ตอนที่13 หากก้าวพลาด
เมื่อการประชุมของการจัดตั้งธนาคารจบลงทั้งฉันและเทรย์เวอร์ต่างก็วุ่นวายเกี่ยวกับเอกสารที่ต้องใช้สำหรับการจัดตั้งธนาคารส่งให้กับพ่อค้าของสมาพันธ์เพื่อหาผู้ร่วมทุน
แต่ถ้าจะสร้างธนาคารโดยใช้เงินของตระกูลไลออนฮาร์ทของท่านพ่อสร้างธนาคารขึ้นมาก็ใช่ว่าจะเป็ไปไม่ได้เพียงแต่ฉันอยากให้มันเป็การถือกรรมสิทธิ์ของพ่อค้าสมาพันธ์กับตระกูลไลออนฮาร์ทมากกว่าที่จะถือสิทธิ์ขาดในการธนาคารไปเป็ของคนใดคนหนึ่ง
โดยจะแบ่งให้พ่อค้าสมาพันธ์ถือครองกรรมสิทธิ์ของธนาคารครึ่งหนึ่งและฉันในตัวแทนของตระกูลไลออนฮาร์ทจะถือครองสิทธิ์อีกครึ่งหนึ่ง
ความจริงตอนที่ตกลงเื่การสร้างธนาคารได้ฉันได้เตรียมเอกสารทั้งหมดเกี่ยวกับเื่นี้ไว้พร้อมแล้วแต่เมื่อเทรย์เวอร์ได้อ่านมันก็บอกว่าความคิดของฉันที่ตื้นเกินไปโลกของการค้าขายเป็สิ่งที่ฉันยังไม่ได้เรียนรู้ เทรย์เวอร์จึงให้เหตุผลไว้ว่าเนื่องจากฉันเป็คนคิดแผนงานนี้ขึ้นมาควรจะมีสิทธิ์ในการถือครองครึ่งหนึ่งเพราะฉันบอกว่าจะให้สิทธิ์เท่ากันสำหรับทุกคน
เขาจึงให้เหตุผลกับฉันอีกข้อหนึ่งว่าหากพ่อค้าสมาพันธ์ร่วมมือกันเพื่อที่จะหุบธนาคารเอาไว้เป็ของสมาพันธ์เองจะทำให้ฉันไม่มีอำนาจต่อรองเพราะถือสิทธิ์น้อยกว่าเพราะฉะนั้นการถือครองสิทธิ์ครึ่งหนึ่งนั้นไม่ใช่เื่เสียหายอะไร
หากก้าวพลาดเพียงก้าวเดียวก็อาจทำทุกอย่างสูญเปล่าได้นั่นคือสิ่งที่ฉันได้เรียนรู้จากเทรย์เวอร์
หลังจากนั้นเทรย์เวอร์ก็ยังช่วยฉันเื่การเตรียมการอีกหลายๆอย่างจนเอกสารทั้งหมดเตรียมพร้อมสำหรับแผนการจัดตั้งธนาคารในเขตเทราเรีย
โดยไวท์ซึ่งเป็ผู้ติดตามของเทรย์เวอร์ได้นำเอกสารที่เตรียมเสร็จแล้วไปส่งมอบให้กับทางสมาพันธ์พ่อค้าของเขตเทราเรีย
ส่วนฉันที่เมื่อทำงานของตัวเองเสร็จเรียบร้อยแล้วก็เหมือนกับว่าได้ใช้พลังงานไปครึ่งชีวิตจนทำให้ตอนนี้เริ่มหิวขึ้นมา
ในตอนที่ฉันกำลังมองไปข้างนอกหน้าต่างเพื่อให้จิตใจได้ผ่อนคลายแล้วหันกลับมาก็เห็นใบหน้าของเทรย์เวอร์กำลังจริงจังกับการทำงานของตัวเองเพราะเขาเอางานส่วนใหญ่ไปทำแล้วเหลืองานเพียงแค่บางส่วนให้ฉันเป็คนทำ
ไม่รู้เหมือนกันว่าตอนนี้ใครกันแน่ที่เป็ผู้ช่วย
ในตอนที่กำลังมองใบหน้าของเทรย์เวอร์อยู่นั้นก็เผลอนึกเื่นั้นขึ้นมา
“ถะ...ถ้ามีอะไรที่ฉันพอจะทำให้ได้ก็บอกได้เลยนะทุกอย่างเลย”
“ทุกอย่างสินะ”
สีหน้าของเทรย์เวอร์ตอนนั้นเผยให้เห็นรอยยิ้มครั้งแรกที่ฉันได้เห็นจากเขาแต่มันกลับเป็รอยยิ้มที่แสนชั่วร้ายราวกับหมาป่าที่จ้องมองมายังลูกแกะน้อย
เมื่อคืนเองก็นอนคิดเื่นี้จนดึกว่าเขาจะสั่งให้ฉันทำอะไรแต่นี่ก็ผ่านมาหนึ่งวันแล้วก็ยังไม่เห็นเทรย์เวอร์จะพูดถึงเื่นั้นเลย หรือว่าบางทีเขาอาจจะลืมไปแล้วก็ได้
เหมือนว่าฉันจะเผลอมองหน้าของเทรย์เวอร์นานเกินไปจนเขารู้สึกตัวและกลับมามองที่ฉันทำให้ฉันต้องเบนหน้าไปทางอื่นเพื่อกลบเกลื่อน
“คุณเตรียมพร้อมสำหรับเื่นั้นแล้วหรือยัง”
“เื่นั้น?”
