ตอนที่ยี่สิบเอ็ด ดยุกชนะ Duke’s Triumph
ปู้นนนน
หวู้มมมมม
เสียงเป่าแตรหอยสังข์นำพาขบวนฉลอง Triumph ที่จะแสดงความยิ่งใหญ่ของดยุกอูลริค เพนดราก้อนที่กลับมาพร้อมกับชัยชนะ
ฮ่า
ตึง
เสียงะโมาพร้อมกับการตีกลอง และทาสพี่กล้ามที่แบกบัลลังก์ทองคำของท่านดยุกเข้ามาในเมือง
แปร๋น แปร๋น
ลูกไฟจากจมูกของมูมักไพรม์พ่นขึ้นสู่ท้องฟ้า
คนเลี้ยงช้างนั้นได้ให้มูมักไพรม์ดื่มเหล้าฉลองชัยชนะและชูคบไฟให้มูกมักไพรม์เป่าฉลอง
ละอองแอลกอฮอล์ผสมกับคบไฟ กลายเป็มูกมักไพรม์พ่นไฟเป็ทางยาว
เผ่าพันธุ์ของมูมักไพรม์เพาะพันธุ์มาเพื่อา จึงไม่กลัวเสียงดังไม่กลัวไฟและชอบการต่อสู้
จึงเป็สิ่งที่เซารอน เอ๊ย ดยุกหมูอ้วนนิยมใช้
ลูกไฟที่พ่นยาวกว่าห้าสิบเมตรไปบนอากาศ สร้างความตื่นตะลึงให้กับเด็กๆและผู้ที่เข้ามาชมงานอย่างยิ่ง
“ดยุกอูลริก เพนดราก้อน นักผจญภัยหน้าใหม่ที่เก่งกาจที่สุดในรอบร้อยปีได้เดินทางเข้าเมืองเพื่อฉลองชัยชนะแล้วววววว”
ตึง ตึง ตึง แปร๋น
เสียงเคลื่อนที่ของบัลลังก์ทองคำสลับกับเสียงของมูมักไพรม์ ผสานไปกับเสียยงะโเลื่อนลั่นของชาวประชาที่มาชื่นชมชัยชนะของดยุกหมูอ้วน
ในขบวนของเขาแห่ไปด้วยศพของ”นักล่าเด็กใหม่” ฮาร์ปี้และก็อบลินต่างๆ พร้อมกับขบวนทหารและนักผจญภัยที่เข้าร่วม แม้เด็กหนุ่มนักดาบท่าทางเขินๆที่มีคนมอบดอกไม้ให้ ไม่เคยชินกับการเดินขบวนฉลองชัยชนะอย่างนี้
“อ้ายท่านดยุกขา มองมาทางนี้หน่อยค่ะ”
“พ่อครับผมอยากได้พี่กล้ามแบบท่านดยุกบ้างจัง”
“พ่อครับแม้จะไม่มีพี่กล้าม มีแค่สาวแรคคูนที่อ่อนแอราคาแค่สองแสนเหรียญทองผมก็ยังรักพ่อนะครับ”
“ดูนั่นสิเธอ พวกเศรษฐีใหม่ เอามาแต่ทาสเอลฟ์ ดูคนรวยจริงๆอย่างท่านดยุกอูลริกสิ ถึงจะมีทาสพี่กล้ามได้ขนาดร่วมร้อยคนที่โชว์อย่างนั้น ชั้นได้ยินว่าท่านดยุกมีทาสพี่กล้ามอีกหลายร้อยคนยังไม่ได้เอามาโชว์นะเธอ”
“ใช่ ใช่ พวกเอลฟ์อย่างมากก็ยี่สิบถึงสามสิบล้านเหรียญ ต้องพี่กล้ามที่ท่านดยุกซื้อสิ ราคาสามสิบล้านขึ้นไปทุกคน”
“ข้าก็ซื้อพี่กล้ามไม่ทันท่านดยุกเลยสักครั้ง พี่กล้ามเลยราคาสูงเอามากๆก็เพราะอย่างนี้”
ทาสพี่กล้ามท่าทางจะได้ยินคนพูดกันเลยหันมาพยายามเบ่งกล้ามที่มันเงางามเนื่องจากได้รับการทาน้ำมันบำรุงรักษาและอาหารอย่างดี ทำให้สามารถรักษากล้ามที่สวยงามเอาไว้ได้
“ฮือ ผมเกลียดพ่อแล้วซื้อมาแค่เอลฟ์ราคายี่สิบห้าล้าน ไม่ใช่พี่กล้ามทำให้คนดูถูกผมใหญ่เลย” ลูกเศรษฐีคนหนึ่งร้องไห้หนีไป เพราะคนดูถูกทาสเอลฟ์ที่เขาซื้อมาเพื่ออวดคนที่มาร่วมงาน พ่อของเด็กคนนั้นก็ทำหน้าสำนึกผิด แต่เขาซื้อพี่กล้ามไม่ทันจริงๆ เลยต้องซื้อสาวเอลฟ์มาแก้ขัดไปก่อน ซึ่งก็อย่างที่คิด บรรดาพวกเศรษฐีคนอื่นๆในเมืองมองว่าเขาเป็พวกเศรษฐีใหม่ ไม่รวยหรือมีเส้นสายจริง
