ภรรยาในพันธสัญญาของบอส - Bosss Proposal - ตอนที่ 17 คลื่นร้ายอีกละลอก_[2]

นางพยักหน้าเห็นด้วย

ภัทรกรแอบเห็นแล้วว่าแม่เริ่มใจอ่อน เรียกว่ายิงปืนนัดเดียวได้นก 2 ตัว ได้หรือเปล่า นัดแรกเขาได้มีลูกกับผู้หญิงที่ตัวเองรัก ส่วนนัดที่ 2 มันช่วยทำให้แม่ยอมเปิดใจรับภรรยาของเขามากยิ่งขึ้น

“ตอนแม่ท้องผมมีอาการแพ้หรือเปล่าครับ”

“มีบ้างนะ” นางทำท่าใช้ความคิดนึกถึงสมัยรู้ว่าตั้งท้องใหม่ๆ “อาการหนักเชียวแหละ ทานไม่ค่อยลง วิงเวียน อยากอาเจียนตลอดเวลา ขนาดน้ำยังเหม็นเลย แต่พอเข้าไตรมาส 2 อาการก็ดีขึ้น แล้วก็มาเหนื่อยช่วยที่เลี้ยงแทน ร้องไห้จ้าทั้งวัน พอโตขึ้นหน่อยก็ซนยังกับลูกลิง” คุณศิรินาถเอ่ยถึงความทรงจำเกี่ยวกับลูกชาย นางรักภัทรกรสุดหัวใจ คิดอยากมีน้องให้ลูกแต่น่าเสียดายที่ตรวจพบก้อนเนื้อในรังไข่ แพทย์จึงรักษาชีวิตเธอไว้ด้วยการตัดมันออกทีละข้าง และหมดโอกาสหมดหนทางมีลูกอีกคนในที่สุด ดังนั้นนางจึงคาดหวังอยากมีหลานตัวน้อยๆ ให้ชื่นชมใจจะขาด ตอนแรกก็อยากทำเมินอยู่หรอกที่แม่ของหลานเป็นสะใภ้ที่ไม่ชอบ แต่เมื่อลูกชายถึงกับออกปากด้วยตัวเองแล้วว่าตั้งอกตั้งใจทำลูกคนนี้เองนางจะตั้งแง่ลงได้อย่างไร

ภัทรกรแต่งงานอยู่กินกับมุกระรินนานตั้ง 3 ปี ก่อนหน้านี้พวกเขารู้จักกันมาก่อนตั้งครึ่งค่อนชีวิต ลูกชายของนางยังไม่เคยปริปากเลยสักครั้งว่าอยากมีลูก นางเชื่อว่าไม่ใช่เพราะตอนนั้นลูกชายอายุยังน้อย แต่เป็นเพราะเขาไม่เห็นแสงสว่างปลายทางจากการแต่งงานกับมุกระรินต่างหาก และอีกอย่างหนูมุกไม่อยากตั้งท้อง กระทั่งครอบครัวของเธอยื่นข้อเสนอเป็นหุ้นมูลค่าหลายสิบล้านบาทแลกกับทายาทตัวน้อยๆ สืบสกุล เหตุนั้นเองที่ทำให้หล่อนวกกลับมาในชีวิตของภัทรกร อยากได้เขาเป็นพ่อให้กับลูกที่หล่อนจะใช้แลกกับผลประโยชน์มหาศาลส่วนตัว

ยัยเด็กกณิกนันท์คงมีอะไรดีในตัวหลายอย่างไม่อย่างนั้นตาภรีมลูกชายคนเดียวของนางจึงไม่ทำท่าคล้ายกับรักปานจะกลืนกินขนาดนี้ เมื่อก่อนเขาหือเขาอือขัดคอพ่อกับแม่ที่ไหนกันแต่เมื่อมีเด็กคนนี้เข้ามาเขากลับกล้ายืนหยัดเพื่อความรู้สึกมากขึ้น ออกโรงปกป้อง อีกทั้งยอมรับอยากเต็มปากเต็มคำเสียอีกว่าเป็นฝ่ายตั้งใจทำให้หญิงสาวตั้งท้อง

‘คุณไม่สังเกตเห็นเหรอว่านับตั้งแต่แต่งงานกับหนูบัว ตาภรีมก็ดูมีความสุข มีชีวิตชีวาขึ้นอีกเป็นกอง’

คุณนายศิรินาถนึกถึงคำพูดของสามีขณะทอดสายตามองดูลูกชาย ภัทรกรของนางดูมีความสุขแท้จริงตั้งแต่เริ่มต้นชีวิตคู่กับใบบัว ก่อนหน้านี้ใช่ว่าเขาเป็นคนอมทุกข์ หากแต่ความสุขที่ชายหนุ่มมีคล้ายว่ามันยังไม่ถูกเติมเต็มอย่างเต็มเปี่ยมเท่ากับตอนนี้ตอนที่เขามีภรรยาชื่อกณิกนันท์

…

“มุกอยากลองอีกสักหน่อยค่ะแม่ ครั้งนี้มุกจะไม่ให้พลาด” มุกระรินเอ่ยกับอดีตแม่สามีอย่างหมายมั่นปั้นมือ โอกาสทองในการเป็นเจ้าของหุ้นของครอบครัวใกล้หมดลงทุกที เธอยังหาทางเอาภัทรกรกลับคืนมาไม่ได้เสียที หากที่บ้านไม่ย้ำนักย้ำหนาว่าอยากได้ชายหนุ่มซึ่งเป็นลูกคู่ค้าคนสำคัญกลับคืนเป็นลูกเขยพร้อมทั้งเป็นพ่อของหลานล่ะก็เธอจะไม่ตามงอนง้อเขาขนาดนี้จะใช้เทคโนโลยีทางการแพทย์ช่วย หรือผู้ชายคนอื่นเอาก็ได้

เหตุที่พ่อกับแม่ของเธออยากได้ภัทรกรเป็นพ่อของหลานนักหนาไม่ใช่เพราะเหตุผลอื่นใดเลยนอกจากเขาเก่ง มีความสามารถล้นเหลือ เป็นลูกชายเพียงคนเดียวของเจ้าของกิจการใหญ่โต ซึ่งหากสองครอบครัวเกี่ยวดองกันการทำธุรกิจก็จะเจรจาราบรื่นอย่างสำนวนเรือล่มในหนองทองจะไปไหนอย่างไรอย่างนั้น

ส่วนเหตุผลของมุกระริน… เธอยังคงผูกใจกับเขา ยังรู้สึกเป็นเจ้าข้าวเจ้าของและนึกเสียดายที่ตัวเองสูญเสียผู้ชายเพียบพร้อมเช่นเขาไปให้ผู้หญิงที่เป็นแค่พนักงานในบริษัทธรรมดาๆ และหญิงสาวรู้สึกว่าพ่ายแพ้ยับเยินเมื่อหาเปรียบเทียบแล้ว กณิกนันท์ดูคล้ายจะได้ความรัก ความห่วงใย ใส่ใจ ความทุ่มเทจากภัทรกรมากกว่าที่เธอเคยได้รับจากเขาจนเอามาเปรียบเทียบกันไม่ได้เลยสักนิด

คราวนี้มุกระรินหมายมั่นปั้นมือว่าเธอจะจัดการรวบหัวรวบหางอดีตสามีด้วยวิธีการใด และหมายใจว่าจะได้รับความร่วมมืออย่างดีเช่นเดิมจากคุณนายศิรินาถ

คนฟังมีท่าทีกระอักกระอ่วนใจเล็กน้อยจนกระทั่งมุกระรินสังเกตเห็นได้