เทน้ำเทท่า
หลังจากที่ดาวศุกร์กล่อมเ้าก้อนแป้งนอนกลางวันจึงได้เริ่มทำเครื่องปรุงที่ตั้งใจเอาไว้ั้แ่แรกดาวศุกร์จะเริ่มจากการหมักซอสถั่วเหลืองเอาไว้กินก่อน ตามด้วยทำซอสมะเขือเทศเนื่องจากซอสมะเขือเทศทำง่ายและใช้ได้เลย แต่ซอสถั่วเหลืองต้องรอ 3 เดือนถึงจะได้กิน ส่วนผงปรุงรสต้องรอให้ช่างตีเหล็กมาส่งเครื่องบดหมูให้เธอเสียก่อนถึงจะทำผงปรุงรสได้
หลายวันก่อนเธอเข้าไปหาของป่าเหมือนทุกวันพบเข้ากับโปหลัว ในภาษาไทยจะเรียกว่าสับปะรด เธอจึงคิดจะเอามาทำเป็ซอสถั่วเหลืองแต่มีไม่มากเพียงแค่ 2 ลูกเธอจึงเก็บต้นมันมาปลูกที่บ้าน เพื่อให้มันขยายพันธุ์ที่จริงทำซอสถั่วเหลืองจะใช้ผลไม้อย่างอื่นก็ได้ แต่ต้องเป็ผลไม้ที่มีรสเปรี้ยวแต่เธอยังไม่เคยเจอผลไม้ที่มีรสเปรี้ยวมากแบบสับปะรดเลยวันหลังคงต้องไปสอบถามแม่ค้าเอาไว้ เธอจะได้มีซอสถั่วเหลืองไว้ใช้เยอะๆ
ดาวศุกร์เริ่มแช่ถั่วเหลืองเอาไว้ในน้ำก่อน 4 ชั่วโมง พอครบชั่วโมงแล้ว จากนั้นนำไปต้มจนสุกแล้วพักให้เย็น เมื่อเย็นได้ที่แล้วดาวศุกร์จึงนำถั่วเหลืองต้มสุกลงในไหขนาดกลางตามด้วยสับปะรดหั่นเป็ชิ้นเล็กๆ ตามลงไป ต่อด้วยเติมน้ำตาลทรายที่นี้ใช้น้ำตาลทรายปรุงอาหาร แต่มีขนาดเม็ดใหญ่มาก ซึ่งมันยากมากในการกำหนดปริมาณใส่ลงในอาหารเธอคิดเอาไว้แล้วว่าถ้าได้เครื่องบดจะนำน้ำตาลพวกนี้ไปบดให้ละเอียดกว่านี้เพื่อจะได้ทำอาหารได้สะดวก และใส่ดอกเกลือในสัดส่วนเท่าๆ กันจนเต็มไหหลังจากที่เธอสำรวจบ้านอย่างละเอียดทำให้รู้ว่าหลิวฮวาซื้อดอกเกลือเอาไว้เป็จำนวนมากอาจจะเป็เพราะราคาถูกมากกว่าเกลือ หลิวฮวานางจึงซื้อเอาไว้มากและในตอนนี้มันก็เป็ประโยชน์กับเธอมาก เพราะเธอไม่ต้องเสียเงินซื้อพอใส่ทุกอย่างลงไปจนครบแล้วปิดไหด้วยฝาไม้ขนาดใหญ่ให้สนิทแล้วนำไปวางทิ้งไว้ในที่แห้งสนิท ณ อุณหภูมิห้อง แค่นี้ก็เป็อันเสร็จ รออีก 3 เดือนเธอก็จะได้ซอสถั่วเหลืองมาใช้ปรุงอาหารแล้ว
“เหนื่อยหน่อยนะดาวศุกร์แต่ถ้าเธอรวยแล้วเธอจะไม่เหนื่อย สู้เว้ย” เธอให้กำลังใจตนเองพลางทำมือเป็กำปั้นเหมือนนักมวย
