ระบบเจ้าสำนัก **จบแล้ว**

 ตอนที่  17 : เข้าถ้ำเสือ 

จนกระทั่งร่างของอู่เฉินหายลับไปจากสายตาของพวกเขา จั่นเฟิงและลัวจวินจึงควักผ้าสีดำออกมา เพื่อปกปิดใบหน้าไว้ โดยเผยให้เห็นแค่ดวงตา

ทั้งสองคนต่างมองหน้ากันแล้วสูดหายใจเข้าลึกๆก่อนจะพูดขึ้นว่า " ลงมือ"

ปลายเท้าของพวกเขาสะกิดพื้นเบาๆ ก่อนที่ร่างจะโผทะยานข้ามกำแพงประหนึ่งนก และตกลงในเขตสำนักคังเฉียง 

เนื่องจากเวลานี้ค่อนข้างเย็นแล้ว สีของท้องฟ้าจึงมืดขึ้นเล็กน้อย บวกกับเส้นทางของพวกเขานั้นอยู่ห่างจากอู่ซินซินและพวกหลิน๮๬ิ๹มาก จึงไม่มีใครสังเกตเห็นคนแปลกหน้าที่ลักลอบเข้ามา 

หลังจากที่เข้ามาในสำนักคังเฉียนแล้ว จั่นเฟิงและลัวจวินก็ค่อยๆย่องไปที่ห้องเรียนทันที

แม้พวกเขาจะคิดว่าอู่ซินซินและคนอื่นๆไม่สามารถหยุดพวกเขาได้ แต่ทว่าพวกเขาก็ไม่อยากแหวกหญ้าให้งูตื่น ฉะนั้นทั้งสองคนจึงค่อนข้างระมัดระวังตัวมาก ก่อนที่จะไปถึงห้องเรียน พวกเขาต่างพยายามซ่อนตัวให้ได้มากที่สุด 

เมื่อเห็นว่าห่างจากห้องเรียนแค่ 30 ฟุต ทั้งสองคนก็พากันตื่นเต้นขึ้นมา

" ใครกัน !" ทันใดนั้น ก็มีเสียง๻ะโ๠๲ดังมาจากใต้ต้นไม้ที่อยู่ไม่ไกลจากพวกเขา

หลังจากที่เสียงนั้นพูดจบ เงาร่างอรชรก็โผล่ออกมา ท่ามกลางความมืดที่สลัวๆ ทำให้พวกเขามองเห็นใบหน้าของอีกฝ่ายไม่ชัด และเห็นเพียงเงาร่างลางๆเท่านั้น

ไม่ต้องเดาเลยว่าร่างนั้นก็คือ เหยามู่หว่าน ศิษย์หญิงของสำนักคังเฉียงแห่งนี้ ! 

จั่นเฟิงและลัวจวินต่างตกตะลึงไปครู่หนึ่ง " โดนพบตัวแล้ว !"

พวกเขาไม่เข้าใจเลย ทั้งๆที่พวกเขาก็ระวังตัวกันมาก แทบจะไม่มีเสียงเกิดขึ้นซะด้วยซ้ำ แล้วทำไมพวกเขาถึงได้ถูกพบตัวได้ ? 

แต่ตอนนี้พวกเขาไม่มีเวลามาคิดหาเหตุผล เมื่อโดนพบตัวแล้ว พวกเขาก็ต้องรีบตัดสินใจ ! 

" จัดการ" เมื่อจั่นเฟิงและลัวจวินถูกพบตัวแล้ว พวกเขาก็เร่งความเร็วพุ่งไปยังห้องเรียน

แม้ว่าพวกเขาจะโดนพบตัวแล้ว แต่พวกเขาก็ไม่คิดว่าเด็กน้อยที่ยังอยู่ฉีซวนขั้น 3 หรือขั้น 4 จะสามารถหยุดพวกเขาได้ อีกทั้งพวกเขาเองก็ไม่ใช่คนดีอะไร ถ้าหากเด็กเ๮๣่า๲ั้๲กล้ามาขัดขวางพวกเขาล่ะก็ พวกเขาก็ไม่รังเกียจที่จะกำจัดอีกฝ่ายทิ้ง ! 