แล้วเื่นั้นมันเื่ไหนล่ะหรือว่าจะเป็เื่ที่พูดในตอนนั้น
“อะ...อื้มฉันพร้อมแล้ว”
จะสั่งอะไรก็บอกมาได้เลยฉันที่เป็ถึงบุตรีของผู้ครองเขตเทราเรียจะทำให้เอง
“ถ้าอย่างนั้นคุณก็ควรดึงตัวดีโน่มาช่วยคุณบริหารธนาคารของคุณ”
“เข้าใจแล้ว”
เอ๊ะคุณดีโน่? ช่วยบริหาร?
“ถ้าได้ตัวเขามาช่วยก็จะสามารถผ่อนแรงคุณได้”
หมายถึงเื่นั้นเองเหรอ
“นี่ฟังผมอยู่หรือเปล่า”
“เอ๊ะฟัง ฟัง ฉันกำลังฟังอยู่”
“ให้ตายสินี่คุณเป็ผู้ช่วยของผมหรือผมเป็ผู้ช่วยของคุณกันแน่”
เหมือนว่าฉันจะทำให้เทรย์เวอร์โกรธจนเขาวางงานในมือของตัวเองแล้วหยิบชาที่เนเน่ยกมาให้ก่อนหน้าขึ้นดื่ม
“ข้อดีของคุณคงจะมีแค่ได้ผู้ติดตามที่มีความสามารถสินะ”
มะ...หมายความว่าอย่างไรนะ
เทรย์เวอร์พูดจบแล้ววางถ้วยชาลงจากนั้นเขาก็กลับมาทำงานของตัวเองต่ออีกครั้งถ้าเป็ตอนที่กำลังทำงานอยู่เทรย์เวอร์จะไม่ค่อยพูดแล้วก้มหน้าก้มตาทำงานของตัวเองจนเสร็จมีแค่ตอนที่เขาจะตำหนิฉันเท่านั้นที่เขาจะวางงานในมือลง
หมายความว่าเขายอมทิ้งงานเพื่อมาตำหนิฉันอย่างนั้นเหรอ
ก๊อกๆๆ
“เข้ามาได้”
“ขออนุญาตค่ะคุณหนูท่านเทรย์เวอร์”
เป็เนเน่ที่เปิดประตูเข้ามาพร้อมกับรถเข็นอาหาร
“คุณหนูและท่านเทรย์เวอร์จะรับประทานอาหารที่นี่หรือจะไปที่ห้องรับประทานอาหารคะ”
“คุณไปเถอะอีกสักพักผมจะตามไป”
“ไม่ล่ะฉันจะทานที่นี่”
“ดิฉันคิดเอาไว้แล้วค่ะจึงเตรียมอาหารสำหรับทั้งสองท่านเอาไว้แล้ว”
เหมือนกับว่าเนเน่รู้อนาคตว่าฉันจะทานอาหารที่นี่
“เทรย์เวอร์เองก็มาทานด้วยกันเถอะ”
เทรย์เวอร์ยอมวางงานของตัวเองลงแล้วมานั่งรับประทานอาหารกับฉันโดยมีเนเน่เป็คนคอยรินน้ำให้ฉันและเทรย์เวอร์เราสองคนนั้นนั่งรับประทานอาหารกันอย่างเงียบๆ จนฉันถามถึงเื่ของบาทหลวงเปาโลว่าหลังจากที่เกิดเื่เกิดอะไรขึ้นกับเขาบ้าง
หลังจากเหตุการณ์ในครั้งนั้นฉันที่อยู่แต่ในคฤหาสน์ก็ไม่ได้รับรู้เื่ราวภายนอกว่าเกิดอะไรขึ้นบ้าง
“หลังจากนั้นเกิดอะไรขึ้นกับบาทหลวงเปาโลบ้างเหรอ”
“จริงสินะคุณอยู่แต่ในคฤหาสน์คงจะไม่รู้ว่าบาทหลวงเปาโลตายแล้ว”
“ตายแล้ว?”