ดาวศุกร์เริ่มการทำซอสมะเขือเทศโดยการนำมะเขือเทศปลอกเปลือกและหอมหัวใหญ่ไปล้างก่อนจากนั้นนำมาหันเป็ชิ้นเล็กๆเพื่อให้ง่ายต่อการผัดให้สุกเป็เนื้อเดียวกันจนมีน้ำซอสออกมาถ้ามีพริกมาใส่ด้วยยิ่งจะทำให้อร่อยและกลมกล่อมขึ้น แต่แค่นี้ก็อร่อยมากแล้ว
หลังจากที่ดาวศุกร์เตรียมทุกอย่างเอาไว้ครบแล้วจึงตั้งกระทะแล้วเทน้ำลงในกระทะ ใส่มะเขือเทศกับหอมหัวใหญ่ที่หั่นเอาไว้ลงไปต้ม
ดาวศุกร์รอให้ทุกอย่างสุกและน้ำงวดลงจนเหลือแค่เนื้อหัวหอมกับเนื้อมะเขือเทศที่เละได้ที่จึงนำทัพพีไม้ขนาดใหญ่มาขนทุกอย่างให้ผสมเป็เนื้อเดียวกันและใช้ทัพพียีให้ละเอียด ปรุงรสด้วยเกลือกับน้ำตาลจากนั้นหญิงสาวจึงใช้ช้อนตักชิมรส รสชาติของซอสมะเขือเทศต้องเปรี้ยวนำตามด้วยหวานและเค็มเล็กน้อย
“ใช้ได้อร่อยเลย”ได้รสชาติที่้าแล้วดาวศุกร์จึงยกกระทะลงจากเตารอให้ซอสมะเขือเทศเย็นจึงจะนำมากรอกใส่ไหขนาดเล็กที่เธอเตรียมเอาไว้เธอคาดว่าน่าจะได้ประมาณ 4 ไห ดีที่บ้านของเธอมีไหเปล่าพอดีแต่ถ้าขายดีเธอคงต้องไปซื้อไหเพิ่ม
พรุ่งนี้เธอจะเริ่มขายมันฝรั่งทอดกรอบเป็เมนูเปิดร้านเอาฤกษ์เธอตั้งใจเอาไว้ว่าจะตื่นมาหั่นมันฝรั่งเตรียมเอาไว้ขายั้แ่ยามอิ๋น (03.00-04.59น.)เนื่องจากเธอต้องหั่นมันฝรั่งปริมาณมากเธอลืมบอกไปว่ามันฝรั่งของเธอไม่ต้องไปซื้อเนื่องจากป่าที่เธออยู่มีมันฝรั่งที่เกิดเองเยอะมากเธอจึงคิดจะนำมาทำอาหารขายเธอยังนำมันมาปลูกเอาไว้ที่สวนที่เธอขุดดินทำเป็แปลงผักด้วยตอนนี้สวนของเธอมีผักอยู่ 3 ชนิด นั้นก็คือ หงหลัวโป (แครอท)โปหลัว (สับปะรด) และถู่โต้ว (มันฝรั่ง) ตอนนี้พวกมันกำลังโตเต็มที่ ใบเขียวสวยงามเธอคาดว่าอีกไม่นานก็น่าจะนำมาทำอาหารได้
เมื่อถึงเวลาออกไปขายของ ดาวศุกร์จึงนำของทุกอย่างขึ้นรถม้าและต้องพาเ้าก้อนแป้งไปด้วย เธอจัดให้เ้าก้อนแป้งนอนในรถม้าจะได้ไม่โดนแดดนอกจากเธอจะต้องอดทนทำงานหาเงินเลี้ยงลูกเ้าก้อนแป้งของเธอยังต้องเป้นเด็กที่อดทนมากกว่าเด็กคนอื่นในวัยเดียวกันไปไหนก็ต้องพาไปด้วย เด็กทารกวัย 6 เดือน ต้องอดทนขนาดนี้แค่คิดเธอก็น้ำตาจะไหลสงสารลูกก็สงสารแต่เธอไม่มีใครที่ไว้วางใจพอที่จะฝากเ้าก้อนแป้งด้วยจริงๆถ้ารอให้เ้าก้อนแป้งโตกว่านี้ก็ไม่ได้ เพราะเธอต้องหาเงินมาเลี้ยงเ้าก้อนแป้งและต้องวางแผนอนาคตของตัวเองกับลูกให้ดีขึ้นกว่านี้