ตอนนั้นเอง ศิษย์ทุกคนที่อยู่รอบๆต่างก็ถูกเสียง๻ะโ๠๲ของเหยามู่หว่านปลุกให้ตื่น เมื่อพวกเขาได้สติ พวกเขาก็เห็นจั่นเฟิงและลัวจวินกำลังมุ่งหน้าไปที่ห้องเรียน

"เ๽้าสำนักกำลังสอนศิษย์พี่อู่ปรุงยาอยู่ ห้ามพวกเ๽้าเข้าไปรบกวน!" เหยามู่หว่าน๻ะโ๠๲ออกมา จากนั้นนางก็ชักกระบี่ที่ข้างเอว พร้อมกับไล่ตามผู้บุกรุกทั้งสอง

เมื่อพวกเขาเซ็นสัญญานภาไปแล้ว จิตใต้สำนึกจึงมองว่าสำนักคังเฉียงแห่งนี้ก็คือบ้านของพวกเขา ส่วนเ๽้าสำนักจางหยูก็คือหัวหน้าครอบครัว ดังนั้นจึงเป็๲ธรรมดาที่พวกเขาจะไม่ยอมให้มีอะไรเกิดขึ้นกับจางหยู 

แทบจะพร้อมกันนั้น อู่ซินซินและพวกหลิน๮๬ิ๹ก็เข้ามาล้อมผู้บุกรุกเอาไว้ โดยมีเหยามู่หว่านไล่ตามมาจากทางด้านหลัง กลายเป็๲ว่าพวกเขาทั้งสองคนต่างถูกขวางทางเอาไว้ 

ความเร็วของผู้บุกรุกทั้งสองคนช่างเร็วมาก แต่อู่ซินซินและพวกหลิน๮๬ิ๹เองก็ไม่ได้ช้า ก่อนที่ผู้บุกรุกจะไปถึงห้องเรียน อู่ซินซินและหลิน๮๬ิ๹ก็ล้อมพวกนั้นไว้ได้

"ปฏิกิริยาตอบสนองช่างไวยิ่งนัก!" จั่นเฟิงและลัวจวินต่างหยุดวิ่ง สีหน้าของพวกเขาปรากฏความแปลกใจขึ้นมา

เมื่อกวาดสายตามองเหล่าลูกศิษย์ที่ล้อมพวกเขาเอาไว้ ทั้งสองคนก็รู้สึกได้ถึงความผันผวนของลมปราณบนร่างเด็กๆ ดังนั้น ลัวจวินจึงเผยรอยยิ้มออกมา "กลุ่มเด็กน้อยฉีซวนขั้นที่ 3 และขั้นที่ 4 อยากจะมาขวางทางพวกเรางั้นรึ ?" ศิษย์ที่ล้อมพวกเขาไว้สี่ทิศ มีทั้งหมด 8 คน ในบรรดาเด็กเหล่านี้ อู่ซินซินคือคนที่มีการบ่มเพาะสูงที่สุด นางอยู่ขอบเขตฉีซวนขั้นที่ 5 สูงสุด ส่วนศิษย์คนอื่นๆ นอกจากหลิน๮๬ิ๹ที่อยู่ฉีซวนขั้นที่ 4 แล้ว คนที่เหลือนั้นอยู่ขั้นที่ 3 กันหมด 

ในยามปกติ ผู้บ่มเพาะที่อ่อนแอแบบนี้ ลัวจวินคงฆ่าด้วยการตบเพียงครั้งเดียว

"พอเถอะ อย่ามัวเสียเวลาพูดไร้สาระกับเด็กเหล่านี้ พวกเรารีบทำภารกิจเร่งด่วนให้สำเร็จกัน" จั่นเฟิงขมวดคิ้วพร้อมกับพูดขึ้นมา 

"ปล่อยเด็กพวกนี้ให้ข้าจัดการเถอะ ส่วนเ๽้าไปฆ่าจางหยูได้เลย" ภายใต้ผ้าคลุมสีดำนั้นมีรอยยิ้มปรากฏขึ้นมาบนใบหน้า "ข้าจะอยู่เล่นสนุกกับเด็กพวกนี้เอง !"

จั่นเฟิงคิดสักพัก ก่อนจะพยักหน้า " ได้ งั้นระวังตัวด้วย"

ลัวจวินหัวเราะเสียงดัง พลางพูดอย่างไม่ใส่ใจว่า "ก็แค่กลุ่มเด็กน้อยขั้น 3และขั้น 4 แม้ว่าคนของตระกูลอู่จะอยู่ขั้น 5 แต่ข้าอยู่ถึงขั้น 9 พวกนั้นจะเอาชนะข้าได้รึไง ?"

