ย้อนกลับไปก่อนที่เทียนต้าจะมาเจอกับเฟยหลงที่หน้าประตูเมืองด้านเหนือของเมืองหยกขาว เฟยหลงนั้น้าที่จะเดินทางโดยใช้รถม้าเพื่อชมทัศนียภาพได้อย่างชัดเจนแจ่มแจ้ง เมื่อเขาไปถึงโรงค้าม้าเขาก็เห็นผู้คนมากมายกำลังเดินเข้าเดินออกภายในโรงแห่งนี้
เฟยหลงจึงตัดสินใจเดินเข้าไป เมื่อเข้าไปเขาก็พบกับผู้คนมากหน้าหลายตาอีกทั้งยังมีทาส ไว้สำหรับใช้ในการขี่ม้าโดยเฉพาะ
“อักขระทาสที่แสนต่ำตม”
เฟยหลงเมื่อได้เห็นสัญลักษณ์ทาสบนข้อมือของผู้คนเ่าั้ก็รู้ได้ทันที แม้นเขาจะหลับไปนานนับแสนปี แต่ก็ยังคงมีการกดขี่ชนชั้นอยู่ แต่นั่นก็คือกฎของจักรวาลแห่งนี้ผู้แข็งแกร่งย่อมถูกสรรเสริญผู้อ่อนแอย่อมถูกเหยียบย่ำ
เฟยหลงเดินไปยังบุคคลที่น่าจะเป็เ้าของของที่นี่ชายวัยกลางคนที่มีรูปร่างอ้วนท้วมสมบูรณ์สวมเสื้อผ้าที่ดูราคาแพง หน้าตาแฝงไปด้วยความหน้าเื
“ท่านคือเถ้าแก่ของที่นี่ใช่หรือไม่”
เฟยหลงเอ่ยถามชายงวัยกลางคนตรงหน้าไป ด้วยสีหน้าที่ดูเฉยชาและเมินเฉย
“ขอรับกระผมเองคือ เ้าของของที่นี่ได้ท่านมีอะไรให้กระผมรับใช้หรือไม่ขอรับ”
หลังจากที่เถ้าแก่ของร้านค้าม้าแห่งนี้ได้เห็นการแต่งตัวของเฟยหลงและชุดจะมีสีดำสนิทแต่เสื้อผ้าที่เขาใส่นั้นย่อมไม่ใช่เนื้อผ้าธรรมดาทั่วไป จึงทำให้ชายวัยกลางคนตรงหน้าใช้คำพูดที่สุภาพอย่างสุดซึ้งกับเฟยหลง
“ข้า้าม้าที่ดีที่สุดในร้านนี้กับทาสคนที่แข็งแกร่งมากพอที่จะปกป้องม้าตัวนี้ได้”
เฟยหลงบอกความ้าของเขาออกไป แต่ในครั้งนี้เขากวาดสายตามองรอบๆ แต่ในนี้กลับไม่มีสิ่งใดถูกใจเขาเลยด้ายความที่ชายกลางคนเป็พ่อค้ามานานเมื่อเห็นสีหน้าของลูกค้ามันย่อมรู้ว่าคิดสิ่งใดอยู่
“งั้นขอเชิญในท่านตามกระผมมาเลยขอรับ”
พูดจบชายวัยกลางคนร่างอ้วนท้วมก็เดินนำเฟยหลงเข้าไปภายในหลังร้าน ซึ่งที่นี่มีโครงกระดูกของม้าศึกมากมายแขวนตามฝาผนังตกแต่งทำให้ดูสยดสยอง
พอเดินไปได้สักพักชายวัยกลางคนก็หยุดเดินแล้วมันกดเข้าไปที่โคมไฟซึ่งนั่งอยู่ข้างๆกับผนังห้อง ดูแล้วน่าจะเป็ กลไกลับจากนั้นไม่นานพื้นที่พวกเขายืนอยู่ก็ค่อยๆยุบลงไปอย่างช้าๆ จนมาหยุดอยู่ตรงห้องเก็บของห้องหนึ่งซึ่งมีแสงไฟจะเทียนส่องลงมาทำให้มีแสงสว่างเพียงน้อยนิดจากนั้นชายวัยกลางคนก็จุดคบเพลิงและพยักหน้าเชิงบอกกับเฟยหลงให้ตามมาเดินไปได้ประมาณ 1 ก้านธูป เฟยหลงก็ได้เห็นเหล่าบรรดาทาสมากมายกำลังทำงานกันอย่างทุกข์ทรมาน บางร่างกายก็เต็มไปด้วยตุ่มหนอง บางก็ถูกเฆี่ยนตีจนเนื้อแทบฉีกขาด แต่ก็มีชายหนุ่มอายุประมาณ 26-27 ปีเท่านั้นหาได้ทำสิ่งใดสายตามองไปรอบๆยังไม่สนใจไยดี