“ใช่จากสมมติฐานของผมคงเป็การฆ่าเพื่อปิดปาก เพราะบาทหลวงเปาโลเกี่ยวข้องกับการค้ามนุษย์ที่เป็เื่ต้องห้ามของโบสถ์และยังผิดกฎหมายของคูราเซีย”
“จะว่าไปตอนที่ดิฉันกำลังตรวจสอบเื่นี้ก็ได้เจอกับขุนนางที่ชื่อโมริสที่น่าจะเกี่ยวข้องกับบาทเปาโลค่ะแต่เพราะว่าเหตุการณ์ที่เกิดกับคุณหนูเลยทำให้ฝ่ายนั้นเกิดความสับสนจนดิฉันพลาดโอกาสที่จะจับตัวมาสอบถาม”
“เื่นี้ยังไม่มีหลักฐานแต่ว่าโมริสเป็ขุนนางปลายแถวที่สนับสนุนพวกขุนนางใหญ่ที่อยู่ฝ่ายของเ้าชายเบรย์เดน”
“เ้าชายเบรย์เดน...”
หลังจากที่ฉันถูกไล่ออกจนต้องมาอยู่ที่คฤหาสน์ของตระกูลไลออนฮาร์ทก็แทบจะไม่ได้นึกถึงเื่ของเ้าชายเบรย์เดนอีกเลยคงเป็เพราะว่าตัวฉันในตอนนี้ไม่ได้มีความรู้สึกต่อเ้าชายเบรย์เดนเหมือนกับเมื่อสมัยก่อน
“แล้วขุนนางที่ชื่อโมริสล่ะ”
เมื่อรู้ว่าเขามีส่วนเกี่ยวข้องในครั้งนี้ก็น่าจะจับมาสืบสวนเพื่อหาตัวการใหญ่ของเื่นี้ได้
“โมริสเองก็หายสาบสูญไปหลังจากเหตุการณ์จบลง”
“ถ้าอย่างนั้นทั้งหมดก็สูญเปล่า...”
“ไม่หรอกอย่างน้อยก็สามารถช่วยเหลือคนที่ถูกบาทหลวงเปาโลส่งไปได้”
ถึงจะเป็เื่ที่น่าเสียดายที่ไม่สามารถจับตัวผู้ที่อยู่เื้ัตัวจริงได้ก็ตามแต่ก็สามารถช่วยเพื่อนๆ ของเบตได้แค่นี้ฉันก็คุ้มค่าที่ยอมเสี่ยงชีวิตแล้วล่ะ
ฉันและเทรย์เวอร์ที่รับประทานอาหารเสร็จแล้วก็แยกย้ายไปพักผ่อนส่วนเทรย์เวอร์จะขอทำงานต่ออีกสักพัก
พอกลับมาถึงห้องของตัวเองก็ล้มตัวลงนอนกับเตียงอย่างหมดแรงเพราะว่าไม่เคยทำงานหนักขนาดนี้มาก่อนจึงทำให้ร่างกายอ่อนล้าจากการทำงานติดต่อกันหลายวัน
บรรยากาศในตอนกลางคืนที่เงียบสงบไร้ซึ่งเสียงใดๆทำให้ฉันตัวผ่อนคลายจนเผลอหลับไปในชุดทำงานของตัวเองทั้งๆ อย่างนั้น
ส่วนเทรย์เวอร์หลังจากที่แยกตัวกับฉันก็ทำงานของตัวเองจนเสร็จเรียบร้อยและกำลังจะพักผ่อนเพื่อเก็บแรงสำหรับการไปพบดีโน่เพื่อขอให้มาช่วยฉันบริหารธนาคารเพราะตัวเขาไม่มีเวลามากพอที่จะมาช่วยฉันบริหารธนาคารจึงต้องให้ดีโน่มาช่วย