ดาวศุกร์ใช้เวลาในการเดินทางจากบ้านของตัวเองมาในเมืองประมาณ 2 เค่อเธอเลือกตั้งร้านของเธออยู่ถนนที่เป็สายหลักของเมืองจิงโจวเนื่องจากมีคนเดินทางตลอดเวลาและคนพลุ่งพล่านเธอวางโต๊ะบนถนนแล้วใช้ผ้าขาวสะอาดที่ค้นเจอะในบ้านมาทับอีกทีจากนั้นนำซอสมะเขือเทศออกมาวาง 2 ไหและนำมันฝรั่งที่หั่นเป็ชิ้นบางๆ กับหั่นแบบเฟรนฟรายลงไปทอดในกระทะให้สุกเธอคิดจะทำสองอย่างคือมันฝรั่งทอดแผ่นบางที่คลุกเกลือกับมันฝรั่งที่ทอดแบบเฟรนฟรายเอาไว้จิ้มซอสมะเขือเทศ
วันนี้ดาวศุกร์แต่งกายด้วยชุดสีเขียวยาวเรียบๆสวมหมวกไผ่ปีกกว้างอีกใบ หมวกใบนี้มีผ้าสีขาวรอบๆ ปีกยาวจนถึงไหล่ของดาวศุกร์เธอเป็ผู้หญิงตัวคนเดียวแล้วมีใบหน้าที่สวยขนาดนี้เธอกลัวว่ามันจะนำปัญหามาให้กับเธอต่อให้เธอมีสถานะเป็แม่หม้ายก็ตาม แต่ป้องกันไว้ย่อมดีกว่า
ตอนนี้คือยามเฉิน (07.00-08.59น.) ผู้คนในเมืองเริ่มมาเดินตลาดกันแล้วดาวศุกร์จึงเริ่มเอามันฝรั่งถอดตักใส่ในกระทงกระดาษไม่ลืมที่จะคลุกมันฝรั่งแผ่นบางกับเกลือส่วนเฟรนฟรายเธอตักใส่กระทงโดยไม่คลุกเกลือก่อนเพื่อให้ลูกค้าเลือกรับประทานได้หลากหลาย และไม่ลืมตักซอสมะเขือเทศใส่ถ้วยเล็กๆวางไว้ข้างๆ
กลิ่นหอมของน้ำมันจากการทอดส่งกลิ่นหอมไปทั่วตลาดทำให้ชาวบ้านที่เดินผ่านไปผ่านมาต้องเหลียวหลังมองด้วยความสนใจ
“มันฝรั่งทอดสดๆ ราคาถูกๆ มาแล้วเ้าค่ะแค่เพียงกระทงละ 200 อีแปะ เท่านั้นเ้าค่ะนอกจากนี้ยังมีซอสมะเขือเทศสูตรพิเศษที่ข้าคิดค้นเองมาให้จิ้มคู่กันด้วย”ดาวศุกร์ะโเรียกลูกค้าขั้นสุด ตามแบบฉบับแม่ค้าออนไลน์ที่เคยเห็นในอินเตอร์เน็ตพลางยกมือขึ้นกวักเรียกลูกข้าไปด้วย
ชาวบ้านที่ไม่เคยได้ยินชื่อเมนูอาหารที่ดาวศุกร์ทำขึ้นมาก่อนในชีวิตเกิดความอยากรู้จึงเดินเข้ามาที่ร้านของดาวศุกร์จากหนึ่งคนก็เพิ่มเป็สองคน สามคน และตามมาเรื่อยๆเนื่องจากเห็นเพื่อนมาต่อแถวซื้อก็เกิดความสงสัยจึงมาต่อแถวซื้อตามจนตอนนี้แถวยาวจนเต็มถนนดาวศุกร์จึงบอกให้ลูกค้าของเธอตัดแถวทำเป็สองแถว
