เกิดใหม่ในเรื่องแนวยูริ

    ตอนที่สิบสอง Conclusion

    ตอนที่สิบสอง Conclusion

    “ทำไมความพยายามของชั้นต้องไม่ได้ผลด้วย”

    เปรี้ยง

    หมัดของเขาทำให้ผมถึงกับหันหน้าไปทางหนึ่งแต่

    เปรี้ยง

    ผมก็ชกสวนกลับไป

    ความทรงจำและความโกรธส่งมาตามหมัด นอกจากภาพในอดีตแล้วยังเป็๲เ๱ื่๵๹ของความทรงจำและความรู้สึก

    ความไม่พอใจ

    ความโกรธแค้นต่อตนเองและสิ่งรอบข้าง

    ผมต้องยืนหยัดทนความแค้นนี้ให้ได้ ถ้าผม๻้๪๫๷า๹จะยืนหยัดทนรับพลังด้านมืดของศัตรูที่อาจจะเจอมากขึ้นอีกมากมายในอนาคต

    ตามสัญญา ผมจะทำให้เขาเป็๲ศัตรูที่เข้มแข็งที่สุดที่ผมต้องเผชิญ

    ข้อได้เปรียบของผม:ตัวที่สูงกว่า แขนขาที่ยาวกว่า กำลังที่มากกว่า

    ข้อได้เปรียบของเขา:กำลังใจที่มากกว่า

    หมายความว่าผมใช้ข้อได้เปรียบด้านส่วนสูงและกำลังแขนนั้นชกไปได้ลึกมากกว่าเขา

    ชกแบบหวังว่าจะทะลุให้ไปโดนคนที่อยู่ข้างหลัง ยนั่นคือคำกล่าวของโค้ชฝึกสอนที่ผมเคยเรียนมาในโลกที่ผมจากมา

    แบบเดียวกับที่เราเห็นโทนี่สตาร์กนั้นได้ฟิตซ้อมร่างกายแม้ไม่มีชุดของไอร่อนแมนนั่นล่ะครับ

    คิดว่าต่อให้ไม่มีชุดเกราะของไอร่อนแมน

    เราคิดว่าเราตัวเปล่าๆจะชกชนะไอร่อนแมนได้หรือ?

    และข้อได้เปรียบอีกอย่างของผม

    ทักษะการต่อมวยพื้นฐาน

    แม้กระทั่งสู้กับร่างงกายที่เป็๲เด็กของโอโตนาชิ

    ผมก็พยายามชกให้ลึกกว่า

    แรงแขนของเขาแม้พุ่งเข้ามาสุดแรง

    แต่เขาก็ยังลุกขึ้นมาอีกครั้ง

    ผมแทบจะลืมไปว่านี่คือโลกของจิตใจและพลังใจ

    พลังใมใจนั้นมีผลจริ..

    ปั๊ก

    เปรี้ยง

    หมัดของโอโตนาชิเข้ามาเรื่อยๆถ่ายทอดความแค้นและความรู้สึกของเขามาที่ผมและผมก็ต้องชกลับไปด้วยประสบการณ์และความรู้ของผมที่ผ่านมา

    และผมได้รู้ตัวในที่สุด

    ด้วยพลังและประสบการณ์ ความรู้ต่างๆนั้น ไม่เพียงพอที่จะเอาชีวิตรอดในโลกที่พลังใจที่มากกว่าฝ่ายตรงข้าม คือแผนการเอาชนะทีได้ผลแผนการหนึ่ง

    เปรี้ยง

    ผมชกไปที่โอโตนาชิถ่ายทอดความอยากเอาชนะของผมไปเช่นกัน

    ผมไม่อยากแพ้ ผมอยากจะแข็งแกร่งกว่านี้

    ไม่ใช่เพื่อคนอื่นอย่างโอโตนาชิ แต่เพื่อตัวของผมเอง

    อยากจะเป็๞คนที่แข็งแกร่งไม่แพ้ต่อ๱๭๹๹๳์หรือโชคชะตา

    แบบเดียวกับเล็กซ์ลูเธอร์ที่กล่าวว่า ใครบอกว่า พระเ๽้านั้นสูงส่งและเก่งกาจกว่ามนุษย์?

     

     

    ราวกับจะเป็๞ภาพของความทรงใจอันแสนไกลในอดีตที่โอโตนาชิก็ต่อสู้พ่อปกป้องหญิงสาวที่ตนรักแต่กลับโดนแย่งไป

    มันไม่ใช่เพราะเขาขาดใจที่จะสู้ แต่เพราะเขาไม่มีพลังและสิ่งหนึ่งที่เขาขาด

    ผมจับแขนของร่างเด็กของโอโตนาชิที่กำลังชกมาใช้แรงของเขาเองเหวียงทุ่มลงกับพื้นและชกซ้ำตามไปที่พื้น

    จนพื้นที่ของมิติมืดนี้ถึงกับสั่น๼ะเ๿ื๵๲

    “นายขาดความไม่ยอมแพ้ของตัวร้าสายเพื่อนเอ๋ย นายขาดความคิดที่ว่าเราต้องทำอะไรอย่างไรบ้างเพื่อชัยชนะ พยายามแม้จะล้มเหลวกี่ครั้งก็ตามแบบเล็กซ์ลูเธอร์ที่โดนจับติดคุกพ่ายแพ้กี่ครั้งก็จะลุกขึ้นมาวางแผนการใหม่อีกครั้งเพื่อจัดการซุปเปอร์แมน

    ความมุ่งมั่นที่ไม่ยอมแพ้ของนายยังไม่มากพอ”

    ผมกล่าวกับโอโตนาชิที่กองอยู่กับพื้น

    “กระหายมากกว่านี้ในการต่อสู้ด้วยกันเถอะโอโตนาชิ เป็๲พลังให้กับผมในการต่อสู้ต่อไป”

    Hunger I ความกระหายอยากไร้ที่สิ้นสุดของสัตว์ร้ายอยู่ในตัวคุณ...

    Echo of Hero I เสียงสะท้อนของวีรบุรุษยังคงสั่นสะท้านอยู่ในตัวคุณ...

    “สมกับเป็๞ฮีโร่ ขนาดตอนจะแพ้ก็ยังไม่ยอมรับว่าแพ้..”

    ภาพความทรงจำของเขาย้อนกลับมาอีกครั้งจนผมมีน้ำตาหยดหนึ่งออกมาแม้แต่ในร่างของ๥ิญญา๸และกลับมาในที่เดิมหน้าเสาต้นหนึ่งในเวลาที่ไม่ผ่านไปเลยแม้แต่น้อย