปทั้งสี่ประการนี้ยังมีความสุขสบายอีกสี่ประการแฝงเร้นไหลเวียนอยู่พร้อมกันคนผู้หนึ่งไหนเลยสามารถรู้สึกถึงแปดอย่างสิบสี่อารมณ์เช่นนี้ได้
ร่างกายมันแปรเปลี่ยนสภาพอยู่หลายครั้งความเ็ปโลดแล่นไปทั่วสรรพางค์กาย ร่างกายมันสั่นระริกแต่ไม่ส่งเสียงครวญครางเ็ปออกมาโลหิตสีทองในร่างมันเดือดพล่านพลังลึกลับนั้นพลันตื่นขึ้นมาดูดซับฤทธิ์ยาด้วยความเร็วอย่างน่าตะลึงเวลาค่อยๆ ผ่านไปกระทั่งหนึ่งวันเต็มดวงอาทิตย์ยามรุ่งอรุณลอยขึ้นจากเส้นขอบฟ้าย้อมแผ่นดินอย่างสวยงาม
เจี้ยนเว่ยค่อยๆ ลืมตาขึ้นมารู้สึกว่าร่างกายยิ่งอยู่ยิ่งพิสดารราวกับร่างมันแ่เบาปานปุยนุ่น ภายในร่างเต็มไปด้วยคลื่นพลังที่สดชื่นคล้ายกันอย่างสมดุล สายตามันพอกะพริบก็คล้ายตาเหยี่ยวที่คมชัดวิสัยทัศน์กว้างไกลกว่าเดิมหลายเท่า พลันรู้สึกตื่นเต้นอย่างบอกไม่ถูกชนิดหนึ่งพลังงานลึกลับภายในร่างมันถูกแปรเปลี่ยนเป็กำลังภายในและลมปราณอันมหาศาล
กระทั่งโลหิตที่ไหลเวียนอยู่ในร่างยังมีพลังงานมหาศาลอัดแน่นเอาไว้มันพอเงยหน้าขึ้นเห็นหยางอี้นั่งขัดสมาธิด้วยสภาพร่างกายที่ผอมซูบลงอย่างมาก ยามนั้นพลันตระหนกใชั่ววูบชายชราหยางอี้ลืมตาที่อ่อนล้ามองมันแวบหนึ่ง ใบหน้าประดับด้วยรอยยิ้มดีใจคาดไม่ถึงศิษย์ของตนเองสามารถย่อยสลายฤทธิ์ยาได้ทั้งยังรวดเร็วยิ่ง
ชายชราหยางอี้หยิบขวดนมยื่นแก่มันกล่าวว่า" เ้าดื่มนมนี้เข้าไปสามารถเสริมสร้างร่างกายและกระดูกเ้าให้แข็งแกร่งได้มากกว่าเดิม" เจี้ยนเว่ยยื่นมือรับขวดนมมาสำรวจมองแวบหนึ่งค่อยถามกลับไปว่า" ท่านอาจารย์นี้คือนมอะไร? " มันสังเกตเห็นว่าน้ำนมในขวดมีสีขาวนวลมากกว่านมวัว ในน้ำนมยังคล้ายมีประกายละอองจางๆ มีความข้นมากกว่าไม่คล้ายเป็นมปกติ...