“ขายยังไงหรือแม่นาง”
“ข้าขายเพียงกระทงละ 200 อีแปะเ้าคะกระทงนี่คือมันฝรั่งทอดแผ่นบางคลุกเกลือ ส่วนอีกกระทงที่มีลักษณะเป็แท่งยาวๆข้าตั้งชื่อให้มันว่าเฟรนฟรายเ้าค่ะเป็มันฝรั่งทอดเหมือนกันแต่ทำให้หนาขึ้นและไม่ได้คลุกเกลือหรือถ้าท่าน้าคลุกเกลือก็ย่อมทำได้เช่นกันและทีเด็ดที่สุดของร้านของข้าก็คือซอสมะเขือเทศสีแดงที่ข้าตักใส่ถ้วยเอาไว้ให้จิ้มเ้าค่ะท่านสามารถลองชิมก่อนได้เ้าค่ะ ก่อนที่จะตัดสินใจซื้อ”เมื่อได้ยินดังนั้นสตรีชาวบ้านนางหนึ่งจึงลองหยิบมันฝรั่งแผ่นบางเข้าปากความอร่อยของมันทำให้ดวงตาของนางเบิกกว้างขึ้นด้วยความอัศจรรย์ใจนางไม่เคยรู้มาก่อนว่ามันฝรั่งสามารถนำมาทำเป็อาหารได้พอได้ลองชิมชิ้นหนึ่งนางก็อยากจะชิมต่อจึงหยิบเฟรนฟรายที่แม่ค้าตัวน้อยบอกกับนางขึ้นมาจิ้มกับซอสสีแดงที่ไม่เคยเห็นมาก่อนในชีวิตทว่าพอเอาเข้าปากกลับมีรสชาติที่กลมกล่อมมาก
“ข้าเอาอย่างละถ้วยนางหนู”
“นี่เ้าค่ะ”ดาวศุกร์ส่งกระทงมันฝรั่งทอดให้กับลูกค้าของเธอพร้อมกับตักซอสมะเขือเทศใส่ถุงกระดาษที่มีขนาดเล็กให้ไปด้วย
“พรุ่งนี้ข้าจะมาขายมันฝรั่งทอดในเวลาเดิมนะเ้าคะถ้าท่าน้าซื้อมันฝรั่งทอดของข้าสามารถนำถ้วยมาจากที่บ้านมาใส่ซอสมะเขือเทศได้ข้าจะลดให้10 อีแปะ”
“มันฝรั่งทอดของเ้าอร่อยขนาดนี้พรุ่งนี้ข้าจะมาซื้ออีกแน่นอน”
“ทั้งหมด 400 อีแปะเ้าค่ะ”นางจ่ายเงินค่ามันฝรั่งทอดให้กับแม่ค้าตัวน้อย แล้วรับกระทงมันฝรั่งถอดจากดาวศุกร์
เมื่อชาวบ้านทุกคนที่เห็นสตรีคนแรกบอกว่าอร่อยจึงลองชิมบ้างพอรู้ว่าอร่อยจึงสั่งซื้อกลับบ้านกันเมนูละกระทงคำว่าขายดีเหมือนเทน้ำเทท่าดาวศุกร์พึ่งรู้จักก็วันนี้ จนเธอทอดไม่ทันแต่ลูกค้าของเธอก็น่ารักยืนรอจนเธอทอดเสร็จวันนี้เธอจึงขายมันฝรั่งทอดหมดเร็วมาก พร้อมกับซอสมะเขือเทศที่เหลือ 3 ไห เธอขายได้เงินทั้งหมด 2ตำลึงทอง ถ้าเธอขายดีแบบนี้เรื่อยๆสิ้นเดือนเธอจะมีเงินเก็บอยู่ประมาณ 60 ตำลึงทองเรียกได้ว่ารวยๆ
