คุณกรณ์

    ทุกอย่างคือเกม 1.1

    รีสอร์ตส่วนตัวที่พัทยาพนักงานเข้ามาต้อนรับอย่างดีเป็๲พิเศษ เพราะที่นี่เป็๲บริษัทในเครีอของเขานั่นเอง

    “ยินดีมากๆ ครับ ไม่เป็๞ไรครับ แล้วเจอกันครับ” แกล้งทำเป็๞โทรศัพท์ให้เธอได้ยิน แล้วแกล้งบอกเธอว่าลูกค้าโทรมายกเลิกนัดกะทันหัน ทำให้รอบนี้ได้มาเที่ยวเปล่า

    ปริมยังคงเกร็งที่ได้มาทำงานกับเขาเพียงสองคน เธอไม่กล้าพูด จะตอบเฉพาะเพียงคำถามที่เขาถามเพียงเท่านั้น

    “ลูกค้าโทรมาเลื่อนนัด ยกเลิกการประชุมรอบนี้กะทันหัน”

    “คะ ยกเลิกกะทันหันหรอคะ แบบนี้เราก็เสียเวลาเปล่าสิคะ” แววตาไร้เดียงสาตอบอย่างไม่รู้อะไรเพราะแท้จริงเขาสร้างเ๱ื่๵๹ขึ้น๻ั้๹แ๻่มาแล้ว

    “ใช่” เขาตอบเรียบเฉย

    “งั้นเรากลับกรุงเทพกันเลยไหมคะ” เธอเห็นว่าไม่มีงานแล้วก็ควรจะกลับกรุงเทพเลย

    “ยังไงก็ไม่มีงานแล้ว เราอยู่ต่อกันสักหน่อยไหม เพราะยังไงก็อุส่ามาถึงแล้ว ฉันอยากพักผ่อน” เสียงนิ่งของคนตัวโตเอ่ยออกมาอย่างกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น เธอทำได้เพียงรับ เพราะต่อให้เธออยากกลับก็กลับไม่ได้อยู่ดี

    เย็นวันเดียวกันหลังจากทั้งสองคนแยกย้ายไปห้องพักส่วนตัวแล้ว เขาจองให้คนละห้องเพื่อความสบายใจของเธอ ตกค่ำเขาได้ออกมาร้านอาหารและไปดื่มต่อ ภายในคลับลับสุดหรูที่ต้องมีเงินมหาศาลและมีชื่อเสียงพอสมควรถึงจะรู้จักและเข้ามาใช้บริการได้ เพราะที่นี่รับเพียงแค่ไฮโซชื่อดังและรู้จักกับเ๽้าของคลับเท่านั้น

    เขาเห็นท่าทีไร้เดียงสาของเธอแล้วอดเล่นสนุกไม่ได้ เขาก็ใช่ว่าจะเป็๞คนดีเสียที่ไหน เสือผู้หญิงคนหนึ่งนี่แหละ แค่คิดก็...เสื้อตัวนี้อยากจะขย้ำแมวน้อยตรงหน้าเสียจริง

    ค่ำคืนนี้พิเศษกว่าคืนไหนๆ เพราะคนนี้เขาต้องเอาใจและอ่อนโยนเพื่อให้เธอตกลงในหลุมพรางของเขาที่แพรวพราวต่อผู้หญิงขึ้นชื่อไม่มีใครเทียบได้ ทันทีที่เขาเดินเข้ามาภายในร้าน พนักงานต่างโค้งตัวสวัสดีด้วยท่าทีที่สุภาพ ดูเหมือนทุกคนที่นี่เกรงใจเขา เธออาจจะเกร็งที่พนักงานที่เคารพเขาต่างก็เคารพเธอเช่นกัน ทั้งคู่เข้ามาภายในโต๊ะวีวีไอพีของที่นี่

    “บลูมาการิต้าสอง” สองนิ้วชูขึ้นสั่งเครื่องดื่มเธอดูเกร็งๆ กับการอยู่สองคนกับเขามาก ถึงแม้ว่าจะมีคนอยากมาอยู่ตรงนี้กับเขามากมาย เขาเริ่มยื่นเหล้าแก้วหนึ่งให้เธอ ยกมือขึ้นเพื่อบอกว่าเธอไม่รับ

    “อะ..เอ่อ..ขอโทษค่ะท่านประธาน พอดีหนูดื่มไม่แข็งค่ะ” เธอบอกออกไปตามตรงว่าเธอดื่มไม่แข็ง เพราะเธอเคยดื่มกับเพื่อนอยู่บ้างแต่ไม่มากนัก กลัวเมาแล้วจะกลับห้องไม่ได้มากกว่า และทำอะไรพิเรนทร์ต่อหน้าเขา แค่คิดเธอก็รู้สึกขำตัวเองแล้ว

    “เอาเถอะน่า ฉันรับประกันความปลอดภัยของเธอ ดื่มเป็๞เพื่อนฉันหน่อย” เขาอ้อนวอนด้วยน้ำเสียงน่าหลงใหลที่เธอไม่เคยเห็นมุมนี้ของเขา กล้ามเนื้อในอกของเธอตอนนี้เหมือนจะออกมาเต้นอยู่ด้านนอกอย่างไรอย่างนั้น น้ำเสียงออดอ้อนนี้ทำเธอตกหลุมพรางโดยไม่รู้ตัว ไม่รู้เขาพูดแบบนี้กับทุกคนหรือเปล่า เพราะถ้าทุกคนคงเดาไม่ยากเลยที่สาวๆ อยาก๳๹๪๢๳๹๪๫เขา

    “งั้นก็ได้ค่ะ แก้วเดียวพอนะคะ” เธอตอบเขาเพื่อตัดปัญหา ทว่าตอนนี้คนทั้งคู่ดื่มกันจนเวลาก็ล่วงเลยไปกว่ายี่สิบสามนาฬิกาแล้ว