การซื้อพี่กล้ามนั้นจำกัดจำนวนคน นอกจากมันแสดงถึงสถานะความร่ำรวยของตนเองแล้ว ยังแสดงถึงความมีรสนิยมและเส้นสายของคนคนนั้นด้วยที่สามารถเลี้ยงดูทาสพี่กล้ามให้ยังคงมีกล้ามสวยเงางามอยู่ได้
การมีพี่กล้ามอยู่ก็เหมือนมีทรัพย์สินที่รับประกันความร่ำรวยและใช้ประโยชน์ได้แน่นอนนั่นเอง นับเป็ทรัพย์สินที่ซื้อไปแล้วคุ้มค่าอย่างมาก จึงเป็ที่นิยมในเหล่าพ่อค้าและขุนนาง คนที่ซื้อพี่กล้ามไปจะดูเป็คนมีรสนิยมต่างไปจากพวกผมดำ ที่มักจะพาพวกเอลฟ์หรือพวกหูสัตว์เข้าไปในการตะลุยดันเจี้ยน
ทั้งที่พ่อค้าทาสก็พยายามแนะนำแล้วว่าให้ซื้อพี่กล้ามเวลาลงไปในดันเจี้ยนจะดีกว่าซื้อสาวแรคคูนที่ใกล้ตายหรือเอลฟ์ที่แม้จะหน้าตาสวย มีเวทย์แต่ตัวค่อนข้างเปราะ ป้องกันพิษหรือทนทานการโจมตีเป็กลุ่มลำบาก
ส่วนการมีพี่กล้ามนั้นป้องกันพิษได้ แม้การโจมตีเป็กลุ่มพี่กล้ามก็จะอดทนอยู่ได้ และแม้แต่ก็อบลินจะใช้ยาพิษให้ชา ไม่สามารถเคลื่อนไหวหรือเืกับพลังชีวิตค่อยๆลดลง ก่อนที่พลังชีวิตจะหมด พี่กล้ามก็ใช้ความทนทานเอาด้ามขวานเฉาะหัวก็อบลินก่อนที่จะเสียชีวิตได้
หากพวกโจร้าจะสู้กับพี่กล้ามที่ทำหน้าที่ป้องกันพ่อค้า ก็ต้องชั่งน้ำหนักตนเองก่อนว่าสามารถแลกชีวิตกับพี่กล้ามได้ก่อนหรือไม่?
หากฟันพี่กล้ามไปหนึ่งที พี่กล้ามจะใช้ทักษะ กายาเหล็กกล้า iron body ทนทานรับการโจมตีและโจมตีสวนไป counter attack
หรือใช้ทักษะ นักรบคลั่ง Berserker ที่พลังโจมตีและพลังชีวิตจะเพิ่มขึ้น แต่พลังป้องกันจะลดลง
และจะโจมตีทุกคนที่อยู่รอบตัวจนกว่าต่างฝ่ายจะตายกันหมด
โจรอาจจะฆ่าพี่กล้ามได้ แต่กล้าแลกชีวิตกันหรือเปล่าล่ะ?
พี่กล้ามมีราคาดีเพราะคุณภาพของพวกเขาสมราคา ที่พวกเขาทำตัวกึ่งชีเปลือยไม่ใช่เพราะพวกเขา โง่เง่าให้โดนก็อบลินฆ่าได้จากการไม่ติดเกราะ แต่หากก็อบลินตีพี่กล้ามหนึ่งที พี่กล้ามก็ตีกลับไปมากกว่าหนึ่งที
พี่กล้ามคือสายที่แลกชีวิตอยู่แล้ว คิดว่าตนเองจะแลกชีวิตชนะคนที่เน้นทักษะไปทางแลกชีวิตหรือ? จะลองดูก็ได้ หากคิดว่าจะสู้พี่กล้ามได้โดยไม่้ามีการเสียชีวิตของฝ่ายตนเอง
การที่ดยุกอูลริกมีพี่กล้ามนับร้อยคนเช่นนี้หมายความว่าทหารที่จะบุกมาฆ่าดยุกอูลริก อย่างน้อยสามร้อยคนที่ต้องเสียชีวิตอย่างแน่นอน
การแสดงพี่กล้ามและสัตว์ประหลาดที่ดยุกและกองทัพนักผจญภัยฆ่าได้จึงนับเป็การแสดงความร่ำรวยและอำนาจของดยุกอูลริกอย่างแท้จริงในสายตาของคนทั่วไป
พ่อค้าที่ขยายกิจการใหญ่มากขึ้นล่อตาขโมยก็เลยมีความจำเป็ต้องซื้อพี่กล้ามไว้
แค่มีพี่กล้ามไว้ก็เป็การทำให้โจรต้องชั่งใจพิจารณาดูแล้วว่าเข้าโจมตีคาราวานพ่อค้าคนนี้จะคุ้มค่าหรือไม่?