ส่วนเหตุที่เทรย์เวอร์ไว้ใจดีโน่มากกว่าใครในกลุ่มสมาพันธ์พ่อค้าก็เพราะว่าในอดีตเขาได้มีโอกาสเจอกับดีโน่และเคยได้เรียนมาด้วยกันจนเทรย์เวอร์รู้นิสัยใจคอของดีโน่พอสมควรเขาเป็คนที่มักจะคิดถึงเื่เงินทองเป็หลักก็จริงแต่ตราบใดยังมีผลประโยชน์ร่วมกันเขาจะไม่มีทางทรยศฉันอย่างแน่นอน
เทรย์เวอร์คิดแบบนั้นจึงตัดสินใจที่จะไปขอให้ดีโน่มาช่วยฉันเพื่อที่จะได้ดำเนินแผนการได้อย่างไม่ติดขัดอะไร
ก๊อกๆๆ
“เข้ามาได้”
“ขออนุญาตครับ”
ไวท์เดินเข้ามาพบเทรย์เวอร์เพื่อแจ้งว่าเตรียมการสำหรับการไปพบดีโน่ในวันพรุ่งนี้เรียบร้อยแล้ว
“เตรียมการสำหรับวันพรุ่งนี้พร้อมแล้วครับ”
“ขอบใจมาก”
“ท่านเทรย์เวอร์ครับ”
“มีอะไร”
“เกี่ยวกับเื่ของคุณหนูแองเจล่าน่ะครับผมลองถามจากคนรู้จักมาทุกคนต่างบอกเธอเปลี่ยนไปมากจากเมื่อก่อนท่านเทรย์เวอร์คิดว่า...”
“เื่นั้นไม่ต้องเป็ห่วงแค่รอดูต่อไปก็พอ”
“ครับ”
เมื่อรายงานทุกอย่างเสร็จแล้วไวท์ที่หมดหน้าที่ก็เดินออกจากห้องไปเหลือไว้เพียงเทรย์เวอร์ที่กำลังคิดอะไรบางอย่าง
เื่ที่ว่ามีข่าวลือว่าคุณหนูแองเจล่าเหมือนกับเปลี่ยนไปเป็คนละคนจากเมื่อก่อนมาจากคนที่เคยเรียนอยู่ที่โรงเรียนเดียวกับเธอที่เมืองหลวง
ข่าวที่เทรย์เวอร์ได้รับเกี่ยวกับแองเจล่าค่อนข้างไปในเชิงลบเป็ผลมาจากการที่แองเจล่าได้ไปกลั่นแกล้งฮินะที่ตอนนี้เป็คนรักของเ้าชายเบรย์เดนและเธอก็ถูกไล่ออกจากโรงเรียนแล้วหลังจากนั้นเธอก็เปลี่ยนไปราวกับเป็คนละคน
นั่นเป็เพียงข่าวลือที่เขาได้ยินมาเท่านั้น
หลังจากค่ำคืนอันแสนวุ่นวายจบลงก็เป็เช้าวันใหม่ที่มีสิ่งที่เขากับฉันต้องทำรออยู่นั่นก็คือการไปพบดีโน่เพื่อขอให้เขามาช่วยฉันบริหารธนาคารที่กำลังจะสร้างมันขึ้นมา
ในตอนที่เนเน่เข้ามาปลุกฉันถึงกับะโเรียกชื่อจนเสียงดังเพราะเนเน่คงคิดว่าฉันเป็อะไรไปเนื่องจากเห็นฉันยังใส่ชุดเดิมเหมือนกับเมื่อวานอยู่ทำให้พอฉันตื่นขึ้นมาก็ต้องรีบอธิบายให้เนเน่ฟังว่าหลังจากทำงานเมื่อคืนเสร็จแล้วฉันเพลียมากจึงไม่ได้เปลี่ยนชุดก่อนนอน
เนเน่ที่เข้ามาปลุกฉันจึงช่วยฉันเปลี่ยนชุดเพราะว่าวันนี้ฉันกับเทรย์เวอร์กำลังจะไปพบคุณดีโน่
1K