“ชายคนนั้นคือใครกันอย่างนั้นรึ”
เฟยหลงชี้นิ้วพลางถามชายวัยกลางคน ด้วยความสงสัย
“อะ เออ คือ ชายคนนั้นก็คือทาสขอรับ”
น้ำเสียงที่พูดตะกุกตะกักของชายวัยกลางคนนั้นยิ่งทำให้เฟยหลงรู้สึกสงสัยเขาจึงใช้สายตาสำรวจระดับพลังการบ่มเพราะพลังผลปรากฏว่าชายคนนี้มีพลังใน การบ่มเพาะอยู่ในวิถีมารขั้นที่ 8 เขานั้นเป็สายมารโดยแท้จริง
“งั้นเองสินะงั้นข้าขอซื้อเขาได้หรือไม่ข้าจะจ่ายให้เ้ายังงาม”
เฟยหลงรู้สึกพอใจกับ ชายหนุ่มคนนั้นเป็อย่างมากระดับการบ่มเพาะขนาดนี้แม่จะอยู่ดินแดนที่อ่อนแอ แต่กลับแข็งแกร่งได้มากมายเขาคนนี้จะต้องไม่ธรรมดาเป็แน่
“เกรงว่าจะยากนะขอรับชายคนนี้นะเดินเข้ามาหาข้า หลังจากนั้นเขาก็ทำลายข้าวเพื่อให้ข้านั้นยอมประทับตราทาสตรงไปที่เขา หลังจากนั้นมีคนมากมายทั้งราชวงศ์ของอาณาจักรแห่งนี้ ที่การ้าตัวเขาไปรับใช้ ทุกคนล้วนโดนเขาทำร้ายร่างกายจนหมดสิ้นและเขาป่าวประกาศออกมาว่า ถ้าคนที่จะมาเป็เ้านายของเขานั้นจะต้องแข็งแกร่งกว่าเขาหรือต้องเอาชนะเขาให้ได้ขอรับ”
คำพูดของใช้วัยกลางคนรูปร่างอ้วนท้วมนั้นยิ่งทำให้เฟยหลงรู้สึกพึงพอใจเป็อย่างมาก
“อย่างนั้นหรอ งั้นข้าจะลองดูก่อนสู้กับเ้านั่นสักหน่อย”
เฟยหลงในตอนนี้ตื่นเต้นเป็อย่างมากหลังจากที่เขาออกมาเพียงไม่กี่วันก็มีเื่ที่น่าสนใจ แม้สำหรับเขานั้นระดับวิถีมารนี้เขาอาจจะเห็นเป็เพียงมดปลวกแค่ด้วยความหยิ่งยโสแล้วบ้าเื หากได้รับการฝึกฝนจากเขาแล้วเราก็ใช้หนุ่มคนนี้ เปรียบดังได้รับพรของเทพเ้าา
หลังจากนั้นเฟยหลงะโลงไปยังร้านข้างล่างเขา ลอยตัวลงบนพื้นอย่างสวยงามและนุ่มนวล
มือข้างซ้าย ถือกิ่งไม้ อย่างองอาจ
ไว้ฟันฟาด ใช้แทง เร่งแข็งแกร่ง
ผลต่อสู้ มิอาจรู้ จนหมดแรง
แต่แมลง กำลังบิน เข้ากองไฟ
หงเฟยหลง เทพเซียน จักรพรรดิ
ผู้ยืนหยัด การต่อสู้ ไม่หวั่นไหว
เขานั้นเป็ บุคคล ที่ไร้ใจ
ซ่อนเอาไว้ มิมีใคร ได้รู้มัน
ความแข็งแกร่ง มิจำเป็ ที่ต้องรู้
เพียงได้สู้ เอาชนะ ไม่เย้ยหยัน
แม้โลกนี้ จะมีการ สั่งฆ่าฟัน
ถึงกระนั้น มิอาจ สู้คนไร้ใจ
“ว่ายังไงเ้านะยินดีที่จะมาเป็คนรับใช้ของข้าหรือไม่”
คำพูด ที่ดูสบายๆ แต่กลับกันกลับเป็คำพูดที่บาดลึกเข้าไปภายในจิตใจของอีกฝ่าย ด้วยความโมโหชายตรงหน้าของเขาติดต่อกลับมาด้วยน้ำเสียงที่ ฉุนเฉียว
“นี่ไอ้เถ้าแก่บ้ามันไม่บอกแกอย่างนั้นหรอ ว่าต้องชนะข้าให้ได้เสียก่อนไอ้ไง่!!!”
