“ กระดูกซี่โครงหัก มีอาการช้ำใน กล้ามเนื้อฉีกแถมมีสะเก็ดะเิฝังอยู่ที่แขนทั้งสองข้าง ปกติคงต้องนอนโรงบาลกันยาว แต่ร่างกายของเ้าเด็กนี่มันอะไรเนี่ย ” หมอหนุ่มพึมพำอาการของโลกาโดยตรวจเพียงคร่าวๆเพราะไม่มีเครื่องมือเพียงพอ แต่แค่นี้ก็พอที่จะบอกว่าอาการของเด็กหนุ่มหนักเอาการ
แต่ที่น่าใมากกว่าคงเป็การที่เด็กหนุ่มตอนนี้ลุกขึ้นมาเดินเหินได้อย่างสบาย ทั้งที่ตามจริงแค่ลุกจากเตียงก็น่าจะลำบากแล้วเสียด้วยซ้ำ นี่ถ้ามีคนจับเ้าเด็กนี่ไปวิจัย เขาคงไม่แปลกใจ ขนาดเขายังคิดจะขอเจาะเืมาตรวจเลย
“ เอาเถอะ ลองเป็องค์กรนี้ก็ไม่น่าแปลกใจแล้วล่ะ ทั้งหุ่นโคตรล้ำยุคแถมเ้าเด็กนี่อีก ” พอลองไล่ดูข่าวในอินเตอร์เน็ตก็พบเพียงข่าวถนนทรุดในบริเวณที่พวกเขาเจอเ้าหุ่นั์ ไร้ซึ่งซากของหุ่นตัวนั้นโดยสิ้นเชิง เขาจึงบังคับน้องสาวของตนให้บอกเื่ที่รู้มาให้หมด แล้วก็ได้รูปสัญลักษณ์ที่เธอถ่ายมา แน่นอนว่าเขารู้ว่ามันเป็สัญลักษณ์ของอะไร
หากพวกเขายังอยู่กับเด็กทั้งสองคนต่อไป พวกเขาทั้งสามอาจจะหายไปแบบไร้ร่องรอยเหมือนหุ่นตัวนั้นก็เป็ได้
ทางด้านเด็กหนุ่ม ตอนนี้กำลังพยายามตักอาหารด้วยมือที่มีผ้าพันเอาไว้ แต่สุดท้ายมันก็ร่วงกลับไปบนจาน เด็กหนุ่มตักมันขึ้นมาอีกครั้งและมันก็ร่วงลงไปอีกครั้งเช่นกัน ทำให้ดาราตัดสินใจป้อนให้เด็กหนุ่มแทน
“ เอ้า อ้าม~ ” เด็กหนุ่มอ้าปากตามที่หญิงสาวบอกอย่างว่าง่าย ไร้ซึ่งความอายใดๆ นั่นทำให้เพียงจันทร์ที่มองอยู่ข้างๆเกิดอยากลูบหัวเด็กหนุ่มที่ดูน่ารักเสียเหลือเกิน แต่ก็ต้องหยุดตัวเองเอาไว้ก่อน
ตอนนี้พวกเขาอยู่ในร้านอาหาร หลังจากโลกาสลบไป พวกเขาก็แวะพักที่โรงแรมเพื่อให้ทินกรตรวจอาการของเด็กหนุ่ม และท่าทางพวกเธอคงจะต้องค้างคืนที่นี่ก่อนคืนหนึ่งเพื่อให้พี่ชายที่เป็คนที่ขับรถได้เพียงคนเดียวได้พักผ่อนเสียก่อน
สภาพของเด็กหนุ่มนั้นมีผ้าพันแผลพันที่แขนทั้งสองข้างและตามลำตัว นั่นทำให้ทั้งสามสาวประหลาดใจที่เขาเดินไปมาได้อย่างปกติถ้าไม่นับอาการเจ็บแขนกับกุมท้องอยู่บ้าง
“ ว้าย!! ” ทั้งสี่กำลังจะเดินออกจากร้านเพื่อกลับไปที่โรงแรม แต่ในตอนนั้นเองเด็กหนุ่มพลันรวบตัวทั้งสามสาวลงไปที่พื้นในทันที เสียงร้องของหญิงสาวดังขึ้นท่ามกลางผู้คนในร้านที่มองมาอย่างใ ก่อนที่พวกเขาจะสังเกตเห็นประกายไฟจากนอกร้าน
