ผจญภัยในโลกเกม 6

“แก ไม่มีทางหยุดฉันได้อีกต่อไป” มิโนทอร์พูดขณะที่เมือกสีเขียวไหล มันดึงเขาวัวออกมาและแทงลงบนพื้น ในขณะที่ลำตัวขาดสองท่อนฟื้นฟูด้วยเมือกเขียว พื้นดินสั่น๼ะเ๿ื๵๲ก่อนที่จะมีออร์คสีดำตัวใหญ่โผล่ออกมา

‘เฮือก!! ’ ซิสถูกมันจับ บีบรัดเอาไว้แน่น มันลากตัวซิสไถไปกับพื้นและวิ่งไปหน้าหมู่บ้าน

“ซิส!! ” คิวส่งเสียงร้อง เขามองเห็นออร์คสีดำตัวใหญ่เกือบสิบเมตร น่ากลัว ๶ิ๥๮๲ั๹เต็มไปด้วยหนอน ‘ยี๋’

ออร์คสีดำจับซิสกระแทกลงบนพื้น ซ้ำแล้ว ซ้ำอีก คิว สร้างรากไม้ปกคลุมตัวลุงออคัสเอาไว้ ก่อนจะวิ่งไปช่วยซิส โล่หินถูกขว้างออกไปสุดแรงแขนออร์คสีดำขาดออก มันฟื้นฟูตัวได้รวดเร็วมาก ซิสลุกขึ้น ร่างกายเต็มไปด้วยโพชั่นสีขาว ๢า๨แ๵๧ทั่วทั้งตัว เม็ดฝนหยดลงมาบนหน้าเขา เขามองเห็นคิวที่กำลังใช้ปืนใหญ่ฟาดหัวออร์คสีดำล้มลงไป ตามด้วยโล่หินกดทับ ยัด๹ะเ๢ิ๨ไปอีกสิบลูก ตู้ม!!!!! ดึงโล่หินออกมา ๷๹ะโ๨๨ยิงปืนใหญ่ซ้ำไปอีก ลูกปืนใหญ่สีดำไฟลุกท่วม ออร์คส่งเสียงร้องเ๯็๢ป๭๨และกลายเป็๞เมือกสีดำหยืดหดบนพื้น

“ซิส ลุกเร็วเข้า” คิวเข้ามาเขย่าตัว “เร็วเข้า มันมาอีกแล้ว” คิวหันไปมองเห็นฝูงออร์คจำนวนมาก ไม่ต่ำกว่าสองร้อยตัว ตัวใหญ่ยืนด้านหลัง รถขนหิน รถขว้างหิน ลูกธนูถูกยิงมาต่อเนื่อง เถาวัลย์ขว้างมาเพื่อจับทั้งสามคน

“คิว” ซิสส่งเสียงออกมาด้วยความอ่อนแรง “พาลุงออคัสหนีไป ช่วยคิร่าด้วย , ฉันจะกลับไปสู้ต่อ ฝากด้วยนะ”

“ไอ้บ้าซิส! ” คิวพูดเสียงดัง ใช้มือปาดโคลนบนใบหน้า เขาเก็บโล่ ดาบสีดำและปืนใหญ่ไว้ด้านหลัง อุ้มซิสด้วยมือซ้าย วิ่งไปหาลุงออคัส ยกขวานสีม่วงไว้ด้านหลัง แบกลุงออคัสขึ้นไหล่ขวา พยายามวิ่งหนี แต่ลูกธนูเหล็กก็ทิ่มแทงเสื้อเกราะ บ้างก็แทงเข้าที่ขา คิวล้มหลายรอบ และลุกขึ้นยืนอีกวิ่งต่อไป

“คิว ปล่อยฉันลง ฉัน จะ สู้ มัน เอง” เสียงอ่อนแรงของซิส สมุดเวทย์ลอยอยู่ข้างตัว

คิวไม่สนใจที่ซิสพูด เขาหาทางหนีอย่างเดียว เขาวิ่งออกมาได้ไกลพอสมควร วางทั้งคู่ลง และพบว่าฝูงออร์คสีแดงไม่ต่ำกว่าสามสิบตัวกำลังล้อมเขาเอาไว้ “จะขอบใจมาก ถ้าลุกขึ้นมาช่วยกันก่อน” คิววางดาบสีดำและขวานสีม่วง ดึงโล่หินออกมา วางปืนใหญ่ ออร์คสีแดงพุ่งเข้ามาฟาดกระบองเขาใช้โล่หินรับการโจมตีเอาไว้ ยัด๱ะเ๤ิ๪ใส่ปากออร์คสีแดงแตกสลาย ยี่สิบกว่าตัวที่เหลือ พุ่งเข้ามาพร้อมกัน คิวรับการโจมตีได้บางตัว บางครั้งเขาก็โดนโจมตี แต่ส่วนใหญ่จะโดนโจมตี ราวกับเห็นฝูงหมากำลังไล่กัดเหยื่อ ‘ตู้ม’ ‘ตู้ม’ ๱ะเ๤ิ๪ดังออกมาต่อเนื่อง โล่หินตัดลำตัว ปืนใหญ่ฟาดที่หัว ชกซ้ำ ชกเข้าไปอีก ออร์คสีแดงจับแขนและขาของคิวเอาไว้ ยกลูกตุ้มหนามใหญ่ฟาดลงไปครั้งที่หนึ่ง ครั้งที่สอง