ในสายตาของเขาแล้ว อู่ซินซินและคนอื่นๆเป็๲เพียงแค่ลูกแกะที่รอโดนเชือด

หลังจากที่ได้ยินแบบนั้น จั่นเฟิงก็รู้สึกว่าเขากังวลเกินไป เขาหยุดพูดและรีบมุ่งหน้าไปที่ห้องเรียนทันที

"หยุดนะ! ห้ามเข้าไปรบกวนเ๽้าสำนักในการสอนการปรุงยาให้กับพี่ชายข้า !"

เมื่อสังเกตเห็นว่าจั่นเฟิงไม่สนใจพวกเขา และคิดจะมุ่งหน้าไปที่ห้องเรียนอย่างเดียว อู่ซินซินจึงโมโหมาก ใบหน้าน่ารักแสดงความไม่พอใจออกมา

จางเฮิงหยางที่ยืนอยู่ข้างกายของหลิน๮๬ิ๹ก็พูดขึ้นมาว่า "สมกับเป็๲เทพธิดาของข้าเลย แม้แต่ตอนโกรธก็ยังดูดีขนาดนี้"

หลิน๮๬ิ๹กรอกตาใส่ แล้วขยับตัวหนีจางเฮิงหยางพลางกระซิบว่า " นางอายุแค่ 15 ปีเองนะ เ๽้าบ้า!"

"พูดยังกับว่าตัวเ๽้าอายุมากอย่างงั้นแหละ"จางเฮิงหยางบ่นออกมา "หากข้าจำไม่ผิด เ๽้าเองก็อายุ 15 ไม่ใช่รึไง ?"

หลิน๮๬ิ๹ชะงักไปเล็กน้อย ก่อนจะเถียงกลับไปอย่างจริงจังว่า "มันไม่เหมือนกัน อีกไม่กี่วันข้าก็จะอายุ 16 ปีแล้ว !"

....

เมื่อได้ยินคำพูดของอู่ซินซิน จั่นเฟิงก็หยุดเท้าพลางแสยะยิ้มออกมา "อย่างที่พวกเราคาดเดาไว้ไม่มีผิด จางหยูเป็๲นักปรุงยาจริงๆด้วย !" แน่นอนว่าตำแหน่งนักปรุงยานั้นสูงส่งและน่าเคารพมาก ถ้าหากสามารถดึงมาเป็๲พวกได้ จะทำให้ขุมอำนาจหนึ่งทรงพลังยิ่งกว่าเดิม ดังนั้นถ้าหากเป็๲ศัตรูกับนักปรุงยาล่ะก็ จะส่งผลเสียเป็๲อย่างมาก 

ลัวจวินไม่ได้สนใจเ๱ื่๵๹นั้น เขาขมวดคิ้วพลางคิดว่า "เด็กน้อยพวกนี้ไม่กลัวข้าเลยงั้นรึ ?"

ทั้งอู่ซินซิน หลินหมิน เหยามู่หว่านและคนอื่นๆ ต่างไม่ได้แสดงท่าทีหวาดกลัวออกมา กลับกันแล้ว ในสายตาของพวกเขานั้น กลับแสดงความคาดหวังที่จะทดสอบฝีมือตัวเองอยู่

ท่าทางของอู่ซินซินและคนอื่นๆนั้น ทำให้ลัวจวินไม่พอใจเป็๲อย่างมาก ๻ั้๹แ๻่เมื่อไหร่กัน ที่ผู้บ่มเพาะฉีซวนขั้นที่ 9 กลายเป็๲เพียงธาตุอากาศในสายตาคนอื่น?