ดาวศุกร์ทำงานจนไม่มีเวลาพักและเวลาดูแลเ้าก้อนแป้งแม้ลูกชายของเธอจะสามารถหยิบจับอะไรได้ด้วยตัวเองแต่ในยุคนี้ไม่มีขวดนมเอาไว้ให้ลูกแทนดื่มนมจากเต้าทำให้เ้าก้อนแป้งงอแงเนื่องจากหิวนมเธอจึงคิดที่จะไปซื้อทาสเพื่อมาดูแลเ้าก้อนแป้ง แต่เธอไม่รู้ว่าจะซื้อทาสที่ไหนคงต้องปรึกษาหัวหน้าหมู่บ้านอีกที เธอเลยตัดสินใจควบรถม้าเพื่อที่จะกลับบ้านเพราะตอนนี้ยามจื่อแล้ว ไม่แปลกที่เ้าก้อนแป้งจะหิวนมการเป็แม่เลี้ยงเดี๋ยวนั้นลำบากมาก ทำให้เธออดที่จะคิดถึงแม่ไม่ได้แม่ของเธอก็เลี้ยงเธอกับน้องชายเพียงลำพัง ั้แ่อายุ 10 ขวบพ่อของเธอก็ไปมีเมียใหม่และน่าเสียใจที่สุดก็คือเมียใหม่ของพ่อคือน้าของเธอเองเธอยังจำได้ดีว่าแม่ของเธอเสียใจมากแค่ไหนที่ถูกสามีกับน้องแท้ๆ หักหลังแม่ของเธอเกือบจะฆ่าตัวตายเลยด้วยซ้ำหากเธอไม่เข้าไปห้ามเสียก่อนั้แ่นั้นมาเธอจึงเกลียดผู้ชายที่เ้าชู้ทุกคน เธอจึงไม่เคยเปิดใจให้ใครจริงๆเลยสักครั้ง เพราะเธอกลัวที่จะเสียใจเหมือนกับแม่ของเธอหวังว่าในโลกที่เธอจากมาแม่กับน้องของเธอจะมีความสุขแม้จะไม่มีเธออยู่ด้วยก็ตาม
“ว๊ายยยยย หยุดดด” ดาวศุกร์ร้องออกมาด้วยความใ เนื่องจากรถม้าของเธอเกือบที่จะชนเข้ากับสตรีนางหนึ่งที่แต่งตัวมอมแมมแต่ดีที่ดาวศุกร์ดึงเชือกม้าได้ทันรถม้าจึงหยุดลง
“แม่นางเป็อย่างไรบ้าง เ้าาเ็ตรงไหนหรือไม่”ดาวศุกร์ที่ลงมาจากรถมารีบวิ่งเข้าไปหาร่างที่ล้มอยู่บนพื้น
“ขะ ข้าไม่เป็ไรเ้าค่ะ”
“บ้านของเ้าอยู่ที่ไหนข้าจะได้ไปส่ง”จากที่ดาวศุกร์เห็น สตรีนางนี้คงมีอายุมากกว่าเธอไม่ 1 ก็ 2ปี
“ขะ ข้าน้อยไม่มีบ้านเ้าค่ะพ่อกับแม่ของข้าตายด้วยโรคระบาด ข้าจึงเข้าเมืองมาเพื่อหางานทำแต่ก็ไม่มีใครรับสตรีที่มาจากหมู่บ้านที่เกิดโรคระบาดเช่นข้า ข้าจึงคิดที่จะฆ่าตัวตายโดยการให้รถม้าชน”เธอคิดว่าชีวิตของเธอในโลกใหม่นี้ลำบากมากแล้ว พอมาได้ยินสตรีนางนี้พูดเธอยิ่งคิดว่าเธอยังมีความโชคดีอยู่บ้างที่ยังพอมีทางทำมาหากิน
“ถ้าเช่นนั้น เ้ามาอยู่กับข้าดีหรือไม่ครอบครัวข้ามีเพียงข้ากับบุตรชายวัย 6 เดือน”