การเดินพาเหรดฉลองชัยชนะของดยุกเช่นนี้คือการแสดงพลังอำนาจและความร่ำรวยของดยุกให้คนทั้งเมืองได้เห็น
แน่นอน แค่ขนาดของมูมักไพรม์ ก็ทำให้แม้แต่โจรที่กล้าหาญที่สุดก็ยังคิดก่อนจะปล้นแล้วไม่ต้องพูดถึงพี่กล้ามอีกนับร้อยคน
งานในวันนี้จึงมีคนแต่งเพลงและบรรเลงกล่อมชาวบ้านก่อนที่ดยุกจะเดินทางมาถึงเสียอีก พร้อมกับภาพวาดและรูปปั้นที่ตั้งขึ้นมาเพื่อฉลองชัยชนะของท่านดยุกตรงค่ายที่ตั้งไว้ตรงเนินที่เอาชนะ”นักล่าเด็กใหม่” ที่จะเอาไว้ตั้งเป็ที่พักและค่ายของนักผจญภัยจากแฟมิเลียของท่านดยุกและแหล่งค้าขายสินค้าที่จะเก็บมาจากป่าและก้อนหิน เชิงเทียน น้ำมัน ที่แงะมาจากซากของดันเจี้ยน
ได้โลหะและอาวุธ แม้แต่พวกงูกับแมงป่องในกับดักของงูพิษที่จะเอามาทำเป็ยา อันเป็วัตถุดิบอันล้ำค่าของนักปรุงยาอัลเคมิสต์
แม้การเคลื่อนทัพจะวุ่นวายและใช้กำลังคนมหาศาล ก็ไม่ใช่จะเสียเงินเปล่าเสียทีเดียวอะไรที่สามารถเอากลับมาเป็เงินได้ ดยุกอูลริกก็เอากลับมาเป็เงินหมดนั่นเอง
รวมไปถึงการประกาศชัยชนะและงานเฉลิมฉลองด้วยซึ่งไม่น่าจะมีปัญหา...
กุบกับกุบกับ
อัศวินกลุ่มหนึ่งขี่ม้ามาโดยไม่เห็นหัวคนเฝ้าเมืองหรือใครทั้งนั้นก็มีอยู่กลุ่มเดียว
“อัศวินสายรุ้งมาปกป้องท่านดยุกแล้ว...”
มาจนได้ไอ้พวกที่ชวนปวดหัวที่สุด
อัศวินทหารม้านั้นคือพวกที่เย่อหยิ่งกว่าทหารราบ ที่ทหารม้ามักจะมีสถานะดีพอสมควรหรือเป็ลุกคุณหนู ยศขุนนางที่เลี้ยงดุม้าหรือมีทักษะขี่ม้าได้พอสมควร
ดูถูกทหารราบที่ต้องเดินเท้าเมื่อไปไหนมาไหน
อัศวินทหารม้าของเพนดราก้อน ก็เย่อหยิ่งกว่าทหารม้าทั่วไปอีกขั้นหนึ่งโดยถือว่าตนเองมีม้าที่ตัวใหญ่กว่าพันธุ์ดีกว่า เกราะหนักอะไรครบกว่า
เพื่อป้องกันไม่ให้ไอ้พวกนี้ทำเื่ปั่นป่วน ผมอุตส่าห์เอานักดนตรีและนักขับลำนำต่างๆ ให้พวกนี้เดินทางไปรอบๆ เพื่อไม่ให้มาป่วนตอนที่กำลังจะจัดการพวกมอนสเตอร์และนักล่าเด็กใหม่ แต่ท่าทางผมคงถ่วงเวลาพวกนี้มันได้เท่านี้เท่านั้น
ม้าของเพนดราก้อนดีที่สุดไอ้พวกนี้เลยไม่เหนื่อยในการที่จะวิ่งตะบึงทั้งวันนั่นเอง
“ทหารอัศวินสีรุ้ง” Rainbow Knight
พวกบ้าที่แต่งเป็สีของรุ้ง ประดับดอกไม้ ใช้เกราะและอาวุธราคาแพงกว่าของชาวบ้าน..องครักษ์อัศวินประจำตัวผม ที่เพื่อให้พอทำงานกับคนทั่วไปได้บ้าง ผมเลยพยายามเอาพวกนี้ไปห่างๆคนทั่วไป
“เมื่อท่านดยุกมีคำสั่งพวกเราก็รีบมาตามคำบัญชาทันที แต่มาช้าไปไม่ทันการปราบมอนสเตอร์ต้องขออภัยด้วย”