หยางอี้เพียงยิ้มจากนั้นกล่าวว่า" นั้นเป็นมแมงมุมพิษวงกตบ่มไว้ใต้บาดาลดึกดำบรรพ์เป็ของเหลวหายากของยุทธจักรอีกหนึ่งอย่าง" เจี้ยนเว่ยรู้สึกซาบซึ้งใจอย่างยิ่งมาตรแม้นมิทราบว่าของสิ่งนี้หายากหรือไม่แต่ก็คิดว่าเป็ของล้ำค่าสิ่งหนึ่ง มันคิดไม่ถึงว่าคนที่ตนช่วยมารู้จักไม่เกินหนึ่งสัปดาห์จะให้สิ่งของมันมากมายปานนี้กระทั่งสืบทอดปณิธานแก่มันเช่นนี้ รสชาตินมนี้พอดื่มมีรสชาติอร่อยยิ่งหอมหวานยิ่งกว่าน้ำผึ้งผสมระหว่างอุ่นและเย็นอยู่สองชนิด
มันพอดื่มนมลงไปของเหลวก็คล้ายมีชีวิตแยกกระจายโยงใยราวใยแมงมุมแทรกซึมไปทั่วร่างและกระดูกโครงสร้าง จากนั้นหยางอี้ค่อยสอนเคล็ดวิชาฝึกลมปราณให้แก่มัน มันพอเริ่มโคจรพลังจากจุดศูนย์จุดตันเถียนที่ถูกอัดแน่นด้วยพลังงานมหาศาลก็แตกออกหมุนโคจรเป็พลังวัตรและลมปราณที่บริสุทธิ์หนาแน่นอยู่ภายใน เวลาผ่านไปเพียงสองวันมันก็ฝึกเคล็ดวิชาลมปราณได้สำเร็จบ่มเพาะเป็พลังกำลังภายในที่หนาแน่นมหาศาลยิ่งเพราะภายในร่างมันมีพลังลึกลับสถิตอยู่
จากนั้นชายชราหยางอี้ค่อยถ่ายทอดเคล็ดวิชากำลังภายนอกวิชาต่อสู้ให้แก่มัน โดยเฉพาะวิชาประจำของเขาเคล็ดวิชากระจกสิบทิศเคล็ดวิชานี้มีความเป็มาลึกลับแม้แต่เขาเองก็มิทราบว่ามีต้นกำเนิดมาจากที่ใด ที่เขาทราบมีเพียงน้อยนิดเพียงแค่รู้ว่าเคล็ดวิชานี้เป็เคล็ดวิชาระดับสูงของยุทธจักรมีอานุภาพที่พลิกแพลงได้อย่างหลากหลาย
แม้แต่เขาเองยังฝึกได้เพียงแค่ขั้นเล็กๆ มิอาจฝึกได้จนสำเร็จแต่ถึงกระนั้นก็ตามเขายังสามารถกลายเป็ยอดฝีมือของยุทธจักรได้นั้นเป็การยืนยันอีกครั้งว่าเคล็ดวิชานี้สูงส่งไม่น้อย หยางอี้นี้ตอนนี้เหลือพลังชีวิตไม่มากดังนั้นเขาไม่้าเสียเวลาอันมีค่าอีกต่อไปเขามิได้ใช้การสั่งสอนถ่ายทอดเป็อักษรหรือคำพูด
เพียงแต่เป็การใช้วิชาทลายขม่อมถ่ายทอดเคล็ดวิชาเข้าสมองของเจี้ยนเว่ยโดยตรง การถ่ายทอดโดยตรงเช่นนี้ไม่ค่อยมีคนใช้เพราะคนที่ถ่ายทอดจะสูญเสียความรู้ความแตกฉานในเคล็ดวิชาที่ฝึกไปอย่างสิ้นเชิง กล่าวอีกนัยหนึ่งก็คือเขาจะมิอาจใช้เคล็ดวิชานั้นๆ ได้อีกต่อไปแต่สำหรับเขานั้นไม่สำคัญเพราะเขาใกล้ตายแล้ว
ความรู้ความเข้าใจถ่ายทอดผ่านสมองความคิดมันพลันแจ่มแจ้งราวกับรู้แจ้ง เพราะมันเองก็จะได้รับความรู้ความเข้าใจทั้งหมดของหยางอี้มาภายในสมองมันปรากฏท่วงท่าทำนองของเคล็ดวิชากระจกสิบทิศเข้ามาอย่างต่อเนื่อง เคล็ดวิชานี้ความจริงมิได้จัดแจงและเจาะจงเฉพาะฝ่ามือแต่ความจริงเป็แนววิชาที่สามารถพลิกแพลงใช้ออกได้อย่างหลากหลายรูปแบบและสุดสูงอย่างยิ่ง