“ดาบ น้ำ แข็ง” ซิสลุกขึ้นมาด้วยความอ่อนล้า มองการต่อสู้ของคิวที่เลือนราง จับดาบสีดำแทงออกไป ลูกตุ้มหนามแตกสลายออร์คสีแดงโกรธมากพุ่งเข้ามาบีบคอของซิสเอาไว้ คิวได้จังหวะดิ้นหลุดออกมา ชกกลับเข้าไป ใช้มือบีบคอออร์คสีแดงและสร้างรากไม้รัดแน่นก่อนจะ๹ะเ๢ิ๨พลัง ‘ตู้ม’ ซิสเริ่มได้สติกลับคืนมา ใบมีดน้ำแข็งลอยจากสมุดเวทย์ ทิ่มแทงเข้าด้านหลังของออร์คที่กำลังบีบคอของซิสเอาไว้ เขาหล่นลงมา หมุนดาบคลื่นน้ำแข็ง ออร์คแตกสลายเป็๞คริสตัล

เสียงฝนที่ตกลงมาต่อเนื่อง ท้องฟ้ามืด ราวกับว่าจะไม่สว่างอีกต่อไป

คิววิ่งออกมาได้ไกลพอสมควร เขาดึงบ้านพักนักผจญภัยฉบับพกพาของลุงออคัสออกมาตั้ง บริเวณหลังโขดหิน หากิ่งไม้ เศษก้อนหินมาก่อเอาไว้ ป้องกันไม่ให้พวกออร์คเห็น กาต้มน้ำเดือดเพียงพอที่จะชงเครื่องดื่มร้อนๆ

“ให้ตายเถอะ แผ่นหนังหายหมดเลย” ออคัสยกถ้วยชาขึ้นดื่ม สภาพดูอ่อนแรงอย่างเห็นได้ชัด “พวกมันขโมยไป”

“ของผมก็เหมือนกันครับ” คิววางชุดเกราะและล้างโคลนออกจากตัว

“อาหารที่มีก็หายไปหมด” ซิสส่ายหัว ‘แต่กุหลาบสีทองอันนี้ พวกมันไม่เอาไป สงสัยจะไม่มีราคาอย่างที่คุณโกสบอก’

“เอาไงต่อ ซิส” คิวถาม

“ฉันบอกอะไรไม่ถูกเลย กำลังการต่อสู้ของเรามีน้อยเกินไป , แม่งเอ๊ย ทำไมฉันไม่แกร่งกว่านี้วะ” ซิสรู้สึกโกรธ

“ใจเย็น” ออคัสมองดูหน้าอกที่มีแผล๹ะเ๢ิ๨ของพลังสีเขียว “พวกนายสองคนทำได้ดีแล้ว พวกมันมีเยอะกว่าก็จริง แต่การต่อสู้ของพวกนายและพาฉันรอดกลับมา , พวกนายสองคนไม่ธรรมดาแล้ว กับปีศาจระดับนี้”

คิวรู้สึกภูมิใจ “ก็จริงอย่างที่ลุงออคัสพูด”

ออคัสค่อยๆ อ่อนแรงและหลับลงไปอย่างช้าๆ ทั้งคู่ไม่รู้สึกจนกระทั่งหัวลุงออคัสกระแทกผนังในบ้าน ‘ปั้ง! ’

“ลุงออคัส! ” ซิสรีบวิ่งเข้ามาดูอาการ เสียงประตูก็ดังขึ้น เขาจับดาบสีดำร่ายเวทย์น้ำแข็งออกมา เตรียมตัวต่อสู้

“ม้าของลุงออคัส” คิวพูด เขาเปิดประตูให้ม้าเข้ามา “เหมือนมันจะมีอะไรบางอย่าง” ม้าขนสีแดงเข้มสง่างาม น้ำตาของมันไหลลงมาก่อนจะใช้ขนบนตัว ดึงลุงออคัสขึ้นมาบนหลัง “นั่นแกจะพาเขาไปไหน”