ปังๆๆๆๆ!!! เสียงสาดะุดังขึ้นมาพร้อมกับร่างของผู้คนที่ล้มลงราวกับใบไม้ร่วงและเต็มไปด้วยรูพรุนทั่วตัว
“ กรี๊ดดดดดดดดดดด!!! ” เสียงกรีดร้องของหญิงสาวในอ้อมแขนของเด็กหนุ่ม ภาพที่อยู่เบื้องหน้าในตอนนี้คือซากศพจำนวนมากที่มีเืไหลนองออกมา ตัวของพวกเธอสั่นสะท้านด้วยความกลัว
“ อัก ” เด็กหนุ่มกัดฟันพร้อมกับคิ้วที่ขมวดขึ้นเล็กน้อย นั่นทำให้สามสาวรู้สึกตัวว่ากำลังทับแขนของเขาอยู่ ก่อนจะยกตัวให้เด็กหนุ่มเอาแขนออกไป โลกาลุกขึ้นหมอบอยู่หลังผนังร้านอาหารก่อนจะมองไปยังด้านนอก ภาพที่เห็นทำให้เขาประหลาดใจ
ดวงไฟสีแดงฉานที่ฉายออกมาทำให้เขาทราบตัวตนของสิ่งที่สาดะุใส่เขา แต่ที่ทำให้เขาประหลาดใจไม่ใช่เพราะมันเป็หุ่น แต่เพราะรอยบริเวณส่วนที่ไร้ซึ่งหัวของหุ่นที่ควรจะมีอยู่
มันคือรอยของการะเิที่เ้าตัวใหญ่ได้รับจากะุของมันเอง นั่นหมายความว่าอีกฝ่ายเป็หุ่นตัวเดิม แต่ที่แปลกไปคือไร้ซึ่งกระบองเหล็กขนาดใหญ่ในมือ แต่เป็ปืนกลที่มาแทนที่ นั่นทำให้เขาประหลาดใจที่ผู้สร้างสามารถใส่รูปแบบของเ้าตัวเล็กลงในหุ่นตัวนี้ด้วย
ความเร็วอาจจะมีไม่เท่าแต่ด้านจำนวนและความรุนแรงของะุกินขาดชนิดเทียบไม่ติด เขาไม่คิดว่าตัวเองจะทนรับะุมากขนาดนั้นไหว แถมร่างกายในตอนนี้ก็ใช่ว่าจะพร้อมเต็มที่
เสียงปืนดังขึ้นอีกครั้ง เด็กหนุ่มหันไปมองสามสาวที่ตัวสั่นและกำลังกอดกัน โดยมีเพียงจันทร์ที่คอยปลอบอีกสองคนถึงแม้ว่าเธอจะกลัวไม่แพ้กันก็ตาม แววตาของเขาจ้องไปที่เด็กสาว ก่อนที่เขาเตรียมจะลุกออกจากที่ซ่อน
ทว่าก็มือของหญิงสาวที่กำลังปลอบอีกสองคนคว้าชายเสื้อของเขาไว้ เธอส่ายหน้าเป็ท่าทางที่บ่งบอกว่าอย่าออกไป
เด็กหนุ่มส่ายหน้าก่อนจะจับมือของหญิงสาวออกจากชายเสื้ออย่างเบามือ แล้วลุกออกไป
บอกตามตรงเขาไม่คิดว่าตัวเองจะรอดไปได้เลย แต่ถ้าเขาไม่ทำทั้งคนที่เขาสัญญาว่าจะปกป้อง คนที่มีบุญคุณที่ช่วยทั้งเขาและเธอก็จะไม่รอดกลับไป
าเ็? แขนใช้ไม่ได้? อีกฝ่ายแกร่งกว่า? นั่นไม่ใช่ข้ออ้างที่จะหลบซ่อนแล้วปล่อยให้มันลั่นะุแบบเมื่อกี้มาอีก และไม่มีอะไรรับประกันว่าผนังร้านจะทนได้ถึงเมื่อไหร่
เพราะฉะนั้นต่อให้ต้องตาย ไม่สิเขาจะต้องไม่ตาย แต่เขาจะซัดมันให้พังเป็เศษเหล็กเพื่อไม่ให้มันกลับมาโจมตีเขาอีก
เด็กหนุ่มพุ่งตัวออกไปในทันทีพร้อมกับเสียงลั่นะุที่ดังขึ้น