ความสูงส่งของเคล็ดวิชานี้สูงยิ่งแม้แต่ผู้ที่มีสติปัญญาและจิตปณิธานสุดสูงเช่นหยางอี้ยังมิอาจฝึกฝนสำเร็จสมบูรณ์ ระดับขั้นของวิชามีทั้งหมดสี่ขั้นขั้นแรกเป็ระดับเดียวกับของชายชราหยางอี้ที่ฝึกได้โดยสมบูรณ์ คือสามารถถ่ายทอดพลังกระจกไปอยู่บนส่วนใดส่วนหนึ่งของร่างกาย
ทั้งนี้ยังมิใช่กระจกธรรมดามันยังสามารถใช้คุ้มกายดั่งเหล็กกล้าและวิชาคงกระพันหากผู้ฝึกฝนมีพร์ที่สูงส่งสามารถแปรผันทั้งร่างให้เป็กระจกคงกระพันเทวราชได้ ขั้นนี้สามารถจู่โจมพลังกระจกออกได้สองทิศ ขั้นที่สองสามารถแผ่พุ่งออกเป็พลังสภาวะแห่งกระจกทั้งอ่อนหยุ่นและแข็งกล้าผันแปรตามใจนึกพลังสภาวะกระจกสามารถจู่โจมขยายได้สี่ทิศ
สามารถเปลี่ยนสิ่งของรอบข้างให้เป็กระจกควบคุมเป็อาวุธลับตามใจนึก สามารถแผ่รัศมีพลังกระจกออกได้อย่างเกรี้ยวกราดหากมีพลังลมปราณและกำลังภายในที่ทรงพลังพอ สามารถต่อสู้ยอดฝีมือแปรเปลี่ยนมนุษย์เืเนื้อให้เป็มนุษย์กระจกได้ราวคนถูกแช่แข็ง ขั้นที่สามระดับขอบเขตรัศมีพลังกระจกแทบจะไร้เทียมทานไร้ขอบเขตกว้างไกลสามารถควบคุมให้ทุกสิ่งเป็กระจก
รัศมีพลังกระจกสามารถะเิออกทั่วเจ็ดทิศแปรเปลี่ยนสภาวะเป็ไร้สภาพสามารถแปรเปลี่ยนให้อากาศให้สูดดมและหายใจให้ละอองกระจกที่เล็กจนมองไม่เห็น พอสูดดมหายใจเข้าไปละอองกระจกจึงสามารถสะบั้นปอดให้ฉีกขาดเป็จุดเล็กๆ ได้เป็เคล็ดลับการลอบสังหารเป็แยบยลและน่าสะพรึงกลัวยิ่งเพราะยากจะตรวจจับได้...
ทั้งยังมีข้อเด่นพิเศษเพิ่มขึ้นมาคือสามารถใช้กระจกสะท้อนการโจมตีของศัตรูกลับไปสามารถใช้กระจกแผ่ขยายตัวตนออกทั้งยังสามารถสะท้อนแสง พลิกแพลงได้หลากหลายอย่างเช่นร่างจำแลงสามารถเคลื่อนที่ผ่านกระจกที่สะท้อนแสงด้วยความเร็วเหนือแสงดั่งเงาของภูตผีก็มิปาน ขั้นที่สี่เป็ขั้นสุดท้ายของเคล็ดวิชากระจกสิบทิศนั้นคือสามารถแปรผันได้ทุกสรรพสิ่งเป็กระจก ที่สะท้อนแสงเจ็ดสีสามารถควบคุมกระจกให้เป็เขตแดนขนาดใหญ่พิเศษ
เป็เขตแดนที่สร้างขึ้นมาเป็โลกมิติกระจกเมื่อฝึกถึงขั้นนั้นแม้แต่ร่างจำแลงนับร้อยนับพัน ยังสามารถสร้างออกมาได้โดยเคล็ดวิชากระจกสิบทิศนี้มีความพิเศษ อานุภาพของเคล็ดวิชานี้มิได้คล้ายคลึงกันทุกคนความโดดเด่นในแต่ละด้านล้วนขึ้นอยู่กับปัจจัยของผู้ฝึกฝน เจี้ยนเว่ยอึ้งไปชั่วขณะคิดไม่ถึงว่าวิชาที่เป็แค่กระจกใสจะสามารถพลิกแพลงได้อย่างหลากหลายแม้แต่แสงแดดที่สาดส่องลงมายังสามารถพลิกแพลงเป็การโจมตีน่าสะพรึงกลัวได้