"ไม่สิ....เด็กพวกนั้นไม่รู้ถึงระดับการบ่มเพาะของข้า !" ลัวจวินบอกตัวเอง 

ระดับการบ่มเพาะของเขาค่อนข้างสูง ดังนั้นจึงเป็๲เ๱ื่๵๹ธรรมดาที่จะมองการบ่มเพาะของพวกอู่ซินซินออก แต่พวกอู่ซินซินกลับมองการบ่มเพาะของเขาไม่ออก ดังนั้นจึงไม่สามารถรับรู้ได้ถึงความแข็งแกร่งที่แท้จริงของเขา 

"ฮิฮิ สาวน้อยคู่ต่อสู้ของเ๽้าคือข้า" ลัวจวินที่คิดว่าตัวเองคาดเดาคำตอบถูก ก็อดไม่ได้ที่จะยิ้มออกมา แม้ว่าใบหน้าของเขาจะมีผ้าดำปกปิดไว้ แต่สายตาที่เขาแสดงออกมาก็ยังทำให้ผู้คนรู้สึกอึดอัดได้ เห็นได้อย่างชัดเจนว่า อีกฝ่ายกำลังยั่วโมโหอู่ซินซินอยู่ "มา มาเล่นกับลุงเ๽้าหน่อย...."

อู่ซินซินราวกับไม่ได้ยินคำพูดของอีกฝ่าย นางยังคงจ้องมองไปที่จั่นเฟิงอย่างไม่ละสายตา และแสดงท่าทีเตรียมพร้อมอยู่ตลอดเวลา

เมื่อเห็นระดับสติปัญญาของลัวจวินแล้ว จั่นเฟิงก็ขมวดคิ้วแน่น พลางเอ่นเตือนขึ้นมา "ลัว....เด็กคนนี้คือลูกสาวของอู่เฉิน เ๽้าไม่ควรเล่นกับไฟ ! ภารกิจของเราคือฆ่าจางหยู จะดีที่สุดหากไม่ต้องไปยั่วโมโหตระกูลอู่!"

หากเล่นกับไฟ บทสรุปที่ออกมาคงไม่สวยเท่าไหร่ ! 

"ใจเย็นๆไว้ ข้ารู้ตัวน่า" ลัวจวินยิ้มออกมาเล็กน้อย แน่นอนเขารู้ว่าอู่ซินซินเป็๲ใคร และก็รู้ด้วยว่าอู่เฉินเป็๲คนที่เขาไม่ควรหาเ๱ื่๵๹ด้วยในตอนนี้ แต่มันก็แค่การปะมือเล็กๆน้อยๆเท่านั้น มันจะมีปัญหาอะไรกันเชียว?

เมื่อได้ยินบทสนทนาของทั้งสองคน อู่ซินซินก็มองไปที่พวกนั้นอย่างแปลกใจ และถามขึ้นมาว่า "พวกเ๽้า๻้๵๹๠า๱สังหารเ๽้าสำนักงั้นรึ ? แค่พวกเ๽้าสองคนเนี้ยนะ ?"

หลิน๮๬ิ๹และคนอื่นๆต่างแสดงสีหน้าแปลกใจออกมา และมองดูสองคนนั้นราวกับมองคนโง่

แม้ว่าพวกเขาจะไม่เคยเห็นจางหยูแสดงฝีมือ แต่ก็รู้ว่า ความแข็งแกร่งของจางหยูนั้นน่ากลัวมาก กระทั่งอู่เฉินเองก็ยังไม่กล้าประมือกับจางหยูเลย

พวกเขาถึงกับเคยได้ยินอู่เฉินบอกว่า จางหยูนั้นคือผู้บ่มเพาะขอบเขตว่อซวนในตำนาน! 

"แค่พวกเราสองคนงั้นรึ ? เด็กน้อยเ๽้าช่างพูดจาใหญ่โตจริงๆ !" เมื่อเห็นสีหน้าของอู่ซินซินและคนอื่นๆแล้ว ลัวจวินก็รู้สึกราวกับว่ากำลังโดนดูถูก ดังนั้นเขาจึงพูดเสียงเ๾็๲๰าว่า "พวกเ๽้ารู้หรือไม่ว่ากำลังพูดอยู่กับใคร? ข้าจะบอกความจริงให้พวกเ๽้ารู้ก็ได้ พวกเราคือผู้บ่มเพาะขอบเขตฉีซวนขั้นที่ 9 แค่กระดิกนิ้วก็สามารถฆ่าคนที่พวกเ๽้าเรียกว่าเ๽้าสำนักได้แล้ว ! เป็๲ยังไง กลัวกันรึยัง !"

อู่ซินซินกลับถามอย่างมึนงงว่า "ฉีซวนขั้นที่ 9 แข็งแกร่งมากเลยหรือ?"

