วันที่ 14 พฤษถาคม 2565
เป็อีกวันที่แสนจะธรรมดาวันหนึ่ง แต่...มันมีอะไรมากกว่านั้น วันนี้เป็วันเปิดเทอมวันแรกหลังจากที่ปิดเทอมไปเป็เวลานาน
"กาย" หนุ่มนักเรียนมัธยมปลายหน้าตาดี แต่งตัวเรียบร้อย พร้อมออกไปโรงเรียนด้วยรถเวสป้าคันโปรดของเขา
ความรู้สึกของกายในวันนี้คือเขาอยากไปเจอเพื่อนมากๆเนื่องจากปิดเทอมไปเป็เวลานานทำให้เขาไม่ได้เจอกับเพื่อนๆเลย โดยเฉพาะ "คราม" เพื่อนร่วมห้องที่เขาอยากเจอมากที่สุดและรอคอยที่จะเจอมาเป็เวลานาน
ด้วยความรู้สึกปลื้มในตัวครามมากๆ เพราะมีหลายๆอย่างที่การกระทำของครามทำให้กายอดที่จะปลื้มอีกฝ่ายไม่ได้
วินาทีแรกที่กายเดินเข้ามาหยุดอยู่หน้าห้องเรียน คนแรกที่เขาสะดุดตามากที่สุดกลับไม่ใช่คนที่เขารอค่อย แต่เป็...กานต่างหาก กานคือเพื่อนสนิทของกาย พวกเขาโตมาด้วยกันั้แ่เด็กจนโตพวกเขาไม่เคยห่างกันเลย ไม่รู้ว่าพรหมลิขิตหรือพรมเช็ดเท้ากันแน่...
เขามองสำรวจเพื่อนสนิทของตัวเองั้แ่หัวจรดเท้า กานดูเปลี่ยนไปมากๆ เขาดูโตขึ้นทั้งรูปร่างและหน้าตาก็ดูหมดจดมากขึ้น และที่สะดุดตามากที่สุดคือส่วนสูงของเ้าตัวที่ดูจะสูงขึ้นมากๆ รูปร่างหน้าตาตอนนี้เรียกได้ว่าเป็สเปกของใครหลายๆคนเลยแหละ
เมื่อหลุดจากภวังค์ได้แล้วกายก็เดินเข้าไปทักทายกาน ด้วยวิธีที่เขารู้กันสองคน ซึ่งก็ไม่มีอะไรมาก นอกจากการกอดและจุ๊บที่แก้ม ทั้งๆที่วิธีนี้เป็วิธีที่เขาสองคนโดนเพื่อนล้อว่าเกบ่อยๆ แต่กระนั้นพวกเขาทั้งสองคนก็ไม่เปลี่ยนวิธีทักทายแต่อย่างใด
กายและกานเดินไถ่ถามสารทุกสุขดิบกันอย่างออกรสออกชาติ ทั้งเื่ที่ไปเที่ยวตอนปิดเทอม เื่เกมออกใหม่ และอีกหลายๆเื่ที่เกิดขึ้นระหว่าง่ปิดเทอม แต่เื่ที่จะเป็ประเด็นมากที่สุด ก็คงเป็เื่ความรักของพวกเขาทั้้งคู่นี่แหละ
พวกเขาเดินไปนั่งที่มุมห้องเนื่องจากเพื่อนยังมาไม่เยอะมากห้องเลยค่อนข้างที่จะเงียบสงบ กานหันซ้ายแลขวาเพื่อดูว่ามีใครอยู่ในระยะที่สามารถได้ยินพวกเขาคุยกันไหม เมื่อแน่ใจว่าไม่มี กานก็ได้หันไปกระซิบถามกายเบาๆ
"มึงมีคนที่แบบ เล็งไว้ยังวะ" กายที่ได้ยินคำถามถึงกับอึ้งไปเล็กน้อย แต่ไม่นานเขาก็ยิ้มออกมาด้วยใบหน้าที่ออกจะเขินอายนิดๆ
"ถ้าจะพูดถึงเื่นี้ ก็มีแหละ" กายตอบเสียงเบา
เนื่องจากตลอดที่เป็เพื่อนกันมานานกายไม่เคยบอกกานว่าแอบชอบใครคนไหนเลย พอได้ฟังแบบนี้ก็ทำให้กานอึ้งไปเหมือนกัน
"เชี่ย จริงดิ" กานตอบด้วยท่าทีที่ดูใ
"เออแต่ก็ว่าไป กูจะบอกว่า กู...กู...กูก็มี" ไม่รอให้กายได้ซักอะไรเพิ่มกานก็รีบพูดเสริมออกมาทันที "กูพึ่งตัดสินใจขอเค้าเป็แฟนไปเมื่อวานนี้เองอะ"
"ห้ะ!!! ใครวะ ทำไมมึงไม่เคยเล่า" กายอดที่จะทึ่งไม่ได้ ทั้งๆที่ไอกานมันเป็คนที่เหมือนจะไม่มีความรักมากที่สุดแท้ๆ แต่มันดันมีแฟนก่อนเขาซะได้ ว่าไปแล้วก็เจ็บใจซะมัด
"เออมึง อย่าพึ่งรีบไปบอกใครนะ กูยังไม่อยากเปิดตัว" กานกำชับกายเบาๆ
"แล้วใครวะคนที่มึงคบด้วย" กายมองกานด้วยสายตาคาดหวัง เขาอยากรู้จริงๆว่าใครคือคนในความลับของเพื่อนเขา แต่คำตอบที่เขาได้ยินนั้นกลับเป็คำตอบที่เขาไม่อยากได้ยินมากที่สุด
"กูคบกับครามแล้วนะ"
.....
อึ้งแดกสิครับ