“จริงนะเ้าค่ะ แม่นางจะให้ข้าไปอยู่ด้วยจริงๆนะเ้าคะ” มือบางของดาวศุกร์ถูกกุมเอาไว้ด้วยมือของสตรีร่างบาง
“ถ้าเ้าไม่รังเกียจที่จะอยู่กับสตรีหม้ายเช่นข้า”
“ไม่แน่นอนเ้าค่ะ ข้าเสียอีกที่ต้องขอบคุณแม่นางข้าจะช่วยแม่นางทำงานทุกอย่าง มีอะไรข้าสามารถทำได้หมดเลย สมัยก่อนบ้านของข้าทำนาเ้าค่ะ”ใบหน้าที่มอมแมมเอ่ยออกมาด้วยความดีใจ
“เ้ามีนามว่าอย่างไร และมีอายุกี่หนาว”หลังจากคุยกันอยู่นานดาวศุกร์คิดว่าควรที่จะถามชื่อสตรีนางนี้เพื่อทำความรู้จักกัน
“ข้ามีนามว่าอิงอิงเ้าค่ะ ปีนี้ข้ามีอายุ 16หนาวแล้ว”
“ยินดีต้อนรับอิงอิงต่อจากนี้เ้ากับข้ามาอยู่ด้วยกันเถอะ”หลังจากที่ตัดสินใจที่จะรับอิงอิงมาอยู่ด้วยกันดาวศุกร์จึงพาอิงอิงไปซื้อเสื้อผ้าใหม่ทั้งของตนเองและของอิงอิงไม่ลืมที่จะซื้อชุดใหม่ให้เ้าก้อนแป้งด้วยตอนนี้เ้าก้อนแป้งโตขึ้นกว่าแต่ก่อนมากเสื้อผ้าก็คับ จึงต้องซื้อใหม่
“เดี๋ยวข้าน้อยจะบังคับรถม้าเองเ้าค่ะแม่นางไปดูแลลูกเถิด”
“เรียกข้าว่าหลิวฮวาก็ได้เ้าค่ะส่วนบุตรชายของข้ามีนามว่าเมี่ยนเปาอีกอย่างข้ามีอายุน้อยกว่าท่านอย่าได้เรียกคำที่ดุห่างไกลกันเลยเ้าค่ะ ท่านกับข้ามาเป็พี่น้องกันเถิดเ้าค่ะข้าเองก็มีแค่เ้าก้อนแป้ง ไม่มีญาติพี่น้องที่ไหน” แม้อายุจริงของเธอจะปาไปที่ 30ปีแล้ว แต่ร่างของหลิวฉวานั้นมีอายุเพียง 15 ปีเธอจึงนับอิงอิงเป็พี่สาว
“ขอบคุณเ้ามาก ข้าสัญญาว่าจะเป็พี่ที่ดีของเ้าและจะช่วยเ้าเลี้ยงก้อนแป้งให้เติบใหญ่” ดาวศุกร์ส่งยิ้มให้กับคำพูดพี่สาวคนใหม่ของเธอด้วยความจริงใจ
การพบกับอิงอิงโดยบังเอิญในวันนี้ถือเป็เื่ที่ดีอีกเื่หนึ่งของเธอต่อจากนี้ชีวิตของเธอกับเมี่ยนเปาจะไม่เหงาอีกแล้ว เธอเชื่อว่าเธอมองคนไม่ผิดสายตาใส่ซื่อจริงใจที่มองมาไม่มีทางหลอกเธอ การย้อนมาในโลกอดีตก็นับว่าไม่เลวร้ายไปทั้งหมดอย่างน้อยก็มีเื่ดีๆ เกิดขึ้นกับเธอ
5K
![สองคืนลับกับท่านประธาน [pwp ตอนเดียวจบ มี ebook]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1754931670_57134989.webp)