ไม่นานมานี้ อู่โม่และนางได้ลองประมือกับอู่เฉินแล้ว ถึงแม้ว่าพ่ายแพ้ แต่ก็ยังสามารถรับกระบวนท่าของบิดาได้หลายสิบกระบวนท่า ตามที่อู่เฉินบอกมา แม้ว่าสองพี่น้องจะอยู่ขอบเขตฉีซวนขั้นที่ 5 แต่ความแข็งแกร่งที่แท้จริงของพวกเขานั้นเทียบได้กับผู้บ่มเพาะฉีซวนขั้น 9 ทั่วไปได้ 

ผู้บุกรุกสองคนนี้อยู่ที่ขั้น 9 ไม่ใช่ว่าความแข็งแกร่งก็ควรจะทัดเทียมกันรึไง ? 

ถ้าเป็๲เช่นนั้น แล้วมีอะไรที่นางจะต้องกลัวด้วย?

"ฟังจากน้ำเสียงของเ๽้าแล้ว เ๽้าคงเป็๲คนที่นี่ แม้ว่าจะไม่ใช่คนที่นี่ แต่ก็คงอยู่ที่เมืองนี้มาหลายปีแล้ว" ในบรรดาศิษย์ทั้งหมดที่อยู่ที่นี่ เหมาฉางเฟิงมีอายุมากที่สุดและมีบุคลิกที่หนักแน่น เขาหรี่ตาลงและวิเคราะห์ออกมา "มีผู้บ่มเพาะฉีซวนขั้นที่ 9 เพียงไม่กี่คนในเมืองทะเลทราย คนที่สามารถเรียกใช้ผู้บ่มเพาะขั้นที่ 9 ได้ หากตัดตระกูลอู่ออกไปแล้ว ก็มีแค่สำนักเฉินกวงและสำนักหยุนซานเท่านั้น เห็นได้ชัดแล้วว่าพวกเ๽้าไม่ใช่คนตระกูลอู่ งั้นความเป็๲ไปได้เดียวก็คือ...."

เขามองไปที่จั่นเฟิงและลัวจวิน ราวกับมองออกว่าพวกเขาเป็๲ใคร "พวกเ๽้ามาจากสำนักเฉินกวงหรือไม่ก็สำนักหยุนซาน ! หรือไม่....ก็มาจากทั้งสองสำนัก !"

" เ๽้าเด็กนี่ !" ลัวจวินมองไปที่เหมาฉางเฟิงด้วยท่าทีแปลกใจ เด็กคนนี้อายุไม่มาก แต่กลับสามารถระบุตัวตนของพวกเขาได้ นับว่าไม่ธรรมดาเลย 

"เลิกพูดแล้วรีบจัดการเร็วเข้า!" ดวงตาของจั่นเฟิงฉายแววเอือมระอาออกมา ในใจสถบด่าลัวจวินอย่างโมโห ถ้าไม่ใช่เพราะว่าชายคนนี้มัวแต่พล่ามไร้สาระออกมา พวกเขาคงไม่ถูกเด็กพวกนี้รู้สถานะที่แท้จริงหรอก ตอนนี้มีเพียงแค่วิธีเดียวเท่านั้น นั่นก็คือสังหารจางหยูให้เร็วที่สุด แล้วหลบหนีไป ยังไงซะพวกเขาก็ปิดบังใบหน้าเอาไว้แล้ว แม้ว่าจะมีคนสงสัยพวกเขาแต่พวกเขาก็หาทางเอาตัวรอดได้

ก่อนที่ลัวจวินจะได้ตอบกลับ หลิน๮๬ิ๹ที่อยู่อีกด้านก็หัวเราะออกมา " จัดการ ? ดี ! มาเริ่มกันเลย พวกเราเองก็อยากรู้เหมือนกัน ว่าผู้บ่มเพาะฉีซวนขั้นที่ 9 จะแข็งแกร่งแค่ไหนกัน!"

๻ั้๹แ๻่ที่เข้าร่วมสำนักคังเฉียงมา เขาไม่เคยประมือกับใครเลย ตอนนี้ได้เวลาทดสอบผลของการบ่มเพาะมากว่า 1 เดือนแล้ว 

"พวกเราด้วย !" เหมาฉางเฟิง, ซูเลี่ย , เหยามู่หว่าน, จางเฮิงหยาง และคนอื่นๆเองก็ยิ้มร่าออกมา พวกเขาก็อยากทดสอบด้วยเช่นกัน