ชายคนนี้นั้นมีร่างกายที่สูงใหญ่ ไม่เชิงกับอ้วนแต่มีมัดกล้ามเนื้อที่แข็งแกร่ง ข้างๆของเขานั้นเป็ดาบั์ขนาดใหญ่
"ก็เข้ามาสิอย่าดีแต่พูดเลย"
คำยั่วยุของเฟยหลงเป็ผลเพราะตอนนี้ร่างของทาสหนุ่มนั้นถือดาบในมือแน่นเตรียมตัวพุ่งเข้าใส่เฟยหลงแล้ว
ย๊าาาาาาา!!!!ร่างของทาสหนุ่งะโขึ้นไปบนอากาศจากนั้นก็พุ่งตัวลงมาหาเฟยหลงอย่างสุดแรงแต่เขากลับรับดาบใหญ่ด้วยเพียงกิ่งไม้เล็กๆเท่านั้นแต่ดูเหมือนทาสหนุ่มจะไม่ยอมเขาะโถอยไป5ก้าวหลังจากนั้นก็เอ่ยบอกกับเฟยหลงว่า
"หน๊อยแก เพลงดาบหมาป่าลมกรด กระบวนท่าที่1 คมเขี้ยวหมาป่า ฮ๊าาาาาาา"
หลังจากที่ทาสหนุ่มนั้นได้เอ่ยจบวิถีดาบของเขาก็เปลี่ยนไปโดยทันทีจากดาบสีเงินวาวกับกลายเป็เคลื่อนดาบสีเขียวมรกตน่าแกรงขามจากนั้นทาสหนุ่มก็พุ่งตรงเข้าหาเฟยหลงด้วยความเร็วดุจสายลมดาบขนาดใหญ่ถูกฟาดฟันดั่งกับมันเบาเท่าปุยนุ้น แต่ผลที่ออกมามันก็เป็เช่นเดิมเฟยหลงก็ยังคงรับดาบใหญ่ด้วยกิ่งไม้
"เ้าคิดที่จะค้นหาความแข็งแกร่งในที่แบบนี้จริงงั้นรึ"
เฟยหลงเอ่ยถามทาสหนุ่มด้วยความจริงจัง ทาสหนุ่มหยุดชะงักพร้อมกับคิดทบทวนคำพูดของเฟยหลงหลังจากนั้นไม่นานทาสหนุ่มก็กลับมาเคลื่อนไว้อีกครั้ง
"หากท่านหยุดข้าได้ข้าก็จะยอมทำทุกอย่างเพื่อท่านแม้แต่การสระชวิต"
แม้นสรรพนามเป็เนื่อจากเขารู้ถึงความแข็งแกร่งของชายตรงหน้าแล้ว แต่กฎเกณฑ์ที่ทาสหนุ่มตั้งไว้าก็ยังคงไม่จางหายเขานั้นเป็คนที่พูดคำไหนเป็คำนั้น
"งั้นก็จงพอแค่เถิด"
เฟยหลงพูดออกมาในขณะที่ทาสหนุ่มกำลังจะเอ่ยปากตอบโต้จู่ๆก็มีจิตสังหารที่รุ่นแรงมากพุ่งเข้าไปหาร่างของทาสหนุ่มทำให้เขาทรุดตัวลงไปบนเพื่อนแพ้อย่างหมดรูป
จบบบบบบบบบบบ มีคำผิดหรือประโยคใหนแปลกๆบอ