หยางอี้พอถ่ายทอดเคล็ดวิชากระจกสิบทิศแก่เจี้ยนเว่ยพลังในร่างกายก็สลายจนหมด เห็นฝ่ามือและแขนของเขาเริ่มเหี่ยวย่นมิได้เป็สีขาวนวลสะท้อนแสงอีกต่อไปมันกลับเป็สีเทาของผิวคนที่แก่เถ้าไปแล้วเจี้ยนเว่ยมิทราบเป็เพราะมีจิตปณิธานแกร่งกล้า หรือเป็เพราะพลังลึกลับอยู่ในร่างจึงทำให้มันสามารถทำความเข้าใจพลังและแตกฉานได้อย่างรวดเร็ว
หยางอี้แววตาพลันเบิกกว้างคล้ายตกตะลึงเล็กน้อยขณะนั้นเจี้ยนเว่ยพลันตัวส่องประกายระยิบระยับคล้ายผงเพชรพลอยโปรยปรายลงมา ตามเนื้อผิวเริ่มเรืองแสงสีขาวเรืองรองจากปลายนิ้วสองข้างจากนั้นก็คล้ายยาพิษที่ลุกลาม ผ่านไปเพียงสองชั่วโมงทั่วทั้งร่างมันคล้ายกลายเป็กระจกหนึ่งบานหลอมรวมกับเรือนกายอย่างสมบูรณ์ทั่วทุกอณูของร่างกายมันส่องแสงขาวนวลพร่างพราย
หยางอี้ตอนนั้นรู้สึกตกตะลึงจนสมองโคลงเคลงสายตาคล้ายถูกแสงบดบังจนมองไม่เห็นสิ่งใด ความตกตะลึงของเขาในครั้งนี้มหาศาลอย่างยิ่งเขาใช้เวลามากกว่าหนึ่งปีถึงจะฝึกฝนเคล็ดวิชากระจกสิบทิศได้ และใช้เวลาอีกหลายปีถึงจะฝึกฝนขั้นที่หนึ่งได้อย่างสำเร็จสมบูรณ์ มันไหนเลยคาดคิดว่าจะมีใครฝึกฝนเคล็ดวิชานี้ได้อย่างรวดเร็วทั้งยังทรงอานุภาพยิ่งกว่าเช่นนี้
ในตอนนี้เขารู้สึกมั่นใจความคิดของตนเองแล้วว่าขอทานน้อยผู้เป็ศิษย์นี้ไม่ใช่มนุษย์แล้ว ในโลกไหนเลยจะมีมนุษย์ที่ร้ายกาจขนาดนี้? มันไม่แม้แต่เคยฝึกฝนลมปราณและเคล็ดวิชาต่อสู้แต่กลับมีกำลังมีมหาศาลราวกับคชสาร ร่างกายปราดเปรียววิ่งอย่างรวดเร็วแม้แต่มันกระแทกฝ่ามือใส่ยังรู้สึกว่ามีแรงสะท้อนกลับมา
มีทั้งจิตปณิธานที่กล้าแกร่งมีชาตะกรรมที่แกร่งกร้าวมีพลังชีวิตที่ตายยากอย่างยิ่ง สิ่งเหล่านี้มิอาจปรากฏในมนุษย์ที่ไม่เคยฝึกฝนลมปราณและเคล็ดวิชาต่อสู้ใดๆ เลยแม้แต่มนุษย์ที่ฝึกฝนลมปราณก็ไม่มีทางที่จะฝึกฝนเคล็ดวิชาสำเร็จได้รวดเร็วและทรงพลังขนาดนี้ มันใช่มนุษย์ต่างดาวหรือไม่หรือเป็เทพบุตรตัวน้อยคนหนึ่งขณะนั้นเจี้ยนเว่ยรู้สึกเรือนร่างตนเองทรงพลังดั่งอุกกาบาตดวงหนึ่ง
ภายในเืสีทองที่ไหลเวียนคล้ายกำลังเดือดพล่านและร้อนระอุอย่างมิทราบสาเหตุ มันเพียงทำตามภาพความคิดที่โผล่ขึ้นมาในสมองหลังจากมันฝึกฝนลมปราณพลังบ่มเพาะถูกเปิดออกความคิดของมันพลันแจ่มใสมากยิ่งขึ้น ทำให้การฝึกฝนเคล็ดวิชากระจกสิบทิศนี้ง่ายดายอย่างยิ่งแม้แต่มันเองก็มิทราบว่าตนเองจะสามารถฝึกฝนสำเร็จได้รวดเร็วและทรงอานุภาพขนาดนี้
มันพอลืมตาขึ้นก็เห็นประกายแสงเฉิดฉายเจิดจ้าตามตัวคงงงงันวูบยกใหญ่ สีหน้ามันงุนงงอย่างแท้จริงทันใดได้ยินเสียงหยางอี้หัวเราะอย่างดีใจเป็เสียงหัวเราะที่ภาคภูมิใจ มันรู้สึกนี้เป็ของขวัญที่ฟ้าประทานให้ก่อนตายอย่างแท้จริงมาตรแม้นมันมีสัดส่วนร่างกายที่ยอดเยี่ยมก็คาดไม่ถึงจะยิ่งยวดถึงเพียงนี้
2K