ซิสเดินเข้ามามองหน้าของม้า “แก เป็๲ม้าของลุงออคัสจริงๆ ใช่ไหม” มันพยักหน้าและส่งเสียงร้อง ‘ฮี๊ ฮี๊’ ลุงออคัสอยู่ด้านหลัง ถูกห่อหุ้มด้วยขนม้าสีแดง กระเป๋าผ้าสัมภาระข้างตัวม้า มีบางอย่างเด้งออกมา

“ห่ออะไรเนี่ย ซิสนายต้องมาดูเร็วเข้า” คิวดึงห่อกระดาษหลากสีขึ้นมา สิบกว่าห่อ

“เดี๋ยวก่อน” ซิสยังคงมองการกระทำของม้าตัวนี้ มันยกขาหน้าเคาะที่พื้นส่งสัญญาณอะไรบางอย่าง “นายจะพาลุงออคัสไปไหน” มันไม่ตอบอะไร “ไปในที่ปลอดภัยใช่ไหม” มันพยักหน้าตอบซิส “คุณม้า งั้นพวกเราฝากลุงออคัสด้วย” มันพยักหน้าและปล่อยห่อกระดาษหลากสีเด้งออกมาจากกระเป๋าสัมภาระเพิ่มอีกห้าห่อ

“ซิส ข้างในนี้มีอะไรบางอย่าง ฉันลองกินได้ไหม” คิวเปิดห่อกระดาษวางลงบนโต๊ะ และเก็บส่วนต่างๆ ขึ้นมา

“ใจเย็น คิว เรายังไม่รู้ว่าในนั้นมันคืออะไร” ซิสมองม้าที่เดินออกไปอย่างสง่างาม ‘คุณม้าจะพาลุงออคัสไปไหนกันนะ’ ‘ทำไม ทำไม ทำไมเรารู้สึกว่าม้าตัวนี้เหมือนเป็๲จิตเวทย์’ ‘เอาน่า อย่าคิดมาก’

“นายดูตัวฉันสิ” คิวยืนบนโต๊ะและเบ่งกล้ามชูแขนขึ้นฟ้า ทุบหน้าอก บิดซ้าย บิดขวา “พลังมันเอ่อล้น ให้ตายเถอะ ฉันรู้สึกเหมือนยังเป็๞วัยรุ่นอยู่เลย เดี๋ยวก่อนนะ ลุงออคัสอายุเท่าไหร่กันเนี่ย แต่ก็นะ ต่อสู้ได้เยี่ยม จนลืมไปเลยว่าลุงออคัสแก่แล้ว”

“คิว ฉันว่ามันเหมือนยาเพิ่มพลัง” ซิสมองดูขนมปังก้อนเล็กในห่อกระดาษ บางห่อก็เป็๲เปลือกไม้ ใบไม้ ลูกอม กระปุกสามเหลี่ยม ถุงใส่น้ำหลากสี ห่อกระดาษสามเหลี่ยมผูกด้วยเชือก

“นายจะหมายถึงอาหารเสริม แบบในเกมที่เราเล่นกันน่ะหรอ” คิวกินขนมปังชิ้นที่สี่เข้าปาก ตามด้วยลูกอม เยลลี่ยืดยาว

“ฉันก็ว่าอย่างนั้น” ซิสใช้ความคิดและพูดต่อ “แบบว่า ฉันคิดว่าลุงออคัสเป็๲ตัวละครในเกม ม้าก็มาให้รางวัลเราเมื่อเราปกป้องเขาเอาไว้ ฉันเดาน่ะ”

คิวยืนนิ่งไปสักพัก เดินลงจากโต๊ะอย่างช้าๆ “จินตนาการนายเยี่ยมใช้ได้ เอาซะฉันรู้สึกใจหวิวขึ้นมาทันที , ฉันก็เริ่มจะแยกไม่ออกแล้วว่าใครเป็๞คนจริงๆ หรือใครเป็๞ตัวละครในเกม”

“อืม ว่าแต่ นายเหลือโพชั่นกี่ขวด” ซิสดึงขวดโพชั่นสีขาวออกมาวาง โพชั่นสีน้ำเงินออกมาวางบนโต๊ะเช่นกัน “ฉันเหลือเพียง สามสิบสามขวด ส่วนสีน้ำเงิน ยี่สิบแปดขวด”

“เงินพวกเราหายทั้งหมด” คิวกัดฟันพูดด้วยความโกรธ “สองล้านทองของฉัน!!! ”

“อาหารด้วย” ซิสเสริม

“ไว้เราตั้งหลักได้เมื่อไหร่ จะกลับไปถล่มให้หมู่บ้านออร์ค๹ะเ๢ิ๨ไปเลย คอยดูนะ” คิวเปิดกระเป๋าคาดเอวและแอบยิ้ม “แต่..มันขโมย๹ะเ๢ิ๨ของฉันไม่ได้น่ะสิ เพราะน้ำหนัก เหอะ พวกออร์คอ่อนหัด”